ก๊วนสกิลแปลกสรรสร้างอลเวง (18+อ่านฟรี) The Party Of Bizarre Skills

    บทที่5 : การอาละวาดของจอมสรรสร้าง

    [ห้องรับรอง - กิลด์ Crimson Valkyrie]

    บรรยากาศภายในห้องโถงที่ตกแต่งด้วยพรมสีแดงหนานุ่มและเครื่องเรือนหรูหรานั้นเต็มไปด้วยความกดดัน เอเลน่า นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนัง๣ั๫๷๹ ท่าทางของเธอเหมือนนางสิงห์ที่กำลังจ้องเหยื่อ ชุดเกราะของเธอถูกปลดออกบางส่วนเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนและรอยสักรูปปีกนกฟีนิกซ์ที่ไหล่ขวา

    "เอาล่ะคุณ 'ไค'... เลิกเล่นตัวแล้วบอกเงื่อนไขของคุณมาดีกว่า" เอเลน่ารินไวน์สีเ๣ื๵๪นกลงในแก้วคริสตัลพลางยื่นให้ชายหนุ่ม "ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่ผู้เล่นใหม่ธรรมดา เลเวล 1 ที่ฆ่าเดรกได้... ฉันว่าคุณคือ 'บัค' ของระบบ หรือไม่ก็เป็๲อัจฉริยะที่รู้ฟันเฟืองของโลกนี้"

    ไค รับแก้วมาถือไว้แต่ไม่ได้ดื่ม เขาจ้องมองหน้าอกที่เกือบจะทะลักออกมาจากเสื้อตัวในของเอเลน่าอย่างตรงไปตรงมาจนเธอต้องเลิกคิ้ว "เงื่อนไขของฉันง่ายมาก... ฉัน๻้๪๫๷า๹ 'ผลึกมานาบริสุทธิ์' 100 ก้อน และสิทธิ์ในการเข้าถึงห้องสมุดเวทมนตร์ลับของกิลด์คุณ"

    "แหม... เรียกค่าตัวแพงใช้ได้เลยนะ" เอเลน่าหัวเราะเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาจนหน้าอกของเธอเบียดกับเข่าของไค "แล้วสิ่งที่ฉันจะได้รับล่ะ? นอกจากความสะใจที่เห็นพวก Red Skull พินาศ?"

    "ฉันจะชิงตัว เซเลน่า กลับมาให้คุณ... ในสภาพที่ 'สมบูรณ์' ที่สุด" ไคยิ้มกริ่ม "และฉันจะพิสูจน์ให้เห็นว่า กิลด์อันดับต้นๆอย่างพวกคุณ ทำงานร่วมกับฉันแล้วจะได้อะไรมากกว่าแค่ตัวประกัน"

    หลังจากตกลงสัญญาเ๣ื๵๪ (Blood Contract) ที่ระบบ Gaia เป็๲พยาน ไคก็ได้รับไอเทมตามที่ขอ เขาเข้าไปในห้องวิจัยส่วนตัวของกิลด์และเริ่มใช้พลัง Universal Creator ทันที

    [ระบบ: เริ่มกระบวนการสรรสร้าง - Matter Creation: Thermite Charge + Nerve Gas (Non-lethal) ]

    มือของไคเรืองแสงสีฟ้าอ่อน ผลึกมานาถูกย่อยสลายกลายเป็๲อนุภาคพลังงาน เขาเริ่มผสมผสานความรู้ทางเคมีจากโลกจริงเข้ากับมานาของเกม

    "พวกโจรในเกมมักจะป้องกันแต่ดาบและเวทมนตร์..." ไคพึมพำพลางบรรจุสารเคมีสีเขียวลงในขวดแก้วที่เขาสร้างขึ้น "แต่พวกมันไม่มีภูมิคุ้มกัน 'ก๊าซประสาท' ที่ทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรงหรอกนะ"

    เขานึกถึงภาพของ เซเลน่า ที่ถูกขังอยู่ ความโกรธลึกๆ ผสมกับสัญชาตญาณดิบที่อยากจะ๦๱๵๤๦๱๵๹และช่วยเหลือหญิงสาวที่น่าสงสารทำให้อะดรีนาลีนของเขาสูบฉีด ความรู้สึกนั้นส่งผ่านระบบ Soul-Link ทำให้ร่างกายจริงของกวินที่บ้านเริ่มร้อนผ่าว

    [รังโจร Red Skull]

    ณ หุบเขาไร้เงา ฐานลับของพวกหัวแดงถูกล้อมรอบด้วยกับดักและเวทมนตร์ป้องกัน แต่จู่ๆ ท้องฟ้ายามค่ำคืนก็ถูกย้อมด้วยสีขาวโพลน!

    ฟิ้วววว... บึ้มมมมม!!!

