พิมพ์มาลากลับมาถึงบ้านของซานฟราน เธอจึงขอคุยกับซานฟรานเป็การส่วนตัวทันที
“ฉันว่าคุณถึงเนื้อถึงตัวมากเกินไปนะคะ ยังไงฉันก็เป็คนไทย คนที่นี่เขาถือมากเลยนะคะ อีกอย่างยังไงฉันก็ถือว่าเป็พี่สาวภรรยาของคุณอีกด้วย” พิมพ์มาลากล่าว
“ผมขอโทษจริงๆ ครับ ต่อไปผมจะระวังตัวก็แล้วกัน ผมมัวคิดเพียงแต่อยากให้คาริด้าเผยตัวตนเสียทีน่ะครับ” ซานฟรานกล่าว
“ฉันเข้าใจคุณนะคะ แต่ถ้าคนร้ายไม่ใช่คาริด้าล่ะคะ” พิมพ์มาลาเห็นคาริด้าไม่เคลื่อนไหว
“เอาเถอะครับ คุณก็อดทนไปก่อนก็แล้วกัน ต่อไปผมจะระวังตัวกว่านี้ คุณไปนอนเถอะ” ซานฟรานกล่าว
พิมพ์มาลาพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปนอนทันที เพราะเธอดูจากแววตาของสามีน้องสาวแล้ว เธอมองออกว่าเขารักน้องสาวของเธอจริงๆ และเขาก็ทำเพียงเพื่อให้คาริด้าเผยตัวตนเท่านั้น
พิมพ์มาลามองไปทางอังคณาที่คุยกับบอดี้การ์ดและแอนโธนี่อย่างถูกคอ เพราะอังคณามีนิสัยเป็ผู้ชาย และเธอก็เป็คนเข้ากับคนง่ายอยู่แล้ว พิมพ์มาลาเห็นว่าวันนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เธอก็รีบเข้าห้องจัดการธุระส่วนตัว และทำได้แต่เฝ้าภาวนาว่า คาริด้าจะรีบเผยตัวตนเสียที
***********************************************
ผ่านไปสามวัน ทุกอย่างก็ยังคงสงบนิ่ง ไม่ว่าพิมพ์มาลาจะไปไหนมาไหนกับซานฟรานแค่ไหน คาริด้าก็ไม่เผยตัวตนและไม่ยอมแสดงความรู้สึกใดๆ เลย หรือว่าคาริด้าจะรู้ทันอยู่แล้วเป็แน่ พิมพ์มาลาถึงขั้นท้อใจ แต่ก็ยอมอดทนให้ถึงที่สุด
แอนโธนี่รู้สึกว่าอังคณาพูดถูกคอ จนกระทั่งเขาได้เป็เพื่อนกับอังคณาอย่างสนิทใจ ไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างกับเพื่อนผู้ชาย จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้ชวนเธอไปเที่ยวผับด้วยกัน แอนโธนี่ท้าแข่งกับอังคณาดื่มเหล้า เพื่อดูว่าใครคอแข็งกว่ากัน อีกอย่างเขามากับคนขับรถ ยังไงทั้งคู่ก็ไม่ต้องขับรถเองอยู่แล้ว ทั้งคู่แข่งขันกันโดยมีบอดี้การ์ดคนหนึ่งเป็กรรมการ ทั้งคู่ดื่มเหล้าสูสีกันมาก ไม่มีใครยอมลงให้กับใคร จนกระทั่งทั้งคู่เมามาย ถึงขั้นพูดปรับทุกข์เป็ภาษาอังกฤษเล่าถึงต่างคนต่างอกหักและทำให้ทั้งคู่เข้าใจกัน
“อึ๊ก นายรู้มั้ยว่า แฟนเราน่ะ เห็นผู้ชายดีกว่าทอม เธอยอมเลิกกับเราง่ายดาย ทั้งๆ ที่ พวกเราคบกันมาห้าปีเชียวนะ รู้มั้ยเราน่ะเจ็บมากแค่ไหน” อังคณาเล่าด้วยความเ็ป
“สู้ผมไม่ได้หรอก ผมรักคาริด้ามาั้แ่เธอเป็สาวแรกแย้ม แต่คาริด้ากลับรักพี่ซานฟราน ขนาดพี่เขาแต่งงานแล้ว คาริด้าก็ไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจเลย มาถึงวันนี้ผมขอยอมแพ้เธอแล้วจริงๆ ผมขอยอมตัดใจจากเธออย่างเด็ดขาดเสียที” แอนโธนี่ถอดใจ
