ขบวนรถม้าเดินทางถึงอำเภอเฉียนเช่าในยามซวี*เป็เพราะในขบวนนี้ทุกคนต่างนั่งบนรถม้าจึงเดินทางได้เร็วคนของสำนักคุ้มภัยแบ่งเวรยามเพื่อนอนเฝ้ารถม้าซิวเชี่ยนสั่งการให้คนของนางคอยมาดูแลช่วยนักคุ้มภัยด้วยหญิงสาวพักอาศัยอยู่ห้องในสุดนางให้คนนำเสื้อผ้าของนางและของเถียนฮุยเข้าไปจัดเตรียมไว้ในห้องเดียวกัน
“ข้าไม่ได้อยากร่วมเตียงกับท่านแต่ครั้งนี้เราจำเป็ต้องแสดงว่าเป็สามีภรรยากันให้สมบทบาทท่านเห็นบุรุษชุดสีเทาที่นั่งอยู่ตรงทางเข้านั่นหรือไม่?คนผู้นั้นมาคอยจับตามองพวกเรา”
เถียนฮุยลอบสังเกตแล้วก็เห็นจริงอย่างที่นางบอก“ข้าต้องทำอย่างไร?” “ข้าจะขึ้นไปอาบน้ำก่อนให้ข้าเสร็จแล้วท่านค่อยขึ้นไปบนห้องนั่งดื่มสุราคอยดูคนผู้นั้นไปก่อน” นางมารสั่งการแล้วก็ขึ้นไปกับซู่หวนและซู่หลี
เถียนฮุยรู้ว่าบุรุษชุดเทาน่าจะมีวรยุทธ์พอตัวกระบี่ที่เขาพกมาวางไว้บนโต๊ะประเมินแล้วราคามิใช่น้อย คงมิใช่พวกจอมยุทธ์ปลายแถวเพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่าคนพวกนั้นมาจับตามองเขากับนางทำไมกัน? เดิมทีคนในยุทธภพก็ไม่ได้เกี่ยวพันกับคนในวงการค้าอยู่แล้วซิวเชี่ยนเองก็ไม่ค่อยเป็ที่รู้จัก แล้วบุรุษผู้นี้้าสิ่งใดจากนางกันแน่?
เมื่อนางอาบน้ำเสร็จก็ให้ซู่หลีลงมาตามเขาให้ขึ้นไปบนห้องยามนั้นแขกในห้องอาหารล้วนแยกย้ายกันไปพักผ่อนชายหนุ่มรู้สึกเหนียวตัวเพราะอากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวนักเขาขยุกขยิกด้วยความหงุดหงิด
“ท่านน้ำอาบก่อนเถิดซู่หวนให้คนเตรียมน้ำใหม่ให้ท่านอาบแล้ว ส่วนเตียงนอนอยู่ตรงนั้นตลอดการเดินทางครั้งนี้ท่านกับข้าต้องร่วมห้องกัน”
เขาไม่ตอบรีบเดินเข้าไปหลังฉากแล้วถอดเสื้อผ้าลงในอ่างน้ำอุ่นบุรุษที่ผ่านสตรีมามากอย่างเขาไม่จำเป็ต้องกระมิดกระเมี้ยนกับนางมารอย่างซิวเชี่ยนนับั้แ่พบเจอนางครั้งแรกเขาไม่เคยเห็นนางหน้าแดงเลยสักครั้งท่าทีเอียงอายอย่างที่สตรีควรจะมีก็ไม่เคยเห็น หากว่านางอยู่ในแนวยั่วสวาทอย่างหลุนจิ่งหรือเป่าลี่ปี้ก็พอเข้าใจได้แต่นี่...นางกลับมิได้สนใจเขาเลยด้วยซ้ำ เถียนฮุยแหงนหน้ามองเพดานใช้ผ้าขาวนุ่มผืนเล็กชุบน้ำขึ้นเช็ดหน้า
