ข้ามภพหมื่นลี้จรดพู่กันคนึงหา

    นางบำเรอขององค์ชายใหญ่

    “องค์ชายเพียงแต่ดึงตัวเองออกห่างเรื่องที่ทำให้เศร้าหมองทุกข์ตรมได้มี่ถางก็ดีใจแล้ว”"ข้ามาหาเจ้าร่ำสุรากับเจ้าดั่งสหายจะมีกี่คนที่เชื่อว่าข้าไม่มีใจให้เจ้า"น้ำหวานยิ้มกว้าง"คำคนห่างไม่สนใจก็เป็นแค่เพียงละอองน้ำต้องผ่านผิวกายไม่ช้านานน้ำย่อมแห้งเหือดหา...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