ดอกฟ้า...ซาตาน
“เฮ้ย คืนนี้มึงจะไม่ไปเที่ยวกับพวกเราจริงๆเหรอว่ะไอ้เจ๋งเดี๋ยวกูเลี้ยงมึงเองนะโว้ย” ประสพชัยสอบถามเพื่อนสนิทของตน หลังเลิกเรียนคาบสุดท้ายของวันศุกร์แห่งชาติศุกร์เงินเดือนออกของมนุษย์ทำงานนั่นหมายความว่าพ่อแม่ที่อยู่ต่างจังหวัดจะโอนเงินเข้าบัญชีลูกชาย ลูกสาว เหล่านักศึกษาในรั้วมหาลัยด้วย
“ไม่ล่ะ กูต้องรีบไปวิ่งวิน” ในวันปาร์ตี้ คืนสังสรรค์ของใครหลายๆคน่ 4 โมงเย็นถึงเที่ยงคืนของนายเจตพลหรือเจ๋งนักศึกษาชั้นปีที่ 4 เขาคาดหวังว่าตนจะหารายได้เสริมได้หลักพัน
เงิน1,000 บาทที่จะเป็รายได้หลักจุนเจือครอบครัว
“ไอ้เจ๋งมันเด็กดี มันไม่มายุ่งวุ่นวาย ขี้เหล้า ขี้หลีเหมือนมึงหรอกครับไอ้ปาร์ค” ประสพชัยโดนเพื่อนอีกคนด่า
“เออ...เออ ไม่ไปก็ไม่ไป กูเสียดายแทนไอ้เจ๋งไง เพราะมันอดเห็นหน้าเห็นขาอ่อนขาวๆของน้องน้อยหน่า น้องอิน”
“ว่าไงนะ น้องน้อยหน่า น้องอิน มอ ตรงข้ามนั่นนะเหรอ” แม่สาวสวย หุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจหนุ่มน้อยใหญ่ น้องน้อยหน่า น้องอินไฮโซสาวที่เรียนอยู่มหาลัยฝั่งตรงข้ามมหาลัยเอกชนอันดับหนึ่งของประเทศ
“กูไปแล้วนะ แล้วเจอกันวันจันทร์” เจตพลไม่ใคร่สนใจเื่ที่เพื่อนฝูงพูดคุยกันเพื่อนๆแก็งค์เดียวกับเขาชอบดูหนัง ฟังเพลง นั่งชิวร้านเหล้าหรือตามผับบาร์แต่หนุ่มวินมอเตอร์ไซต์รับจ้างอย่างเจ๋งไม่สามารถใช้ชีวิตและใช้เงินได้อิสระเหมือนคนอื่นๆ
ฐานะไง
ฐานะนักศึกษาจนๆอย่างเขาแตกต่างไปจากเพื่อนทุกคน
เจตพลร่วมก๋วนเฉพาะการเรียนการทำงานกลุ่ม การบ้านหรือการติวเข้มก่อนสอบเท่านั้นแต่นับว่าโชคดีที่กลุ่มเพื่อนไม่เคยรังเกียจนายเจ๋งหนุ่มนักศึกษาจากสลัมขนาดใหญ่ของกรุงเทพ
ท่ามกลางแสงสีวิบวับวิบวับจังหวะเพลงสากลแนวอีดีเอ็มดังเข้าหัวใจ บรรดาผีเสื้อราตรีโบยบินโยกย้ายเท้าลุกเป็ไฟ
“ไอ้อิน เมื่อไหร่แกจะใจอ่อนกับพี่บ๊อบบี้สักทีว่ะ พี่เขาตามจีบแกนานเป็เดือนแล้วนะโว้ย”ถ้าเป็น้อยหน่าเสียไม่ได้ เธอจะยอมทอดกาย ถวายใจให้บดินทร์ภัทรหรือพี่บ๊อบบี้หนุ่มรุ่นพี่ที่ยังเรียนไม่จบตามเกณฑ์ นลินทิพย์จะยินยอมให้เขาเชยชม เช้า กลางวันเย็น
