เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“เชื่อครับ “ เทียนตอบไปอย่างเชื่อมั่น

“เฮ้อ นั่นก็ 20 ปีมาแล้วนะ ผอ. ก็เลยให้คนมาทำความสะอาดทุกเดือน และหลีกเลี่ยงสุสานโบราณแห่งนี้ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน “ ผอ.เตียง กล่าวในที่สุด

ทันใดนั้นได้มีผู้รับเหมาวิ่งเข้ามาหา ท่านผอ. เตียง แล้วแจ้งว่า

เครื่อมือหนัก ตอนนี้เข้ามาในพื้นที่ไม่ได้เลย ไม่รู้เป็นอะไร ผอ. เตียงหันมองไปที่สุสาน แล้วพูดว่า

" เอาแล้ว เอาอีกแล้ว นี่ขนาดหลบไปสร้างห่างจุดนี้ไปตั้งไกลทำไม ไม่ยอมอีก แล้วทีนี้จะทำยังไง “ ผอ.เตียงส่ายหัว

“เดี๋ยวผมไปลองเจรจาดูก่อนนะครับ ดูว่าเขาต้องการอะไร” เทียนเสนอตัว

“หมอเทียนติดต่อผี ได้ด้วยหรือ” ผอ. เตียงตกใจ

“ขึ้นอยู่ว่าเขาจะยอมติดต่อกับเราไหม” เทียนตอบตามตรง

แล้วเทียนก็เดินเข้าไปในบริเวณ สุสานโบราณ ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว มีเสียงลม

เข้ามาปะทะที่ด้านหน้าของ เทียน

“ ออกมาเถอะ มาคุยกัน” เทียนเรียก

“ เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงติดต่อข้าได้ “ เสียงหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลังเทียน

“ ผมชื่อเทียน เป็นหมออยู่ที่นี่” พูดเสร็จก็คำนับ

“ เจ้าจะมาบอกให้ข้าหยุด แล้วพวกเจ้าจะให้นำเครื่องจักรเหล่านั้นเข้ามาใช่ไหม” หญิงสาวพูดอย่างรู้ทัน

“ ถูกต้อง และผมอยากย้ายสุสานนี้ไปที่อื่น อีกด้วยครับ” เทียนพูดตรงตรง

“ ฮึ เจ้ามนุษย์น้อย เจ้าบังอาจนัก เจ้ากล้าที่จะสั่งให้ข้าย้ายสุสานเลยเหรอะ เจ้ารู้จักชาวผีเสื้อสมุทร น้อยเกินไปเสียแล้ว” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงโมโหมาก

“ ผีเสื้อสมุทร ท่านคือผีเสื้อสมุทรหรือ ทำไม ไม่มีเขี้ยว ไม่อ้วน ไม่ใหญ่ ไม่ดำ ถือกระบองยักษ์ ร้องหาสามี กลางทะเล ไม่เหมือนที่เขาวาดไว้เลยล่ะ “ เทียนสงสัย

“ ฮึ ใครบอกว่าข้าตัวดำ อ้วน มีเขี้ยว ถือกระบองยักษ์ ร้องหาสามี อยู่กลางทะเล ใครพูด บอกมานะ” หญิงสาวโกรธกว่า ตอนที่บอกให้ย้ายสุสานอีก

“ เอาล่ะ ใจเย็นก่อน ที่ผมบอกจะให้ย้าย ผมจะให้ย้ายไปที่ใหญ่กว่า และติดทะเลแม่นางผีเสื้อสมุทร จะเห็นด้วยไหม” เทียนพูดอย่างใจเย็น

“ ฮึ เจ้าพูดบอกย้ายก็ย้าย ได้เหรอ สุสานถูกปิดผนึกโดยผู้มีพลังสูงส่งแล้วจะย้ายไปได้อย่างไร “ หญิงสาวพูดเสียงอ่อนลง

