แล้วถามเพื่อนด้วยเสียงดังไม่แพ้กัน“โธ่โว้ย! นายมาปลุกฉันเพราะเื่แค่นี้เองเหรอ?แล้วนายไม่ไปทำงานรึไง? ถึงได้มีเวลามาปลุกฉันเนี่ย? ฉันกะว่าจะไปหานายหลังจากงานเลิกแล้วนะ”
มิทซ์เบี่ยงตัวนิดเดียวก็หลบหมอนพิฆาตได้แล้วหมอนจึงพุ่งผ่านผู้จัดการร้านอาหารซีซ่าไปตกบนพื้นไม่ไกลนัก ตุบ!
เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักตื่นนอนเขาก็ยิงคำถามทันที“ฉัก็ไม่ได้มีเวลาว่างนักหรอก แต่ที่ฉันต้องถ่อสังขารมาถึงนี่ก็เพราะมิสมิยาโบวิทซ์เธอลืมแหวนเอาไว้ที่ร้านฉันก็เลยจะมาถามที่อยู่ของเธอกับนายแล้วจะได้เอาแหวนไปคืนให้เธอ แล้วนี่บ้านเธออยู่ที่ไหนล่ะ?”
มิทซ์เดินไปก้มเก็บหมอนที่เ้าชายหนุ่มขว้างใส่แล้วนำไปวางไว้บนเตียงนอนพร้อมกับจ้องหน้าเพื่อนรักรอคำตอบ“ว่าไง เธออยู่ไหนรึ?”
ทำให้เ้าชายอิสมินหน้าบูดบึ้งด้วยไม่สบอารมณ์กับคำถามที่เพื่อนเอ่ยถาม จึงตอบเพื่อนรักหน้าบึ้งตึง น้ำเสียงสะบัดสะโบก“นู้น! ถ้านายจะมาหามิสมิยาโบวิทซ์ล่ะก็นายรีบไปหาอเล็กซ์เลยไป๊ ฉันจะอาบน้ำแล้วไปรับอิซาเบลไปงานคืนนี้ด้วยกัน”
เ้าชายอิสมินลุกจากเตียงนอนแล้วไปยังห้องอาบน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่นหายงัวเงีย
“เฮ้ย! แล้วทำไมฉันจะต้องไปหาอเล็กซ์ด้วยล่ะ? ก็ฉันมาหามิสมิยาโบวิทซ์นะไม่ใช่อเล็กซ์ เฮ้! ออกมาคุยกันให้รู้เื่ก่อนดิ อิสมิน!” มิทซ์ะโถามไล่หลังเพื่อนรักที่ก้าวเข้าห้องน้ำโดยไม่สนใจกับเสียงะโถามของเขาแม้แต่น้อยทิ้งให้เขามีสีหน้างุนงงต่อไป เขาจึงเดินออกจากห้องนอนของเ้าชายหนุ่มไปยังมินิบาร์ในห้องโถงแล้วรินวอดก้าจากขวดแก้วเจียระนัยราคาแพงบนมินิบาร์ซึ่งมีเครื่องดื่มให้เลือกมากมายก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้รับแขกหนานุ่ม รอให้เพื่อนรักออกมาจากห้องนอน
เ้าชายอิสมินแต่งตัวด้วยชุดทักซิโด้สีดำออกมาจากห้องนอน เขามองเห็นเพื่อนยังนั่งอยู่จึงบอกเพื่อนด้วยสีหน้าบูดบึ้ง“นี่นายยังไม่ไปอีกเหรอ? ฉันก็บอกแล้วว่ามิสมิยาโบวิทซ์อยู่บ้านอเล็กซ์นู้น! เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เธอไปั้แ่ตอนเช้าเมื่อวานแล้วเฟ้ย!”
มิทซ์จึงถามผู้เป็เพื่อนรักด้วยความสงสัยยิ่ง“อ้าว...แล้วทำไมมิสมิยาโบวิทซ์ไปอยู่บ้านอเล็กซ์ล่ะ? นายรีบๆ ตอบมาเร็วๆ เข้าก่อนที่ฉันจะอกแตกตาย”
“แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง?ก็เมื่อเช้าวานนี้ฉันยังไม่ได้ถามอะไรเลย ยัยผู้หญิงปากเสียนั่นก็ต่อยท้องฉันซะแล้วแถมยังตีเข่าใส่ซะจนฉันหน้าเขียวลงไปกองกับพื้นเลย พูดถึงแล้วมันน่าเจ็บใจนัก!หลังจากนั้นยัยนั่นก็ขึ้นไปห้องเสด็จพ่อแล้วพอฉันตามขึ้นไปนายทายดูซิว่ายัยนั่นกำลังทำอะไร?”
