ว่าแต่เราจะเอาไงกันต่อดีหล่ะ ถ้างั้นแวะไปดูที่โรงเรียนก่อนดีมั้ยคะหืม..โรงเรียนนี่หมายถึง ค่ะโรงเรียนของหนูกับฟันอยู่ไกล้ๆแถวนี้พอดีด้วยจะลองแวะไปดูมั้ยคะอาจได้ข้อมูลอะไรเพิ่มก็ได้ งั้นไปกันเถอะ จากนั้นผมกับอิสึก็เริ่มเดินกันต่อโดยมีอิสึเป็คนนำทางเหมือนเดิม สักพักพวกเราก็ไปถึงจุดหมาย โรงเรียนโทโฮเหรอ ว่าแต่อิสึประตูมันปิดอยู่นะขอโทษนะครับมีใครอยู่ไหมครับ.... ไร้วี่แววเสียงตอบกลับมา ..... เอาไงดีล่ะอิสึเอ เอ๋ อิสึอยู่ไหนเนี่ย พี่ชายยยยรีบๆเข้ามาสิ เธอเข้าไปข้างในได้ยังไงเนี่ยประตูมันปิดอยู่นี่..
ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เพราะโรงเรียนปิดเทอมอยู่ค่ะถ้าจะเข้าก็ต้องเข้าทางประตูเล็กข้างๆนั้นแทน ไปรีบบอกั้แ่แรกล่ะ!! มีประตูอยู่จริงด้วยเหะจากนั้น
ผมเดินเข้าไปและมองบริเวณรอบๆ โรงเรียนไม่ได้มีขนาดไหญ่มากน่าจะมีถึงแค่ชั้นประถมศึกษาเท่านั้นรอบๆโรงเรียนเต็มไปด้วยป่าไม้ ว่าแต่ถึงจะปิด
เทอมอยู่แต่ไม่มีคนมาทำงานเลยเนี่ย..
สงสัยมาตั้งอยู่กลางป่าล่ะนะ ถ้าไม่มีคนอยู่ที่พวกเรามาก็ไร้ความหมายน่ะสิ หืมมเห้!! อิสึเธอจะวิ่งไปไหนน่ะ พอมองไปทางอาคารเรียนก็เห็น อิสึที่วิ่งเข้าไปทางอาคารเรียนด้วยความเร็วสูงนี่รอกันด้วยสิผมที่วิ่งตามไปได้ะโเรียกไว้แต่ก็ไม่ทัน อิสึได้วิ่งหายเข้าไปในอาคารเรียนเรียบร้อยแล้วแฮ่กแฮ่ก เด็กบ้าอะไรวิ่งเร็วชะมัด
จากนั้นผมก็วิ่งมาถึงในอาหารอิสึ เธออยู่ไหนน่ะ ออกมาได้แล้ว เฮ้ ........
ช่างเถอะ ตัวอาคารไม่ได้ไหญ่มาก ค่อยๆไล่หาไปก็น่าจะเจออยู่คิดเสร็จผมก็เริ่มสำรวจไปที่ละห้อง โดยไล่ตั้งั้แ่ห้องป.1ไป ชึ่งในแต่ละระดับชั้น จะมี จำนวนห้องที่ต่างกันไปด้วย บางชั้นมี5ห้อง บางชั้นมี3ห้อง จนผมสำรวจมาถึงชั้นป6ที่มีอยู่แค่หนึ่งห้อง ห้องสุดท้ายแล้วทำไมกันนะทั้งที่ทุกห้องก็เหมือนกันแท้ๆแต่กลับมีแค่ห้องนี้ที่รู้สึกคุ้นเคยมากเลยเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบอิสึที่กำลังมองออกไปทางหน้าต่างอยู่
อิสึเธอเนี่ยนะจะไปไหนก็บอกกันด้วยสิโอ้ะ พี่ชายรีบมาดูเร็วเข้า ดูอะไรของเธอน่... ว้ ว้าว ภาพที่อยู่เบื้องหน้าผมนั้นคือภาพทิวทัศน์ของูเาสีเขียวประดับด้วยเหล่าแม่น้าที่ไหลผ่านไปมาและทั้งหมดนั้นถูกโอบกอดด้วยท้องนภาสีครามสวยมากเลยใช่มั้ยล่ะพี่ชายพอมาถึงโรงเรียนหนูนึกขึ้นได้ว่าหนูชอบมาดูวิวทิวทัศน์ตรงนี้กับเพื่อนหนูบ่อยๆหนูเลยรีบวิ่งขึ้นมาดูเลย
คราวหลังอย่าทำอะไรแบบนี้อีกล่ะเข้าใจไหมค่ะ ฮิฮิ หัวเราอะไรของเนี่ยก็พี่ชายกำลังเป็ห่วงหนูอยู่ใช่มั้ยล่ะ กะ.ก็ใช่น่ะสิเด็กอย่างเธอชอบวิ่งไปไหนมาไหนคนเดียวมันอันตรายจะตายหนูไม่เป็ไรหรอกค่ะ เพราะพี่ชายก็อยู่กับหนูนี่นา เฮ้ออตกลงเธอไม่เข้าใจเลยสินะช่างเถอะ ว่าแต่ที่นี่คือห้องของเธอกับฟันคุณใช่ไหม พี่ชายรู้ได้ไงคะเนี่ย!! ก็ที่โต้ะมันเขียนติดชื่อฟันคุงไว้นิจริงด้วยย.
