อำพรางรัก จอมอสุรา อนิรุจ+สิรินทรา ดราม่า

    ตอนที่3

            "เธออยู่ที่นี่แล้ว ไม่ต้องกลัวนะ"

            "จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้แล้ว"

            สินธุปลอบสิรินทรา เขาเองก็สงสารผู้หญิงคนนี้จับใจเพราะรู้เ๱ื่๵๹ราวชีวิตของเธอมาจากภรรยาแล้วเหมือนกัน ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนๆหนึ่งจะต้องเจอแต่เ๱ื่๵๹เลวร้ายมาทั้งชีวิตแบบนี้

            "เอ่อ...หนูคงต้องกลับแล้วล่ะค่ะ"

            สิรินทราบอกอย่างนึกขึ้นได้เพราะอะไรน่ะหรือ...เพราะเธอไม่มีค่ารักษาพยาบาลให้กับโรงแรมแพงๆแบบนี้ไงเล่า

            "ไม่ได้นะสิ ขาเธอเจ็บอยู่"

            "อย่างน้อยก็ต้องนอนพักที่นี่คืนหนึ่ง นี่ดีนะที่คุณธุเบรกทันไม่อย่างนั้นเธอเจ็บหนักกว่านี้แน่" อรวรรณดุหญิงสาว

            "ไม่ต้องห่วงเ๹ื่๪๫ค่ารักษาพยาบาลหรอก ครูจัดการหมดแล้ว...รวมถึงห้องพิเศษนี้ด้วย" อรวรรณบอกลูกศิษย์สาวอย่างรู้ทัน

            "หนูจะรีบหาเงินมาคืนครูให้เร็วที่สุดนะคะ" สิรินทราบอกอย่างเกรงใจเพราะที่ผ่านมาอรวรรณก็ช่วยเหลือเธอมามากแล้ว

            "ไม่ต้องหรอกสิรินทรา แค่เธอไม่หนีครูไปก็พอ"

            "เธอลำบากขนาดนี้ทำไมถึงไม่ติดต่อครูล่ะ" อรวรรณถามหญิงสาว

            "คือ...หนูไม่อยากให้ครูเป็๞ห่วงนี่คะ" สิรินทราบอกเสียงเบาหวิว

            "เห็นแบบนี้แล้วครูก็อดเป็๲ห่วงเธอไม่ได้หรอก"

            "แล้วเธออยากได้งานทำรึเปล่าล่ะ?" อรวรรณถามหญิงสาวอีกครั้ง

            "อยากค่ะ งานอะไรก็ได้หนูไม่เกี่ยง"

            "ขอแค่หนูไม่ตกงานอีกก็พอ"

            สิรินทราบอกอย่างดีใจ อย่างน้อยเธอก็จะไม่ต้องถูกเ๽้าของห้องเช่าตามทวงหรือไล่ที่อีกถ้าหากหญิงสาวมีเงินมาจ่าย ที่ผ่านมาพงศกรก็พยายามให้เธอไปพักที่บ้านของเขานั่นแหละ แต่สิรินทราก็เลือกปฎิเสธไปเพราะรู้ว่าแฟนหนุ่ม๻้๵๹๠า๱อะไรจากเธอ

            "งั้นพรุ่งนี้ครูจะมาคุยรายละเอียดกับเธออีกที"

            .

            .

            "นี่คุณคิดจะทำอะไรน่ะ?"

            สินธุถามภรรยาอย่างไม่ไว้ใจเมื่อกลับมาถึงบ้านเพราะดูเหมือนอรวรรณกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ...หวังว่าจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫ที่เธอเปรยกับเขามาเมื่อสองสามวันก่อนหรอกนะ

            "คุณก็รู้นี่คะว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่"

            "ฉันอยากให้ลูกของเราเกิดมาในท้องของแม่อุ้มบุญที่มีจิตใจดี"

            "สิรินทราเป็๲คนดี เธอคือคนที่เหมาะสมที่สุดแล้ว มันอยู่ที่ว่าเด็กคนนั้นจะยอมรับข้อเสนอของเรารึเปล่า"

            อรวรรณบอกกับสามีด้วยความหวังเพราะเธออยากมีลูกมาก หลังจากที่แท้งลูกไปเมื่อหลายปีก่อนเธอก็ไม่เคยตั้งท้องอีกเลยไม่ว่าจะพยายามด้วยวิธีธรรมชาติหรือพึ่งวิทยาศาสตร์แล้วก็ตาม

            ความหวังสุดท้ายที่เพื่อนหมอคนสนิทแนะนำอรวรรณมานั่นคือต้องใช้ตัวอ่อนที่เกิดจากอสุจิของสามีและไข่ของเธอฝังตัวในแม่อุ้มบุญ อรวรรณมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งและถ้าหากจะหาใครสักคนมาอุ้มบุญลูกของเธอ อรวรรณก็อยากให้เป็๲คนที่ไว้ใจได้และมีจิตใจดีอย่างสิรินทรา




            เช้าวันต่อมา...

            "อุ้มบุญหรอคะ?"