“ฉันจะไปรู้ได้ไงล่ะโว้ย!” มิทซ์ส่ายหน้าะโใส่คนที่ยืนตรงข้าม แล้วทำตาแป๋วแหววรอฟังคำตอบจากเ้าชายหนุ่มอย่างตั้งอกตั้งใจ
“ยัยผู้หญิงคนนั้นก็กำลังแชทกับเสด็จพ่อฉันน่ะซิกำลังฟ้องเลยเชียวว่าฉันลักพาตัวหล่อนมา ดีนะว่าฉันขึ้นไปทันก่อนที่ยัยนั่นจะได้ฟ้องจนจบไม่งั้นล่ะก็มีหวังเสด็จพ่อได้เข้าใจฉันผิดแน่ๆ ซาอิดเป็คนเล่าให้เสด็จพ่อฟังว่าเื่ราวเป็ยังไงมายังไงพายุโทนาโดที่กำลังจะก่อตัวถึงได้สงบลงได้หลังจากที่ยัยนั่นรู้เื่แล้วแทนที่จะขอโทษแล้วพูดขอบคุณฉันซักคำก็ไม่มี ชิ! รู้งี้นะไม่ช่วยซะก็ดีหรอกปล่อยให้ไอ้พวกนั้นลักพาตัวไปซะเลยจะได้ไม่มาทำท่าทางหยิ่งจองหองกะฉันได้ โอ้ย! ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น!หลังจากที่ยัยนั่นคุยกับเสด็จพ่อเสร็จแล้วนะหล่อนก็รีบแจ้นไปหาอเล็กซ์ที่บ้านเลยแหละ ฉันสั่งให้คนตามดูเธอถึงได้รู้ว่านอกจากเสด็จพ่อที่ตกเป็เหยื่อคุณเธอแล้วก็ยังมีอเล็กซ์อีกคนนึง”
“เฮ้ย!นายพูดซะยังกับว่ามิสมิยาโบวิทซ์เป็พวกสิบแปดมงกุฏอย่างงั้นแหละ” มิทซ์รีบขัดขึ้นมาทันทีเพราะรู้ว่าเพื่อนรักมีอคติจงเกลียดจงชังผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาใกล้กษัตริย์อัมมาน ยิ่งทำให้เ้าชายอิสมินไม่สบอารมณ์มากยิ่งขึ้น“หนอย! นี่นายก็คงหลงเสน่ห์ยัยนั่นอีกคนนึงแน่ๆ ชิ! งั้นนายรู้ไว้เลยนะว่ายัยนั่นน่ะไม่ได้วิเศษวิโสอย่างที่นายเห็นเลยซักนิดเมื่อวานนี้นะพออเล็กซ์ไปประชุมกรรมการบอร์ดที่บริษัทฯยัยนั่นก็รีบแจ้นออกจากบ้านอเล็กซ์ทันทีเลย แล้วก็ขับรถไปแถวๆ เขตบรองซ์คนเดียวหายเข้าไปในบ้านหลังนึงในย่านนั้นร่วมสี่ชั่วโมงได้”
“พอกลับออกมาอีกทีก็มีไอ้หนุ่มคนนึงเดินตามออกมาส่งคนของฉันเล่าให้ฟังว่าไอ้หนุ่มคนนั้นท่าทางจะเป็พ่อค้ายารายใหญ่ในแถบนั้น ฉันว่ายัยนั่นคงไปพี้ยาแน่ๆ หลังจากนั้นยัยผู้หญิงคนนั้นก็ขับรถกลับไปบ้านอเล็กซ์พอซักพักอเล็กซ์ก็กลับถึงบ้าน นี่คงจะรีบกลับไปรับหน้าอเล็กซ์แหงๆคงกลัวว่าถ้าอเล็กซ์รู้เข้าจะโดนเฉดหัวทิ้งชัวร์ หลังจากนั้นอเล็กซ์ก็พายัยนั่นไปกินข้าวแล้วก็พาไปแนะนำกับพวกเพื่อนๆที่คลับเมื่อคืนนี้ด้วย เสียดายที่เมื่อคืนนี้นายไม่ได้ไปที่คลับ ไม่งั้นนายจะได้เห็นว่ายัยนั่นน่ะระริกระรี้ขนาดไหนแกล้งทำเป็วางท่าให้ดูเป็ผู้ดี๊ผู้ดีมีชาติมีตระกูลหว่านเสน่ห์ให้ไอ้พวกนั้นมันหลงใหลได้ปลื้ม ชิช่ะ! ยัยนั่นมันก็แค่ผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอายนั่นแหละ!”