ฟันคุงเขาเป็คนยังไงเหรอเอ๋ แค่สงสัยเฉยๆว่าเขาเป็คนยังไง แต่ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องก็ได้นะ
....ได้ค่ะแต่ก่อนอื่นพี่ชายช่วยเล่าเื่ของพี่ชายไห้ฟังหน่อยนะคะ เื่ของผมเหรอมันออกจะน่าเบื่อนะ ไม่เป็ไรค่ะ
ตัวผมน่ะจำเื่สมัยเด็กไม่ค่อยได้หรอกรู้แค่ว่าตั้งตอนม1ผมเป็คนเงียบๆ เ็า ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครและตั้งใจเรียนไปวันๆไม่มีเป้าหมายอะไรเลยสัก
อย่างเพราะอย่างนั้นเลยทำไห้ผมไม่มีเพื่อนเลยสักคนแล้วมันก็เป็แบบนี้เรื่อยไปจนผมจบม6แต่ผมยังคงไม่รู้ว่าอยากทำอะไรกันแน่และไม่มีเป้าหมาย
อยู่เหมือนเดิมก็เลยสอบเข้ามหาลัยตามที่พ่อแม่แนะนำไปจนเรียนจบเข้าทำงาน ถึงกระนั้นฉันก็ยังไม่มีทั้งเพื่อนกับสิ่งที่อยากทำอยู่ดีและเป็อย่างนั้นไปตลอดจนถึงตอนนี้ จบแล้วล่ะ
น่าเบื่อใช่มั้ยชีวิตของฉันน่ะพอคิดดูอีกทีก็น่าสมเพชดีนะ ถึงจะตั้งเรียนจนได้งานดีๆมาทำหรือมีเงินเยอะขนาดไหนฉันกลับไม่เคยรู้สึกมีความสุขจริงๆสักครั้งเลยเอาแต่หลอกตัวเองมาตลอด ทำไมกันนะ .....ขอโทษทีเผลอพูดนอกเื่เยอะไปหน่อย
งั้นหนูขอเล่าเื่ฟันคุงเลยนะคะ ฟันคุงเขาเป็คนที่ใจดีและร่าเริงตลอดเวลาเลยทำไห้เขาเป็คนที่มีเพื่อนเยอะ เขาเป็คนที่ชอบแคร์ความรู้สึกของคนอื่นเสมอ ทำไห้แม้แต่คนอย่างหนูเขาก็พร้อมเป็เพื่อนโดยไม่ลังเลเลยนั้นทำไห้หนูชื่นชมในตัวของเขามากเลยค่ะ แตกต่างจากฉันมากเลยนะ พี่ชายบอกว่าไม่มีเพื่อนเลยใช่ไหมคะ งั้นหนูจะเป็เพื่อนไห้กับพี่ชายเองค่ะเหมือนกับที่ฟันคุงเขาเคยยอมเป็เพื่อนกับหนู อิสึยื่นมือและยิ้มมาไห้ผมอย่างเปร่งประกาย
มันเป็ความผิดของแกถ้าแกไม่ไปยุ่งกับเธอล่ะก็
ใช่แล้วเป็ความผิดของฉันเอง ถ้าวันนั้นฉันไม่ยื่นมือนั้นไป
เธอก็คงไม่ต้อง....