เพราะอะไรนะเหรอเพราะพี่บ๊อบบี้ที่เป็โสดนานเกือบ 2 เดือนเขาทั้งฮอท ทั้งหล่อ ทั้งโคตรร่ำรวยจากตระกูลอภิมหาเศรษฐีของเมืองไทย
ไม่เข้าใจเหมือนกันอินทุอรเป็บ้าหรือเป็ประสาทหรือเปล่า ถึงไม่ยอมเซย์เยสไฮโซหนุ่มสักที
“ไม่ล่ะ พี่บ๊อบบี้ไม่ใช่สเปคของฉัน” อดีตดาวมหาลัยเต้นต่อไปไม่ยี่ระกับเสียงเชียร์ของเพื่อนสนิท
“ไอ้อิน ไอ้บ้า โง่จริงๆเลยอีดอก” สาวสวยนามว่านลินทิพย์หรือที่ใครๆเรียกว่าน้อยหนาบ่นงุบงิบ เพื่อนของเธอนะมั่นใจในตัวเองสูงเอาแต่ใจเป็ที่หนึ่ง บอกคำเดียวเลยนะว่า ถ้าอินทุอรไม่ร่ำรวยไม่มีผลประโยชน์ไว้คอยเก็บเกี่ยว น้อยหน้าไม่ยอมเสียเวลาคบเป็เพื่อนเด็ดขาด
“อุ้ย พี่บ๊อบบี้” หญิงสาวใบหน้าร้อนเห่อขวยเขินเมื่อได้เจอหนุ่มในฝันในระยะใกล้ชิด
“น้องน้อยหน่าคนสวย อยากได้กระเป๋าชาแนลใบใหม่แทนใบเก่าหรือเปล่าครับ”ไม่พูดพร่ำทำเพลงท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังก้องหน้าห้องน้ำหญิงกลางผับหรูย่านทองหล่อบดินทร์ภัทรเดินเกมของตัวเองเต็มที่
“พี่บ๊อบบี้หมายความว่ายังไงคะ” เสียงหวานสั่นพร่าสมองจินตนาการไปถึงกระเป่าแบรนเนมรุ่นคลาสสิคของโลก
“เอายาในซองนี้ผสมในแก้วเหล้าของน้องอินแล้วกระเป๋าชาแนลรุ่นอันลิมิเตดจะเป็ของน้อยหน่าทันที” คนเ้าเล่ห์เล่าแผนการของตนเองบดินทร์ภัทรคิดว่าเขามองคนไม่ผิด
“รุ่นอันลิมิเตดเลยเหรอคะ” ดวงตาลุกวาวกิเลสเข้าครอบงำ นลินทิพย์ไม่สนใจความผิดชอบชั่วดีใดใดทั้งสิ้น
“ครับ ระดับพี่บ๊อบบี้ น้องน้อยหน่าจะเอากี่ใบ ใบไหนก็ได้ครับ” เงิน 7 หลัก สำหรับบดินทร์ภัทรถือว่าเศษเงินด้วยซ้ำ มันคุ้มค่ามากจริงๆเมื่อแลกกับการได้อินทุอรผู้เย่อหยิ่งมานอนร้องครวญครางใต้ร่าง
สมใจ
“ตกลงค่ะพี่บ๊อบบี้ น้อยหน่าอยากได้กระเป๋าค่ะ” สาวสวยตะครุบซองใสไว้ในมือแววตาร้ายลึกหมายมาด เื่ง่ายๆแบบนี้นลินทิพย์ถนัดนักแล
“หวัดดีครับน้องอิน”
“อุ้ย!” อินทุอรไม่ทันระวังชายหนุ่มที่เข้ามาประชิดด้านหลัง
