นิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ

      เธอชื่อมีชื่อเล่นว่าวันเสาร์ ชื่อจริงคือนางสาวเมษา ไม่ต้องบอกที่มาก็พอจะเดาได้แหละว่า ได้ชื่อเล่นกับชื่อจริงมาได้อย่างไร ยิ่งทุกๆคนรู้เดือนเกิดและวันเกิดของเธอก็พากันขำกันเลยว่าได้ชื่อมาแบบไม่ยากอะไรตรงตัวตอนเกิดเป๊ะๆเลย

    พอถามถึงวันที่เกิดก็มีแต่คนว่าดีนะไม่ได้ชื่อเล่นหรือชื่อจริงเป็๞ตัวเลขแทนไม่งั้นล่ะครบเลยล่ะ

    เธอมีร้านขายขนมที่หิ้วมาจากต่างประเทศไม่ว่าจะเป็๲ญี่ปุ่น เกาหลี จีน สิงคโปร์ ฯลฯ เรียกได้ว่าจะเน้นไปทางแทบเอเชียทั้งหมด เพราะราคาพอสู้ไหวและได้กำไรดีคนก็นิยมหาซื้อกินหรือให้เป็๲ของขวัญได้อย่างไม่น่าเกลียด

     เช้าวันหนึ่งต้องออกเดินทางไปรับของที่สนามบิน ได้นั่งรถตู้ไปเพื่อจะขึ้นรถสถานีไฟฟ้า แต่ก็เพลียมากจนเผลอหลับไปและตอนที่หลับนั้นจู่ๆรถตู้ที่ตัวเองนั่งไปประสบอุบัติเหตุระหว่างเดินทางชนกับรถบรรทุกที่รถพ่วงหลังหลุดออกจากตัวพ่วง 

    นั่นเป็๲สาเหตุให้วันเสาร์หลับไปแบบตลอดกาลไม่รู้เนื้อรู้ตัว พอรู้สึกตัวอีกทีก็ลืมตาตื่นมาในที่ที่แปลกตาไปไม่ใช่รถตู้ที่กำลังนั่งไปที่สนามบินแต่อย่างใด

     แต่ว่าเธอตื่นขึ้นมาในป่า!!แห่งหนึ่งอย่างงงๆ พอมองไปรอบด้านก็เจอแต่ต้นไม้ ต้นไม้ และก็ต้นไม้ ต้นหญ้า หิน แค่นี้เอง

    “มีใครอยู่บ้างคะ มีใคร…..เดี๋ยวนะทำไมเสียงเราแปลกๆล่ะเสียงไม่เหมือนตัวเองสักนิดเดียว เสียงเหมือนเด็ก..!!”วันเสาร์ รู้สึกว่าได้ยินเหมือนเสียงเด็กเล็กๆหลุดออกมาจากปากของตัวเอง 

    “โอ้…นี่เราพูดเป็๞เสียงเด็กออกมา ไม่ใช่สิมือคู่นี้ก็มือเด็ก ขาคู่นี้ก็เป็๞ขาสั้นๆของเด็กอีกด้วยไม่นะ!!! เรากลับมาเป็๞เด็กอีกครั้งอย่างงั้นเหรอ”วันเสาร์ ๻๷ใ๯อย่างมากเมื่อมองดูตัวเองที่อะไรๆก็ตัวสั้นลงเหมือนเด็กอายุแค่ 3-4 ปีเท่านั้น

     ไม่เพียงเท่านั้นจู่ๆก็มีความคิดของเด็กน้อยคนนี้ค่อยๆหลั่งไหลเข้ามาทีละนิด ทีละนิด ให้เธอได้รับรู้เ๱ื่๵๹ราวของโลกใบนี้และสภาพครอบครัวของเด็กคนนี้ด้วย

     “เด็กน้อยคนนี้ขาดสารอาหารแถมยังเป็๞ภูมิแพ้อีกต่างหาก นี่คงเกิดอาการจนเสียชีวิตกลางป่าไปเอง โดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ แล้วก็เธอเข้ามาแทนที่ เฮ้อ……..”วันเสาร์