            สิรินทราถามเสียงเบาหวิวเมื่อได้รู้งานที่อรวรรณบอก เธอต้องเป็๲แม่อุ้มบุญให้อาจารย์สาวผู้มีพระคุณโดยมีค่าจ้างตอบแทนเป็๲เงินหนึ่งล้านและจะให้สินธุช่วยฝากงานให้เพราะเธอถูกตาเฒ่าหัวงูกดดันจนประวัติติดแบล็คลิสไม่มีบริษัทไหนรับเข้าทำงานอีกแล้ว

            "ใช่จ้ะ แต่เดี๋ยวครูจะให้เงินก้อนแรกกับเธอก่อนเป็๞ค่ามัดจำละกัน" อรวรรณยื่นเช็คมูลค่าหนึ่งแสนบาทให้หญิงสาว

            "มันมากเกินไปค่ะครู หนูรับไม่ได้หรอก"

            สิรินทราปฎิเสธอย่างเกรงใจ อรวรรณให้เธอมามากแล้ว ให้มาตั้งหนึ่งแสนบาทโดยที่เธอยังไม่ได้ทำอะไรให้เลยหญิงสาวรับไว้ไม่ได้จริงๆ

            "ไม่ได้หรอก ครูกลัวเธอเปลี่ยนใจน่ะ"

            "อย่าหาว่าครูอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ เธอช่วยรับเงินนี้รับไว้ด้วยเถอะ" สิรินทราขอร้องหญิงสาว

            "อรเขาอยากมีลูกมากน่ะ เราพยายามกันหมดทุกทางแล้ว"

            "อีกอย่างเธอไม่ต้องกลัวนะ เธอคือคนสำคัญที่ทำให้เขาเกิดมา ยังไงฉันกับอรก็ไม่กีดกันอยู่แล้วถ้าเธออยากจะมาเยี่ยมเขาบ้าง"

            สินธุบอกกับสิรินทราถึงลูกในอนาคต แม้จะรู้ว่าวิธีของเขาและภรรยาจะเป็๲การมัดมือชกเด็กคนนี้ก็ตาม

            "หนูยินดีช่วยครูและคุณสินธุ เงินค่าจ้างหนูขอรับแค่ก้อนนี้นะคะ"

            "ถ้าไม่มีครูอรชีวิตของหนูก็คงไม่มีวันมาถึงจุดนี้ ป่านนี้หนูอาจจะเป็๲เด็กเร่ขายพวงมาลัยอยู่ที่ไหนสักแห่ง"

            "หนูคิดเสมอว่าวันหนึ่งถ้ามีโอกาสหนูจะต้องตอบแทนบุญคุณให้ได้ แล้วในที่สุดวันนี้ก็มาถึง หนูขอแค่มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ส่วนเงินค่าจ้างนั้นหนูขอไม่รับค่ะ" สิรินทรายืนยันกับคนทั้งสอง




            "อะไรนะครับ! นี่พี่ธุกับพี่อรจะให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาอุ้มท้องลูกของตัวเองให้หรอครับ?"

            อนิรุจถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจเมื่อทราบเ๱ื่๵๹ราวทั้งหมดจากพี่ชาย เขาไม่เห็นด้วยกับวิธีการพวกนี้เลย ไม่มีผู้หญิงดีๆที่ไหนที่ยอมอุ้มท้องถึงเก้าเดือนเพื่อคลอดลูกให้กับคนอื่นนอกจากผู้หญิงที่เห็นแก่เงิน

            ต่อให้เป็๞แค่เด็กที่เกิดจากไข่และน้ำเชื้อของคนอื่นที่ถูกนำมาฉีดเข้ามดลูกของตัวเองก็เถอะ...ยังไงมันก็ต้องมีสายใยผูกพันกันบ้างนอกเสียจากว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็๞คนใจจืดใจดำฝังลึกอยู่ในจิตใจจนยากที่จะเปลี่ยนแล้ว!

            "คนอื่นที่ไหนกันล่ะ สิรินทราเป็๲ลูกศิษย์ที่อรไว้ใจ"

            "อีกอย่างเด็กคนนี้ก็เป็๞คนดี เธอมีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดแล้วที่จะเป็๞แม่อุ้มบุญให้ลูกของพวกเรา"

            สินธุบอกอย่างมั่นใจ เขาเชื่อภรรยาเพราะคนอย่างอรวรรณไม่เคยไว้ใจใครง่ายๆ

            "แกก็อย่าอคตินักเลยน่าไอ้รุจ เ๹ื่๪๫พวกนั้นมันก็ผ่านมาหลายปีแล้วนะ"

            สินธุบอกกับน้องชาย เขารู้ว่าอนิรุจไม่เคยเห็นด้วย แต่ถึงยังไงสินธุและภรรยาก็อยากได้ลูกที่เป็๲ลูกของตนเองจริงๆ มากกว่าเอาลูกของญาติห่างๆมาเลี้ยง

            "แต่ถ้าเป็๞ลูกที่แกไปไข่ไว้ฉันจะพิจารณาอีกที"