“ ถ้าอย่างนั้นผมขอดูหน่อยครับ “ เทียนขอดูก่อน

“ เฮอะ เจ้าเด็กน้อย เจ้าไปไหนก็ไป อย่ามาทำอวดดีแถวนี้ ข้าไม่อยากทำร้ายใครไปซะ" ผีเสื้อสมุทรตนนี้กล่าว

เทียนหยิบดาบสัตตะโลหะ ออกมา และชักดาบออกมา รัศมีดาบสีทองกระจายไปทั่ว จนแม่นางผีเสื้อสมุทร ต้องถอยหลังไปหลายก้าว

“ พอจะอวดดีได้ไหมครับ “ เทียนถามไปแบบยิ้มยิ้ม

“ ได้ ได้ลองดูก็ได้" แม่นางผีเสื้อสมุทร กระแทกเสียงใส่ และพาเดินไปที่ประตู

“ นี่แหละ" นางพูดประชด

“ บทสวดพระปริตร บทสวดเจ็ดตำนาน” เทียนเห็นอักขระที่เขียนไว้ที่ประตูแล้วตกใจ นี่เป็นบทสวดสำหรับป้องกันปีศาจ มารร้าย สัตว์ร้าย

“ นี่พวกท่านเป็นใครกันแน่ และข้างหลังประตูนี้คืออะไร “ เทียนจ้องไปที่หญิงสาว

“ ก็บอกแล้วไง ข้าคือผีเสื้อสมุทร ข้างหลังประตูก็คือเผ่าพันธ์ของข้า ท่านแม่ข้าก็อยู่ในนั้น” หญิงสาวพอพูดถึงแม่ น้ำเสียงอ่อนลง

“ ท่านแม่และเผ่าพันธ์ข้า ถูกนักบวช ผู้สูงส่ง ปิดผนึกมา 2 พันกว่าปีแล้ว” น้ำเสียงของนางเริ่มเปลี่ยนไป

“ นักบวชที่ท่านว่า นั่นเรียกว่าพระ แต่ท่านมีศีล มีจิตใจเมตตา จะไปขังพวกท่านโดยไม่มีสาเหตุได้อย่างไร แม่ท่าน และชนเผ่าผีเสื้อ ท่านทำอะไรผิดถึงได้โดนผนึก” เทียนถามเสียงแข็ง

“ ท่านแม่และเผ่าพันธ์ข้าไม่ได้ทำ แต่ข้าเป็นคนทำ ข้าจมเรือชาวประมงน่านน้ำนี้ทุกลำที่แล่นผ่าน อ่าวนี้ พอท่านแม่รู้ว่าข้าทำผิด ก็ให้ข้าหลบไปหลังเขา ไม่นานข้ากลับมา พวกเขาก็ถูกผนึกหมดแล้ว ท่านแม่ข้าขอโทษ" นางเริ่มสะอื้น

“ ไม่ต้องร้องลูกแม่ แม่ไม่เป็นไร แม่สบายดี “ เสียงจากอีกฝั่งประตูลอยมา

“ ท่านแม่ ข้าขอโทษ “ ไม่สะอื้นแล้ว ร้องไห้เลย

“ เอาล่ะ ไม่ต้องร้องห่มร้องไห้ ผ่านมาตั้ง 2 พันกว่าปีแล้ว ผมคิดว่าท่านที่ปิดผนึกไว้ท่านคงลืมแน่นอน ไม่งั้นท่านคงมาปลดปล่อยอยู่แล้วล่ะ เรามาตกลงกัน”