“โห นายมีรักคงมั่นจริงๆ เรายอมรับนับถือนายเลยนะ เรายอมซูฮกให้นายจริงๆ อึ๊ก” สักพักอังคณาก็นอนหลับไปเพราะคอแข็งสู้แอนโธนี่ไม่ได้จริงๆ
แอนโธนี่เห็นอังคณาเป็เพื่อนรักเลยประคองเธอไปขึ้นรถเอง คนขับรถกับบอดี้การ์ดได้แต่ยืนมองดูทั้งคู่เดินขึ้นรถไปด้วยกัน ก็ถึงกับส่ายหน้า เนื่องจากแอนโธนี่สั่งห้ามไม่ให้ช่วย พอทั้งสี่คนเดินทางกลับมาถึงบ้านของซานฟราน แอนโธนี่ก็ไล่บอดี้การ์ดและคนขับรถกลับไปได้เลย และบอกว่าจะเป็คนพาอังคณาไปส่งที่ห้องเอง แต่แล้วเหตุไม่คาดฝันก็คือ แอนโธนี่กลับพาอังคณาไปที่ห้องของตัวเองและเผลอไปมีอะไรกับเธอเข้า
***********************************************
เช้าวันรุ่งขึ้น อังคณาฟื้นขึ้นมาก็รู้สึกว่าตนปวดหัวเพราะเมาอย่างหนัก แต่พอลืมตาก็เห็นว่าตนนอนกอดกับแอนโธนี่อยู่ ทั้งสองมีสภาพเปลือยทั้งคู่ และอังคณาก็รู้สึกปวดเนื้อปวดตัวอย่างมาก เธอพยายามจะขยับตัวโดยกะว่าจะค่อยๆ ย่องออกไป แต่แล้วแอนโธนี่กลับกอดเธอแน่นกว่าเดิม
“นี่ แอนโธนี่ ปล่อยเราได้แล้วนะ” อังคณาเริ่มรู้แล้วว่าแอนโธนี่ไม่ได้หลับ
“ตื่นแล้วหรอครับที่รัก นอนหลับสบายมั้ย” แอนโธนี่พูดยิ้มๆ
“เลิกเรียกเราอย่างนั้นนะ อีกอย่างพวกเราเมามากทั้งคู่ ทำให้เกิดการพลั้งเผลอ เอาเป็ว่าพวกเรามาลืมเื่เมื่อคืนซะ ให้ถือซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และตอนนี้นายต้องปล่อยเราได้แล้วด้วย” อังคณาพยายามตกลงกับแอนโธนี่
“แต่มันเป็ครั้งแรกของอังนี่ ที่รัก ผมยินดีรับผิดชอบอังทุกอย่างเลย” แอนโธนี่กล่าว
“ไม่ต้อง เราเป็ทอม ไม่ใช่ผู้หญิง เอาเถอะ เอาเป็ว่านายห้ามบอกใครเื่ของพวกเรา และรีบลืมมันซะ นายก็นอนกับผู้หญิงมาตั้งมากมาย ก็ให้ถือซะว่าเราเป็หนึ่งในนั้นด้วยก็แล้วกัน” อังคณากล่าว
แอนโธนี่ไม่ได้พูดอะไร แต่ยอมปล่อยให้อังคณารีบเก็บเสื้อผ้า เข้าห้องน้ำไปแต่งตัวแบบลวกๆ แล้วรีบวิ่งไปที่ห้องของตนเองทันที
***********************************************
พอถึงเวลาแปดโมงเช้า อังคณาลงมาทานข้าวพร้อมกับเพื่อน โดยทำตัวให้เป็ปกติให้มากที่สุด อีกทั้งได้สวมเสื้อผ้ามิดชิดเพื่อปกปิดร่องรอยแดงต่างๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ผู้หญิงทั้งคู่มองเห็นว่าซานฟรานกับคาริด้ามานั่งรอทานข้าวอยู่แล้ว เลยรีบไปนั่งด้วยทันที
“อ้าว แอนโธนี่ล่ะ ทำไมยังไม่ลงมาทานข้าว” ซานฟรานห่วงน้องชาย
“คุณแอนโธนี่ เขานอนต่อค่ะ เห็นว่าเมื่อคืนเมามาก” สาวใช้กล่าว