มิทซ์จ้องเพื่อนรักอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพื่อนรักเล่าให้ฟังเพราะท่าทางหญิงสาวเท่าที่เขาเห็นไม่ได้เป็ดังเช่นที่เพื่อนรักเล่ามาเลยซักนิดกริยามารยาทที่เคยเห็น เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าได้รับการอบรมฝึกฝนมาอย่างดี และที่สำคัญกษัตริย์อัมมานยกย่องให้เกียรติหญิงสาวมากดูจากแววตาก็รู้ว่าท่านรักเ้าหล่อนประดุจลูกหลาน กระแสรับสั่งก็อ่อนโยนเอ็นดูลักษณะการกอดรึก็ไม่ได้มีแววฉันท์ชู้สาวเลยซักนิดแต่ไอ้ที่เขาเล่าให้เพื่อนรักฟังนั้นเป็การใส่สีตีไข่อย่างนึกสนุกเท่านั้นเพราะรู้ว่าเพื่อนรักหวงพ่อเพียงใดจึงอยากจะแกล้งคนอารมณ์ร้อนเล่นเท่านั้นเองทันใดนั้นความทรงจำบางอย่างก็วาบขึ้นมาในหัวสมองของผู้จัดการหนุ่ม
“เฮ้ย!อิสมินนายรู้รึเปล่าว่าผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกรีเซอเนียนามสกุลอะไรวะ?นายรู้รึป่ะ?”
“จะนามสกุลอะไรก็‘มิยาโบวิทซ์’ น่ะซิ เฮ้ย! นี่มันนามสกุลยัยนั่นนี่หว่า” เ้าชายอิสมินตอบออกไปแล้วก็ในึกขึ้นได้ว่าหญิงสาวที่เขาดูถูกเหยียดหยามก็ใช้นามสกุลนี้เช่นกันส่วนมิทซ์ตาโตนึกได้ขึ้นมาทันที “เออ...ใช่แล้ว!ถึงว่าซิว่ามันคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินที่ไหนตอนที่พ่อนายบอกว่าทรงมีนัดกับมิสมิยาโบวิทซ์ฉันก็ยังคิดอยู่ว่าเคยได้ยินนามสกุลนี้จากที่ไหนกันนะ แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกเพิ่งนึกออกเมื่อกี้นี้เองถึงได้ถามนายอีกทีเพื่อความแน่ใจเพราะนายสนิทกับอเล็กซ์มากกว่าชั้น เื่อย่างนี้นายต้องรู้แน่ๆ”
เ้าชายอิสมินเกิดอาการเข่าอ่อนขึ้นมาทันควันค่อยๆ เกาะเก้าอี้นั่งลงแต่ตายังจับจ้องเพื่อนรักด้วยความใไม่หายเพราะหญิงสาวที่เขาคิดว่าเ้าหล่อนเป็คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าดันใช้นามสกุลเดียวกับท่านนายพลมาร์คัสมิยาโบวิทซ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกรีเซอเนีย!
อีกทั้งท่านนายพลผู้นี้ยังเปรียบเสมือนมือขวาของกษัตริย์อเล็กซานโดรสพระบิดาของเ้าชายอเล็กซิสเพื่อนของเขาเองอีกด้วยและไม่ใช่เพียงเท่านี้เพราะกษัตริย์อเล็กซานโดรสก็เป็เพื่อนกับพระบิดาของเขาอีกต่างหาก!
มิทซ์มองดูเพื่อนรักด้วยความรู้สึกหมั่นไส้แกมสงสารที่เพื่อนรักของเขาดันไปมีเื่ไม่กินเส้นกับหญิงสาวนางนั้นเข้าซะแล้ว
“เฮอะ! สมน้ำหน้านายนัก หวงพ่อไม่ดูตาม้าตาเรือเลยเจอตอเข้าเต็มๆ ฉันว่ามิสมิยาโบวิทซ์คงจะเป็ลูกสาวของท่านผู้บัญชาการนั่นแน่ๆระวังตัวไว้เหอะอิสมินเอ้ย ระวังจะเจอทอนาโดทั้งขึ้นทั้งล่องลูกแรกนี่ก็ผู้บัญชาการท่านนั้นก่อนเลย ลูกต่อมานี่ก็พ่อนายเองเพราะพ่อนายดูท่าทางจะทั้งรักทั้งเอ็นดูเ้าหล่อนโขเลยแหละ เผลอๆ อาจจะมากกว่านายที่เป็ลูกด้วยซะล่ะมั้ง?ยังไงฉันก็ขออวยพรให้นายโชคดีล่ะกัน ฉันไปล่ะนะจะได้เอาแหวนที่มิสมิยาโบวิทซ์ลืมไว้ไปคืนให้เธอที่บ้านอเล็กซ์”
“แหวนอะไรเหรอมิทซ์?ทำไมไม่ใช้เด็กที่ร้านเอามาให้ล่ะ? ทำไมนายต้องถ่อสังขารมาเอง?” เ้าชายอิสมินถามเพื่อนทันทีเพราะหากลูกค้าลืมของไว้ที่ร้านเพื่อนของเขาก็จะใช้พนักงานในร้านให้นำของไปคืนให้ลูกค้าหรือรอให้ลูกค้ามารับของเองในกรณีที่ไม่รู้ว่าเป็ของลูกค้าคนไหนไม่เคยมีสักครั้งที่เพื่อนของเขาต้องถ่อสังขารนำของไปคืนให้ลูกค้าด้วยตัวเองดั่งเช่นครั้งนี้เลย
“ก็ถ้าเป็แหวนธรรมดาทั่วๆไป ฉันก็คงไม่ต้องถ่อสังขารมาถึงนี่หรอก แต่นี่...นายดูเอาเองเหอะ” มิทซ์พูดแล้วก็หยิบกล่องใบเล็กๆออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงที่สวมอยู่ แล้วเปิดกล่องออกวางบนโต๊ะตรงหน้าพระพักตร์เพื่อนรักทันที“ดูซิ”
เมื่อเ้าชายอิสมินมองแหวนในกล่องใบเล็กตรงหน้าเขาจึงหยิบขึ้นมาพิศดูใกล้ๆ แล้วถามเพื่อนว่า “นี่เป็แหวนที่ยัยนั่นลืมไว้อย่างนั้นรึมิทซ์?”
