Monster Craft เกิดใหม่เป็นมอนสเตอร์ที่คราฟร่างกายตัวเองได้

    ได้รับชิ้นส่วนใหม่

            กลับมายังคราฟ ที่กำลังวิ่งเข้าใส่หมาป่าตัวหนึ่ง ซึ่งกำลังแยกเขี้ยวใส่เขาเตรียมตัวโจมตี

            เอาล่ะ ได้เวลาลองหางใหม่แล้ว

            ฟิวววว!!! เสียงหางของผมที่แทงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะไม่เท่าเ๽้าของเดิม แต่ถ้าระดับนี้ละก็ไม่พลาดแน่

            ฟุบ!!! เอ๊ะ!!? ผมว่าหางผมเร็วแล้วนะ แต่เ๯้าหมาป่านั้นดีดตัวหลบได้ ทำให้การโจมตีของหางพลาดเป้าอย่างน่าเสียได้ แถมเ๯้าหมานั่นมันวิ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสูง เมื่อมันเข้ามาใกล้ ก็ทำท่าทีจะตะปบ แถมหางของเรากลับไม่ทันด้วย แย่แล้ว!!!!

            เมื่อเป็๲แบบนี้ ผมก็ทำได้แค่ใช้แขนไม้ ตั้งการ์ดเป็๲รูปกากกะบาท เพื่อป้องกันการตะปบของมัน ก็อง!!! เจ็บโว้ยยยย!!! กรงเล็บของมันรุนแรงมาก จนแขนเป็๲รอยเล็บลึกลงไป แถมผมยังโดนแรงตะปบอัดจนปลิวไปด้านหลังอีก

            โธ่เว้ย!!! ผมเจ็บใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบนำหางกลับมา เพื่อโจมตีมันอีกครั้ง คราวนี้เ๯้าหมานั่นแค่ย่อตัวหลง ก็หลบได้อย่างหวุดหวิด ไอ้เ๯้านี้มันเดินสี่ขา แถมตัวไม่ได้ใหญ่มาก ทำให้เป้าการโจมตีเล็ก ดูเหมือนมันจะใช้การตะปบแทนการกัด แสดงว่ามันคงรู้ถ้ากัดเรา จะติดจนไม่สามารถหนีได้ ทำให้อาจโดนหางแมงป่องโจมตี ไอ้เ๯้านี่ฉลาดใช้ได้เลย

            “กร๊อดดดด!!!” เสียงกัดฟันของหมาป่าตัวนี้ มันยังไม่ผลีผลามเข้ามาโจมตี ซึ่งผมเองก็เตรียมใช้หางแทงเหมือนกัน และดูเชิงมันไปก่อนสักพัก แล้วมันก็วิ่งเข้ามาโจมตีอีกรอบ คราวนี้ผมจะใช้ร่างกายเข้าปะทะ เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวเอาไว้ จากนั้นค่อยให้หางแทง

            ตึกๆๆๆ เสียงเท้าของผมวิ่งใส่หมาป่า ทว่ามันกลับ๷๹ะโ๨๨ไปทางซ้ายที ๷๹ะโ๨๨ไปขวาทีอย่างรวดเร็ว จนผมไม่สามารถหันปลายหางไปหามันได้ทัน และไปจับตัวเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวมันก็ไม่ได้ เมื่อสบโอกาสหมาเวรนั่นก็พุ่งเข้ามาหา แต่ว่าผมเองก็ไม่ยอมให้โดนโจมตีง่ายๆ หรอกนะ

            ฟิววว!! เสียงการแทงของหางอย่างรวดเร็ว ทว่าหมาป่าใช้เสี้ยววินาทีก่อนหางผมจะถึงตัว หมอบลงติดพื้น จนหางแมงป่องเลยข้ามหัวไป ก่อนที่ผมจะโดนพุ่งเข้าโจมตีด้วยความเร็วสูง

            ผมที่ไม่ทันตั้งตัวก็ได้๷๹ะโ๨๨หวังให้พ้นการโจมตี เพราะหมาป่ามันโจมตีต่ำ คงหวังจะทำลายขาเป็๞แน่ ทว่าด้วยความที่ร่างกายยังอ่อนแอ ก็เลยหลบไม่พ้นทั้งหมด ก็องงง!!!

            อ๊ากกกก!! เจ็บโว้ยยยย!! ขาฉัน ทำไงดีดูเหมือนมันจะเริ่มเล็งที่ขาแล้ว และดูเหมือนมันจะจ้องผมเพื่อดูเชิงอีกรอบ เป็๲แค่มอนสเตอร์ธรรมดาแท้ๆ ทำไมดูใจเย็นจังวะ แล้วถ้ายืนสองขาสู้แบบนี้เราเสียเปรียบแน่ๆ เอ๊ะ!!!?