“พี่ทำน้องอินใหรือเปล่าครับ” จริงๆเขาเล็งอินทุอรมาั้แ่หญิงสาวเข้าเรียนปี1 แต่ตอนนั้นบดินทร์ภัทรกำลังคบกับดาราวัยรุ่นและเขาก็ยังไม่เบื่อคู่ขาเพราะเ้าหล่อนแพรวพราวน่าตื่นเต้นบดินทร์ภัทรจึงไม่คิดเข้าหาอินทุอรโดยตรง แต่เขาก็มองๆเธอมาตลอดนะจนเมื่อหลายเดือนก่อน บดินทร์ภัทรเบื่อหน่าย เบื่อรสเบื่อััแฟนดาราของเขาเต็มทน เขาเลยบอกเลิกเธอกลางวงสัมภาษณ์กลางงานอีเวนท์ ตอนนั้นบดินทร์ภัทรกลายเป็นายคาสโนว่าตัวร้ายตามหน้านิตยสารหน้าสื่อโซเซียลมีเดียอยู่หลายวันเลยทีเดียว
แต่นั่นไม่ใช่ข้อเสียนะ เป็ข้อดีของเขาด้วยซ้ำ เพราะธุรกิจของครอบครัวรุ่งเรือง เติบโตบรรดาดารา นางแบบ เซเลปสาว มุ่งมั่นเข้าหาเขาตัวเป็เกลียว เรียกว่ากลับมาเนื้อหอมตัวหอมอีกครั้ง
แต่ไม่มีใครเข้าตา...เท่ากับอินทุอรภักดีเลิศวัฒนาคนนี้ เธอคือไฮโซสาวสวยที่ฐานะ สมบัติชาติตระกูลไม่น้อยหน้าครอบครัวเขาเลย ด้านพ่อแม่ ญาติของเราทั้งสองฝ่ายก็สนับสนุน
“หลีกทางด้วยค่ะ” หญิงสาวไฮโซดันตัวเขาออกห่าง เธอสวยเธอรวยและเธอก็หยิ่ง แบบนี้บดินทร์ภัทรยิ่งอยากได้ ยิ่งกระหายในตัวเ้าหล่อน
“อย่าใจร้ายกับพี่สิครับ ชนแก้วกันหน่อยนะ” นายตัวร้ายตื้อไม่เลิก
“อืม” อินทุอรถอนหายใจแรง เธอออกจะรำคาญผู้ชายคนนี้
“นะครับนะ”
“ไอ้อิน แกก็ชนๆกับพี่บ๊อบบี้ไปเถอะ เอานี่” นลินทิพย์ยื่นแก้วเครื่องดื่มไปให้เพื่อน
“ชนครับน้องอิน” แด่ความสัมพันธ์ของเราที่กำลังจะเริ่มต้นในคืนนี้
“ค่ะ”
กริ๊กแก้วชนแก้ว หนุ่มสาวดื่มเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ในมือจังหวะนั้นนลินทิพย์แอบขยิบตาใส่บดินทร์ภัทร
เป็อันรู้กัน...แผนสำเร็จ
เขาได้ตัวอินทุอร
ส่วนเธอได้กระเป๋าแบรนด์ไฮเอน
แฮปปี้ทั้งสองฝ่าย
“อินขอตัวเข้าห้องน้ำนะคะ” อินทุอรวางแก้วลงเธอหาทางเลี่ยงผู้ชายจอมตื้อคนนี้ บดินทร์ภัทรรูปหล่อ พ่อรวย มีเสน่ห์แต่นั่นแหละคือข้อเสียทั้งหมดของเขาอินทุอรเคยแอบปลื้มเขาอยู่่หนึ่งเหมือนผู้หญิงทั่วไป วันเวลาที่ผ่านพ้น...ความชอบเ่าั้หายไปจนแทบไม่เหลือเธอเคยเห็นบดินทร์ภัทรชอบรังแกเพื่อนที่ไม่มีทางสู้ เขาทุจริตการสอบเขาหลอกฟันผู้หญิงจนท้อง แอบได้ยินข่าวว่าผู้หญิงคนนั้นต้องไปทำแท้งทั้งๆที่ฝ่ายชายคบหาแฟนดาราเป็ตัวเป็ตน
หล่อรวย สายเปย์แล้วยังไง นิสัยแบบนี้อีกหน่อยก็คงต้องหนีคุก หนีตารางแต่มีเงินก็น่าจะต้องหนีความผิดไปอยู่ต่างประเทศ
