รักใสใสหัวใจเปรี้ยวจี๊ด

“พี่หมอนดอย”

“อ้าวเปรี้ยวจี๊ดมาดักรอพี่แต่เช้าเลย”

“นี้ค่ะ เงินห้าสิบบาท”

“ขอบใจนะ”

“เดี๋ยวก่อนค่ะ”

“มีอะไรกับพี่อีกหรือเปล่า”

“แซนวิชนี้น้องให้”

“ดีเลยตอนเช้าไม่ได้กินอะไรรองท้องมาจากบ้าน งั้นพี่ไม่เกรงใจละนะ”

“เชิญเลยคะ”เธอยื่นแซนวิชไปตรงหน้าเขาพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใส เด็กหนุ่มยิ้มตอบรับเธอไปก่อนจะแกะซองแซนวิชและยัดเข้าปากเคี้ยวงุบงับ

“อืมอร่อย พี่ชอบขอบใจนะ” แค่เขาชอบใจเธอก็ฟูฟ่อง ทันใดนั้นแซนวิชในมืออีกข้างโดนชกไปดื้อๆ

“ส่วนแซนวิชชิ้นนี้คงเป็๞ของพี่สินะ”เขากำลังจะแกะแซนวิชเข้าปาก ทว่าเธอรีบคว้าไปเสียก่อน

“นี้มันของหนูไม่ใช่ของพี่อยากกินก็ไปซื้อเองที่โรงอาหารนู้น”

“สองมาตราฐาน ทีไอ้หมอนดอยให้ฟรี ส่วนพี่ไล่ไปซื้อเอง เห็นแบบนี้แล้วน้อยใจจัง” เปรี้ยวจี๊ดกลอกตาบนอย่างรำคาญเธอเดินสะบัดบ๊อบไปหากลุ่มเพื่อนที่กำลังเดินมาพอดี

“อ้าวน้องๆ สวัสดีจ้ะวันหลังมาจัดปาร์ตี้หมูกระทะกันอีกนะ”

“ได้สิคะ พี่ปังปังสุดหล่อของเอกี้”

ห่างจากพวกเธอไปไม่ไกลนัก แมนและฟองเบียร์ยืนดูอยู่ “ มึงกับกูไม่เจอพวกมันแค่สองวันทำไมมันดูสนิททนมกับเพื่อนโมเมย์เร็วจังว่ะ”

“กูก็ไม่รู้ แต่ก็ดีนะมึงจะได้เข้าหาน้องโมเมย์ได้ง่ายขึ้นไง”

“จริง”

ณ ห้องม.1/3

“นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ”

“สวัสดี คะ ครับคุณครู”

“นักเรียนคะ วันนี้ครูแววกับครูนพจะมาแจ้งให้นักเรียนทุกคนทราบว่าอาทิตย์หน้าพวกเราจะได้ไปทัศนศึกษาที่เชียงใหม่กัน”

“ไปกี่วันค่ะครู”

“หนึ่งคืนสองวันจ้ะ”

“ว้าแค่สองวันเอง”

“เดี๋ยวครูจะให้หัวหน้าห้องแจกใบแจ้งผู้ปกครองนะอย่าลืมนำกลับไปให้ผู้ปกครองเซ็นด้วย พรุ่งนี้ก็เอามาส่งที่หัวหน้าเดี๋ยวหัวหน้าจะมาส่งให้ครูเอง เข้าใจกันแล้วใช่มั้ย”

“เข้าใจละคะ ครับ”

หลังจากที่ครูแววส่งใบแจ้งผู้ปกครองให้เอกี้ครูทั้งสองก็เดินออกจากห้องไปทันที

“นึกว่าจะได้ไปหลายวันซะอีก เสียใจ”

“ดีกว่าไม่ได้ไปนะเอกี้ อย่าบ่นเลย”

โมเมย์ทำหน้าบูดเบี้ยว แถมเหงื่อแตกชุ่ม“เปรี้ยวจี๊ดไปส่งฉันเข้าห้องน้ำหน่อย”

“ไปเองสิ”

“ประตูห้องน้ำมันล็อตไม่ได้ไปช่วยจับหน่อยนะขอร้องละ ตอนนี้ข้าศึกมันจะบุกแล้ว”

“อ่อๆ รีบไปสิจะปล่อยให้ราดตรงนี้หรือไง”เธอรีบวิ่งพรวดพราดลงบันไดไปดีนะห้องน้ำอยู่แค่หลังอาคารเรียนไม่งั้นคงขี้ราดแน่นอน

เปรี้ยวจี๊ดยืนจับประตูพลาง มือหนึ่งปิดจมูกพลาง “ยัยโมเมย์อีกนานมั้ยฉันจะทนกลิ่นขี้ของเธอไม่ไหวอยู่แล้วนะ”

“แป๊บหนึ่งใกล้เสร็จแล้ว”

เสียงน้ำราดดังโครมลงในชักโครกสองสามทีโมเมย์เธอเดินยิ้มหน้าตาระเรื่อออกมาจากห้องน้ำอย่างสบายใจ

“เมื่อวานกินเยอะละสิ”

“ก็เพราะฉันกินเผื่อเธอด้วยไงล่ะ”

“อ้าวน้องโมเมย์บังเอิญจังเจอกันหน้าห้องน้ำด้วย”

“คะ ขอตัวก่อนนะคะปะเปรี้ยวจี๊ดกลับห้องกัน”

“เดี๋ยวก่อนสิ พี่มีของจะให้”เขาหยิบถุงลูกอมฮาร์ทบีทออกมาจากกระเป๋ากางเกงยื่นส่งให้เธอ เพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆต่างโฮแซวกันใหญ่

“พี่แมน พี่เก็บไว้กินเองเถอะค่ะโมเมย์ไม่เอา” เสียงโฮแซวนั้นกลับดังขึ้นอีกรอบ

“เกือบลืม พี่เลิกตามตอแยได้ละน้องไม่ได้ชอบพี่ และอนาคตก็เหมือนกัน”ประโยคนั้นทำเอาหัวใจดวงน้อยของเขาแตกเพล้งพรางเหมือนแก้วเข่าแทบทรุดดีนะหมอนดอยและฟองเบียร์ประคองแขนเขาไว้ จู่ๆเสียงหัวเราะชอบใจของปังปังก็ดังขึ้น

“เป็๞ไงล่ะน้องกูเด็ดสมใจมึงมั้ย”

“มาก มากที่สุด เกิดมาพึ่งเคยโดนผู้หญิงปฏิเสธแต่กูชอบนะชอบมากด้วย”

ฟองเบียร์และหมอนดอยหันหน้ามองกันความรักทำให้คนเพี้ยนได้มาถึงขนาดนี้เลยเหรอ นับถือใจจริงๆ