‘หรือว่านางจะเป็พวกรักชอบสตรีเพศด้วยกัน?’ คิดมาถึงตรงนี้ชายหนุ่มก็ใ ใช่ว่าในแคว้นิจะไม่มี บรรดาสตรีที่ชอบเพศเดียวกันหรือบุรุษที่ชอบบุรุษ เพียงแต่พวกเขายังไม่ถึงกับกล้าเปิดเผยตนเองหลายคนแต่งงานบังหน้าแต่เลี้ยงคนที่ตนชอบเอาไว้ในฐานะคนสนิทหรือคนรับใช้ท่าทางสง่างามที่เขาเห็นนั้น หากจะดูให้ดีคือความแข็งกระด้างอย่างบุรุษ
“คุณชายเถียนท่านอย่าอาบน้ำนานนัก ข้ายังมีเื่ต้องหารือท่านอีก”
“ได้ๆข้าอาบจะเสร็จแล้ว” เสียงของนางทำให้เขาต้องเร่งรีบทำความสะอาดเนื้อตัวชายหนุ่มลูบไล้เนื้อตัวจนยื่นมือไปทำความสะอาดแท่งหยกเบาๆเขาพลันนึกขึ้นได้ว่าตนเองยังมีปัญหาเื่เ้านี่ไม่ยอมลุกขึ้นทำงานเถียนฮุยเตือนตนเองว่าต้องไม่ลืมกินยาของท่านหมอเวิงอันเด็ดขาด
ชายหนุ่มสวมเพียงชุดตัวในเดินไปนั่งต่อหน้านางซิวเชี่ยนเห็นเช่นนั้นก็มองเขาด้วยสายตาตำหนิแต่กลับไม่ยอมกล่าวสิ่งใด
“เ้าบอกข้าได้หรือยังว่าคนชุดเทาผู้นั้น้าสิ่งใด?”
“นั่นคือคนของพรรคเทียมฟ้าเขามาเพื่อจับตาดูข้า”
“เอ๋?พรรคเทียมฟ้าเป็พรรคฝ่ายธรรมะในยุทธภพเหตุใดจึงต้องมาจับตามองเ้าด้วยเล่า?" คิ้วของเถียนฮุยขมวดเข้าหากัน
“คุณชายใหญ่พรรคเทียมฟ้าเคยมาทาบทามข้าแต่ข้าปฏิเสธเมื่อได้ยินข่าวว่าข้าแต่งงานเขาจึงส่งคนมาคอยตามดู”
“อ๊า! ฮุ่ยห่าวอู๋น่ะหรือ?”
“ท่านรู้จักคนผู้นี้ด้วย?”
สีหน้าของเถียนฮุยดูอึมครึมลงไป“ไม่ใช่แค่รู้จัก!แต่ยังเป็ศัตรูของข้า!เ้าคนแซ่ฮุ่ยผู้นี้เคยพบกับข้าในหออิงราตรีคราหนึ่ง พวกเราแย่งชิงแม่นางผู คืนนั้นด้วยความเมาจึงยังไม่รู้แพ้รู้ชนะหัวหน้ามือปราบโหยวก็เข้ามาห้ามเสียก่อน หึ! ดูท่าส่งคนมาคอยดูั้แ่เราเริ่มต้นเดินทางเช่นนี้เห็นทีความริษยาคงจะล้นหัวอกแล้ว”
“มิน่าเล่า!ตอนนี้เขาให้คนส่งของขวัญมางานแต่งงานของพวกเราจึงได้เขียนคำอวยพรพิลึกพิลั่นเช่นนั้น”
เถียนฮุยสีหน้าเริ่มดีขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าครั้งนี้นับเป็การแก้แค้นที่เ็ปนักฮุ่ยห่าวอู๋ป่านนี้คงจะอยากจะสับเขาเป็หมื่นชิ้นโทษฐานที่แย่งชิงสตรีที่มันหมายตามาได้
“เขียนบอกข้าว่า...จะรอวันเก็บซากนกยวนยางเพื่อหวนคืนมาใหม่”
“บัดซบ!นี่มันคิดจะแช่งให้ข้าตายอย่างนั้นหรือ? อย่าหวังเลย!”
