บทที่ 3
าที่ดุเดือด
----
ตรวจพบอันตรายจากจิตสังหาร
----
ข้อความปริศนาเด้งขึ้นมาเพื่อเตือนภัยหลี่หยางที่กำลังตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความสับสนเขาได้ดึงสติของตนเองกลับมา
เมื่อใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองและอ่านข้อความที่แจ้งเตือนขึ้นมาเบื้องหน้ามันก็เป็จังหวะเดียวกับที่เขาสามารถััได้ถึงบางอย่างที่พุ่งมาจากด้านหลัง
เขาสามารถััได้เลยใช้ดวงตาของตนเองหันไปมอง ภาพที่เขาพบเห็นนั่นคือชายร่างกายใหญ่โตร่างของมันสูงใหญ่แถมยังสวมใส่ชุดเกราะสีดำสนิททั่วทั้งร่างกาย ไม่เพียงเท่านั้นภายในมือของมันยังถือดาบสีดำเล่มใหญ่เอาไว้
มันได้ทำการยกดาบสีดำนั้นขึ้นเหนือศีรษะง้างอย่างสุดตัวพร้อมกับทำการเหวี่ยงมันลงมาอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะปิดชีพพวกเขาทั้งสอง
ภาพที่ได้เห็นมันทำให้หลี่หยางตื่นตระหนกใเป็อย่างมาก ตัวของเขานั้นแทบจะสติหลุดแล้วก็ช็อคดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างร่างกายที่กำลังสั่นระรัวมันแข็งทื่อแล้วก็ไม่สามารถขยับได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง
---
ระบบ: จิตใจของท่านกำลังสั่นไหวโปรดตั้งสติ
---
ข้อความจากระบบได้แจ้งเตือนขึ้นมามันได้ส่งสัญญาณบอกให้เขาตั้งสติ
ในขณะที่ความตายมันกำลังคืบคลานเข้ามาความรู้สึกภายในใจก็เหมือนกับว่าหัวใจของตนเองนั้นกำลังตกลงไปสู่ก้นเหว
ภายในหัวกระบวนการความคิดมันเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด หนึ่งวินาทีของความเป็ความตายมันเทียบเท่ากับ1 ชั่วโมงคำพูดนี้มีผู้คนเคยพูดเอาไว้ซึ่งมันก็ไม่ผิดเลยที่บอกว่าความตายยามที่เข้าใกล้มามนุษย์นั้นจะมีความรู้สึกและความคิดที่ยาวนาน
่เวลานี้มันใกล้เคียงกับสถานการณ์นั้นมากที่สุดเขามองเห็นภาพทุกอย่างช้าลงภายในหัวนั้นก็กำลังคิดว่าตอนนี้คือวาระสุดท้ายของชีวิตแล้วงั้นรึ?
ในขณะที่ร่างกายแข็งทื่อแล้วก็ไม่ตอบสนองกับอันใด คมดาบเหล็กสีดำขนาดใหญ่มันได้พุ่งตรงลงมา
ฟิ้ว!!! เคล้ง!!! บางอย่างพุ่งทะยานเข้ามาปะทะเข้ากับดาบเหล็กสีดำขนาดใหญ่นั้นเอาไว้ มันเป็ตัวขวางกั้นแล้วก็เป็ตัวที่สามารถดูดซับเหล็กสีดำเล่มนั้นเอาไว้ได้
ดาบเหล็กสีดำถูกหยุดเอาไว้ก่อนที่จะมาถึงร่างกายของเขาเพียงแค่1 ฝ่ามือ ภาพของดาบเหล็กที่เกือบจะโดนใบหน้ามันได้หยุดลง