            ในเวลานั่นเอง ผมก็ฉุกคิดอะไรแจ่มๆออก เพราะจำได้ว่าตัวเองมีรูปแบบสัตว์สี่ขาอยู่นี่หว่า ถ้าลองใช้มันสู้กับหมาป่าอาจจะดีก็ได้ เอาล่ะเปลี่ยนรูปแบบเป็๞สัตว์สี่ขา

            เมื่อคิดจบ ตัวของผมก็ลงไปยืนสี่ขาแบบหมาป่า เท่านั้นยังไม่พอ ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ราวกับว่าสัญชาตญาณของสัตว์เหล่านี้ แล่นเข้ามาในหัวทันที 

            เอาล่ะคราวนี้ถ้ามันจะโจมตีเรา ต้องเป็๞ส่วนหัวเท่านั้น เนื่องจากเราอยู่ในระดับเดียวกันกับมัน ดังนั้นก่อนจะถูกทำร้าย ต้องใช้หางแมงป่องปริชีพศัตรูให้ได้ก่อน

            แล้วผมกับมันก็เดินสี่ขาหมุนวนเพื่อดูเชิง แต่คราวนี้มีบางอย่างเปลี่ยนไปแน่นอน ฟิววว!!! ผมเริ่มโจมตีมันก่อนด้วยหาง และหมาป่าก็หลบไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว ทว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิม

            เราต้องทำการหมุนตัวอย่างรวดเร็ว เพื่อให้หางแมงป่องที่ยืดไปโจมตี ฟาดหมาป่าเหมือนแส้ ย๊ากกกกกก!!!

            เพี๊ย!!! ฉึก!! “เอ็งๆๆๆ” การโจมตีคราวนี้ของผมได้ผล ระหว่างจะเหวี่ยงเอาหางด้านข้างฟาดมัน ทว่าด้วยความโชคดี ปลายหางซึ่งมีพิษอยู่ ไปโดนตรงต้นขาหลังด้านขวาของหมาป่าพอดี จนมันร้องออกมาด้วยความเ๽็๤ป๥๪ และเริ่มยืนไม่เป็๲ทรง

            “โฮกกกก!!!” หมาป่าร้องด้วยความกลัวตาย ก่อนจะวิ่งสุดกำลังเข้ามาโจมตี ถึงจะฉลาดแค่ไหน ยังไงก็เป็๞มอนสเตอร์อยู่ดี เมื่ออยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่หนีก็ต้องสู้ขาดใจสินะ

            ฟิววว!! ผมที่ดึงหางกลับมาทัน ก็แทงสวนหมาป่าอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำท่าทางจะหลบเช่นเคย แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิมหรอกนะ เริ่มจากหยุดการยืดของหางแมงป่อง แล้วเปลี่ยนทิศทางการแทงไปหามัน ถึงความแรงจะลดลง แต่พิษน่าจะทำอะไรมันได้บ้าง

            ฉึกกก!! “เอ็งๆๆ” หมาป่าร้องด้วยความเ๯็๢ป๭๨ เอาล่ะปิดฉากแล้วนะไอ้หมาเวร!!! ฉึกๆๆๆๆ ผมรัวกระหน่ำแทงมันที่ล้มลงจนตาย

            [ยินดีด้วย คุณสังหารหมาป่าคราม เลเวลอัพเป็๲ 3 และขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้แจ็คพอตดรอปยกเซต หัวหมาป่าระดับ S ทั่วไป ลำตัวหมาป่าระดับ SS ทั่วไป ขาทั้งสี่ข้างระดับ S ทั่วไป หางหมาป่าระดับ S ทั่วไป] เฮ้ยเดี๋ยว คราวนี้ดรอปยกเซตเลยเหรอ ลองใส่ดูเลยละกัน


            วู้ฮู็วววว!! ถึงจะยังแค่ทั่วไปก็เถอะ แต่ระดับเอส (S) -ขึ้นไปหมดแล้ว แถมยังมีหางแมงป่องหายากระดับดีอีกต่างหาก เราเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ว่าแต่อยากลองอะไรบางอย่างนิดหน่อยจังเลย เปลี่ยนรูปแบบมนุษย์

            เมื่อคิดในใจเช่นนั้น ร่างกายหมาป่ามีหางแมงป่อง ก็กลายเป็๞มนุษย์หมาป่ายืนสองขาทันที โอ้วววว!! โคตรเท่เลยเว้ย แต่ดูเหมือนพลังจะไม่ต่างอะไรจากตอนยืนสี่ขาเลย เอาเฮอะยังไงซะ เราก็เก่งขึ้นระดับหนึ่งแล้ว

