ตอนที่ 13 สุดท้ายก็ทุ่มเทให้ผิดคน (2)
บ่ายสี่โมง ขบวนพาเหรดในสวนสนุกก็เริ่มขึ้นแล้ว ถนนสองฟากฝั่งของขบวนมีผู้คนเบียดเสียดอยู่เต็ม เหล่ามาสคอตตัวการ์ตูนที่อยู่บนรถพาเหรดโบกมือให้บรรดาผู้มาเที่ยวที่ยืนอยู่ข้างทาง แถมยังโปรยของเล่นและของที่ระลึกน่ารักบางส่วนลงมาบ่อยครั้ง
ตอนที่ทั้งคู่ผ่านขบวนพาเหรดมนุษย์หมาป่าน้อย สตาฟที่อยู่ข้างๆ ก็ส่งที่คาดผมหูหมาป่าขนปุกปุยให้กู้อู๋เหยียนอันหนึ่ง เขามองที่คาดผมในมือ พลันเกิดความคิดขึ้นฉับไว
เสิ่นซีโหลวที่กำลังมองขบวนพาเหรด อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีคนดึงเสื้อเขาไว้ ทันทีที่หมุนตัวไปก็เห็นกู้อู๋เหยียนสวมหูหมาป่าน่ารัก กำลังมองตัวเองด้วยสายตาบริสุทธิ์ พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “พี่ชายน้อย พี่อย่าโกรธเลยนะ ผมซื้อลูกอมให้พี่กิน โอเคไหม!”
ปกติเวลาเห็นผู้ชายออดอ้อน เสิ่นซีโหลวจะรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว แต่พอกู้อู๋เหยียนทำกลับน่ารักเกินต้าน ทั้งยังน่าดึงดูดจนถอนตัวไม่ขึ้น หัวใจที่เหมือนเหล็กกล้าถูกเขามองจนหลอมละลายไปแล้ว
ชาวเน็ตมักจะพูดกันว่า ‘ทัศนคติทั้งสามด้านเป็ไปตามหน้าตา[1]’ คำพูดนี้ไม่ได้หลอกลวงจริงๆ!
เสิ่นซีโหลวที่ตอนแรกยังคับแค้นใจจำต้องใจอ่อน “ก็ได้ คุณไปซื้อขนมสายไหมมาให้ผม ผมจะยกโทษให้คุณ” กู้อู๋เหยียนเห็นว่าอีกฝ่ายยอมพูดกับตนเองในที่สุด ก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้มหวาน หมุนตัวไปเดินหาร้านขายสายไหมทันที เหมือนเขาจะนึกอะไรได้ เลยหันมาคลี่ยิ้มให้เสิ่นซีโหลว รอยยิ้มนี้สว่างไสวดุจดวงดาว
“งั้นคุณไปรอผมตรงม้าหมุน ผมซื้อเสร็จจะไปหาคุณนะ”
เสิ่นซีโหลวจับจ้องกู้อู๋เหยียนที่วิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนแอบยิ้มกับตัวเอง
แม้กู้อู๋เหยียนจะซื้อขนมสายไหมได้แล้ว แต่กลับหลงอยู่ในถนนที่สลับซับซ้อนภายในสวนสนุก เขาใช้ความพยายามอยู่นาน ในที่สุดก็มาถึงบริเวณม้าหมุน หางตาเหลือบสังเกตเห็นเสิ่นซีโหลวยืนอยู่ข้างตุ๊กตาหมีแพนด้า
เหมือนว่าเสิ่นซีโหลวจะรู้สึกถึงอะไร ทันทีที่เงยหน้าขึ้นก็เห็นกู้อู๋เหยียนถือขนมสายไหม ในมือยังอุ้มตุ๊กตาแมวเหมียวสีขาว แสงสีทองยามอาทิตย์ตกดินบนท้องฟ้า คล้ายกับรอยยิ้มตอนที่เขามาถึง
ทำไม่นี้เขามักรู้สึกว่ากู้อู๋เหยียนน่ารักและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกนะ!
‘ไม่ได้ๆ เสิ่นซีโหลว ความคิดนี้ของนายชักจะอันตรายเกินไปแล้ว!’
เขาถูกข่มเหงชวนทะเลาะจนชินแล้ว ่นี้อยู่ดีๆ กู้อู๋เหยียนกลับเป็มิตรขึ้นมา ทำให้เขายังปรับตัวไม่ได้!
เสิ่นซีโหลวหยิบขนมสายไหมจากกู้อู๋เหยียน เขาเดินไปด้วยกินไปด้วย พอเด็กน้อยบนถนนเห็นขนมสายไหมอันใหญ่ั์ในมือเขาก็ร้องงอแงจะให้แม่ซื้อให้ ทั้งคู่เห็นดังนั้นต่างยิ้มอย่างรู้ใจกันออกมา
กู้อู๋เหยียนกับเสิ่นซีโหลวตัวสูง รูปร่างสะดุดตาจริงๆ ทั้งคู่เดินไปตรงไหนก็ดึงดูดผู้คนบนถนนจนต้องเหลียวหลังมอง แม้เสิ่นซีโหลวจะสวมแมสก์ แต่แค่ดวงตาคู่นั้นก็ดึงดูดคนแล้ว
เสิ่นซีโหลวเอ่ย “ผมเริ่มหิวแล้ว พวกเรากินข้าวสักมื้อค่อยกลับก็แล้วกัน!”