หลี่หยางดึงสติของตัวเองกลับมาอย่างรวดเร็วดวงตาของเขามองต่ำลงเล็กน้อยก็เห็นว่าสิ่งที่เข้ามาขัดขวางดาบเล่มนั้นเอาไว้นั่นก็คือกระบี่เหล็กของอี้ชิง
ชั่วพริบตาอันตรายเข้าใกล้ผู้เป็นายบุรุษผู้นี้ทำการหยิบกระบี่ของตนเองขึ้นมาแล้วก็พุ่งเข้าไปรับการโจมตีอย่างรวดเร็ว
ร่างกายของเขาเองก็ดูกำยำล่ำสันใช่เล่นพละกำลังเองก็คงจะมีอยู่ไม่น้อยถึงกับสามารถหยุดการโจมตีของอีกฝ่ายได้
แต่แม้ว่าจะหยุดการโจมตีของอีกฝ่ายได้แต่ว่าร่างกายของเขาเองก็ถึงกับทรุดต่ำลงกล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างกายมีเส้นเืปูดขึ้นมาใบหน้าแดงก่ำ มันเป็สิ่งที่บ่งบอกว่าเขากำลังใช้พละกำลังและร่างกายทั้งหมดในการรับการโจมตีของอีกฝ่าย
ในขณะที่ทั้งสองกำลังปะทะกันหนึ่งกำลังพยายามกดดาบของตนเองส่วนอีกหนึ่งพยายามต้านทานแรงเอาไว้
เปิดโอกาสให้หลี่หยางได้ทำการใช้ดวงตาของตนเองมองไปที่ชายร่างกายใหญ่โตที่อยู่ด้านหน้า
เมื่อเขาได้ทำการใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองไปที่ชายร่างกายใหญ่โตที่อยู่ด้านหน้ามันเองก็ทำให้ข้อความจากระบบได้ปรากฏขึ้นมาด้านหน้าของเขาอีกครั้ง
---
ชื่อทหารของเผ่ามาร LV.7
เผ่ามาร เพศชาย
HP[250/100]
---
ข้อความจากระบบได้ปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลี่หยางจ้องมองมันอย่างฉงนหน้าต่างพวกนี้มันคืออะไรกัน
‘ นี่มันอะไรกันอย่าบอกนะว่าหน้าต่างสเตตัสตัวละครเหมือนกับพวกตัวละครภายในเกมส์ ’ พยายามทบทวนสิ่งที่มันอยู่ด้านหน้าของตนเอง
แต่เมื่อจ้องมองมันดูแล้วลองดูสิ่งที่เขาได้พบเธอก่อนหน้านี้หน้าต่างสเตตัสของอี้ชิงเป็เพียงแค่npc ที่มีระดับอยู่เพียงแค่เลเวล 5เท่านั้น
แต่เ้าชายร่างกายใหญ่ั์ที่อยู่ด้านหน้ามันมีระดับถึงเลเวล7 ซึ่งแสดงว่าแข็งแกร่งกว่าถึง 2 เลเวล
“ นายน้อยขอรับลุกขึ้นแล้วหนีไปขอรับ!! ” อี้ชิงมันได้ทำการส่งเสียงหานายน้อยของมันที่กำลังนั่งอยู่ที่พื้น
น้ำเสียงของมันพูดออกมาพร้อมกับกัดฟัน ตอนนี้มันกำลังใช้พละกำลังทั้งหมดของมันในการต้านทานดาบของอีกฝ่ายเอาไว้
มันรู้ดีว่าในตอนนี้มันไม่มีความสามารถพอที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ที่อยู่ด้านหน้าสิ่งที่มันทำได้ก็คือพยายามถ่วงเวลาให้นายน้อยของมันหนีไป
หลี่หยางที่กำลังนั่งอยู่ที่พื้นเขานั่งนิ่งตอนนี้ภายในหัวกำลังสับสนเขาควรจะหนีตามที่คนผู้นี้บอกงั้นรึ?