“ก็ใช่น่ะซิก็เพราะอย่างนี้ฉันถึงต้องมาเองยังไงล่ะ แค่อเล็กซานไดรท* บนตัวเรือนนั่นก็หลายสิบล้านเหรียญแล้วนี่ยังไม่ต้องพูดถึงฝีมือการเจียรนัยนั่นเลยนะ ฉันถึงต้องถ่อสังขารมาเองอยู่นี่ไงนี่ดีว่าคืนนั้นฉันสำรวจความเรียบร้อยในร้านหลังจากนายกลับไปแล้ว ฉันถึงได้เห็นแหวนวางอยู่บนอ่างล้างมือในห้องน้ำของห้องไดมอนน่ะฉันก็เลยรู้แล้วว่าทำไมมิสมิยาโบวิทซ์ถึงได้กลับไปที่ร้านตอนดึกเพราะเธอลืมแหวนวงนี้เอาไว้นั่นเอง แล้วพอฉันมีเวลาว่างนิดนึงฉันถึงได้มานี่ยังไงล่ะเพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน เบอร์โทรติดต่อก็ไม่มี ถึงได้มาถามนายว่าบ้านช่องห้องหอเธออยู่แห่งหนตำบลใดจะได้ตามเอาแหวนไปคืนให้ถึงมือเลย” มิทซ์ตอบสาธยายเหตุผลให้ฟัง
*(เป็อัญมณีหายากที่เปลี่ยนสีได้ตามแสงที่ส่องกระทบ)
เ้าชายอิสมินเพ่งมองแหวนในมืออย่างเพ่งพิศตัวเรือนทำจากแพลทตินัม หัวแหวนเป็อเล็กซานไดรทหนักหลายสิบกะรัต เจียรนัยอย่างดีทำเป็รูปดอกกุหลาบบานสะพรั่งฝีมือประณีตละเอียดงดงามอ่อนช้อยล้อมรอบด้วยเพชรน้ำงามเม็ดเล็กเจียรนัยดั่งหยาดน้ำค้างและยังมีมรกตน้ำงามเจียรนัยเป็ใบกุหลาบประดับอยู่ฝีมืองดงามดูเก่าแก่ยิ่งนักแม้จะไม่ใช่ผู้ชำนาญทางด้านนี้ก็ยังดูรู้ว่าเลยว่าแหวนวงนี้มูลค่ามหาศาลมากจริงๆ
“ถ้ามิสมิยาโบวิทซ์อยู่กะอเล็กซ์งั้น...ฉันไปล่ะอิสมิน จะได้รีบเอาแหวนไปส่งให้ถึงมือเ้าของแล้วจะได้รีบกลับไปที่ร้านต่อป่านนี้แขกเต็มร้านแล้ว” มิทซ์ยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อขอแหวนคืนจากเพื่อนรัก แต่เ้าชายอิสมินก็ไม่ได้ส่งแหวนคืนไปให้เพื่อนเขามองแหวนในมือสลับกับใบหน้าอันหล่อเหลาอารมณ์ดีของเพื่อน แล้วเขาก็ตัดสินใจอาสาจะนำแหวนไปคืนให้ผู้เป็เ้าของเอง“นายกลับไปที่ร้านเถอะ ส่วนเื่แหวนนี่ เดี๋ยวฉันเจออเล็กซ์เมื่อไหร่ฉันจะฝากเขาให้เอาไปคืนให้ยัยนั่นเองละกันนายจะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำงาน ยิ่งตอนเย็นๆ รถติดๆอย่างนี้กว่านายจะไปถึงบ้านอเล็กซ์ กว่าจะเสร็จธุระแล้วกว่าจะไปถึงร้านอีกล่ะเสียเวลาตายชักเลย”