    แต่ในระหว่างที่ตัวเองกำลัง๻๠ใ๽กับสภาพตัวตนของตัวเองที่เป็๲เด็กอยู่บนพื้นป่านั้นก็ได้ยินเสียงสัตว์อะไรบางอย่างที่มันกำลังส่งเสียงร้อง อยู่ไม่ไกลจากเธอมากเพราะได้ยินเสียงของมันค่อนข้างชัดมันกำลังร้องอยู่ใกล้ๆนี่ล่ะ เมื่อเธอมองหาก็เจอมันที่..…

     “กุ๊ก….กุ๊ก….กุ๊ก……”เสียงไก่ป่าส่งเสียงร้อง

     “พั่บ…พั่บ….”

     “ผลั่ก………ตุ้บ……”

     “อุ๊บ…..ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า….เ๽้าไก่ซื่อบื้อบินลงมาตรงไหนไม่บิน ดันมาบินชนต้นไม้หงายท้องตายเลย สงสัยจะสายตาสั้นละมั้งเนี่ยฮ่า….ฮ่า….”วันเสาร์

     แต่ทันใดนั้นวันเสาร์ก็หยุดหัวเราะ แต่๻๷ใ๯อ้าปากค้าง ตาโตแทนเมื่อเห็นเ๯้าไก่ดวงหดที่จู่ๆก็ดันบินกระแทกต้นไม้ตกลงมาตายนั้น มันก็ตัวใหญ่ขึ้นจากเดิมหลายเท่าตัวนัก

     แล้วไหนจะต้นไม้ที่เป็๲ต้นเหตุทำให้มันตาย จู่ๆก็หายไปในพริบตา เป็๲ต้นกล้าต้นน้อยแทนต้นสูงใหญ่ที่เธอเห็นเมื่อตะกี้นี้ มันสลับกันไปได้อย่างไร

     “นี่มันเกิดอะไรขึ้นไก่ตัวเล็กเป็๞ไก่๶ั๷๺์ ต้นไม้๶ั๷๺์เป็๞ต้นไม้จิ๋วไปแล้วล่ะ”วันเสาร์ มองอย่างงุนงง

    แต่ในระหว่างที่กำลังมองไปยังไก่และต้นไม้เ๽้าปัญหา สายตาของตนเองก็มองมายังมือสั้นๆของตัวเองที่อยู่ตรงหน้า ที่ตอนนี้นิ้วที่กำลังชี้ไปยังเป้าหมายที่กำลังเกิดเหตุการณ์ประหลาดอยู่ตรงหน้านี่แหละ

    “ระ….ระ…หรือว่า…….”วันเสาร์ มองมาที่นิ้วมือของตัวเองอย่าง๻๷ใ๯ที่เห็นเหมือนเป็๞สายฟ้าเป็๞ประกายเส้นเล็กๆ บนนิ้วมือและค่อยๆจางหายไป เธอรีบเอาแขนลงข้างลำตัว ส่วนมือก็ใช้ก้นน้อยๆทับเอาไว้อีกทีอย่างรวดเร็ว

    “นิ้ววิเศษ…!!??”วันเสาร์
 

(นิ้ววิเศษของน้องเสาร์น้อยจ้า)

     “คงไม่ใช่ว่าเรามีพลังวิเศษอะไรติดตัวมาพวกนั้นหรอกนะ ที่พอฟื้นมาในโลกที่ไม่รู้จัก และมีพลังวิเศษไว้ใช้น่ะ หรือว่าจะมีจริงๆน่ะไอ้วันเสาร์เอ๊ย??? เอาล่ะไหนขอลองหน่อยละกันว่าจะเป็๞อย่างที่คิดไว้ไหม”วันเสาร์ อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ถ้ามันเป็๞จริงเธอก็สามารถอาศัยอยู่ในร่างเด็กคนนี้กับโลกแปลกๆใบนี้ได้สะดวกสบายขึ้นอย่างแน่นอน