:wafer sticks
.
.
.
"อือ ทำไมพี่ยุนดื่มหนักจังวะ" นัมจุนพูดบ่นออกมาขณะที่กำลังช่วยเจโฮปหิ้วปีกยุนกิมาไว้ในห้อง หลังจากที่พวกเขานั่งดื่มกันยาวั้แ่สามทุ่มยันตีสอง
ปกติแล้วในบรรดาพวกเขา ยุนกิถือเป็บุคคลที่คอแข็งที่สุดในวง แต่วันนี้เ้าตัวดันซดแอลกอฮอล์ราวกับน้ำเปล่า แถมไม่ว่าจะห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมฟัง
มิหนำซ้ำเจโฮปก็ยังบ้าเทเอาเทเอาจนนัมจุนแทบอยากจะยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผาก
"สงสัยมีเื่ให้คิดมั้ง" เจโฮปยักไหล่ ก่อนจะช่วยนำร่างของยุนกิวางลงบนเตียงนุ่ม ก่อนที่ชายหนุ่มจะเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนด้วยความกระหายอยากอย่างบอกไม่ถูก
เห็นทีว่าวันนี้เขาคงต้องเปลี่ยนแผนมาลักหลับยุนบ้างแล้วล่ะมั้ง
ใบหน้าหวานที่กำลังขึ้นสีระเรื่อน้อยๆเพราะฤทธิ์จากแอลกอฮอล์วันช็อตที่เจโฮปยุให้ดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า พาให้คนมองอดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไปหอมแก้มยุนกิฟอดใหญ่
อ่า นุ่มชะมัด
"..." นัมจุนที่กำลังหยุดยืนอยู่ข้างเตียง สลัดศรีษะตัวเองแรงๆอยู่สองสามทีเพื่อให้แน่ใจว่าไอ้สิ่งที่เขาเห็นเมื่อกี้... เขาอาจจะแค่ตาฝาด
"ปวดเยี่ยวว่ะ เดี๋ยวกูมา"
"เออ" เจโฮปพยักหน้ารับ ก่อนจะยิ้มกรุ้มกริ่มออกมาอีกครั้ง
.
.
.
"!!!?" นัมจุนที่พึ่งกลับมาจากการล้างหน้าล้างตาถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ยามจ้องมองเจโฮปกำลังรุกจูบยุนกิอย่างดูดดื่ม
"ไอ้โฮป... ทำเหี้ยอะไรวะ" เสียงของนัมจุนไม่ได้ดึงให้เจโฮปหยุดการกระทำของตนแต่อย่างใด
ตรงกันข้ามร่างสูงกลับรั้งกางเกงของยุนกิที่ยังคงนอนหลับไม่รู้เื่ลง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าหมับเข้าที่กลางกายของยุนให้นัมจุนถึงกับสบถออกมา
"เหี้ย!!"
พลั่ก!
หมัดลุ่นๆกระแทกเข้าใส่ใบหน้าของเจโฮปเข้าอย่างจัง ทำเอาคนที่กำลังอารมณ์ขึ้นยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตนแทบจะทันทีที่รับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเืในปาก
"โอ้ยไอ้สัส มึงจะต่อยกูทำไมเนี่ย" เจโฮปถึงกับหัวเสีย ก่อนที่คอเสื้อของเขาจะถูกกระชากโดยฝีมือของนัมจุน และตามมาด้วยหมัดที่สองและสาม... ทำเอาเจโฮปที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับเซไปหลายก้าว
พลั่ก!
"ออกไปเลยนะมึง! แล้วอย่ายุ่งกับพี่ยุนอีก" นัมจุนผลักอกเจโฮปให้อีกฝ่ายรู้สึกหัวร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ ยามที่กำปั้นหนักๆของโฮซอกพุ่งเข้าใส่โหนกแก้มของนัมจุนไปที
"ควย! ถ้าไม่ใช่ไทป์ก็อย่ามาเสือก" เจโฮปว่าง่ายๆให้นัมจุนที่กำลังรู้สึกเดือดดาลแบบสุดๆ แลกหมัดสวนกลับไปเช่นกัน
"สัส! ทำไมมึงเหี้ยขนาดนี้วะโฮป"
"ไอ้นัม! มึงเป็เหี้ยอะไรของมึงเนี่ย"
.
.
.
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ๆ คนเมาทั้งสองคนก็ยังคงฟัดกันนัวเนียอยู่แบบนั้น ในแบบที่ไม่ว่าเจโฮปจะอธิบายยังไง นัมจุนก็ไม่มีทางเข้าใจ
ในหัวของนัมจุนในเวลานี้มีแต่...
ไอ้โฮปแม่งโครตเหี้ย!
โครตของโครตของโครตเหี้ยอีกที
"อืม..."
ขณะที่เสียงโวยวายบวกกับเสียงข้าวของที่พากันกระจัดกระจายไปคนละทิศละทางทำให้ยุนกิที่รู้สึกปวดฉี่เริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
"เล่นเหี้ยไรกันวะ"
เสียงของคนที่พึ่งตื่นนอนทำให้คนทั้งคู่หันกลับไปมองแทบจะทันที
"พี่ยุน ไอ้เหี้ยโฮปมันจูบพี่!" นัมจุนรีบฟ้องออกมาให้ยุนกิเลิกคิ้วขึ้นมองนิดก่อนจะว่าเสียงเรียบ
"ปัญญาอ่อน"
ยุนกิเดินผ่านหน้าคนทั้งคู่ไป ให้นัมจุนถึงกับมองตามอย่างอึ้งๆ ก่อนที่เจโฮปจะผลักนัมจุนออกเต็มแรง พลางขยับเสื้อผ้าของตนให้เข้าที่
"ไอ้ควาย ทีกูพูดล่ะไม่ฟัง" เจโฮปสบถพลางเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บ
หลังจากที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขาพยายามอธิบายให้นัมจุนฟังไม่ต่ำกว่าสิบรอบ ทั้งยกเหตุผลมาอ้าง ทั้งพูดตรงๆ ทั้งบอกว่าเคยทำกันแล้ว แต่นัมจุนก็เอาแต่คิดว่าเจโฮปโกหกอยู่ได้
น่าหงุดหงิดชิบหาย!
"..."
ยามที่นัมจุนค่อยๆยันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้งก่อนจะมองไปยังประตูห้องน้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
และเขาก็ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
"มึง...เคยกับพี่ยุนแล้วจริงดิ"
"เออ!"