“เอางั้นก็ได้งั้นฝากนายจัดการด้วยละกัน แล้วพองานคืนนี้เลิกแล้วนายไปหาฉันที่ร้านด้วยนะไปล่ะนะอิสมิน” มิทซ์บอกแล้วก็เดินออกไปทันทีโดยที่เ้าชายอิสมินไม่ทันได้พูดอะไร เมื่อเขามองดูนาฬิกาบนข้อมือถึงเวลาที่จะต้องไปรับมิสอิซาเบลล่า เบอร์บิท คู่ควงคนปัจจุบันไปงานที่ได้รับเชิญแล้วจึงเก็บแหวนวงสวยใส่กระเป๋าแล้วออกไปรับคู่ควงคนปัจจุบันไปงานด้วยกัน แน่นอนว่าเขาจะต้องง้องอนนางแบบสาวอยู่นานเพราะผิดนัดเมื่อคืนก่อนทำให้นางแบบสาวคนดังต้องรอเก้อ
ณ ด้านหน้าของตึกเอ็มไพร์สเตรทซึ่งชั้นบนสุดเป็สถานที่จัดงานประมูลแฟชั่นโชว์การกุศลกลางเมืองนิวยอร์ก คึกคักไปด้วยสตาฟ ตำรวจและรปภ.รักษาความปลอดภัย ทั้งในและนอกเครื่องแบบหลายร้อยนายรวมทั้งนักข่าวและตากล้องจากสำนักข่าวต่างๆมาคอยทำข่าวคนดังมากมายที่มาร่วมงานในคืนนี้กันอย่างคับคั่งสมกับเป็งานประมูลแฟชั่นโชว์แห่งปี
เมื่อรถยนต์ของเ้าชายอิสมินอัลลา ซาลาฮาดีนเ้าชายรัชทายาทแห่งเอจา จอดด้านหน้าอาคาร พนักงานที่อยู่ในบริเวณนั้นรีบเปิดประตูรถให้เ้าชายอิสมินลงจากรถพร้อมกับนางแบบสาวคนดังอิซาเบลล่า เบอร์บิท ซึ่งได้รับเชิญให้มาเดินแบบในงานนี้ด้วยแสงแฟลตสว่างพรึ่บพรั่บทันทีที่ประตูรถเปิดพร้อมๆกับเ้าชายแห่งเอจาและนางแบบสาวคนดังยืนเคียงคู่กันให้สื่อมวลชนได้ถ่ายรูปชัดๆ เหล่าองครักษ์รีบทำหน้าที่ของตนเองระแวดระวังไม่ให้ใครล้ำเชือกกั้นทางเดินเข้าใกล้เ้าชายของพวกเขามากเกินไป
“ฝ่าาครับการประชุมของกลุ่มโอเปคมีมติขึ้นราคาน้ำมันอีกเท่าไหร่ครับ?”
“ฝ่าาครับจะทรงแถลงข่าวดีเมื่อไหร่ครับ?”
“ฝ่าาครับจะเสด็จกลับเอจาเมื่อไหร่ครับ? ฯลฯ
“คุณเบอร์บิทคะ?เมื่อไหร่จะมีข่าวดีล่ะคะ?”
“มีข่าวว่าจะเซ็นสัญญากับเอเจนซี่ใหม่จริงรึเปล่าคะ? แล้วสัญญากับเอเจนซี่เก่ายังเหลืออีกตั้งหลายปีนี่คะ?” ฯลฯ
เสียงนักข่าวจากสำนักข่าวต่างๆ ถามเ้าชายอิสมินและนางแบบสาวซึ่งเดินเกาะท่อนแขนของเ้าชายหนุ่มติดหนึบอย่างกับตุ๊กแกเกาะฝาบ้านเข้าไปในอาคารท่ามกลางแสงแฟลตวูบวาบไม่ขาดสายแต่ไม่ได้รับคำตอบแต่อย่างใด ใบหน้าคมเข้มเพียงแค่ยิ้มแทนคำตอบเท่านั้น เพียงเท่านี้ก็กระชากหัวใจของสาวๆบริเวณนั้นได้เป็อย่างดี
“บรึ่นนน!!!...บรึ่นนน!!!...เอี๊ยดดด!!!...” เสียงบิ๊กไบค์คันใหญ่แบรนด์ฮาเล่ย์เดวิสันเบรกดังสนั่นหน้าอาคารทำเอานักข่าว ตากล้อง ตำรวจและรปภ.ที่อยู่บริเวณนั้นแตกฮือ “อ้า!”
