บทที่12: เนื้อเซียนย่างห้าดาวและระบบการเงินใหม่ของสำนัก
หลังจากได้รับ "คำชี้แนะ"จากหลินเฟย เ้านิกายหวงหลง (จักรพรรดิแห่งปราณฟ้า)ก็รีบนำกองทัพผู้บำเพ็ญเซียนไปลองใช้เคล็ดวิชา 'การให้อาหารัเหมันต์' ทันทีผลคือัเหมันต์ที่เคยดุร้ายก็สงบลงและยอมให้ผู้เล่นผ่านดันเจี้ยนไปได้อย่างง่ายดาย!
ชื่อเสียงของปรมาจารย์หลินเฟยจึงพุ่งทะยานไปสู่จุดสูงสุดในทุกภพทุกคนต่างเชื่อว่า 'สำนักไม่สนใจอะไรเลย' คือต้นกำเนิดของสัจธรรมที่แท้จริง!
หนึ่งชั่วยามต่อมา...
ยอดเขาของสำนักไม่สนใจอะไรเลยเต็มไปด้วยผู้มาเยือนพวกเขาไม่กล้าส่งเสียงดัง และกำลังคุกเข่ารอการต้อนรับอย่างเงียบสงบ
หลินเฟยเดินออกมาด้วยใบหน้าเบื่อหน่ายเล็กน้อยเพราะการมีแขกทำให้เขาไม่สามารถนั่งเล่นเกมได้อย่างสบายใจ
หวงหลง (เ้านิกาย์เมฆา) คุกเข่าอยู่ด้านหน้าพร้อมถวายถุงผ้าขนาดใหญ่และกล่องไม้หรูหรา
“ท่านอาจารย์!ข้าหวงหลงนำ ทองคำแท่งา (ทองคำแท่งจากโลกเก่าจริงๆ) นับร้อยแท่ง และ เนื้อเซียนย่างห้าดาว มาถวายแด่ท่าน!นี่คือการตอบแทนความเมตตาที่ท่านชี้แนะวิถีแห่งเต๋าให้ศิษย์!”
หลินเฟยตาเป็ประกายเมื่อเห็นทองคำแท่ง(ซึ่งเป็ของจริง!)
“โอ้โห! ทองคำแท่งจริงๆ ด้วย! สุดยอดเลยนะเนี่ย! เกมนี้ให้รางวัลเป็ของจริงด้วยเหรอ!”
หลินเฟยรับถุงทองคำมาอย่างดีใจเขารีบหันไปสั่งอี้หาน
“อี้หาน! ศิษย์มาร!นายรับผิดชอบเื่การเงินทั้งหมดนะ! ตั้งชื่อระบบการเงินใหม่ว่า 'ระบบเติมเงินา' ใครอยากได้คำชี้แนะอะไรให้มาเติมเงินที่นายก่อน!”
อี้หาน (จ้าวแห่งมารา)รีบคำนับอย่างนอบน้อม
“รับบัญชาขอรับท่านอาจารย์!ข้าจะใช้ความชั่วร้ายทั้งหมดที่มี (ซึ่งตอนนี้เป็ความสามารถในการบริหารการเงิน)ในการจัดการบัญชีของสำนักให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด!”
จากนั้น หลินเฟยก็หันไปสนใจ เนื้อเซียนย่างห้าดาวที่หวงหลงถวาย
เนื้อเซียนย่างนั้นมาจากสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดมันถูกย่างอย่างพิถีพิถันจนมีกลิ่นหอมกรุ่นและแผ่พลังปราณออกมา
หลินเฟยกัดเนื้อชิ้นแรกเข้าไปอย่างตั้งใจ
“อื้มมมมม!โคตรอร่อยเลย! นุ่มมาก! เหมือนเนื้อโกเบชั้นดีที่ฉันเคยกินตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นเลย!ห้าดาวจริง ๆ!”
ทันใดนั้นเอง...
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
พลังเซียนาในตัวหลินเฟยะเิออกมาอีกครั้งการรับประทาน 'เนื้อเซียนย่าง' ที่มีพลังสูงเกินไปทำให้พลังเซียนที่ถูกล็อกไว้เกิดปฏิกิริยา
รัศมีสีทองคำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ามันไม่ได้แค่ทะลุเมฆ แต่พุ่งขึ้นไปยังกาแล็กซีเบื้องบน!
