ทั่วโลกเปลี่ยนอาชีพ : สกิลข้าทวีคูณหมื่นเท่า ใครว่าข้าเป็นสายซัพพอร์ต

        เขายังพูดไม่ทันจบลู่เซิ่งก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน

        “พอเถอะเหล่าสวี่ คุณเลิกตื่นตูมก่อนจะได้ไหม?”

        ลู่เซิ่งส่งข้อความไปว่า“ไม่ต้องพูดถึง ‘จอมเวทมิติ’ อย่างหวังเทียนอีหรอก เพราะผมยังไม่เอาเขามาใส่ใจด้วยซ้ำ”

        เมื่อคุยกันมาถึงตรงนี้เขาก็ตอบข้อความกลับไปอย่างมั่นใจ

        “หากสถาบันจิงหลงตั้งใจจะจัดให้ผมเจอกับหวังเทียนอีคนนั้นจริงๆผมก็คงดีใจจนเนื้อเต้นเลยล่ะ แล้วจะถอนตัวจากการแข่งขันไปทำไม?”

        “ว่าไงนะ? ดีใจจนเนื้อเต้นงั้นเหรอ? แกบ้าไปแล้วหรือไง”

        เมื่อเห็นข้อความที่ลู่เซิ่งส่งมาสวี่ว่านเฉิงก็ตกใจแทบสิ้นสติ เขาตั้งท่าจะพิมพ์ข้อความต่อ

        ทว่าในตอนนั้นลู่เซิ่งได้ตัดการสื่อสารผ่านแชตส่วนตัวกับเขาไปแล้วไม่ว่าเขาจะส่งข้อความไปเท่าไร อีกฝ่ายก็ไม่ตอบกลับมาแม้แต่ประโยคเดียว

        “คุณลูกค้าครับ ไม่ทราบว่าคุณยังต้องการจะวางเดิมพันอยู่ไหมครับ?”

        ในขณะเดียวกันชายอ้วนจากสมาคมการค้าเทียนสิงก็เอ่ยถามสวี่ว่านเฉิงอีกครั้งด้วยสีหน้าคาดหวัง

        “ฉันจะวางเดิมพันบ้านแกสิ...”

        สวี่ว่านเฉิงขมวดคิ้วมุ่นพลางตั้งท่าจะหลุดปากด่าออกมา

        แต่คำด่ายังไม่ทันหลุดจากปาก

        “คุณแน่ใจนะว่าอัตราต่อรองของลู่เซิ่งคือ 100 ต่อ 1?”

        จู่ๆร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาเคียงข้างเขาโดยไม่ให้สุ้มให้เสียงสายตาคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่ชายอ้วนแห่งสมาคมการค้าเทียนสิง ชายคนนี้จะไม่ใช่‘เซียนกระบี่พเนจร’ อวิ๋นเทียนหลัน ได้อย่างไร?

        “เอ๊ะ? ชายหนุ่มคนนี้... หรือว่าจะเป็น ‘เซียนกระบี่พเนจร’ อวิ๋นเทียนหลัน?”

        “ให้ตายเถอะ ใช่เขาจริงๆ ด้วย”

        “เลเวล 252 แต่มีระดับดาวพลังรบสูงถึง 1,647 ดาวเลยเหรอ?”

        “นี่มัน... สมกับเป็นหนึ่งในสี่ผู้ใช้อาชีพระดับสูงสุดจริงๆพลังรบกับค่าสถานะขนาดนี้ มันหลุดโลกไปแล้ว”

        “ถ้าเขาเต็มใจเข้าสถาบันฝึกตนของเราต่อให้ต้องแลกด้วยอายุขัยสิบปีฉันก็ยอม”

        “เหอะ ฝันไปเถอะ สี่ผู้ใช้อาชีพระดับสูงสุดยังไงก็ต้องเลือกสถาบันจิงหลงสถาบันฝึกตนทั่วไปอย่างพวกเราไม่มีหวังหรอก”

        “นั่นก็จริง”

        ในขณะเดียวกันบรรดาผู้ฝึกสอนทั่วไปที่เห็นอวิ๋นเทียนหลันต่างคนต่างก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกันสายตาที่มองไปยังอวิ๋นเทียนหลันเต็มไปด้วยความชื่นชมและยกย่องอย่างไม่ปิดบัง

        “คุณ... คุณ...”

        ชายอ้วนคนนั้นก็เห็นอวิ๋นเทียนหลันเช่นกันและดูเหมือนจะจำฐานะของเขาได้ จึงตกใจจนพูดไม่ออกเห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าคนระดับสี่ผู้ใช้อาชีพระดับสูงสุดอย่างอวิ๋นเทียนหลันจะวิ่งโร่มาวางเดิมพันด้วยตัวเองแบบนี้ด้วย

        “ผมถามอยู่นะ เป็นใบ้ไปแล้วหรือไง?”