เ้าชายอิสมินซึ่งเพึ่งเข้าไปด้านในของอาคารเพื่อขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนสุดอันเป็สถานที่จัดงานจึงหันหน้ากลับไปมองเขาเห็นร่างสูงเพรียวในชุดแจ็กเก็ตหนังและกางเกงหนังรัดรูปสีดำ รองเท้าบูทส้นสูงสีดำมันเงายาวถึงเข่าเตะขาตั้งรถแล้วก้าวขาลงจากบิ๊กไบค์คันใหญ่ถอดหมวกกันน็อคออกยื่นให้พนักงานรับรถที่อยู่ด้านหน้าพร้อมกุญแจรถและรับบัตรจอดรถจากพนักงานก่อนจะเดินเข้าไปในอาคารเมื่อร่างสูงเพรียวเดินเข้ามาในอาคารทำให้เขาตกตะลึงไปทันทีเพราะเ้าของร่างสูงเพรียวก็คือมิสลีอา มิยาโบวิทซ์แขกของพระบิดานั่นเอง!
“อุ้ยต๊าย...ตาย! ฝ่าาเพคะ ดูผู้หญิงคนนั้นสิเพคะแต่งตัวยังกะพวกกุ้ยข้างถนนแน่ะ” เสียงแหลมอุทานสูงปรี๊ดจากนางแบบสาวข้างกายของเ้าชายอิสมินไม่ได้ทำให้เขาละสายตาที่มองหญิงสาวที่เดินเข้ามาได้เลยเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่ตกตะลึงในความงดงามของหญิงสาวและท่วงท่าเดินที่สง่างามแม้จะอยู่ในชุดแบบ‘กุ้ยข้างถนน’ ตามคำของนางแบบสาว ก็ไม่อาจลดทอนความงดงามนั้นลงได้เลยกลับทำให้เ้าหล่อนดูมีเสน่ห์ลึกลับน่าค้นหายิ่งนัก และหากสังเกตดีๆ จะพบว่า ‘กุ้ยข้างถนน’ คนสวยสวมใส่แต่ของแบรนด์เนมราคาแพงระยับยิ่งกว่าชุดที่นางแบบสาวคนดังสวมใส่อยู่ซะอีก
หญิงสาวเดินเข้ามาภายในอาคารไม่ทันเห็นเ้าชายอิสมินกับนางแบบสาวยืนอยู่หน้าลิฟต์ก็มีสตาฟสาวคนหนึ่งตรงรี่เข้ามาฉุดแขนของเธอเดินจากไปด้วยท่าทีเร่งร้อน “โอยนึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว เร็วเข้าเถอะค่ะ”
เมื่อหญิงสาวคนนั้นเดินตามสตาฟจากไปแล้วเ้าชายอิสมินจึงเสด็จไปยังชั้นบนสุดของอาคารแล้วเสด็จตามสตาฟในงานไปยังที่นั่งด้านหน้าติดแคทวอล์คที่ผู้จัดงานได้จัดไว้ให้เ้าชายอิสมินสนทนากับแขกที่มาในงานตลอดทางที่เสด็จผ่าน ส่วนนางแบบสาวอิซาเบลล่าก็ถูกเชิญไปเตรียมตัวเดินแบบด้านหลังแคทวอล์ค
งานประมูลแฟชั่นโชว์ได้เริ่มขึ้นมีนางแบบสาวและนายแบบหนุ่มมากมายเดินโชว์เสื้อผ้าหลากสีสันหลากหลายแบบเสียงประมูลเสื้อผ้าจากแขกที่มาร่วมงานดังแข่งขันกันไม่ขาดสายนางแบบสาวอิซาเบลล่าก็ได้เดินโชว์ชุดราตรียาวดีไซน์ใหม่ของซีซั่นผ่านไปแล้วเช่นกัน โดยชุดที่เธอสวมใส่นั้นเ้าชายอิสมินประมูลในราคาสูงลิบลิ่วซะจนคนสวมหน้าบานเป็กระด้งไปแล้ว
จนกระทั่งพิธีกรประกาศเปิดตัวชุดสุดท้ายของงานในค่ำคืนนี้นางแบบสาวแสนสวยแขกของกษัตริย์อัมมานในชุดราตรียาวสีขาวประดับด้วยอัญมณีงดงามประมาณค่ามิได้ใบหน้างดงามถูกแต่งแต้มให้งดงามมากยิ่งขึ้น บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎเพชรล้ำค่าพร้อมเครื่องประดับเพชรและรองเท้าประดับเพชรเข้าชุดกันยืนโชว์บนแคทวอล์คโดดเด่นสง่างามยิ่งนัก ยังไม่ทำให้เ้าชายอิสมินใเท่ากับคำประกาศของพิธีกรบนแคทวอล์ค
“และนี่คือชุดสุดท้ายในค่ำคืนนี้ซึ่งออกแบบโดยเ้าหญิงลีโอโนลาเดอบอเจีย* แห่งลัตเวเนีย** และต้องขออภัยแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่ไม่สามารถทำการประมูลชุดนี้ได้เนื่องจากเ้าหญิงลีโอโนลาเดอบอเจีย ออกแบบชุดนี้ให้เป็ของขวัญแด่ว่าที่เ้าสาวของกษัตริย์อัมมาน อัลลาซาลาฮาดีน แห่งเอจา ซึ่งจะจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสณ ประเทศเอจาในเร็วๆ นี้”