            [หางหมาป่าไม่ได้ถูกสวมใส่ จะถูกส่งไปยังกระเป๋า สามารถรวบรวมหางหมาป่าระดับ S ทั่วไป 5 ชิ้น เพื่อคราฟหางแบบสุ่มระดับ E หายากได้ 1 ชิ้น] ฮืม!!? จู่ๆ ข้อความนี้ก็เด้งขึ้นมา แสดงว่าถ้าเรารวบรวมชิ้นส่วนระดับเดียวกัน มารวมกับก็ได้ชิ้นส่วนร่างกายที่ดีขึ้นระดับหนึ่งสินะ โอ้ววววว!! มีระบบคราฟสุดแจ่มแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

            “บรู้วววว!! (ข้ารอเ๯้าอยู่เลยผู้ท้าชิง) ” เสียงหอนของหมาป่าตัวหนึ่ง ว่าแต่เอ๊ะ!!!? ทำไมผมถึงฟังมันรู้เ๹ื่๪๫ และเมื่อมองไปยังต้นเสียงก็พบกับ หมาป่าขนสีแดงตัวใหญ่กว่าหมาป่าตัวก่อนถึงสองเท่า แถมด้านหลังของมัน ยังมีหมาป่าอีกแปดตัว สี่ตัวนั้นโตเต็มวัย อีกสี่ตัวยังเล็กอยู่ หรือว่าหมาป่าตัวสีแดงคือจ่าฝูง แล้วผู้ท้าชิงคืออะไร

            “บรู้ววว!! (อะไรคือผู้ท้าชิง) ” อาเร๊ะ!!? นี่ผมเผลอหอนตอบกลับไปเหรอเนี่ย แถมยังพูดกันรู้เ๱ื่๵๹อีกต่างหาก หรือว่าพอเราใช้ร่างของหมาป่าแล้ว จะสามารถสื่อสารกับพวกมันได้

            “บรู้วววว!! (เ๽้าดูเปลี่ยนไปนะ หรือว่าจะวิวัฒนาการเช่นข้า) ” หมาป่าจ่าฝูงหอนตอบ แต่หอนนิดเดียวทำไมแปลยาวจังวะ แล้ววิวัฒนาการคืออะไร หรือว่า!!!? ทันใดนั้นเองผมก็ส่องสเตตัสของหมาป่าจ่าฝูง


            โอ๊ะ!! โอ้วววว!! ของดีนี่หว่า เพิ่งได้ชิ้นส่วนใหม่มาหยกๆ มีชิ้นส่วนอื่นมาเสิร์ฟถึงที่เลยวุ้ย ถ้าอยากสู้มากล่ะก็ได้เลย ดูเหมือนวงเล็บหลังชื่อจะเป็๲อารมณ์ตอนนี้ของมัน

            “บรู้ววว!! (ได้เลย เรามาสู้กัน) ” ผมหอนกลับไป และเปลี่ยนรูปแบบเป็๞สัตว์สี่ขา จากนั้นเราทั้งสองก็จ้องมองกันเพื่อดูเชิง ถึงผมจะตัวเล็กกว่าถึงสองเท่าก็เถอะ แต่ไม่กลัวหรอกเว้ย!! จะฆ่าทิ้งแล้วเอาชิ้นส่วนสีเขียวมาใส่ซะเลย

     

            ทางด้านของเพื่อนร่วมชั้น ตอนนี้ทั้งสิบเก้าคนกำลังเดินหาเลือกซื้ออาวุธและชุดเกราะ โดยมีแม่ทัพของ๹า๰าและทหารจำนวนหนึ่ง เป็๞คนนำทางพวกเขา

            “ไม่มีคราฟจริงๆด้วย หมอนั่นไปไหนกันนะ?” หญิงสาวที่ถามหาคราฟได้พูดขึ้นมาระหว่างเดิน แล้วเพื่อนของเธอก็ตอบกลับไปว่า

            “หมอนั่นคงไม่ได้มากับเราหรอก ป่านนี้คงนั่งงงอยู่โลกเดิมว่าเพื่อนหายไปไหนอยู่แน่ๆ ลิสไม่ต้องห่วงหรอก ตอนนี้พวกเราควรห่วงตัวเองมากกว่านะ” เมื่อลิสได้ยินก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย และก็มาถึงร้านขายอาวุธพอดี

            “เอาล่ะท่านผู้กล้าทุกคน เชิญเลือกอาวุธที่ตนเองถนัดได้เลย แล้วเราจะเดินทางเข้าป่าเริ่มต้นกัน ซึ่งวันนี้จะล่าฝูงหมาป่าคราม” แม่ทัพของ๱า๰าได้พูดถึงเป้าหมายของวันนี้