มาพูดถึงเื่หัวใจบ้างในฐานะที่เราหน้าตาดูดีทั้งคู่แม้ว่าจะดูดีไปคนละแบบก็ตามแน่นอนว่าผมกับมันต่างคนต่างมีแฟนและก็เปลี่ยนแฟนไม่ซ้ำหน้า หรืออาจเรียกได้ว่าผมกับมันใช้ชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาลัยอย่างเต็มที่
แล้วรู้มั้ยครับ ถึงผมกับไอ้ภัทรจะเ้าชู้พอๆกัน เรียกว่ากินกันไม่ลงเลยก็ว่าได้ แต่เราไม่เคยคิดที่จะมีอะไรแบบ…สามคนพร้อมกันเลยสักครั้ง ผมกับมันต่างคนต่างแยกย้ายไปจีบสาวของตัวเองไม่เคยยุ่งวุ่นวายกัน มีแต่จะแข่งกันเงียบๆ ว่าใครจีบติดก่อน ใครได้ไปเดทกับสาวสุดฮอตของคณะหรือใครได้ “ฟัน” ใครไปแล้วบ้าง
พวกเราก็มักจะอวดกันแบบนี้อยู่เรื่อยมาซึ่งผมต้องยอมรับเลยว่าผมสู้มันไม่ได้จริงๆ มันเหมือนเกิดมาเพื่อเป็ขวัญใจสาวๆเพราะค่านิยมของสาวๆ ส่วนใหญ่มักจะเอนเอียงไปทางหน้าตาแบบหนุ่มเหนืออย่างมันซะมากกว่า ผิวขาวๆ สูงๆ คิ้วเข้มๆตาคมๆ แค่มายืนเฉยๆ สาวๆ ก็กรี๊ดกันแล้วผิดกับผมที่ต้องใช้ความพยายามมากกว่าหลายเท่า บางทีผมก็แอบหมั่นไส้มันในใจลึกๆเหมือนกันนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ก็เพื่อนกันนี่หว่าแถมมันก็ไม่ได้หยิ่งหรือขี้เก๊กอะไรขนาดนั้น
ผมจำได้ว่ามีอยู่่หนึ่งหลังขึ้นปีสองได้ไม่นานไอ้ภัทรมันฮอตมาก มีสาวๆ รุมล้อมมันเต็มไปหมด ผมนี่ได้แต่มองตาปริบๆได้แต่คิดในใจว่า “เมื่อไหร่กูจะฮอตแบบมันบ้างวะ”
่นั้นมันได้ไปเดทกับดาวคณะคนหนึ่ง ชื่อ “น้องฟ้า”เป็รุ่นน้องปีหนึ่ง สวย น่ารัก และมีเสน่ห์มากๆ ผมเองก็แอบชอบน้องฟ้าเหมือนกันแต่พอรู้ว่าไอ้ภัทรจีบอยู่ ผมก็ต้องถอยออกมาอย่างเงียบๆผมไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนเื่ผู้หญิงตอนนั้นมันอวดเื่น้องฟ้าไม่หยุดจนผมรำคาญแทบบ้า
แต่ถึงแม้ว่าผมจะยอมแพ้เื่น้องฟ้าไปแล้วผมก็ยังคงแข่งกับไอ้ภัทรในเื่อื่นๆ อยู่ดี อย่างเช่น เื่คะแนนสอบเื่กิจกรรมของคณะ หรือแม้แต่เื่กีฬา เราสองคนไม่ยอมแพ้กันง่ายๆมันเหมือนเป็แรงผลักดันให้เราพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ แต่ถึงจะแข่งกันแค่ไหนเราก็ยังคงเป็เพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม พร้อมที่จะช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างกันเสมอ
จนมาถึง่หนึ่งไอ้ภัทรมันคบกับผู้หญิงคนหนึ่งดูเหมือนว่ามันจะจริงจังกับคนนี้มากกว่าคนอื่นๆ ที่ผ่านมาอย่างที่บอกไปว่าปกติมันไม่เคยพาแฟนมาที่ห้องพักเลยครับถือเป็กฎเหล็กของเราสองคนเลยก็ว่าได้ คือเราตกลงกันไว้ั้แ่แรกแล้วว่าจะไม่พาใครมาที่ห้องเพื่อความเป็ส่วนตัวของกันและกัน
แต่ในวันนั้นมันแปลกมากมันโทรมาบอกผมล่วงหน้าว่าจะพาแฟนมาที่ห้อง ผมก็รู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะคิดว่าคงเป็เื่สำคัญ
“ไอ้เชี้ยนนท์ วันนี้กูจะพาแฟนมาห้องนะ”
เสียงไอ้ภัทรดังมาจากปลายสาย
“หา? พามาห้อง?มึงล้อเล่นป่ะเนี่ย?”