ชิส์ไม่เอาด้วยหรอก
“เฮ้ย เฮ้ย ไอ้อิน กูไปเป็เพื่อน” นลินทิพย์รีบตามติดอินทุอรเกิดยาออกฤทธิ์แล้วมีพวกประสงค์ดีเห็นเข้ามันจะยุ่ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ๋า ฮ่า ฮ๋า ฮ๋า น้องอินของกู หมาคาบไปแดกแล้ววะ” ประสพชัยพูดตัดเพ้อ
“ใครกันแน่ที่หมา พวกเราต่างหากหมาวัด มองดอกฟ้า” ประสพชัยมองหน้าเพื่อนมันพูดถูก พวกเขานี่แหละหมา ส่วนไอ้บ๊อบบี้มันไม่ใช่หมามันเป็ไฮโซพวกเดียวกันกับเธอ
ประสพชัยและพ้องเพื่อนที่ออกมาสูบบุหรี่หน้าร้านมองอินทุอรสภาพเมามาย ขึ้นรถสปอตสุดหรูของบดินทร์ภัทรตาละห้อยพวกเขาได้ข่าวว่าไฮโซหนุ่มตัวร้าย ตามจีบน้องอิน น้องนางฟ้ามาสักระยะแล้ว ในที่สุดพวกเขาก็ลงเอยกันจับจูงมือไปทัวร์์ ส่วนพวกเขานั้นทำได้แค่มองเหมือนเดิม
“เฮ้อ”
“ทำใจเถอะไอ้ปาร์ค ไปต่อข้างในดีกว่ากูเห็นนะเมื่อกี้มึงแอบแลกไลน์กับน้องแตงโม” เพื่อนแซว
“เออ...กูก็เห็นว่ามึงก็ได้ไลน์น้องส้มโอเหมือนกัน”
“ฮ่า ฮ๋า ฮ่า ฮ่า/ฮ่า ฮ่า ฮ๋า” สองเพื่อนสนิทหัวเราะดังลั่นอกหักคนละ 3 วินาที ก็ออกล่าเหยื่อคนใหม่
เอี๊ยด
รถสปอร์ตสัญชาติยุโรปราคา20 ล้าน แวะจอดตรงร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงในปั้มข้างทางแห่งหนึ่ง บดินทร์ภัทรนึกออกว่าเขาขาดอุปกรณ์ป้องกัน
คนอารมณ์ดีก้าวเข้ามาในร้านบรรยากาศเย็นๆเขาตั้งใจจะซื้อคอนดอมสัก 10 กล่อง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่าเอาให้ยัยจอมหยิ่งขาถ่าง ลุกจากเตียงไม่ไหวกันไปเลย
“เฮ้ย/โอ้ย” ระหว่างกำลังคิดแผนชั่วร้ายไอ้หนุ่มวินมอเตอร์ไซต์คนหนึ่งเดินมาชนเขา ข้าวของมันตกเกลื่อนพื้น
“เดินยังไงว่ะ ไม่มีตาหรือไง”
เจตพลก้มลงเก็บของใส่ถุงผ้าเขาเงยหน้ามองคู่กรณี
“ขอโทษครับ” หนุ่มวินมอเตอร์ไซต์เป็ฝ่ายโดนชนแต่ชายหนุ่มไม่อยากมีเื่กับอีกฝ่าย วันนี้เขาวิ่งวินรับผู้โดยสารมาราธอนเกือบ 10ชั่วโมงแล้ว อยากกลับบ้านไปพักผ่อนเต็มที
“หึ ไอ้กระจอก” บดินทร์ภัทรมองข้าวของหล่นจากถุงผ้ามาม่า ปลากระป๋อง น้ำปลา ข้าวสาร ไอ้พวกคนจน ไม่มีปัญญาจะแดกของดีๆ บดินทร์ภัทรมองคนเบื้องล่างอย่างหยามเหยียดแล้วเดินไปยังเคาร์เตอร์ร้าน
ฟรึบส์!