ภาพความทรงจำที่มันผุดขึ้นมานี่มันอ้ะ เป..เป็ฉันจะดีจริงๆเหรอ แน่นอนค่ะ แต่ฉันไม่มีอะไรดีเลยนะแถมพวกเราเพิ่งรู้จักกันวันนี้เองด้วย เื่นั้นไม่
เกี่ยวหรอกค่ะ เพราะงั้นตอนนี้พวกเราเป็เพื่อนกันแล้วนะคะพี่ชาย เธอนี้เป็เด็กที่เอาแต่ใจจริงๆเลยนะ แน่นอนค่ะ!! ฮิ ฮิ ฮิ วันนี้ในห้องเรียนที่มีเพียง
แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องเข้ามาตัวผมก็ได้มีเพื่อนกับเขาแล้วสินะ
เนื่องจากฉลองที่ได้เป็เพื่อนกัน พวกเราไปเที่ยวกันเถอะค่ะ เที่ยว!..แต่ตอนนี้มันก็เย็นแล้วนะ ไม่เป็ไรค่ะเพราะที่ๆพวกเราจะ ไปก็คือ สวนสนุกกกไงล่ะ และพวกเราก็มาถึงสวนสนุกกันแล้ว จะแปลกเกินไปและที่นี่น่ะ ทั้งศาลเ้า โรงเรียน และ สวนนุก ไหนมาตั้งกลางป่ากันล่ะเนี่ย พี่ชายอย่าไปสนใจเื่หยุมหยิมเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าไม่ไกลจากโรงเรียนนักมีสวนสนุกตั้งอยู่ด้วยพวกเราเลยเดินกันมาไม่นานนักก็ถึง
ที่นี่คนเยอะดีนะแตกต่างจากศาลเ้าแล้วก็โรงเรียนเลย ฉันนึกว่าเธอจะพาฉันมาสวนสนุกร้างแล้วชะอีก โถ่หนูไม่ทำอย่างนั้นอยู่แล้วล่ะ ว่าแต่เื่ฟันคุงล่ะ จะไม่เป็ไรเหรอ อ่อเื่นั้นไม่ต้องห่วงหรอก ตอนนี้พวกเราเข้าไปเล่นด้วยกันก่อนเถอะค่ะ แล้วไม่ต้องชื้อตั๋วเหรอ วันนี้เป็วันพิเศษ เครื่องเล่นทุกอย่างเลยฟรีค่ะ เพราะงั้นวันนี้ไปเล่นไห้เต็มที่กันเลยเถอะค่ะ อย่างงั้นเองเหรอ
นั้นจะเล่นอะไรดีหล่ะ ถ้ามาถึงที่นี่แล้วก็ต้องเล่นไอ้นั้นสิคะ เมื่อมองไปทางที่อิสึชี้ไปนั้นก็เจอกับเครื่องเล่นที่เปรียบได้เป็ทั้ง์และนรกสำหรับคนที่
เล่นมัน รถไฟเหาะนั้นเอง ฉั...ฉันขอผ่านได้มั้ย เอ๋ พี่ชายจะไม่เล่นเหรอค่ะ พอเห็นอิสึที่เริ่มนํ้าตาชึม เล่นสิ เล่นสิ สุดท้ายผมก็ต้องมาขึ้นรถไฟเหาะ
อย่างช่วยไม่ได้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยปกป้องลูกด้วยเถอะ จะเริ่มละนะคะ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ว้ากกกกกกกกกกกกกกก เย้------------------------
จากนั้นผมก็โดนอิสึลากไปเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวอีกหลายอย่าง เเอว้กกก พี่ชายนี่นํ้าโอเคมั้ยคะ ก็พอได้อยู่เเต่คงเล่นพวกเครื่องเล่นหวาดเสียงไม่
ไหวเเล้ว ขอโทษนะคะเพราะหนูมัวเเต่ลากพี่ชายไปไหนมาไหนเเท้ๆ ฉันไม่เป็ไรหรอกน่า อย่ากังวลไปเลย นั้นเราไปเล่นนั้นกันไหม ม้าหมุนเหรอคะ
ถ้าเเค่นั้นฉันก็ไหวอยู่ โอเคคะ ผมกัยอิสึก็ได้นั่งเล่นม้าหมุนไป เย้ เย้ พี่ชายตามมาไห้ทันสิคะ จะทําได้ไงเล่า ดูสนุกจังเลยนะเธอน่ะ เเน่นอนค่ะ อีกอย่าง
เพราะมีพี่ชายอยู่ด้วยนี่คะ งั้นหรอ ดีใจเหมือนกันนะเนี่ย .