        เมื่อเห็นปฏิกิริยาของชายอ้วนอวิ๋นเทียนหลันก็ขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง“คุณเพิ่งบอกว่าอัตราต่อรองของลู่เซิ่งสูงถึง 100 ต่อ 1 เรื่องจริงใช่ไหม?”

        “จะ... จริงแน่นอนครับ”

        ชายอ้วนได้สติกลับมาจึงรีบพยักหน้าหงึกหงักทันที

        “งั้นดี ผมขอวางเดิมพันข้างลู่เซิ่งว่าเขาจะชนะ ส่วนเงินเดิมพันน่ะเหรอ...”

        อวิ๋นเทียนหลันยิ้มบางๆก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนแทบหยุดหายใจ

        “วางไปก่อนสัก 10 ล้านแล้วกัน”

        “อะไรนะ? 10 ล้าน!”

        พรวด!

        เมื่อได้ยินตัวเลขที่เรียกได้ว่าหลุดโลกนี้ชายอ้วนรู้สึกเหมือนหายใจไม่ทั่วท้อง แทบจะสำลักความตกใจตายเขาถามย้ำอย่างไม่อยากเชื่อ “คุณลูกค้าครับคุณแน่ใจนะว่าจะวางเดิมพันข้างลู่เซิ่ง 10 ล้านเหรียญมังกร?”

        “แน่นอน” อวิ๋นเทียนหลันพยักหน้าอีกครั้ง

        “นาย... นายถึงกับกล้าลงเดิมพันหนักขนาดนี้เลยเหรอ?”

        คราวนี้แม้แต่สวี่ว่านเฉิงก็ทนดูต่อไปไม่ไหวเขาจ้องอวิ๋นเทียนหลันพลางถามด้วยเสียงหลง

        “หึๆ แค่ 10 ล้านเองครับ แค่เล่นขำๆ น่ะ”

        อวิ๋นเทียนหลันโบกมืออย่างไม่ยี่หระพลางแย้มยิ้ม“อีกอย่าง ลู่เซิ่งคือเพื่อนของผม ผมต้องสนับสนุนเขาอยู่แล้วสิ”

        “พูดได้ดี ลู่เซิ่งก็เป็นเพื่อนของฉันเหมือนกัน ฉันขอวางเดิมพัน 1 ล้านเหรียญมังกรว่าเขาจะชนะ”

        สิ้นเสียงนั้นก็มีเสียงเห็นด้วยดังมาจากที่ไกลๆทันที

        สวี่ว่านเฉิงหันไปมองตามเสียงโดยสัญชาตญาณเห็นเพียง ‘พรานแห่งแสง’ ลั่วเซวียนเซวียนแห่งโรงเรียนมัธยมตงหลินที่หนึ่งเดินตรงเข้ามาในนิ้วเรียวงามหนีบบัตรธนาคารสีชมพูไว้ใบหนึ่ง

        “ลั่วเซวียนเซวียน เธอจะมาเล่นพิเรนทร์อะไรอีกคน”

        เมื่อเห็นดังนั้นสวี่ว่านเฉิงก็ขมวดคิ้วมุ่นเห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าแม้แต่ลั่วเซวียนเซวียนก็จะมาวางเดิมพันข้างลู่เซิ่งแถมยังลงไปถึง 1 ล้าน

        นี่มันไม่ใช่การเอาเงินไปโยนทิ้งในกองไฟหรือไง?

        ต่อให้บ้านเธอจะรวยแค่ไหนก็ไม่ควรจะถลุงเงินทิ้งขว้างแบบนี้

        ทว่าลั่วเซวียนเซวียนไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเขาเลยแม้แต่น้อยเธอพูดขึ้นเองว่า “ทำไมคะ ในเมื่อแม้แต่‘เซียนกระบี่พเนจร’ ผู้โด่งดังยังกล้าลงเดิมพันหนักข้างลู่เซิ่งแล้วฉันขอเล่นด้วยสักหน่อยมันจะเป็นอะไรไป?”

        พูดมาถึงตรงนี้เธอก็เสริมด้วยสีหน้าภาคภูมิใจว่า “ยังไงซะเงิน1 ล้านเหรียญมังกรก็ไม่ได้มากมายอะไร ถึงแพ้หนูก็จ่ายไหวแต่ถ้าเกิดหนูชนะขึ้นมาละก็...”

