เช้าวันถัดมา บรรยากาศภายในคลินิกลับบำบัดทางจิตวิทยาระดับหรูหราของ ดร.น้ำฟ้า ยังคงสงบเงียบและเต็มไปด้วยความลึกลับน่าค้นหา ทางเดินยาวปูพรมหนานุ่มโทนสีเข้มช่วยดูดซับเสียงฝีเท้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ แสงไฟสีนวลตาตามผนังถูกปรับให้สลัวรางอย่างมีระดับ ช่วยลดความตึงเครียดของเหล่านักบำบัดและผู้มาเยือนลงทีละน้อย ดร.น้ำฟ้า เดินนำหน้าภพ พิมพ์ และภัทร์ เข้ามายังส่วนบำบัดเฉพาะตัว ร่างอวบอิ่มสมส่วนของนักสะกดจิตสาวในชุดกระโปรงเข้ารูปสีเทาเข้มแลดูเรียบหรูภูมิฐานแต่แฝงความเย้ายวน ขับเน้นให้ผิวขาวผ่องของเธอโดดเด่นสะดุดตาในความมืดสลัว
พิมพ์และภัทร์เดินตามหลังมาด้วยสีหน้าและแววตาที่ผ่อนคลายอย่างยิ่ง ร่างกายของคนทั้งสองไม่มีความเกร็งเครียดหลงเหลืออยู่เลยเนื่องจากฤทธิ์การสะกดจิตเหนี่ยวนำที่ยังคงฝังลึกและเชื่อมโยงกระแสประสาทของพวกเขาไว้ั้แ่เซสชั่นบำบัดเมื่อคืน ดร.น้ำฟ้านำพิมพ์และภัทร์ก้าวเข้าไปยังห้องบำบัดหลัก ซึ่งมีเตียงนอนกำมะหยี่หนานุ่มหลังใหญ่สีน้ำเงินเข้มตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางห้อง ด้านหลังเตียงคือบานกระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพทุกซอกมุมได้อย่างชัดเจน
ดร.น้ำฟ้าหันกลับมาหาภพที่ยืนรออยู่ด้านนอก เธอส่งยิ้มบางเบาที่แฝงด้วยความมั่นใจและนำทางเขาไปยังห้องเฝ้าสังเกตการณ์พิเศษที่ตั้งอยู่แยกออกไปอีกฝั่งหนึ่ง ห้องนี้มีความมืดสลัวและเย็นเยียบ ตกแต่งด้วยโทนสีดำสนิท มีเพียงแสงไฟสีแดงจาง ๆ ช่วยนำสายตา ผนังด้านหนึ่งของห้องคือกระจกใสบานใหญ่ด้านเดียวที่มองเห็นทะลุเข้าไปในห้องบำบัดหลักได้อย่างชัดเจนทุกอณูความเคลื่อนไหว ขณะที่คนด้านในห้องบำบัดหลักจะมองเห็นเพียงกระจกเงาสะท้อนภาพตนเองเท่านั้น
ดร.น้ำฟ้าประคองภพให้นั่งลงบนเก้าอี้บุนวมหนังแท้เนื้อดีขนาดใหญ่ตรงหน้ากระจก จากนั้นเธอหยิบหูฟังไร้สายขนาดใหญ่ครอบลงบนศีรษะของเขาอย่างแ่เบา ััอุ่นจากปลายนิ้วเรียวและกลิ่นกายหอมละมุนของเธอกระตุ้นประสาทััของภพให้สั่นไหวเล็กน้อย
"คุณภพคะ" น้ำฟ้าโน้มตัวลงกระซิบเสียงหวานต่ำข้างใบหูของเขา เสียงของเธอไหลผ่านไมโครโฟนจิ๋วที่เชื่อมต่อกับหูฟังของเขาโดยตรง "วันนี้คือขั้นตอนสำคัญในการพังทลายกรงขังศีลธรรมในจิตใจของคุณ ความกังวลและความกลัวทั้งหมดจะเลือนหายไป... ขอให้คุณนั่งนิ่ง ๆ สวมหูฟังนี้ไว้ และเฝ้าดูความซื่อสัตย์ทางกายภาพของภรรยาและน้องชายคุณผ่านผืนกระจกบานนี้..."
ภพพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำรัวแรงในอกจนฝ่ามือชื้นเหงื่อ ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างจ้องทะลุกระจกเงาบานใหญ่เข้าไปยังห้องบำบัดหลักที่สว่างด้วยแสงสีส้มอุ่นพริ้วไหว
ในห้องบำบัดหลัก พิมพ์สวมชุดเดรสผ้าแพรบางเบาสายเดี่ยวสีขาวนวล เผยให้เห็นเนินเนื้อหน้าอกกลมอวบอิ่มและส่วนโค้งเว้าของร่างกายอย่างชัดเจนยามที่ขยับกาย ส่วนภัทร์สวมเพียงกางเกงลำลองเนื้อบาง เปลือยแผ่นอกกว้างที่อุดมด้วยมัดกล้ามแข็งแกร่งผิวสีน้ำผึ้ง ท่าทางของคนทั้งคู่ดูไร้ความขัดแย้งทางจิตใจอย่างสิ้นเชิงภายใต้สภาวะภวังค์สะกดจิตลึก
ดร.น้ำฟ้าที่ยืนควบคุมระบบอยู่ในห้องบำบัดหลัก เริ่มต้นเหนี่ยวนำกระบวนการสะกดจิตทางวาจาผ่านตัวควบคุมเสียงระบบบำบัด สั่งการให้พิมพ์และภัทร์หันหน้าเข้าหากันและก้าวขึ้นไปบนเตียงบำบัดสีน้ำเงินเข้ม
*แป๊ะ!*
เสียงดีดนิ้วของน้ำฟ้าดังกังวานก้องสะท้อนในหูฟังของภพ ร่างของพิมพ์และภัทร์สะดุ้งเบา ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นสบตากันด้วยประกายตารสรักที่ไร้รอยต่อของความอับอาย
"พิมพ์คะ ภัทร์คะ... สลัดความละอายทั้งมวลออกไปจากความนึกคิด..." น้ำเสียงหวานต่ำเหนี่ยวนำของน้ำฟ้าดังขึ้นผ่านระบบสะกดจิตลึก "แสดงความปรารถนาและตัณหาตามธรรมชาติที่แท้จริงในร่างเนื้อของพวกคุณออกมาต่อหน้ากระจกเงาบานนี้... ให้ร่างกายตอบรับกระแสประสาทรักประสานสิบเท่าที่สลักแน่นอยู่ในจิตใจ..."