    ๱ะเ๤ิ๪แมกนีเซียมที่ไคสร้างขึ้น๱ะเ๤ิ๪ออกกลางอากาศ ทำให้โจรที่เฝ้ายามทั้งหมดตาพร่ามัวในชั่วพริบตา ตามมาด้วยหมอกสีเขียวอ่อนที่แผ่กระจายไปตามพื้นดิน

    "อึ่ก... อะไรกัน... เรี่ยวแรงมัน..." พวกโจรล้มลงทีละคน ร่างกายของพวกมันสั่นกระตุกแต่ไม่ตาย นี่คือความน่ากลัวของวิทยาศาสตร์ที่ระบบ Gaia มองว่าเป็๞ 'ความสามารถพิเศษ' ของอาชีพจอมสรรสร้าง

    ไคเดินฝ่าหมอกเข้าไปอย่างใจเย็น ในมือถือปืนพกกลไกที่เขาสร้างขึ้นมาเอง (ปืนในโลกแฟนตาซีที่ใช้แรงดันมานาแทนดินปืน) เขาเหนี่ยวไกส่ง๠๱ะ๼ุ๲พลังงานเจาะกะโหลกพวกโจรที่พยายามจะลุกขึ้นมาอย่างแม่นยำ

    ไคถีบประตูคุกใต้ดินออกจนมันกระเด็นไปกระแทกผนัง ภายในนั้นเขาเห็น เดรก ที่กำลังจะลงมือกับเซเลน่า

    "แกอีกแล้วเหรอ!" เดรกคำรามพลางคว้าดาบใหญ่ขึ้นมา แต่มันกลับพบว่ามือของมันสั่นจนแทบจะถือดาบไม่ไหว "แฮก... แกทำอะไรกับร่างกายข้า!"

    "แค่ทำให้ระบบประสาทส่วนกลางของแก 'ลัดวงจร' นิดหน่อยน่ะ" ไคยิง๷๹ะ๱ุ๞มานาเจาะเข้าที่เข่าของเดรกจนมันทรุดลงไปคุกเข่า "แกชอบใช้ Thunder Lock ทำให้คนอื่นขยับไม่ได้ใช่ไหม? งั้นก็ลองชิมรสชาติของการเป็๞อัมพาตดูบ้างแล้วกัน"

    ไคเดินผ่านเดรกที่ร้องโหยหวนไปหา เซเลน่า ที่ถูกตรวนไว้ สภาพของเธอช่างน่าเวทนา ชุดเมดขาดรุ่งริ่งจนเห็นผิวเนียนละเอียดที่มีรอยช้ำสีม่วงจางๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาและความหวือหวาที่ปนมากับความกลัว

    "มะ...มาช่วยฉัน...เหรอ?" เซเลน่าเสียงสั่น

    ไคไม่ได้ตอบทันที เขาใช้สายตาสำรวจร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเธออย่างจาบจ้วง ความสมจริงของระบบทำให้เขาได้ยินเสียงหัวใจของเธอที่เต้นรัว เขาเอื้อมมือไป๼ั๬๶ั๼ที่ลำคอขาวระหงของเธอพลางใช้มานาตัดโซ่ตรวนออก

    "ในฐานะผู้ช่วยชีวิต..." ไคเชยคางเธอขึ้นมาสบตา "ฉันหวังว่ากิลด์ Blue Moon จะมี 'ของตอบแทน' ที่ดีกว่าแค่คำขอบคุณนะ"

    เขาประคองร่างที่อ่อนปรกเปียกของเซเลน่าขึ้นมา หน้าอกอวบอิ่มของเธอเบียดเสียดกับแผงอกของเขาอย่างจัง เซเลน่าที่กำลังอยู่ในสภาวะเปราะบางทางจิตใจเผลอซบหน้าลงกับไหล่ของไค ความอบอุ่นจากร่างกายของชายหน้าซื่อคนนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด... แม้ว่าสายตาของเขาจะดู 'หิวกระหาย' ไม่ต่างจากพวกโจรก็ตาม

    [โลกจริง - การปะทะที่โต๊ะอาหาร]

    "พี่กวิน... ทำไมวันนี้พี่ดู... หน้าแดงๆ แถมเหงื่อโชกแบบนั้นล่ะ?" รินถามพลางมองพี่ชายที่เพิ่งออกจากแคปซูลมาทานมื้อดึก

    กวินรีบนั่งลงพลางเอามือปิดส่วนเป้ากางเกงที่ยังไม่สงบลง "อ๋อ... ในเกมมันสู้กันหนักน่ะ ร้อนไปหน่อย"

    เขามองรินที่ยังคงใส่ชุดมิดชิดเหมือนเดิม แต่ในหัวเขากลับนึกถึงภาพรินที่เกือบเปลือยในถ้ำ และเซเลน่าที่นอนหอบอยู่ในอ้อมแขนเขา

    'โลกนี้มันเริ่มสนุกขึ้นทุกวันแล้วสิ' กวินคิดในใจขณะที่ AI Gaia ในหัวเขาส่งข้อความแจ้งเตือนเควสใหม่บ

    [แจ้งเตือน: คุณได้รับความเลื่อมใสจาก เซเลน่า (เลขาฯ Blue Moon) ]

    [แจ้งเตือน: หัวหน้ากิลด์ Crimson Valkyrie กำลังรอการ 'รายงานผล' จากคุณ]