ด้านของหลินอวิ๋น ไม่อาจเก็บซ่อนพลังเทพมีไม่มากในร่างของเขาไว้ได้อีกต่อไป จากพลังหมัดมารสังหารัหลางซาง แช่แข็งอากาศรอบๆ
เมื่อปลดปล่อยปะทุพลังสภาวะกล้าแกร่งโลหิตสีแดง แผ่ขจรขจาย ตึง! ตึง! ให้ผู้คนรับรู้อันตรายอย่างหนักหน่วง
หลินอวิ๋น จะตวัดดาบยาวโลหิตในฝ่ามือ ปลดปล่อยคลื่นสีแดงเป็แนวขวาง ทรงพลังออกไปทันที
วูม! ขณะปราณดาบเปลี่ยนสีท้องฟ้าในเสี้ยวฉับพลัน
พลันส่งเสียง แกรก! เหมือนกระจกแตกร้าว ที่หักล้างหมัดทรงพลังหลางซาง จนน้ำแข็งอายความเย็นะเิ พังกระจายออกไปทั่วฟ้า
ครืน! เปรี้ยง!
ก่อนพริบตาพวกเขาคลี่ยิ้ม…ทั้งสองจะพุ่งการโจมตี เข้าหากันอย่างดุเดือดที่อายสังหาร พุ่งปะทุ ไปถึงสรวง์สุราลัย
เคร้ง! ครืน! เสียงปะทะคร่ำครวญความตาย สะท้อนก้องออกไปทั่ว พลังสะเก็ดไฟแลบแปลบปลาบ จากหมัดกำปั้นเหล็ก กระแทกใส่ดาบยาวโลหิต ะเิออกอย่างรุนแรง
ผู้เฝ้ามองการต่อสู้ของหลินอวิ๋นหลายกระบวนท่าการลงมือ จู่ๆ มีพลังเกินระดับพวกเขาไปมากโข ต่างก็ทอหน้าโง่งม อ้าปากค้างกันหมดแล้ว “นี่มันการต่อสู้อะไรกัน”
“อืมๆ ข้าไม่ได้ฝันใช่หรือไม่?” ผู้คนต่างก็พูดกัน ด้วยสายตาไม่เข้าใจ ขณะเรียกสติตนเองกลับมา
ก่อนจะเห็นพลัง หลางซาง สาดโจมตีหมัดทรงพลังเข้าใส่ ซ้ำๆ ัก่อรูปแช่แข็งท้องฟ้ากลายเป็น้ำแข็ง แตกพังกระจาย พร้อมเสียงคำราม “เ้าตาย! ฆ่า!”
ซึ่งหลินอวิ๋น จะพุ่งดาบยาวโลหิตในฝ่ามือ ฟาดฟันแฝงไว้ด้วยพลังเืออกไปโจมตีไม่หยุดหย่อนเช่นกัน “เ้าต่างหาก ที่ควรหายไป!”
ตู้ม! พริบตาเท่านั้นที่ปะทะกันในการโจมตีสุดท้าย โถมแรงผลักเข้าใส่กันจนเสื้อผ้าขาดเป็ริ้วจากระลอกพลังเฉียบคม ส่งให้อาภรณ์โบกสะบัดพัดไหวอย่างยุ่งวุ่นวาย
สนามประลองเืยังรับการโจมตีครั้งสุดท้าย ของพวกเขาไม่ไหว ถูกเป่ากลายเป็เศษซากหิน พังถล่มลงมา
ครืน!
ร่างหลินอวิ๋น และหลางซาง ถอยกรูดกระเด็นไปคนละด้าน ที่พยายามหยุดฝีเท้ากลางอากาศ
แต่พวกเขาไม่ได้หยุดการโจมตี…เมื่อหลินอวิ๋น กลับมาจับดาบยาวโลหิต ในมือให้หยุดสั่นไหว
ก็ปลดปล่อยคลื่นปราณดาบโลหิตบีบอัด ฟาดฟันออกไปเบื้องหน้าต่อ
วูม!