        พอพูดจบยัยหนูตัวแสบก็ปิดปากเงียบลงเสียดื้อๆ ไม่ได้พูดต่อให้จบประโยค

        แต่คำพูดที่ทิ้งท้ายไว้นั้นกลับทำให้บรรดาผู้ฝึกสอนทั่วไปรอบๆ เริ่มฉุกคิดขึ้นมาได้

        ต้องรู้นะว่าอัตราต่อรองของลู่เซิ่งคือ 100 ต่อ 1

        นั่นหมายความว่าถ้าเงิน 1ล้านที่ลั่วเซวียนเซวียนลงไปเกิดชนะขึ้นมาเธอจะได้เงินรางวัลกลับมาถึง 100 ล้านเหรียญมังกร

        100ล้านเชียวนะ

        เงินจำนวนนี้มากพอจะซื้ออุปกรณ์ระดับทองคำมืดเลเวลสูงๆคุณสมบัติเจ๋งๆ ได้ชิ้นหนึ่งเลยด้วยซ้ำ

        “จริงด้วย ลู่เซิ่งคนนั้นเป็นแค่พาลาดิน แม้โอกาสชนะจะดูน้อยแต่หัวใจสำคัญคืออัตราต่อรองตั้ง 100 ต่อ 1 ต่อให้ลงไปนิดหน่อย แต่ถ้าเกิดมีการหักปากกาเซียนขึ้นมาก็อาจจะกอบโกยกำไรมหาศาลได้เลย”

        “แถมแม้แต่ ‘เซียนกระบี่พเนจร’ อวิ๋นเทียนหลันยังดูมั่นใจในตัวลู่เซิ่งขนาดนี้ไม่แน่ว่าพาลาดินคนนี้อาจจะมีไม้เด็ดอะไรซ่อนอยู่ก็ได้...”

        ในขณะเดียวกันเมื่อเห็นว่ามีคนเริ่มเปิดฉากเป็นคนแรกคนที่เหลือก็เริ่มได้สติและตัดสินใจได้ทันควัน

        “เถ้าแก่ ฉันขอลงเดิมพัน 10,000 เหรียญมังกรเดิมพันข้างลู่เซิ่ง”

        “ฉันด้วย ขอลง 20,000 เหรียญมังกรที่ตัวลู่เซิ่ง”

        “ฉันขอลง 30,000 เหรียญมังกร”

        “ทางนี้ด้วย ของฉันด้วยสิ”

        ในวินาทีต่อมาเสียงเฮก็ดังสนั่น บรรดาผู้ฝึกสอนทั่วไปต่างกรูเข้ามาห้อมล้อมราวกับฝูงผึ้งแตกรังจนสถานการณ์ในสนามวุ่นวายโกลาหลไปหมด

        “นี่มัน... เรื่องนี้มัน...”

        เมื่อมองดูฝูงคนที่แย่งกันวางเดิมพันชายอ้วนจากสมาคมการค้าเทียนสิงก็ตกใจจนตัวสั่นเห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะกลายเป็นเช่นนี้

        แต่เมื่อเห็นว่าจำนวนคนวางเดิมพันไม่ได้ลดลงเลยแถมยังมีทีท่าว่าจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

        ในที่สุดชายอ้วนก็ทนไม่ไหวเขาปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผาก พลางตะโกนบอกฝูงชนรอบข้างเสียงดัง“ทะ... ทุกท่านโปรดรอสักครู่ครับ เนื่องจากมีคนวางเดิมพันมากเกินไปลำพังผมคนเดียวตัดสินใจไม่ได้ ต้องขอสอบถามความเห็นจากเบื้องบนก่อนครับ”

        “งั้นก็รีบถามเข้าสิ จะมัวบื้ออยู่ทำไมล่ะ?”

        คนที่เหลือเห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ยเร่งเร้าทันที

        “ครับ”

        ชายอ้วนพยักหน้าก่อนจะรีบเปิดแผงระบบเพื่อนขึ้นมา และส่งข้อความส่วนตัวหาชื่อที่คุ้นเคยชื่อหนึ่ง

        “นายน้อยครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วตอนนี้มีคนแห่กันมาวางเดิมพันข้างลู่เซิ่งเยอะมาก พวกเราควรทำยังไงดีครับ?”

        ในขณะเดียวกันณ ด้านนอกลานประลอง ‘ผู้ควบคุมแมลงแห่งเหวลึก’หลงเฉิน เพิ่งจะเดินมาถึงประตูทางเข้าเขายังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปข้างในเสียด้วยซ้ำทันใดนั้นเขาก็ได้รับข้อความจากชายอ้วน จนถึงกับชะงักงันอยู่กับที่ด้วยความงุนงง

        “ว่าไงนะ? วางเดิมพันข้างลู่เซิ่งงั้นเหรอ? พวกนั้นบ้าไปหมดแล้วหรือไง”

        หลงเฉินอ่านข้อความที่ชายอ้วนส่งมาแล้วอุทานถามด้วยความตกใจ