หลังจากงานฤดูล่าสัตว์เสร็จสิ้น หลายวันต่อมาท่านอ๋องคิดได้ ท่านอ๋องจึงไปทูลขอ
ฝ่าา ให้ แม่นางหลี่ฉางได้ออกจากวังถาวร ซึ่งถ้าแม่นางหลี่ฉางอยู่ในวังต่อไป ท่านอ๋องกับแม่นางหลี่เฉิงไม่สามารถไปมาหาสู่กันได้ ผิดกฎวังหลวง และท่านอ๋องทรงรักแม่นางหลี่เฉิง ทรงอยากแต่งงานกับนาง จึงได้ตรัสขอ ทรงทำให้ฝ่าากริ้ว และสั่งห้าม ท่านอ๋องซีเฉิง ออกนอก จวน เป็เวลา 1 เดือน ระหว่างที่ท่านอ๋องถูกกักขังนั้น แม่นางหลี่เฉิงถูกนางกำนัน ในวังและ คนของท่านอ๋องสอง คิดร้ายหลายครั้ง จนทำให้ท่านอ๋องใจร้อนรน เป็ห่วงแม่นางหลี่ฉางมาก จะไปช่วยนางหลายครั้งแต่กลับไปไม่ได้ และในขนาดนั้นฮองเฮาก็ได้ช่วยนางไว้ แต่ก็ไม่พ้นเคราะห์ หลายๆครั้งที่ถูก เหล่านางกำนัน ใส่ร้าย รังแก จนฮองเฮาไม่สามารถเข้ามยุ่งได้ ฝ่าาทรงทราบ เื่ที่แม่นางถูกใส่ร้าย จึงให้แม่นาง อยู่ในคุกหลวง รอสืบคดี ให้แน่ชัดก่อนแล้วค่อยตัดสิน และแล้ว เวลากักขังท่านอ๋อง ก็ครบ 1 เดือน ท่านอ๋องเลยรีบ ไปทูลขอ ฝ่าา ทรงอภัยโทษ แม่นางหลี่เฉิง ท่านอ๋องจึงอาสาสืบคดีนี้เอง ซึ่งฝ่าาให้เวลา 3 วัน
ซึ่งการสืบคดี 3 วัน เวลามีน้อย จึงเริ่มให้องค์รักษ์ จับตาเฝ้าเหล่านางกำนันว่าติดต่อใครบ้าง สุดท้ายสืบความจนได้และจับได้นางกำนันคนหนึ่ง จึงได้นำตัวเข้าเฝ้าฝ่าา และในขณะนั้น ฝ่าาได้ทรงถามนางกำนัน นางกำนัน จึงวิ่งชนเสาตาย ทำให้ทุกคน ต่างใ และฝ่าาทรงไม่พอพระทัยมาก
ฝ่าาจึงได้ปล่อยแม่นางหลี่ฉางกลับเข้าวัง ทั้งคู่ได้เจอกัน หลังไม่เจอกัน 1 เดือน ด้วยความคิดถึง ทั้งคู่ได้กอดกัน และดึกๆ คืนนั้นเอง ท่านคู่ก็ได้เดินชมจันทร์ พูดคุยกัน เล่าถึงความทุกข์สุข ระหว่าง ที่ไม่เจอกัน ซึ่งท่านอ๋องก็บอกอยากขอแม่นางแต่งงาน ซึ่งทั้งคู่ต่างรู้ดี ว่าคงยาก แต่ทั้งคู่ก็จะฝ่าฝันอุปสรรค์นี้ไป แม่นางหลี่ฉางจึงพูดขึ้นมาว่า หม่อมฉันถึงแม้ชาตินี้จะไม่ได้แต่งกับท่าน แค่ขอให้หม่อมฉัน ได้อยู่เคียงข้าง ท่าน ตลอดไป เช่นทุกวันนี้ พอพูดคุยได้ก็พอเพคะ เอาจนท่านอ๋องรู้สึกผิดและ เจ็บใจ ที่ตนรักแม่นางแต่ไม่สามารถแต่งกับนางได้ พอท่านคู่พูดคุยกัน อย่างมีความสุขในค่ำคืน ใต้แสนจันทร์ ที่ส่องสว่าง พูดคุยกันสักพักก็ต่างคนต่างกลับเข้าจวน