ปรากฏการณ์แห่งการทะลวงผ่านระดับ เกิดขึ้นพร้อมกันในหมู่ผู้บำเพ็ญเซียนที่อยู่รอบ ๆ สำนัก!
หวงหลง (ผู้ถวายเนื้อ)ถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ เขารู้สึกว่าระดับ 'เซียนเทวะครึ่งก้าว' ของเขาได้มั่นคงขึ้นอย่างสมบูรณ์และกำลังก้าวเข้าสู่ 'เซียนเทวะที่แท้จริง'!
“ท่านอาจารย์!ท่านกำลังชี้แนะถึง 'วิถีแห่งการบริโภค'! การกินคือการฝึกฝนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด! คำว่า 'ห้าดาว'ของท่านคือการจำแนกพลังเต๋าตามลำดับความบริสุทธิ์!”
อาจารย์าุโสำนักห้าสายฟ้าก็คุกเข่าลงทันที
“ขอบคุณท่านผู้บรรลุ!ข้าเข้าใจแล้ว! อาหารคือปัจจัยสำคัญในการบำเพ็ญเพียร!”
หลินเฟยที่กำลังเพลิดเพลินกับการกินเนื้อเซียนห้าดาวไม่รู้เื่อะไรเลย
“โอเค!ทุกคนเข้าใจแล้ว! ดีมาก! พวกนายกินเองด้วยก็ได้นะ! ฉันกินคนเดียวไม่หมดหรอก!”
หลินเฟยยื่นจานเนื้อเซียนย่างให้ทุกคน
ทุกคนในที่นั้นถึงกับตัวสั่น พวกเขาไม่กล้าแตะต้องเนื้อศักดิ์สิทธิ์ที่หลินเฟยเพิ่งบริโภค!
“ท่านอาจารย์ช่างมีน้ำใจ!มอบสมบัติเซียนให้พวกเรา!”
หลังจากจัดการเื่อาหารเรียบร้อยหลินเฟยก็หันไปสั่งงานศิษย์ทั้งสามของเขา
“เอาล่ะ!เราต้องทำให้สำนักดูดีขึ้นหน่อยนะ! ฉันอยากให้สำนักของเรามี 'ห้องประชุม' ที่ดูเป็ระเบียบ และมี 'ป้ายตอกบัตร' ด้วยนะ!”
มู่หาน: “ห้องประชุม! นั่นคือ 'วิหารเต๋าแห่งการวางแผนยุทธศาสตร์'! ข้าจะสร้างห้องที่สามารถป้องกันการสอดแนมจากเซียนต่างภพเ้าค่ะ!”
หลี่ซาน: “ป้ายตอกบัตร! ท่านอาจารย์้าให้เราบันทึก'ชั่วโมงแห่งการบำเพ็ญเพียร' เพื่อให้เราไม่ละเลยการฝึกฝน!ข้าจะสร้างป้ายตอกบัตรจากหยกโบราณที่สามารถบันทึกพลังปราณได้ขอรับ!”
อี้หาน: “ท่านอาจารย์!หากเรามีระบบตอกบัตร! ข้าสามารถใช้มันเป็ 'ระบบเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยง'ให้กับศิษย์ในอนาคตได้!ศิษย์จะสร้างบัญชีรายรับ-รายจ่ายที่ซับซ้อนที่สุดในโลกเซียน!”
หลินเฟยยิ้มอย่างพึงพอใจ
“ดีมาก!ทุกคนเข้าใจแิของฉันนะ! ทำงานให้เสร็จภายในวันนี้นะ! ส่วนฉัน... จะไปดูว่ามี 'คลิปตลก' ที่สามารถใช้เป็สื่อการสอนในโลกนี้ได้บ้างไหม!”
หลินเฟยเดินกลับไปที่ 'มอนิเตอร์เซียน' โดยไม่รู้ตัวว่า 'ห้องประชุม''ป้ายตอกบัตร' และ 'ระบบการเงิน' ที่กำลังจะเกิดขึ้นในสำนักของเขาจะกลายเป็สิ่งที่นิกายเซียนทุกแห่งในโลกต้องเลียนแบบในอนาคต!
โปรดติดตามตอนต่อไป...