มันคงจะเป็คำถามที่มันอยู่ภายในหัวของเขาแต่ในขณะที่คิดเช่นนี้มันก็ราวกับว่าระบบรู้ความคิดของเขา
ข้อความจากระบบมันได้แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง
---
ระบบ: โปรดสู้
---
มันเป็เหมือนกับความคิดและการตัดสินใจในทางเลือกที่ดีที่สุด
หลี่หยางเมื่อเขามองเห็นเช่นนั้นสิ่งที่เขาสามารถเชื่อได้เลยในตอนนี้มันคงจะมีแต่เพียงแค่ให้เ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของเขาเท่านั้น
‘ เอาว่ะ!!! ’ หลี่หยางแม้ว่าสติของเขาจะยังคงกลับมาไม่หมดแล้วก็ยังคงประเมินเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้อย่างไม่ถี่ถ้วนแต่เขาก็รวบรวมความกล้าแล้วก็รวบรวมพลังของตนเองออกมาใน่อึดใจ
ทั้งสองข้างของเขาควานหาสิ่งที่อยู่รอบกายที่พอจะเป็อาวุธได้ สิ่งที่มองหาและพบเจอมันก็คือกระบี่เหล็กที่อยู่ข้างกายของเขา มันเองก็น่าจะเป็คนดีของเขากระบี่ที่ดูเก่าและทรุดโทรม แถมยังไม่มีคราบเืติดอยู่เลยแม้แต่น้อยบ่งบอกให้รู้ว่าในานี้ตัวของเขาไม่ได้ฟาดฟันผู้ใดไปเลย
หลี่หยางเขาได้ทำการที่ฝ่ามือของตนเองออกไปหยิบกระบี่เหล็กที่ดูทรุดโทรมเล่มนั้นอย่างรวดเร็ว
่จังหวะนี้กล่าวได้ว่าอันใดอยู่ใกล้ตัวก็ความไว้ก่อนก็ไม่ผิด
เอาได้คว้าสิ่งนั้นเอาไว้ภายในมือของตนเองเมื่อได้รับมันเอาไว้ใส่มือแล้วข้อความจากระบบมันได้แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง
---
ระบบ: ท่านได้สวมใส่อาวุธ
---
มันได้แจ้งเตือนขึ้นมาหลี่หยางมองต่ำลงที่กระบี่ของตนเองเมื่อมองตรงไปที่กระบี่ของตนเองข้อความจากระบบอีกชุดนึงก็ได้ปรากฏขึ้น
---
ชื่อไอเทม กระบี่เหล็กที่ทรุดโทรมระดับ สีขาว (ขยะ)
ทักษะไอเทม ---
เมื่อสวมใส่ พลังโจมตี +10 หน่วย
---
จ้องมองข้อความทั้งสองอยู่สักพักเขาได้ทำการส่ายหัวไปมาเพื่อที่ว่าให้ตนเองนั้นกลับมาสนใจกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าของตนเองในตอนนี้
ใบหน้าของเขามันเงยขึ้นมาเล็กน้อยแววตาทั้งสองข้างปรากฏความจริงจังในขณะที่จ้องมองไปที่ใช้ร่างกายใหญ่โตด้านหน้า
หลี่หยางเขาทำการลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้ามาหากันดวงตาหรี่เล็กลงจ้องมองศัตรูร่างกายใหญ่โตที่กำลังปะทะแรงกับอี้ชิงอยู่
ในขณะที่จ้องมองข้อความจากระบบที่แนะนำในการต่อสู้ได้ปรากฏขึ้น
---
ระบบ: แนะนำโจมตีเข้าไปที่ขาด้านหลังทั้งสองข้าง(จุดอ่อน)
---
“ ขาทั้งสองข้างงั้นเหรอ? ” นั่นคือสิ่งที่ข้อความจากระบบแนะนำเขาดวงตาของเขาจ้องมองไปก็มองเห็นว่าขาทั้งสองข้างของมันมีาแปรากฏอยู่จริงๆอาจจะโดนโจมตีมาก่อนหน้านี้
เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็ได้โอกาสตั้งท่าทางราวกับว่าจะพุ่งทะยานออกไปด้านหน้า
อี้ชิงที่กำลังยืนรับการโจมตีอยู่เห็นนายน้อยของตนเองลุกขึ้นมาแล้วแต่มีท่าทางแปลกๆเขาเองก็ประหลาดใจได้หันไปะโกล่าวกับนายน้อยที่กำลังอยู่ด้านหลัง “ ทำอันใดนะขอรับนายน้อยเหตุใดถึงไม่รีบหนี--- ”
คนผู้นั้นทำการพูดยังไม่ทันจบประโยคนายน้อยของตนเองที่ทั้งขาดเขลาไม่กล้าแม้แต่จะจับกระบี่ฟันผู้ใดกับพุ่งทะยานมาด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