*(ดีไซน์เนอร์ชื่อดังติดอันดับหนึ่งในสามของการประกวดออกแบบเสื้อผ้าระดับโลกทุกปีแต่ไม่เคยปรากฏพระวรกายในงานใดๆ เลยนอกจากพระนามที่ส่งผลงานเข้าประกวดทุกงาน โดยมีผู้แทนพระองค์เป็ผู้ดำเนินการแทนทุกอย่าง)
**(ประเทศลัตเวเนียเป็ประเทศหนึ่งในแถบยุโรปเหนือติดกับรัสเซีย ร่ำรวยไปด้วยอัญมณี)
สิ้นเสียงประกาศของพิธีกรบนแคทวอล์คนางแบบสาวก็เดินโชว์บนแคทวอล์ค ทำให้ทั่วทั้งงานเซ็งแซ่ไปด้วยสรรพเสียงจากเหล่าแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานและสื่อต่างๆที่อยู่ภายในงาน
ทั้งเสียงอื้ออึงถึงข่าวการอภิเษกสมรสของกษัตริย์อัมมานแห่งเอจาอันเป็หนึ่งในขุมทองแห่งบ่อน้ำมันในกลุ่มโอเปค
เสียงถามไถ่กันถึงว่าที่เ้าสาวผู้โชคดีนางนั้นด้วยความสงสัยใคร่รู้
เสียงทูลถามเ้าชายอิสมินจากแเื่ที่นั่งใกล้ๆกันเกี่ยวกับข่าวพิธีอภิเษกสมรสของพระบิดา
บรรดาผู้มาร่วมงานทั้งแเื่และสื่อมวลชนต่างๆที่กระหายข่าวทำให้เ้าชายหนุ่มต้องทรงใช้ไหวพริบในการตอบคำถามต่างๆอย่างมากมาย เพราะเขาไม่ทราบเลยว่าพระบิดาจะอภิเษกสมรสในอีกสองเดือนข้างหน้า
เสียงชื่นชมชุดงามประมาณค่ามิได้เสียงเสียดายที่ไม่สามารถประมูลชุดสวยล้ำค่าได้
เสียงกดชัดเตอร์ของช่างภาพที่รีบเก็บภาพชุดเ้าสาวของกษัตริย์อัมมานอัลลา ซาลาฮาดีน ของขวัญจากเ้าหญิงลีโอโนลา เดอบอเจีย แห่งลัตเวเนียทรงพระราชทานให้กับว่าที่เ้าสาวของกษัตริย์อัมมานแห่งเอจาเอาไว้รวดเร็ว
จนกระทั่งนางแบบสาวเดินลงจากแคทวอล์คแล้วเสียงต่างๆก็ยังคงเซ็งแซ่ต่อไป
เมื่องานประมูลแฟชั่นโชว์จบลงแล้ว แขกที่มาร่วมงานต่างพากันทยอยกลับ แต่เ้าชายอิสมินอัลลา ซาลาฮาดีนเ้าชายรัชทายาทแห่งเอจากำลังถูกสื่อมวลชนมะรุมมะตุ้มรุมล้อม รุมถามรุมสัมภาษณ์เกี่ยวกับข่าวพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระบิดา จนทั้งองครักษ์หน่วยรักษาความปลอดภัยตำรวจและสตาฟในงานต้องช่วยกันกีดกันเหล่าสื่อมวลชนที่รุมล้อมเ้าชายเอาไว้กันอย่างสุดฤทธิ์เ้าชายอิสมินไม่ได้ให้สัมภาษณ์เลยซักนิด แล้วเขาก็เสด็จออกจากงานขึ้นรถยนต์กลับที่ประทับทันที
ส่วนนางแบบสาวเบอร์บิทได้ถูกนำตัวขึ้นรถอีกคันที่องครักษ์จัดหาให้พากลับอพาร์ทเม้นต์หรูโดยไม่ยอมให้นางแบบสาวได้ให้สัมภาษณ์ใดๆ กับสื่อมวลชนเลยตามคำสั่งของเ้าชายหนุ่ม
เหยี่ยวข่าวทั้งหลายจึงไปสอบถามผู้จัดงานแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆที่ให้ความกระจ่างแจ้งขึ้นเลย พร้อมกับถามถึงดีไซน์เนอร์ผู้ออกแบบและนางแบบ แต่ได้รับคำตอบว่าผู้แทนพระองค์ของเ้าหญิงลีโอโนลาเดอบอเจียผู้ออกแบบและนางแบบได้กลับไปแล้วสร้างความผิดหวังให้กับเหยี่ยวข่าวทั้งหลาย พวกเขาจึงไปรอทำข่าวทั้งที่หน้าโรงแรมแกรนด์เอจาที่ประทับของเ้าชายอิสมินอัลลา ซาลาฮาดีน ทั้งหน้าอพาร์ทเม้นต์สุดหรูของนางแบบสาวเบอร์บิทคู่ควงของเ้าชายอิสมินและหน้าสถานทูตเอจาเพื่อหาข้อมูลข่าวใหญ่ต่อไป
เ้าชายอิสมินเมื่อเสด็จถึงที่ประทับแล้วจึงโทรศัพท์หาพระบิดาทันที เสียงโทรศัพท์ดังอยู่ครู่หนึ่งตามมาด้วยเสียงของพระบิดาทักทายมาตามสาย“ไงไอ้ลูกชาย โทรมาหาพ่อมีอะไรด่วนล่ะหือ? หรือเ้าไปทำผู้หญิงท้องกันล่ะ?”