หากเทียบกับความลึกล้ำวิชาของหลางซาง ก็จะเห็นความแตกต่าง ความเข้าใจการตระหนักรู้
ที่หลินอวิ๋นแค่ปลดปล่อยปราณอัดแน่นผ่านใบดาบ พร้อมโลหิตแฝงการโจมตี สาดออกไปเท่านั้น
“เ้าตาย!” หลางซาง กลั้วยิ้มคำราม เมื่อประสานอินฝ่ามือ สำแดงวิชาสังหารร่างมารวิถี พุ่งแหวกจากมิติ กระแทกคลื่นฟาดฟันหลินอวิ๋น ด้วยฝ่ามือที่ทรงพลัง
เคร้ง! ตู้ม! คลื่นหักล้างสาดตีกระจายพริบตาหลินอวิ๋น จะกระอักเืสด
ขณะถูกพลังหลางซาง โจมตีไล่ต้อนอย่างหนักหน่วง
ส่งให้หลินอวิ๋น แค่นเสียง ชิ! เล็กๆ อย่างไม่พอใจ ที่ตวัดดาบยาวโลหิต ฉิ้ง! ฉิ้ง! ออกไป ซ้ำๆ ให้คลื่นพลัง ดีดสะท้อนร่างของเขาออกมา
หลินอวิ๋น รู้ได้ทันทีหากไม่ทุ่มพลังสุดตัว ไม่มีทางจัดการ หลางซาง เหมือนคุณชายผู้โอหัง ตรงหน้าคนนี้ ได้อย่างแน่นอนที่เผยสายตาดุร้าย
หลางซาง ยิ้มหยันขึ้นมา “เ้าหนูโสโครก เหมือนว่าจะหนีเก่งไม่เบา…แต่จะรอดไปได้สักกี่การโจมตี ของข้าเชียว”
เสียงหยันที่กล่าวดังขึ้นยังไม่ทันขาดคำ
พลังสภาวะรุนแรงที่ะเิ ออกจากตัวของหลินอวิ๋นอีกระลอก ปึง! มันแฝงไว้ด้วยพลังลึกล้ำ โลหิตแลกมากับชีวิตอายุขัย ของเขาเอง
ดาบยาวโลหิตในมือหลินอวิ๋นสั่นพ้องรุนแรง มันจะแผ่ขยายใหญ่สะท้านฟ้า พุ่งตรงเข้าหาศัตรูอย่างบ้าคลั่ง
เปรี้ยง! ชนิดหลางซาง เขายังตั้งหลักไม่ทัน
ตึง! ตึง! ปลิวกระเด็นตกจากน่านฟ้าทันที ขณะร่างชายหนุ่ม พุ่งไปฝังใต้หุบเขาหินถล่มท้ายสำนักอย่างรุนแรง ให้าเ็หนัก
อัก! ปากหลางซางกระอักเืสด ทั่วร่างอาบไปด้วยเม็ดเหงื่อ เืสีแดงโลหิต อาภรณ์ท่อนบนขาดวิ่น แทบไม่หลงเหลืออยู่แล้ว
“เ้าถึงกลับเผาพลังอายุขัย โจมตีข้าเชียวหรือ? อ๊าก!” พร้อมผมเผ้ากระเซอะกระเซิง หลางซาง เผยความไม่พอใจ ที่เห็นสภาพตนเองาเ็หนักเช่นนี้ เป็ครั้งแรกในชีวิต
เมื่อชี้นิ้วออกไปหาหลินอวิ๋น สำแดงเครื่องรางนิ้วมือบางอย่าง ‘ดัชนีมารวิถี’ พลังขับเคลื่อนขึ้นดู วุ่นวายขึ้นมาทันตาเห็น
นิ้วมือเย็นเหยียบ เปี่ยมไปด้วยพลังโกลาหล จะพุ่งราวแผลงศรน้ำแข็ง ทะลุหน้าอกหลินอวิ๋น แฝงไอเย็นซึมลึกอย่างน่าหวาดกลัว
ฉัวะ! หน้าอกหลินอวิ๋นพลันเกิดรูโหว่เืใหญ่ หัวใจเต้นตุบๆ ของเขาเกือบพังทลาย พร้อมาแน้ำแข็งกัด แผ่กระจายออกทันที
ส่งให้เวลาไม่นานทั้งสองฝ่ายต่างก็าเ็หนัก กันขึ้นมาแล้ว
อัก! หลินอวิ๋น รีบสลัดร่างหลุดจากแท่งน้ำแข็ง แทงทะลุร่าง ปากเขากระอักเืสด ออกมาคำโต
ที่ลมหายใจของเขา เริ่มไม่คงที่อีกต่อไป “เวร! แบบนี้ ซวยแล้วไง!” ที่รู้อีกฝ่ายไม่ปล่อยโอกาสนี้ของเขาไปแน่
“มารทำลายมิติ!” หลางซาง คำรามพร้อมความมั่นใจ ร่ายอาคมผสานอินต้องห้ามขึ้น วูม!
ชั่ววูบหนึ่งด้านหลังหลินอวิ๋น ปากแผลเปิดเืไหล รัวๆ จะเย็นวาบแผ่นหลัง
เมื่อมิติเปิดแยก มีเล็บมือมาร กรีดท้องนภาอย่างน่าหวาดกลัว แกรก! กระแสพลังเฉียบคมแฝงมิติ ถูกลากออกเป็ทางยาวเส้นสายหนึ่ง
ซึ่งน่าจะตัดผ่าร่างหลินอวิ๋น ขาดเป็สองท่อน ได้ไม่ยากเย็นนัก
ฉัวะ! อัก! แต่กลับผิดคาดที่มันทำได้เพียง เือาบแผ่นหลังหลินอวิ๋นเท่านั้น
ผู้คนเห็นภาพ อ้าปากค้างกันหมดแล้ว
เมื่อหลินอวิ๋น บังคับธงา ซ่อนอยู่ใต้สนามประลองเ้าสำนักเถียนซู่เตรียมการขึ้นมา บังคับอาวุธสมบัติขวางการโจมตี ใน่เวลาเป็ตายของเขา
วูม! พลังผืนธงาโบกสะบัด พุ่งทะลุไปถึงชั้นฟ้า
ครืน!
ก็คล้ายอาคมหลางซาง โดนบางอย่างแทรกแซง หักล้างไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้หลินอวิ๋น แค่ กระอักเืสดเท่านั้น ไม่ได้ตายตกอย่างที่อีกฝ่ายคิด