มันเป็เื่ที่น่าประหลาดใจน่าประหลาดใจจนแม้แต่ข้ารับใช้คนสนิทที่กำลังรับดาบของอีกฝ่ายให้อยู่นั้นต้องอ้าปากค้าง
หลี่หยางใช้แรงของตนเองในการพุ่งไปด้านหน้า เขาได้ออกแรงพุ่งอย่างสุดตัว วิถีการพุ่งของเขามันทำให้ร่างกายของเขาต่ำลงเรื่อยๆราวกับว่ากำลังจะตกลงไปกระแทกกับพื้น
ตู้บ!! ร่างกายได้ตกกระแทกลงไปกับพื้นแต่ว่าจุดที่ตั้งการตกกระแทกลงไปในขณะที่ออกแรงพุ่งมันก็เป็จุดที่อยู่ตรงขาของชายร่างกายใหญ่โตผู้นั้นพอดิบพอดี
หลี่หยางกัดฟันแน่นกระบี่ภายในมือของเขาแม้ว่ามันจะดูทรุดโทรมไปบ้างแต่ความคมของมันเองก็ยังคงอยู่
เขาได้ทำการใช้กระบี่ของตนเองฟันเข้าไปที่ขาทั้งสองข้างของมันที่มีาแปรากฎอยู่
ฉึบ!!! โลหิตสีแดงกระจายออกมาจากปากแผลขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นจากคมกระบี่
ร่างของหลี่หยางถือโอกาสกลิ้งออกจากจุดนั้นอย่างรวดเร็วข้อความจากระบบได้แจ้งเตือนขึ้นมาหลังจากที่เขาได้ทำการใช้กระบี่ของตนเองฟันเข้าที่ขาทั้งสองข้างของมัน
---
ระบบ: โจมตีเข้าจุดอ่อนสร้างความเสียหายเพิ่ม
---
---
ระบบ: สร้างความเสียหาย 40 หน่วย
---
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนทับซ้อนขึ้นมาถึง2 อัน
“ โอ๊ย!!! ” เสียงร้องอันเ็ปได้ถูกปล่อยออกมาจากปากของชายร่างกายใหญ่โตผู้นั้น าแขนาดใหญ่ที่ได้รับบริเวณขาทั้งสองข้างของมันคงจะเ็ปน่าดู
ร่างกายของมันที่เคยยืนหยัดอย่างมั่นคงเมื่อโดนโจมตีเข้าที่ขาทั้งสองข้าง ร่างกายของมันกับทรุดต่ำลงไปคุกเข่าติดอยู่กับพื้น
ตึก!!! ตึก!!! เขาทั้งสองข้างลงไปัักับพื้นมันเป็เหมือนกับร่างกายของอีกฝ่ายโดนพันธนาการไปชั่วขณะ
หลี่หยางพอได้จ้องมองไปที่มันมองเห็นค่าสเตตัสที่ปรากฏขึ้นบริเวณหลอดHp(พลังชีวิต) นั้นๆจะเป็สิ่งที่เรียกว่าพลังชีวิต
---
ระบบ: HP[250/60]
---
“ พลังชีวิตของเ้านั่นเหลือไม่มากแล้ว ”
“ อี้ชิง!!! ลงมือซะ ” หลี่หยางเขาได้ะโสั่งการข้ารับใช้คนสนิทที่กำลังยืนอึ้งอยู่บริเวณด้านหน้าของมัน
อีกฝ่ายกำลังนิ่งกับการกระทำของนายน้อยของตนเองที่ได้ลงมือกระทำเช่นนั้น ในขณะที่ร่างกายของมันยืนแข็งทื่อเมื่อน้ำเสียงอันหนักแน่นของนายน้อยส่งผ่านเข้ามาภายในหูก็เป็เหมือนกับสิ่งที่สุดดึงสติของมันกลับมา
มันได้ดึงสติของตนเองกลับมาดวงตามาจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของตนเองอีกครั้ง
อี้ชิงเขาได้ยกกระบี่ของตนเองขึ้นมาแล้วก็ฟันเข้าไปที่คอของมันในขณะที่อีกฝ่ายกำลังล้มลงไปคุกเข่ากับพื้นแล้วอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถโต้ตอบ
ฉึบ!!! แน่นอนว่ามันได้ผลกระบี่สีเงินฟันเข้าไปที่บริเวณคอของมันตัดผ่านคอแม้ว่าจะไม่รุนแรงขนาดที่ทำให้ศีรษะนั้นหลุดออกจากร่างกายแต่ก็กลายเป็าแขนาดใหญ่
มันคือการโจมตีเข้าจุดอ่อนศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าเส้นเืบริเวณคอของมันโดนตัดขาด ทำให้มันสิ้นใจตายลงในทันที
ร่างที่ไร้ิญญาค่อยๆหงายหลังล้มลงไปกระแทกกับพื้น ตู้บ!!!
ทันใดนั้นข้อความจากระบบมันก็ได้แจ้งเตือนและปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของหลี่หยางอีกครั้ง
---
ระบบ: สังหารศัตรูได้สำเร็จได้รับค่าประสบการณ์ 140 หน่วย
---
---
ระบบ: ยินดีด้วยเลเวลของท่านได้เพิ่มขึ้น 1 เลเวล
---
จบตอน