เอ่อ...ได้ยินเขาพูดแบบนี้ กู้อู๋เหยียนก็รู้สึกหิวขึ้นมาเช่นกัน จึงกล่าว “ได้”
“ร้านอาหารในปราสาทของที่นี่ก็ใช้ได้นะ พวกเราไปกินที่นั่นไหม”
“แล้วแต่คุณเลย”
ทั้งคู่เดินเข้าไปในร้านอาหาร เลือกตำแหน่งริมหน้าต่าง เวลานี้ฟ้ามืดลงแล้ว แสงไฟสว่างไสวขึ้น ประดับประดาจนสวนสนุกเหมือนภาพความฝัน
ร้านอาหารแห่งนี้จำกัดการบริโภค คนจึงมากินไม่มาก ราวสองสามคน เสิ่นซีโหลวเลยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนจำได้จนสร้างความแตกตื่น
หลังอาหารเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ ทั้งคู่ก็เริ่มละเลียดกิน ท่วงท่างดงามราวกับต้นแบบในตำราเรียนมารยาทของการรับประทานอาหาร
ตอนที่ใกล้จะกินเสร็จ ผู้จัดการร้านก็ยิ้มปรี่เข้ามาสอบถามบรรยากาศในการกินอาหารของทั้งสองคน แล้วหยิบแบบสำรวจความพึงพอใจมาขอให้พวกเขาช่วยกรอก
กู้อู๋เหยียนยื่นมือไปรับแบบสำรวจ ก่อนเขียนอย่างตั้งใจ
แววตาของผู้จัดการที่มองเสิ่นซีโหลวอยู่ข้างๆ ตื่นเต้นเล็กน้อย แต่เพราะจรรยาบรรณในอาชีพตัวเอง จึงต้องข่มความยินดีที่ได้พบไอดอล รวมถึงอารมณ์วู่วามที่อยากจะกรีดร้องเอาไว้
ไม่ทันไรกู้อู๋เหยียนก็กรอกแบบสำรวจเสร็จ ก่อนยื่นให้ผู้จัดการ
ผู้จัดการร้านเอ่ย “ขอบคุณสำหรับข้อเสนอแนะของคุณนะครับ ขอให้ทั้งสองท่านทานอาหารอย่างมีความสุขครับ!”
พูดจบก็ชะงักไปชั่วขณะ สายตาเขาจับจ้องไปที่เสิ่นซีโหลว สุดท้ายก็อดใจไม่ไหวเอ่ยปากพูด “คุณเสิ่นครับ ผมเป็แฟนคลับของคุณ ชอบเื่ ‘ได้พบเธอ’ ที่คุณแสดงมาก”
คำสารภาพอย่างกะทันหันของแฟนคลับทำให้เสิ่นซีโหลวอึ้งงัน จากนั้นก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณครับ”
ไอดอลคนดังพูดกับตัวเองในใจว่า ‘ขอบคุณครับ อ๊าก~~~ ได้กำไรแล้วเว้ย’
กู้อู๋เหยียนมองผู้จัดการที่ก้าวเท้าสั้นๆ จากไปอย่างมีความสุข “ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีแฟนคลับของคุณด้วย~~”
“ช่วยไม่ได้ นักแสดงที่แสดงสมบทบาท แถมหน้าตายังมีเสน่ห์ไม่ได้มีเยอะ...” เสิ่นซีโหลวแสดงความเห็นอย่างกวนประสาท จึงได้รับสายตาเ็าจากกู้อู๋เหยียน
ทั้งคู่เดินออกจากร้านอาหาร ย่างเท้าไปตามถนนสายกลางตรงไปเรื่อยๆ แสงไฟริบหรี่เหนือศีรษะเหมือนกลุ่มดาวกระจุกตัวบนฟ้า
เสิ่นซีโหลวเห็นกู้อู๋เหยียนกอดตุ๊กตาแมวตัวนั้นอย่างระมัดระวังตลอดก็เอ่ยปากพูด “คิดไม่ถึงว่าคุณจะชอบตุ๊กตาแบบนี้”
“อ๋อ~ ตุ๊กตาแมวน้อยนี่ ผมคิดว่าเหมือนคุณมากก็เลยซื้อน่ะ” พูดไปแล้วก็ยื่นตุ๊กตาที่กอดในอ้อมแขนให้เสิ่นซีโหลวอย่างมีความสุข “ผมให้คุณ ถือซะว่าเป็ของขวัญแทนคำขอบคุณนะ”
เชิงอรรถ
^ ทัศนคติทั้งสามด้านก็เป็นไปตามหน้าตา เป็นวลียอดนิยมในปัจจุบัน หมายถึงคนที่มีรูปลักษณ์ภายนอกดูดีน่าดึงดูด ส่งอิทธิพลต่อผู้พบเห็น ทำให้ประเมินว่าในด้านอื่นๆ เช่น ทัศนคติและจิตใจของคนคนนั้นก็ดีงามเหมือนใบหน้า
6K