เทียนจ้องไปที่หน้าหญิงสาว “ตกลงอะไร” หญิงสาวหยุดร้องแล้ว

“ ถ้าผมปลดปล่อยคนของคุณทั้งหมด สัญญาผมแค่ 2 ข้อ หนึ่ง ย้ายไปออกจากที่นี่เสีย

สอง ห้ามทำร้ายมนุษย์อีกต่อไป" เทียนมองหน้าหญิงสาวรอคำตอบ

“ ข้อหนึ่ง ได้ ข้อสอง ห้ามทำร้าย แต่ฆ่าทิ้งได้ใช่ไหม” หญิงสาวถามเบาเบา

“ ไม่ได้ ไม่เข้าใจหรือว่าห้ามทำร้าย มันแปลว่าอะไร” เทียนพูดเสียงแข็ง

“ ตกลงตามนั้น พ่อหนุ่ม ถ้าเธอทำได้ อะไรที่ต้องการก็บอกได้” ราชีนีผีเสื้อ พูดผ่านประตูออกมา

จากนั้นเทียนก็เดินมานั่งตรงข้างประตู แล้วอัญเชิญอัฐิ ของหลวงปู่ มาวางไว้ข้างหน้า แล้วท่องบทสวดเจ็ดตำนานย้อนหลัง อักขระที่ขึ้นที่ประตูก็ค่อยๆ หายไปจนหมด แล้วประตูก็ส่องแสงสีขาว ออกมา ราชินีผีเสื้อ ก็เดินออกมา เข้าสวมกอดกับบุตรสาว" ไม่ได้พบกันมา 2 พันปี

"ลูกแม่ ลูกแม่ แม่ แม่ ลูกแม่ แม่ " ตอนนี้เสียง ของทั้งคู่ ผสมกันไปมาไม่รู้ว่าเสียงใครแล้ว

เทียนยืนมองนิ่งๆไม่พูดอะไร

พอทั้งสองเรียกสติกันกลับมาได้ แล้วเชิญ เทียน เข้าไปใน อาณาจักรผีเสื้อของพวกนาง รอบรอบทั้งสองฝั่งมีบ้านเหมือนบ้านคนทัวไป มีชั้นเดียว และมีทุ่งดอกไม้ มีรวงผึ้ง มากมาย พื้นเป็น พื้นหญ้า บ้านเรือน ไม่เยอะ มีประสาท คล้ายกับวังนาคราช

หลังจากคุยกันแล้วบทสรุป ว่าการย้ายทั้งชนเผ่านั้นไม่ยาก แต่ว่าพื้นที่แห่งนั้น

ต้องมีน้ำ เพื่อความอุดมสมบูรณ์ เทียนรับปากจะดูให้ แล้วก่อนกลับ ลูกสาวราชินีถาม

" ข้าอยากรู้ว่า ในสายตามนุษย์ ผีเสื้อสมุทธหน้าตาเป็นยังไงกันแน่ "

" นี่คือรูปที่กวี สุนทรภู่ เป็นคนบรรยายไว้" แล้วเทียนก็เอามือถือเปิดภาพให้ดู

" ว้าย ใครกันสุนทรภู่ ทำไมบรรยายรูปร่างหน้าตาข้าเป็นแบบนี้" หญิงสาวรับไม่ได้

เที่ยนนึกในใจ ถึงหน้าตาจะสวย แต่เวลาโมโหนี่ ท่านสุนทรภู่ บรรยายได้คล้ายจริงๆ

ปี พ.ศ. 234 พระเจ้าอโศกมหาราช ได้ส่งพระสงฆ์ มาเผยแพร่ศาสนา มาทั้ง 9 สาย

หนึ่งนั้นคือ ดินแดนสุวรรณภูมิ มีพระโสภณเถระ และพระอุตรเถระ พอได้มาถึงดินแดนสุวรรณภูมิ ได้มีข่าว ว่ามีผีเสื้อสมุทร เบียดเบียนชาวบ้าน

ท่านทั้งสองได้ทำการปราบ ผีเสื้อสมุทร และก่อนจากไปท่านทั้งสองได้ใช้บทสวดพระปริตร ให้ปกป้องคุ้มครองชาวบ้าน และ แผ่นดินแถบนี้...