————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
เื่นี้หยกเปิดให้ อ่านฟรี!จนจบเลยค่ะ ~
แต่จะเป็การอ่านฟรีในแบบที่กำหนดนะคะ
โดยแต่ละตอนที่ลงไปแล้วจะเริ่มติดเหรียญในเวลา 00.00 น. ของทุกวันค่ะ
เพราะงั้นอย่าลืม กดหัวใจ กับ กดเพิ่มเข้าชั้น เอาไว้ด้วยน้าจะได้ไม่พลาดตอนใหม่ ๆ กันนะคะ ^^'
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
“เกี่ยวกับพี่เพลงเลยนะ” และแล้วดูเหมือนพี่เขาจะเริ่มมีอาการขึ้นมาสักนิดละ เพราะเื่ที่ฉันจะพูดมันเกี่ยวกับผู้หญิงที่พี่เขาสนใจนี่นา
“เห็นอะไรมาล่ะถึงได้อยากเล่าให้พี่ฟัง” ฉันอมยิ้มอย่างผู้ชนะ จากนั้นก็หันไปทางอื่นเพื่อปรับสีหน้าใหม่
“หนูเองก็ไม่แน่ใจนะพี่ว่าสิ่งที่เห็นมันจะเป็อย่างที่คิดหรือเปล่า” ฉันเกริ่นนำออกไปก่อน เพราะไม่อยากฟันธงว่าสิ่งที่เห็นมันจะเป็อย่างที่คิดไว้ร้อยเปอร์เซ็นต์
“วันนี้หนูเห็นรอยช้ำตามแขนพี่เพลง ดูยังไงก็ไม่เหมือนว่าพี่เขาไปล้มที่ไหนมา นอกจากโดนใครสักคนทำร้ายมามากกว่าหรือไม่ก็อาจเป็แฟนของพี่เขาก็ได้” หลังจากพูดจบ ฉันก็หันไปมองพี่ชายตัวเองต่อ แต่พี่เขากลับเอาแต่เงียบไม่พูดอะไรจนฉันคิดว่าอาจตัดใจไปแล้วหรือเปล่านะ
ทว่าดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างที่คิด เพราะมือหนาที่กำลังจับพวงมาลัยมันดูแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้มาก
พี่ชายฉันเป็พวกไม่กระตือรือร้นอะไรเลย นอกจากทำในสิ่งที่ตัวเองชอบเขาจะตั้งใจมาก แต่พอตัดมาเื่ผู้หญิงบอกเลยว่าความสามารถเื่การจีบผู้หญิงนี่เป็ศูนย์ แถมยังเป็คนพูดตรง จนเคยโดนสาวที่มาสารภาพด่ากราดไปก็มี
และในกรณีของพี่เพลงก็ด้วย ทั้งที่ชอบเขาั้แ่ที่เขายังไม่มีใคร แต่ดันไม่ยอมเข้าไปจีบ นอกจากมองอยู่ห่าง ๆ จนสุดท้ายเป็ไง ก็โดนปาดหน้าไปจนได้
ทีแรกก็กลัวพี่เขาจะเฮิร์ต แอบเป็ห่วงอยู่เหมือนกัน แต่ที่ไหนได้พี่แกดันปกติ แถมยังมารับมาส่งฉันเหมือนเดิมอีกเลยไม่รู้ว่าความรู้สึกจริง ๆ ของพี่เขามันยังไงกันแน่
ชอบหรือไม่ชอบพี่เพลง ตอนนี้ฉันเองก็ยังไม่มั่นใจเลยด้วยซ้ำ เพราะบางทีพี่แกก็ทำเหมือนชอบ แต่บางครั้งก็ทำเหมือนไม่ได้ชอบ เห้อ ~ ปวดหัวไม่ไหว!
ขนาดคนในครอบครัวยังดูไม่ออก ฉันละสงสารพี่สะใภ้ในอนาคตจังว่าจะต้องเจออะไรบ้าง เพราะถ้าฉันต้องมามีแฟนนิสัยแบบพี่ชายขอบายดีกว่า =_=
“หนูไม่กล้าถามอะไรมาก เพราะงั้นที่พูดไปเมื่อกี้อาจจะไม่ใช่ตามที่หนูคิดก็ได้นะพี่”
“ก็ดีแล้วที่ไม่ถามออกไป พี่ว่าออมอย่าไปยุ่งเื่ของคนอื่นเลย สนใจแต่ตัวเองก็พอ”
“ชิ!” ฉันจีบปากอย่างไม่สบอารมณ์ นี่ไงที่ฉัน้าจะบอก เพราะพี่ชายเป็แบบเนี้ย ก็เลยไม่รู้ว่าสรุปพี่แกคิดยังไงกันแน่ ถ้าเป็คนอื่นเขาต้องแบบออกตัวมากกว่านี้สิ
แต่นี่อะไร ให้เห็นแค่นิดเดียวเอง สุดท้ายก็กลับมาปกติเหมือนเดิมเนี่ยนะ อารมณ์เสียชะมัด!