“ชะ ช่วยไปส่งฉันที”
“เฮ้ย คุณ ผมเลิกวิ่งรับจ้างแล้วครับ ผมจะกลับบ้าน” เจตพลมองผู้หญิงหน้าสวยหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจ ที่นั่งคร่อมท้ายรถจักรยานยนต์ของเขา
แม่คุณกล้าแต่งตัวแบบนี้ออกจากบ้านได้อย่างไง แล้วดูสินั่น เมาไม่เป็ท่าไม่รู้ตัวเหรอว่าคนสวยๆอย่างเธอ มันอันตรายเพียงใดในสถานการณ์กลางค่ำกลางคืนเช่นนี้นี่ถ้าเป็จีราวรรณน้องสาวเขานะ เขาจะฟาดให้ขาลาย ก้นลาย
“ฉันให้ 1,000 ไปส่งฉันที”อินทุอรฟื้นตื่น คืนสติตนเองกลับมาได้บ้าง เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การเมาเหล้าธรรมดาเพราะเธอไม่เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน
แต่ยังไม่รู้ว่ามันคืออาการของอะไรเพราะฉะนั้นเธอจะไม่มีวันอยู่เฉียดใกล้นายบดินทร์ภัทรตัวอันตรายเด็ดขาด
“1,000 เหรอ” จะหาว่าเขาเห็นแกเงินไม่ได้นะในเมื่อเธอเป็คนเสนอให้เอง
“ไปส่งฉันที ซอยสุขุมวิท xx”
“ได้ครับคุณผู้หญิง เกาะแน่นๆนะครับ” ไม่รับก็บ้าแล้วซอยนั้นอยู่ไม่ห่างจากบ้านเขาเท่าไหร่ 3-4 กิโลเองมั้งวิ่งวินรับจ้าง 8 ชั่วโมงครึ่งได้เงิน 1,300 แล้วนับประสาอะไรกับการไปส่งผู้หญิงคนนี้เพียงครั้งเดียวเจตพลไม่คิดอะไรมาก สตาร์ทเครื่องพร้อมออกไปจากปั้มทันที
บดินทร์ภัทรพร้อมคอนดอมเกือบ10 กล่อง ก้าวขึ้นมานั่งในรถแอร์เย็นๆ
“เฮ้ย”
อินทุอรหายไปไหน
หนุ่มหล่อไฮโซกระวีกระวาดตามหาทั่วปั้มห้องน้ำชาย-หญิง ร้านสะดวกซื้อ ซอกมุมไหนๆก็ไม่เจอเ้าหล่อนแม้แต่เงา
“โธ่เว้ย”
ปัก!บดินทร์ภัทรเตะเท้าเข้าถังขยะ ฝันสลายลงในพริบตาเขาไม่น่าชะล่าใจลงไปซื้อคอนดอมนานเลย...จะว่าไปก็ไม่นาน ถ้าไม่เสียเวลาเดินชนไอ้วินกระจอกนั้นเสียก่อน
เลยซอยบ้านเขาไปแล้วเจตพลยังขับขี่รถต่อไปยังจุดหมาย ผู้หญิงด้านหลังก็โอบเอวเขาแน่นถนัดหนุ่มวินมอเตอร์ไซต์ลดระดับความเร็วของยานพาหนะลง ด้วยคิดว่าหญิงสาวอาจจะกลัว
“คุณครับ ให้ส่งปากซอยหรือตรงไหนครับ”
“อือ ฮือ ฮือ” คนเมาเสียงอ้อแอ้