เฮ้อวันนี้เหนื่อยชะมัด เเต่ก็สนุกใช่มั้ยล่ะคะ อืมใช่ฉันไม่ได้เสนุกอย่างนี้มานานเเล้วล่ะ ต้องขอบใจเธอมากเลยนะ หุหุ--
ตอนนี้ก็ดึกเเล้วนะเเถมไม่ค่อยจะมีคนเเล้วด้วย น่าจะถึงเวลากลับเเล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ชาย สุดท้ายก่อนกลับช่วยขึ้นไอ้นั้นด้วยกันจะได้มั้ยคะ หืม ชิงช้า์เหรอ ได้สิ ถือว่าดูวิวก่อนกลับด้วยเลย
ผมกับอิสึก็ได้ขึ้นๆปนั่งบนชิงช้า์ เเละก็เริ่มหมุนขึ้นไปเรื่อยๆ นี่ อิสึดูสิวิวที่ดูจากบนนี้สวยมากเลยนะ พอมองจะบนนี้ก็พบว่าถึงจะอยู่บนเขาเเต่ก็
มีเเสงระยิบระยับตามทางเป็หย่อมๆ ............นู้นเห็นโรงเรียนที่พวกเราไปมาด้วยล่ะ
...... เป็อะไรเหรออิสึ เธอดูเงียบเเปลกๆนะ ออ อ่อ ไม่เป็อะไรค่ะ พอดีเเค่คิดอะไรนิดหน่อย อิสึ วันนี้ฉันสนุกมากเลย ต้องขอบคุณเธอจริงๆนะ ถ้าทุกวันเป็อย่างนี้ก็ดีสิ ไว้พรุ่งนี้พวกเรามาตามหาฟันคุณต่อด้วยกันนะ เรื่องนั้นคงไม่ได้เเล้วค่ะ
ทําไมล่ะ.... พี่ชาย เคยบอกไว้ใช่ไหมว่าตัวเองน่ะไม่มีอะไรดีเลย ใช่ฉันพูดไว้อย่างนั้น เเต่ว่าวันนี้ตั้งเเต่หนูได้พบกับพี่ชายหนูไม่เห็นว่าจะเป็
เเบบนั้นเลย พี่ชายน่ะทั้งใจ อ่อนโยน เเละเป็คนที่ร่าเริงด้วย นั้นน่ะเพราะเธอคิดกับฉันในเเง่ดีเกินไปต่างหากล่ะ พี่ชายรู้ไหมคะว่าทําไมหนูถึงบอกว่าเื่ฟันคุณน่ะไม่เป็ไรเล้ว ไม่รู้สิ...
นั้นก็เพราะหนูได้เจอกับฟันคุณเเล้วล่ะ ห่ะ ที่ไหนกันล่ะ ก็ข้างหน้าหนูไงคะ อิสึที่ยิ้มอยู่ได้จ้องมองมาที่ผม เเต่ว่านะถ้าพี่ชายยังมัวเเต่
คิดอย่างนี้ล่ะก็สักวันฟันคุณก็อาจต้องหายไปอีกนะคะ เพราะงั้นได้โปรดอย่าปิดกั้นเเละโทษตัวเองเื่ของมินามิอีกเลยค่ะ เธ..เธอรู้ชื่อนั้นได้ยังไง
มินามิเธอก็คงไม่อยากเห็นพี่ชายที่เป็เเบบนี้หรอก ไม่หรอกนี่คือสิ่งที่ฉันสมควรได้รับเเล้ว เพราะฉัน เพราะฉันถ้าตอนนั้นฉันไม่ชวนเธอที่กําลังป่วยเป็โรคอยู่มาเล่นเล่น ถ้าฉันสังเกตุสักนิดหนึงว่าร่างกายเธออ่อนเเอกว่าคนปกติล่ะก็ ถ้าฉันไม่ได้เป็เพื่อนกับเธอล่ะก็ เธอก็คงไม่ต้องตาย!! หึ้ก หึ้ก ฮือ.. ฮืออ
หลังจากเหตุการณ์นั้นตัวฉันที่ช็อคก็ย้ายบ้านเเละพยามลืมกับปกปิดเื่นั้นกับตัวเองมาตลอด เเละเพราะรู้สึกเสียใจกับเื่ที่เกิดขึ้นพี่ชายเลยพยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครอีกเลย ........ใช่ ถ้าวันนั้นฉันเลือกที่จะไม่ยื่นมือไปล่ะก็ ถ้านั้นล่ะก็เป็ยังไงจะลองดูไหมล่ะคะ หึ..หึ้ก หมายความว่าไง
จากนั้นอิสึก็ได้ดีดนีื้ว เเละทิวทัศน์รอบตัวผมทั้งหมดก็ได้เปลี่ยนไป .
2K