“งั้นพวกเราก็ทานเลยก็แล้วกัน” ซานฟรานกล่าว
อังคณาคิดอยู่ในใจว่าโชคดีที่ไม่ต้องเห็นหน้าเขาในตอนนี้ เพราะยังทำใจไม่ได้ เธอเลยทานข้าวจนหมดและหยิบน้ำมาดื่ม สักพักก็มีเสียงผู้ชายกล่าวว่า
“อ้าว ที่รัก ตื่นก่อนก็ไม่ปลุกผมเลยนะครับ” แอนโธนี่กล่าวและยิ้มให้อังคณา
อังคณาถึงขั้นสำลักน้ำทันที ท่ามกลางความแปลกใจของทุกคนในโต๊ะอาหาร
“นายหมายความยังไงน่ะ แอนโธนี่ ทำไมไปพูดกับคุณอังคณาเขาอย่างนั้น” ซานฟรานถามด้วยความสงสัย
“อ้าว เธอยังไม่บอกเื่ของพวกเราอีกหรอครับ พวกเราตกลงเป็แฟนกันแล้วครับ นี่ผมก็ให้สาวใช้ย้ายของเธอมาไว้ที่ห้องของผมแล้วด้วย” แอนโธนี่กล่าว
อังคณาใและอายมากจึงรีบลุกขึ้นแล้วดึงมือแอนโธนี่ไปคุยเป็การส่วนตัวทันที
“นี่นาย พวกเราตกลงกันแล้วไง ทำไมนายทำแบบนี้ แบบนี้เราก็เสียหายน่ะสิ” อังคณาต่อว่า
“ผมยังไม่ได้พูดอะไรซักคำ คุณพูดเองเออเองทั้งนั้น ยังไงคุณก็ต้องรับผิดชอบผมด้วย” แอนโธนี่กล่าว
“นี่คุณบ้าไปแล้วหรอ เราเป็ทอมนะ ไม่ใช่ผู้หญิง เราเป็แฟนนายไม่ได้หรอก” อังคณากล่าว
“แต่เมื่อคืนคุณเป็ผู้หญิงเต็มตัวแล้วนะ พวกเราลองมาคบกันดูก่อนเถอะ” แอนโธนี่กล่าว
อังคณาเห็นว่าพูดกับแอนโธนี่ไม่รู้เื่ เธอจึงรีบเดินหนีจะกลับบ้านทันที แต่แล้วแอนโธนี่กลับดึงอังคณาเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม
เมื่อคาริด้าเห็นแอนโธนี่กับอังคณาจูบกันต่อหน้าเธอ เธอก็รู้สึกหึงขึ้นมาทันที โดยแท้จริงแล้ว 7 ปีที่ผ่านมาเธอได้เปลี่ยนใจไปรักแอนโธนี่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นไม่ว่าซานฟรานจะสวีทกับพิมพ์มาลามากแค่ไหน คาริด้าก็ไม่รู้สึกโกรธ
แต่เมื่อแอนโธนี่เปลี่ยนใจไปรักอังคณาเสียแล้ว ดังนั้นอังคณาก็อย่าหวังที่จะมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไป คาริด้าจึงรีบติดต่อซินแสจากประเทศจีนเพื่อติดต่อขอยาพิษตัวเดิมทันที
บอดี้การ์ดที่คอยเฝ้าจับตามองคาริด้า เห็นคาริด้ากำลังเคลื่อนไหวก็รีบรายงานเ้านายทันที
ซานฟรานจึงบอกความคืบหน้านี้กับพิมพ์มาลาด้วย
“อะไรนะคะ คุณคาริด้ากำลังติดต่อซื้อยาพิษจากซินแสที่มาประเทศจีนแล้วหรอคะ” พิมพ์มาลาทวนคำ
“ใช่ครับ ที่แท้เธอก็เปลี่ยนใจไปรักแอนโธนี่แล้ว แต่เพราะเขาเปลี่ยนใจไปคบกับคุณอังคณาแทน ทำให้คาริด้าเพิ่งรู้ใจตนเอง และตอนนี้เธอก็คิดจะกำจัดคุณอังคณาด้วยครับ” ซานฟรานอธิบาย
“งั้นเพื่อนของฉันก็มีอันตรายสิคะ” พิมพ์มาลาเป็ห่วงเพื่อน
“พวกเราเฝ้าดูไปก่อนนะครับ รับรองว่าพวกผมจะปกป้องไม่ให้เกิดอันตรายกับคุณอังคณาอย่างเด็ดขาด” ซานฟรานให้คำรับรอง