“เสด็จพ่อ! ไม่ต้องมาเฉไฉหาเื่กับลูกเลยนะครับ เสด็จพ่อจะอภิเษกกับใครครับ?ทำไมเสด็จพ่อถึงไม่บอกลูกเลยครับ? แล้วยังชุดเ้าสาวที่เ้าหญิงลีโอโนลา เดอบอเจียแห่งลัตเวเนียออกแบบให้เป็ของขวัญกับว่าที่เ้าสาวของเสด็จพ่ออีกล่ะครับ มันเกิดอะไรขึ้นครับ?”เ้าชายอิสมินถามพระบิดาทันทีที่ปลายสายรับสาย
“หือ?”สร้างความงุนงงให้กับกษัตริย์อัมมานซึ่งกำลังนอนหลับอย่างสบาย ต้องตื่นนอนด้วยเสียงโทรศัพท์ส่วนตัวที่ดังขึ้นรบกวนเวลานอนเมื่อรับสายก็ได้ยินเสียงพระโอรสถามเกี่ยวกับว่าที่เ้าสาวที่จะอภิเษกสมรสด้วย ซึ่งเพิ่งจะมีคำสั่งให้ทางสำนักพระราชวังจัดเตรียมงานพิธีอภิเษกสมรสที่จะมีขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า(ด้วยความใจร้อน)ไปเมื่อ่บ่ายที่ผ่านมา
และของขวัญแต่งงานจากเ้าหญิงลโอโนลาเดอบอเจีย แห่งลัตเวเนีย แม้จะทราบมาก่อนแล้วว่าเ้าหญิงพระองค์นั้นคิดจะถวายของขวัญแต่งงานให้กับว่าที่เ้าสาวของเขามาบ้างแต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะรวดเร็วปานสายฟ้าแลบเช่นนี้แถมยังประกาศกลางงานแฟชั่นอันยิ่งใหญ่อีกด้วยแน่นอนว่าข่าวต้องดังกระฉ่อนไปทั่วโลกแน่ ๆ
ด้วยความอยากรู้ว่าของขวัญนั้นเป็อะไรจึงถามพระโอรสกลับไปทันที“อะไรกันน่ะอิสมิน? ของขวัญอะไรกัน? พ่อเพิ่งจะสั่งให้เขาเตรียมงานพิธีอภิเษกเมื่อบ่ายวันนี้เองนะ”
เ้าชายอิสมินตอบประชดประชันด้วยความน้อยใจที่พระบิดาไม่ได้บอกเื่สำคัญอย่างนี้ให้ทราบเลยแถมยังทำเหมือนจะปิดบังไว้อีกต่างหาก “จากงานประมูลแฟชั่นโชว์ที่ลูกไปร่วมงานมาในคืนนี้ครับในงานเขาเอาชุดเ้าสาวที่เ้าหญิงลีโอโนลา เดอบอเจียออกแบบให้เป็ของขวัญว่าที่เ้าสาวของเสด็จพ่อออกโชว์แล้วลูกก็ได้ให้มาลิกไปสอบถาม(สอบสวน) กับเ้าของงานและผู้แทนพระองค์ของเ้าหญิงลีโอโนลาเดอบอเจียแล้วด้วยครับ”
Donate
เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย
เลขบัญชี 084-3-79715-6
ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย
หรือทาง True Money wallet :098-651-1489
จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง
เพจ readfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