ณ คฤหาสน์สวยหรูในเขตXX เมืองเซี่ยงไฮ้ชายชราผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้รุ่นลิมิเต็ด อิดิชัน มีชุดน้ำชาราคาแพงวางตั้งอยู่บนโต๊ะห่างไปจากตรงนั้นราวห้าเมตรคือโทรทัศน์จอแอลซีดีขนาดเกือบร้อยนิ้วซึ่งนำเข้าจากต่างประเทศเมื่อมองไปก็จะเห็นชายชราผู้นี้จิบชาไปพลาง ดูข่าวไปพลาง แต่หากมองลึกลงไปแล้ว จะเห็นได้เลยว่าความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่จอโทรทัศน์ท่าทางที่แสดงออกมาเหมือนกับกำลังรอคนสำคัญอยู่มากกว่า
เขาคือ อ้ายเจี้ยนกั๋วประธานกรรมการบริษัทกลุ่มตระกูลอ้าย บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ที่มีมูลค่าเกินพันล้านไม่รู้ว่าบุคคลลึกลับนั้นคือใคร ถึงทำให้ผู้ที่เป็ถึงประธานของกลุ่มตระกูลอ้ายมานั่งรอได้
ท่านประธานอ้ายรู้สึกเหมือนรอคอยมาเนิ่นนานหันไปถามพ่อบ้านข้างตัวด้วยความร้อนใจ “พ่อบ้านจง ตอนนี้กี่โมงแล้ว”
พ่อบ้านจงตอบด้วยรอยยิ้ม“คุณท่าน ท่านถามมาห้ารอบแล้วนะครับ ตอนนี้บ่ายสองโมงครึ่ง คุณหนูจะมาถึงที่นี่สี่โมงเย็นครับ”
ถูกต้อง บุคคลลึกลับคนนั้นก็คืออ้ายอี้เอ๋อร์หลานสาวคนโปรดของท่านประธานอ้าย วันนี้เป็วันที่เธอกลับมาจากการไปเรียนที่สหรัฐอเมริกาถึงห้าปีเต็ม
ท่านประธานอ้ายรู้สึกกระสับกระส่ายสิบห้าปีก่อน ลูกชายและลูกสะใภ้เพียงหนึ่งเดียวของเขาเดินทางไปทำงานที่อียิปต์ ขากลับเครื่องบินเกิดเหตุขัดข้องทั้งพ่อและแม่ของอ้ายอี้เอ๋อร์เสียชีวิตทั้งคู่ เหลือทิ้งไว้เพียงพวงกุญแจคริสตัลที่ประมูลกลับมาจากอียิปต์เดิมทีทีมค้นหาทางทะเลเป็ผู้พบสิ่งนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะกล่องไม้ที่ใส่พวงกุญแจคริสตัลใบนั้นสลักสัญลักษณ์ของตระกูลอ้ายไว้ก็คงไม่มีทางรู้ได้ว่านี่เป็ของใคร นอกจากนี้ยังทิ้งอ้ายอี้เอ๋อร์ในวัยสามขวบเอาไว้ให้ดูต่างหน้าอีกด้วย
ตอนที่ท่านประธานอ้ายได้ยินข่าวร้ายนี้ความดันโลหิตพุ่งขึ้นสูงฉับพลัน ถูกพ่อบ้านจงนำตัวส่งโรงพยาบาลในทันที ผ่านการช่วยชีวิตถึงสองชั่วโมงกว่าจึงพ้นขีดอันตรายมาได้!ตอนที่เขาฟื้นขึ้นมา สิ่งที่เห็นอย่างแรกคืออ้ายอี้เอ๋อร์ที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ทันใดนั้นเองใจที่มอดดับก็รู้สึกเหมือนถูกจุดขึ้นมา ในใจคิดแต่เพียงว่า ‘ถ้าเกิดเขาเป็อะไรขึ้นมาแล้วอ้ายอี้เอ๋อร์ที่มีอายุเพียงสามขวบล่ะ จะทำอย่างไร’
ดังนั้นจิตใจของท่านประธานอ้ายก็ฟื้นกลับมาได้ในทันทีวันต่อมา ก็จัดงานศพให้กับพ่อแม่ของอ้ายอี้เอ๋อร์อย่างสมเกียรติ ส่วนพวงกุญแจคริสตัลราคาแพงนั่นท่านประธานอ้ายนำไปให้อ้ายอี้เอ๋อร์พกไว้ท่านถือว่าได้ทำตามความ้าสุดท้ายของลูกชายและลูกสะใภ้แล้ว! พวกกุญแจคริสตัลนี้ตอนที่ประมูลกลับมาจากอียิปต์ท่านประธานอ้ายรู้ถึงการมีอยู่ของมัน ในเมื่อพวกเขา้าซื้อกลับมามอบให้อ้ายอี้เอ๋อร์อยู่แล้วเขาในฐานะปู่แน่นอนว่าต้องทำให้สมปารถนา!
เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัวอ้ายอี้เอ๋อร์ก็อยู่กับท่านประธานอ้ายมาเป็เวลาสิบปี ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา ท่านประธานอ้ายทุ่มเทกับการเลี้ยงดูปลูกฝังทั้งรักใคร่และทะนุถนอมเธอมาก
เพียงแต่ว่า…อ้ายอี้เอ๋อร์ไม่เหมือนคุณหนูบ้านอื่นที่เย่อหยิ่งเอาแต่ใจแต่เธอเป็อัจฉริยะ จิตใจดี เฉลียวฉลาด และรู้จักคิด สภาพแวดล้อมที่ท่านประธานอ้ายมอบให้แก่เธอบ่งบอกว่ารักและทะนุถนอมเธอมากเพียงใดไม่ว่าจะเป็ผลการเรียนหรือการแข่งขัน ความสามารถใดๆ ล้วนได้รับรางวัลและใบประกาศนียบัตรมานับไม่ถ้วนโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถขั้นสูงทางด้านดนตรี ได้รับใบประกาศในระดับสูงสุดของเครื่องดนตรีจำนวนมากโดยเฉพาะกู่เจิงและเปียโนที่มีฝีมือโดดเด่นที่สุด
อ้ายอี้เอ๋อร์ยอดเยี่ยมขนาดนี้เพราะความมุมานะของตนเองล้วนๆ ไม่ได้อาศัยความสัมพันธ์อื่นใดเลย ตอนอายุสิบสาม ผ่านการคัดเลือกให้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดประเทศสหรัฐอเมริกา อันที่จริงแล้ว ท่านประธานอ้ายรู้สึกลังเลใจอยู่มาก เพราะถึงอย่างไรอ้ายอี้เอ๋อร์ก็อยู่กับเขามาสิบปีแล้ว แต่ว่าอ้ายอี้เอ๋อร์มีความคิดเป็ของตัวเอง อยากที่จะไปสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาเกี่ยวกับการบริหารและการแพทย์ที่ทันสมัยจึงรับปากท่านประธานอ้ายว่าอีกห้าปี เรียนจบแล้วจะรีบกลับบ้านอย่างแน่นอน!
ท่านประธานอ้ายคิดว่า‘อ้ายอี้เอ๋อร์ไม่สามารถอยู่ข้างกายเขาได้ไปตลอด ควรจะให้เธอได้เรียนรู้การอยู่คนเดียวบ้างอีกทั้งอ้ายอี้เอ๋อร์อายุแค่สิบสามปีกลับมีความคิดเป็ของตัวเองแล้ว เขาที่รักและทะนุถนอมอ้ายอี้เอ๋อร์ขนาดนี้จะให้เห็นแก่ตัวได้อย่างไร’ สุดท้ายเลยต้องยอมให้เธอไป แน่นอนว่าตลอดเวลาห้าปีปู่หลานไม่เคยได้เจอกันเลยมากสุดก็คือวิดีโอคอลคุยกัน ไม่เคยได้เจอหน้ากันอย่างจริงๆ จังๆ สักครั้ง ดังนั้นสภาพอารมณ์ของท่านประธานอ้ายในเวลานี้คืออดใจรอที่จะเจอไม่ไหวแล้ว
ทันใดนั้นเอง ก็มีข่าวหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
นักข่าวภาคสนามกำลังรายงานข่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า“เครื่องบินโบอิ้งขาบินจากสหรัฐอเมริกาสู่เซี่ยงไฮ้ เที่ยวบิน xxxx ถูกกระแสลมแรงพัดกระแทกกับตัวเครื่องประสบเหตุเครื่องตก ซึ่งถึงขณะนี้ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าตัวเครื่องบินตกลงที่จุดไหน โดยเครื่องบินยังขาดการติดต่อกับหอบังคับการบินทีมค้นหากำลังเร่งหากล่องดำ หวังว่าคุณผู้ชมทุกท่านที่เห็นข่าวจะรีบติดต่อญาติหรือเพื่อนของตนที่บินมากับเที่ยวบินนี้ผู้สื่อข่าวสถานี XX รายงาน”
ท่านประธานอ้ายที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาลุกขึ้นยืนทันทีแม้กระทั่งแก้วชาที่เพิ่งดื่มตกลงไปบนพื้นก็ยังไม่รู้ตัว ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่บนจอโทรทัศน์จนกระทั่งภาพสุดท้ายหายไป เพราะวันนี้ อ้ายอี้เอ๋อร์หลานสาวของเขาเดินทางกลับประเทศในเที่ยวบินนี้
อ้ายอี้เอ๋อร์เหมือนได้ยินเสียงร้องไห้กระซิกดังอยู่ขาดๆหายๆ แต่สติการรับรู้ยังไม่ชัดเจน เสียงร้องไห้นั้นดำเนินไปเกือบครึ่งชั่วโมง อ้ายอี้เอ๋อร์เมื่อโดนรบกวนก็ตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือในใจคิดว่า ‘เสียงสะอื้นนี้ถ้ายังดังอยู่ต่อไป คนที่ตายไปแล้วคงถูกร้องไห้ใส่จนฟื้นขึ้นมาแน่’
เธอลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบากสิ่งที่ปรากฏในสายตาไม่ใช่เพดานห้องสีขาวของโรงพยาบาล แต่กลับเป็ผ้าไหมโบราณผืนหนึ่งอ้ายอี้เอ๋อร์รู้สึกมึนงงไปพักใหญ่ พอมองดีๆ จึงเห็นว่า มันดูคล้ายกับเตียงโบราณ พอกลับมามองที่ที่ตนเองนอนอยู่ก็พบว่าตัวเธอเองก็กำลังนอนอยู่บนเตียงที่มักปรากฏอยู่ในละครย้อนยุค!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/59dde8270fb69cad137491bc0e18e922