“ถ้าหนูมีแฟนแล้วโดนแบบนี้บ้าง พี่ก็จะนิ่ง และไม่ยอมทำอะไรสักอย่างแบบนี้น่ะเหรอ?” ฉันกอดอกหันไปพูดกับอีกฝ่ายด้วยท่าทางไม่พอใจเป็อย่างมาก
“อย่าประชด!” แต่ทว่าน้ำเสียงที่ตอบกลับมาเล่นเอาฉันกลัวหัวหด เพราะนาน ๆ ทีที่ฉันจะโดนพี่เขาโมโหใส่แบบนี้
คงล้ำเส้นเกินไปสินะ ฮือ ~
“ก็แค่ยกตัวอย่างเองทำไมต้องโมโหด้วย” จากที่ทำเป็เก่งในตอนแรกก็เปลี่ยนมาเป็กระต่ายน้อยแทน
“ออมเป็น้องพี่ ถ้าเกิดมีใครมาทำร้ายจริง ๆ พี่คงยอมไม่ได้ เพราะงั้นอย่าพูดอะไรที่มันไร้สาระเหมือนอย่างเมื่อกี้นี้อีก พี่ไม่ชอบเข้าใจไหม?”
“เข้าใจค่า ~ หนูก็แค่เปรียบเทียบเอง”
“มันไม่เหมือนกัน สำหรับออมเป็น้องพี่ เป็คนในครอบครัว แต่กับคนอื่นพี่ไม่ได้รู้จักเขาเป็การส่วนตัว ออมคิดว่าถ้าพี่ไปทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า มันใช่เื่หรือเปล่า?”
“แถมออมยังไม่แน่ใจเลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ออมเห็นความจริงเป็ยังไง ออมต้องคิดให้รอบคอบมากกว่านี้ คิดด้วยว่าการกระทำของเรามันจะส่งผลให้กับใครบ้างนอกจากตัวเราเอง”
“ค่า ~” ฉันก้มหน้าก้มตารับผิดหลังจากโดนสวดไปชุดใหญ่ สุดท้ายเสียงที่ได้ยินก็คือเสียงถอนหายใจของพี่ชายแทน
“ถึงหนูจะไม่มั่นใจก็จริง แต่หนูคิดว่าพี่เพลงน่าจะกำลังไม่โอเคนะ วันนี้พี่เขาเหม่อตลอดเลย แถมยังทำหน้าเศร้าทุกครั้งด้วย เหมือนกับว่ามีเื่ให้คิดอยู่ตลอดเวลา”
“จะยกเลิกไปไหมล่ะ?”
“ยกเลิกอะไรของพี่?”
“ก็หาคนสอนใหม่ เพราะถ้าเป็แบบนี้อยู่ออมคงจะเรียนไม่รู้เื่ถูกไหม?”
“ไม่เอา! ไม่เอาคนอื่นเด็ดขาด! ไม่งั้นพี่ก็จะอดเจอพี่เพลงเลยนะ พี่โอเคเหรอ”
“ไร้สาระน่าออม”
“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ออมไม่ยอมเปลี่ยนเด็ดขาด พี่เพลงน่ะสอนดี ใจเย็น สอนเข้าใจง่ายจะตาย พี่ก็เห็นนี่ว่าฝีมือของน้องคนนี้พัฒนาแบบก้าวะโแค่ไหน” ฉันกอดอกยกยอตัวเองอย่างภาคภูมิใจ เพราะพี่เพลงเลยที่ทำให้ฉันชนะการประกวดทุกครั้ง แถมยังได้รับคำชมจากพ่อแม่มากกว่าพี่ชายทั้งสองอีก
ไม่แน่ว่าที่อยากให้ฉันเปลี่ยนคนสอนอาจเป็แผนก็ได้!
“หนูถามอะไรหน่อยสิ”
“พี่ชอบ หรือไม่ชอบพี่เพลงกันแน่อะ?”
“พี่ไม่ชอบยุ่งกับคนมีแฟน” อีกฝ่ายตอบมาเสียงเรียบ
“ถ้างั้นก่อนหน้านี้อะ ก่อนหน้าที่พี่เพลงจะมีแฟน ตอนนั้นพี่รู้สึกยังไงกับเธอเหรอ?”
“ทำไมพี่ต้องรู้สึกอะไร เลิกถามได้แล้ว เวลาขับรถพี่ต้องใช้สมาธิ ออมจะเล่นมือถือ หรือนอนไปก็ได้ ถึงบ้านแล้วเดี๋ยวพี่ปลุก”
“เก๊กเวอร์!” ฉันบ่นอุบอิบเสียงเบาก่อนจะหันไปทางอื่น
“ก็แค่พูดออกมาเองว่าชอบหรือไม่ชอบจะไปยากตรงไหนเพราะแบบนี้ไงถึงได้ไม่มีแฟนกับเขาสักที”
“พี่ได้ยินนะ”
“ก็พูดให้ได้ยินนั่นแหละ เผื่อจะคิดเสียดายขึ้นมาบ้างผู้หญิงดี ๆ แบบพี่เพลงไม่ได้มีเยอะด้วย”
“สนใจแต่เื่เรียนก็พอ อะไรที่ไม่ใช่เื่ของเราก็อย่าไปยุ่ งอย่าไปทำให้คนอื่นเขาต้องมาหนักใจ เพราะความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง”
“ฮ้า! พูดขนาดนี้ด่ามาเหอะ” ฉันหันไปเบ้ปากใส่พี่ชายตัวดี ส่วนอีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไรต่อ นอกจากยิ้มอย่างพอใจที่สามารถทำให้ฉันอารมณ์เสียได้ หงุดหงิด!
————— ꧁༻・ॐ・༺꧂ —————
ฝากกดติดตามกันด้วยน้า : เพจ Sunisayok - นักเขียนนิยาย
(https://www.facebook.com/SunisayokWriter)
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
29K
![[นิยายแปล] เสน่ห์ปลายจวักของผีน่ารักบริษัทน้ำแกงยายเมิ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775108556_90716822.webp)