หลังจากที่ ฟางหยวน ได้ยินเสียงลึกลับที่บอกเขาว่า ตอนนี้เขากลายเป็ผู้ฝึกตนแล้ว นั่นทำให้ ฟางหยวน รู้สึกใเป็อย่างมาก เขา คิดว่า นี่อาจจะเป็ภาพหลอนก็ได้
แต่หลังจากที่เขาออกมาจาก กระท่อมกลางป่า แล้วนั้น เขาได้ตกใจมากกว่าเมื่อครู่ นี้เสียอีก เนื่องจากฟางหยวน ได้เห็นคนมากมาย ที่สวมชุดยาวสีน้ำเงิน มีกระบี่และถุงเก็บของ เหาะไปมา ระหว่างอากาศ ทำให้เขาคิดว่าเสียงที่เขาได้ยินนั้นไม่ใช่ ความฝันแต่อย่างใด
หลังจากที่ ฟางหยวน ได้เห็นผู้ฝึกตนเป็นจำนวนมากแล้ว เขาได้กลับไปยัง กระท่อมของเขา เขาได้สังเกตุเห็นแผ่นหยกแผ่นหนึ่ง และ ถุงเก็บของที่มีหินประหลาดๆอยู่ข้างในอีกด้วย
เขาได้ลองสังเกตุถึง หินประหลาดที่อยู่ใน ถุงเก็บของของเขา เขาคาดว่ามันน่าจะมี ประโยชน์ต่อเขาแน่นอน หลังจากที่เขาสังเกตุหินประหลาด เสร็จแล้ว เขา กำลังจะเดินออกจากกระท่อม
เขาก็ได้ยินเสียงประหลาด ดังออกมาจากหยก ซึ่งครั้งนี้มันไม่ได้ก้องเข้ามาใน หูของ ฟางหยวน เมื่อรอบก่อน แต่อย่างใด
เสียงประหลาดนั่นกล่าว กับ เขาว่า "หินที่อยู่ในถุงเก็บของของเจ้า มันเรียกว่า หินลมปราณ มันถูกใช้เป็นเงินในการซื้อขายในโลกของผู้ฝึกตน อีกทั้งยังช่วย เสริมการฝึกตนอีกด้วย"
"ส่วนหยกที่เจ้ามีนั่น เป็นสัญลักษณ์ของศิษย์ในสำนักชิงหลง ชื่อแบ่งแยกระดับตามสี สีแดงศิษย์สืบทอด สีเขียวศิษย์สายใน สีขาวศิษย์สายนอก ซึ่งเจ้าที่มีหยกสีขาวอยู่"
"ทำให้เจ้าตอนนี้คือศิษย์สายนอกของ สำนักชิงหลง" สิ้นสุดเสียงนั่น ฟางหยวนก็ได้เข้าใจ กับสิ่งที่เสียงปละหลาดกล่าวมาได้อย่าง ไม่ยากเย็นนัก
เมิ่งฮ่าวเข้าใจแล้วว่า เรื่องที่เขาไปช่วย เด็กสาวที่ชื่อ เซี่ยวชิง ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับ เรื่องที่เขา ได้มาที่นี้แน่นอนแต่ฟางหยวน เขาไม่ได้คิดมาก
เขาคิดว่า การเป็นผู้ฝึกตนก็คง ไม่ได้แย่นัก แต่มันคงจะหาเงินง่าย กว่า อาชีพพ่อค้าแน่นอน ฟางหยวนหลังจากครุ่นคิดเสร็จ เขาได้เอาตำรา มีทั้งหมดสามเล่ม
ออกมาจากถุง เก็บของของเขา ซึ่งประกอบไปด้วย การอธิบายถึงวิถีฝึกตน และกฎต่างๆในสำนัก นั่นทำให้ฟางหยวนใช้เวลาทั้งวันของเขา ในการอ่านตำราทั้งสามเล่มนี้
วันต่อไปหลังจากที่ ฟางหยวน ได้อ่านตำราเสร็จเขาได้นำ ตำราทั้งสามเก็บเข้าไปไว้ใน ถุงเก็บของดังเดิมและเขาได้มุ่งหน้า เข้าไปในเมือง เพื่อที่จะไปสำนักชิงหลงแล้วไปรับ ชุดและตำราต่างๆของศิษย์สายนอก
หลังจากที่เขามาถึงหน้าสำนักชิงหลง เขาได้สังเกตุเห็นคนเป็นจำนวนมาก ซึ่งกำลังต่อแถวเพื่อ รับเบี้ยเลี้ยงหรือชุดอยู่เขาเห็นดังนั้นจึง รู้สึกเริ่ม ตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
ฟางหยวนได้มุ่งหน้า ไปต่อที่ท้ายแถวเพื่อที่จะรับ ชุดของศิษย์สายนอก แต่หลังจากที่เขากำลังจะเดินไปต่อแถวนั้นได้มีเสียงและสายตา เหยียดหยาม มองมาที่เขา
ซึ่งเป็นผู้ฝึกตนแถวนั้น นั้นเอง เนื่องจาก สภาพของ ฟางหยวน นั้นไม่ได้ดูดีเท่าที่ควร ถ้าให้บอกตามตรงคือ เหมือนกับคนเร่ร่อนซะ มากกว่า นั่นทำให้ผู็ฝึกตนแถวนั่น ดูถูกเขาอย่างมาก
แต่ ฟางหยวน ไม่ใช่คนที่จะมาใส่ใจกับเรื่องแค่นี้ เขายังคงรอคิวต่อไป หลังจากผ่านไป2ชั่วยามเขาก็ได้ ชุดและหินลมปราณจำนวนหนึ่ง จาก ผู้อาวุโสที่มีหน้าที่ แจกจ่ายทรัพยากรในสำนัก
เขาไม่ได้แค่หินลมปราณและ ชุดศิษย์สายนอก เท่านั้น เขายังได้ ถ้ำเซียนของเขาซึ่ง อยู่ในสำนักอีกด้วย เขารู้สึกพอใจกับตนเองมาก
เขาไปยังถ้ำของตนเอง เพื่อที่จะ เปลี่ยนชุด และจัดแจงบางอย่าง หลังจาก ฟางหยวน ทำธุระต่างๆเสร็จเขาได้เดินไปยังหอตำรา ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลอยู่ถ้ำของเขามากนัก
632