ผมถามด้วยความใ
“ไม่ได้ล้อเล่นเว้ย!จริงจัง”
ไอ้ภัทรตอบเสียงหนักแน่น
“มึงหาโรงแรมไม่ได้เหรอ? ต้องให้กูออกไปรอข้างนอกก่อนมั้ย?แต่ห้ามทำบนเตียงกูนะเว้ย!”
ผมแซวมันกลับแบบขำๆ
“ไอ้เชี้ยนนท์ มึงคิดไรเนี้ย! กูก็แค่จะพาไปนั่งเล่นไปทำความรู้จักกับมึงก็แค่นั้น…”
“ก็ปกติมึงไม่เคยพาใครมา…”
ผมพูดไม่ทันจบไอ้ภัทรก็พูดแทรกขึ้นมา
“ก็คนนี้มันพิเศษไงเว้ย เอาน่าถือว่ากูขอแล้วกัน”
ผมถอนหายใจเบาๆ
“เออๆ แล้วแต่มึงเลย”
จนในที่สุดบ่ายวันนั้น ผมก็ได้เจอกับแฟนของไอ้ภัทรสักทีเธอชื่อ “พลอย” เป็เด็กอักษร ตัวเล็กๆ น่ารักดี ผิวขาว ผมยาวดูเป็คนเรียบร้อย แต่แฝงไปด้วยความซุกซนเล็กๆ
“ไอ้นนท์ นี่พลอย แฟนกู” ไอ้ภัทรแนะนำพลอยให้ผมรู้จักทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง
“สวัสดี…นนท์” พลอยยกทักทาย
“เอ่อ…สวัสดีพลอยยินดีที่ได้รู้จัก” ผมพยายามพูดให้เป็ธรรมชาติที่สุด แต่ในใจก็ยังคงประหม่าอยู่
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน” พลอยยิ้มให้ผมรอยยิ้มของเธอดูจริงใจสดใสและจริงใจสุดๆ
“ไอ้นนท์กับเราสนิทกันมาก เลยได้เป็รูมเมตกัน”ไอ้ภัทรรีบพูดเสริม
“จริงเหรอ? ดูไม่เหมือนเพื่อนกันเลยนึกว่าพี่น้องซะอีก” พลอยพูดพลางยิ้ม
“ก็เหมือนพี่น้องจริงๆ นั่นแหละ ทะเลาะกันแทบทุกวัน”ผมพูดติดตลก
“แน่ะ! ว่ากูอีกแล้ว” ไอ้ภัทรพูดพลางหัวเราะ
ตลอด่บ่ายวันนั้น ผมก็ปล่อยให้พลอยกับไอ้ภัทรคุยกะหนุงกะหนิงกันไปส่วนผมก็ฟังเพลงอ่านหนังสือไปตามประสา จากที่สังเกตอย่างผิวเผิน พลอยก็ดูน่ารักใสๆจริงๆ นั่นแหละจนผมนึกอิจฉาไอ้ภัทรอยู่ลึกๆ
จะว่าไปมันก็แปลกๆ อยู่เหมือนกันครับ ตอนที่ไอ้ภัทรเข้าห้องน้ำหรือเผลอตัวไปทำอย่างอื่นผมกลับสังเกตได้ว่าเธอชอบเผลอทำท่าทางยั่วๆใส่ผมแบบไม่ได้ตั้งใจ ไม่ว่าจะเป็สายตาหรือท่าทาง มันชัดเจนมากจนผมดูออก
ก็นั่นแหละครับ ผมก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองมากจนเกินไปเพราะว่าพลอยก็มีไอ้ภัทรอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เธอทำมันยิ่งตอกย้ำชัดว่าเธอตั้งใจทำให้ผมเห็นจริงๆอย่างตอนที่เธอก้มลงเก็บของที่ตกใต้โต๊ะ แล้วเสื้อคอกว้างของเธอก็เผลอแหวกทำให้ผมเห็นเนินเนื้อของเธอเข้าเต็มๆ ตาจนเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน
“หาอะไรอยู่เหรอพลอย?” ผมถามเธอไปตามมารยาทเมื่อเห็นเธอทำหน้ามุ้ยดูเป็กังวล
“แหวนของเราอ่ะนนท์ มันหลุดลงไปใต้โต๊ะ”พลอยตอบกลับพลางก้มๆ เงยๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อภายใต้เสื้อมากขึ้น