ซิวเชี่ยนหัวเราะเบาๆนางคิดจะอาศัยความแค้นระหว่างบุรุษทั้งสองเพื่อเป็เกราะป้องกันตนเองเื่ความขัดแย้งของเถียนฮุยกับฮุ่ยห่าวอู๋ใช่ว่านางจะไม่รู้หากแต่ต้องตีหน้าซื่อเพื่อให้เถียนฮุยทำหน้าที่สามีได้อย่างเต็มที่
“ท่านพี่อย่าเพิ่งโมโห เอาไว้เราเดินทางถึงเมืองเชียนเยาท่านก็จะได้พบกับคุณชายฮุ่ยอย่างแน่นอน”
“เหตุใดเ้าจึงได้มั่นใจนัก?”
“เพราะเขารู้ว่าข้าจะไปที่นั่นน่ะสิป่านนี้คงเดินทางไปดักรออยู่แล้ว คนชุดเทาจะคอยติดตามพวกเราตลอดการทางเดินจนไปถึงที่นั่นพวกเขาไม่ทำอันตรายพวกเราหรอก”
เถียนฮุยพูดคุยกับนางเสร็จก็ขอตัวลงไปดื่มสุรากับคนในขบวนคุ้มกันนางจึงเอ่ยปากฝากให้เขาช่วยตรวจตราความเรียบร้อยของรถม้าด้วยชายหนุ่มลงไปหิ้วเอาสุราไหใหญ่ไปแบ่งปันผู้คุ้มภัยดื่มเพื่อคลายหนาว เถียนฮุยรู้สึกว่าตนเองยังไม่ค่อยรู้เื่ในการเดินทางไปค้าขายของซิวเชี่ยนมากนักจึงคิดจะไปหาข่าวกับพวกผู้คุ้มภัยเหล่านี้
“ข้าเพิ่งถูกส่งมาขอรับนายท่านลองสอบถามเหล่าลั่วเถิดเขาเป็หัวหน้าคาราวานที่เดินทางไปกับเถ้าแก่ซิวบ่อยแล้ว”
เถียนฮุยรู้ว่าซิวเชี่ยนต้องแต่งกายคล้ายบุรุษและให้ทุกคนเรียกนางว่าเถ้าแก่ซิวเพื่อความปลอดภัย ส่วนเขาก็กลายเป็นายท่านเถียนไปโดยปริยายเขาหันไปรินสุราให้กับเหล่าลั่วหัวหน้าหน่วยคุ้มภัยของสำนักหงส์ไฟที่รับงานคุ้มกันในครั้งนี้
“ที่ผ่านมาเถ้าแก่ซิวเหมือนจะรู้ล่วงหน้าอยู่ตลอดว่าจะมีการปล้นสินค้านางมักจะให้พวกเราเดินทางเส้นทางที่ไม่ปกติอยู่เรื่อยๆพอไปถึงอีกอำเภอเราจึงได้ข่าวว่ามีคนถูกปล้นระหว่างทางแต่มีอยู่สองคราที่ไม่อาจเลี่ยงได้ คนของพวกเราทำการคุ้มกันขบวนอย่างสุดความสามารถช่างบังเอิญนักที่มียอดฝีมือเข้ามาช่วยไว้พอดี”
“เหล่าลั่วท่านบอกว่าสองครั้งหมายถึงทั้งสองครั้งนั้นมีจอมยุทธ์ผ่านมาโดยบังเอิญหรือ?”
“ใช่ขอรับ! พวกเขาฝีมือสูงส่งนักคราแรกข้าได้ยินพวกเราเรียกผู้ที่มาช่วยเราว่า...มารตะวัน”
***************************
*ยามซวี ่เวลา 19.00-20.59 น.
19K