เมื่อผมเห็นอย่างนั้น ผมก็พยายามเบือนหน้าหนีแต่มันก็ยากเหลือเกินที่จะไม่มอง ยิ่งตอนที่เสื้อเธอแหวก…ผมรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
สาบานเลยว่าผมพยายามเบือนหน้าหนีแล้วจริงๆ ครับแต่สายตาเ้ากรรมมันก็ดันเหลือบไปเห็นอีกจนได้
ยิ่งไปกว่านั้นตอนนั้นผมใส่แค่กางเกงบอลตัวเดียว ไม่ได้ใส่กางเกงในด้วย ซึ่งเป็ปกติของผมเวลาอยู่ในห้องตอนนั้นน้องชายผมก็เกือบจะตื่นขึ้นมาต่อหน้าเธอเหมือนกันครับผมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างกายอย่างชัดเจนจนต้องรีบเอามือมากำเป้ากางเกงไว้แน่นเพื่อไม่ให้น้องชายของผมลุกตั้งต่อหน้าเธอผมรู้สึกประหม่ามาก กลัวว่าพลอยจะสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ
“เจอแล้ว!”
จู่ๆ พลอยก็พูดอย่างดีใจพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาผมนี่รีบหันหน้าหนีแทบไม่ทัน กลัวว่าเธอจะเห็นสายตาของผม
หลังจากนั้นเราก็คุยกันเื่ทั่วไปพลอยดูเป็คนน่ารักและคุยสนุก ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงผมพยายามทำตัวให้เป็ปกติที่สุดระหว่างที่พูดคุยกัน เพื่อไม่ให้ไอ้ภัทรและพลอยสงสัยอะไร
“นนท์เรียนอะไรเหรอ?” พลอยถามขึ้นมาลอยๆขณะกดหน้าจอโทรศัพท์เล่น
“อ๋อ…เราเรียนสถาปัตยฯเหมือนกันกับไอ้ภัทรนั่นแหละ” ผมตอบอย่างเก้อเขินพลางคิดว่าไอ้ภัทรไม่เคยบอกเลยหรือไง?
“ว้าว! เก่งจัง ว่าแต่… เด็กสถาปัตยฯนี่คัดเลือกหน้าตามาหรือไง” พลอยหันมาพูดชมผมกับไอ้ภัทรแววตาเป็ประกาย
“ไม่ขนาดนั้นหรอก ก็เรื่อยๆ แหละ ไอ้ภัทรเรียนเก่งกว่าเราหล่อกว่าเราเยอะ”ผมตอบอย่างถ่อมตัว
“ถ่อมตัวอีกแล้วนะมึงเนี่ย” ไอ้ภัทรรีบแซวขึ้นมาทันทีมันเหลือบมองผมขณะนั่งลูบหัวพลอยอย่างเพลิดเพลิน
“ก็เื่จริง ไม่งั้นพลอยคงไม่ชอบมึงหรอก”ผมยักไหล่ตอบกลับแล้วหันไปทำอย่างอื่นต่อ
ตอนนั้นผมสัญญากับตัวเองว่าจะระวังตัวเพื่อไม่ให้เกิดเื่อย่างว่ากับแฟนเพื่อนผมพยายามรักษาระยะห่างจากพลอย พยายามไม่มองเธอมากเกินไปและพยายามหลีกเลี่ยงการอยู่กับเธอสองต่อสอง แต่ในใจผมก็ยังคงรู้สึกแปลกๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้
แต่ในที่สุดเื่วุ่นๆมันก็เกิดขึ้นจนได้แม้ว่าผมจะพยายามระวังตัวเองแล้วก็ตาม เื่นี้เกิดขึ้นประมาณสองอาทิตย์หลังจากที่ไอ้ภัทรพาพลอยมาที่หอ
43K
![[มี E-book] เกิดใหม่ครั้งนี้ฉันจะขอลิขิตชีวิตเอง ยุค70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739084552_33548444.webp)