ภัทร์ขยับกายหนาเข้าหาพิมพ์ เอื้อมมือหนาไปกุมไหล่บอบบางของเธอ ลูบไล้แ่เบาจนเดรสสายเดี่ยวเส้นเล็กหลุดร่วงลงจากหัวไหล่กลมกลึง เผยให้เห็นเต้าเนื้อกลมอวบอิ่มอูมเต่งตึงและยอดสีหวานสั่นระริกตามแรงหายใจ ภัทร์โน้มตัวลงซุกไซ้ปลายจมูกและริมฝีปากหยักลึกเข้ากับซอกคอขาวระหงของพิมพ์ สูดกลิ่นกายหอมสาวอย่างโหยหา มืออีกข้างขยำบดบี้เต้าเนื้อนุ่มใหญ่ของพี่สะใภ้อย่างเน้นหนักเป็จังหวะกระตุ้นอารมณ์
"อ๊ะ... อื้อ... ภัทร์..." พิมพ์ครางสะท้านสั่นเครือ ร่างกายของเธอบิดไหวเสียวซ่าน ััที่ทวีคูณสิบเท่าตามรหัสสะกดจิตทำให้ผิวเนื้อแดงซ่านขึ้นมาทันที มือเรียวบางสอดนิ้วเข้าไปในกลุ่มเส้นผมของน้องสามี ดึงรั้งให้เขาซุกใบหน้าบดจูบยอดอกอวบอิ่มของเธอรุนแรงขึ้น เรียวลิ้นของภัทร์ตวัดเลียยอดอกของเธออย่างดุดันจนพิมพ์แอ่นอกสู้ด้วยความกระสันสยิว
เสียงครางระรัญจวนใจและเสียงบดจูบเนื้อตัวของพิมพ์ดังก้องผ่านหูฟังของภพอย่างแจ่มชัดทุกลมหายใจ ชายหนุ่มที่นั่งจ้องมองในห้องเฝ้าสังเกตการณ์รู้สึกถึงความร้อนผ่าวแล่นพล่านจากหัวใจลงสู่ช่องท้อง แก่นกายของเขาใต้กางเกงเต้นกระตุกตอบรับทันที ความโกรธขึ้งและกรงศีลธรรมแต่เดิมบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็ความกระสันตื่นตัวอย่างรุนแรงอย่างที่ไม่ได้ััมานานหลายเดือน
ภัทร์รูดซิปปลดกางเกงลำลองของตนลง ก้าวสลัดมันทิ้งลงพื้นเตียง เผยให้เห็นแก่นกายชายแกร่งยาวใหญ่ปูดโปนไปด้วยเส้นเืแข็งขึงตื่นตัวเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ มีน้ำรักใสปริ่มเยิ้มที่ยอดหยักสีเข้ม ภัทร์ขยับร่างหนาขึ้นคร่อมร่างของพิมพ์ ดึงเดรสผ้าแพรบางและกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของเธอออกอย่างเชื่องช้า...
พิมพ์นอนราบแยกขาเรียวขาวออกกว้างบนเบาะกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม เผยร่องรักสีชมพูระเรื่อที่มีกลีบเนื้ออูมชุ่มเยิ้มไปด้วยน้ำหวานใสไหลอาบเปียกชุ่มขนอ่อนนุ่ม ภัทร์ประคองท่อนเนื้อชายแกร่งของเขาจ่อเข้ากับรอยแยกเปียกชื้นของพิมพ์ แล้วกดสะโพกสอบสอดแทรกเข้าไปในรูสวาทของเธอในคราวเดียวจนสุดโคน
"กรี๊ด... อ๊า... แน่นจัง... ภัทร์... อ๊ะ อ๊า..." พิมพ์กรีดร้องครางยาวเหยียดด้วยความเสียวสะท้านปางตายเมื่อช่องทางอุ่นแน่นถูกเติมเต็มด้วยท่อนเนื้อแกร่งยาวใหญ่ ััสิบเท่าสร้างความซ่านสยิวจนเธอต้องขมิบรัดแก่นกายของเขาแน่นตุบ ๆ ร่างกายเกร็งกระตุกตอบรับอย่างรุนแรง
ภัทร์สูดปากร้องครางต่ำ "ซี้ด... พี่พิมพ์... รูพี่แน่นตอดรัดผมดีเหลือเกิน... เสียวสุด ๆ เลยครับ..." ชายหนุ่มเริ่มซอยสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องรักของพิมพ์เป็จังหวะหนักหน่วงดุดัน เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องห้องบำบัดหลัก
ภาพความเร่าร้อนดุดันหลังม่านกระจกเงาและเสียงประสาทััสิบเท่าที่ดังกึกก้องในหูฟังทำให้ลมหายใจของภพหอบถี่กระชั้น ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ดวงตาจับจ้องภาพการร่วมรักของภรรยาแสนรักและน้องชายแท้ ๆ ด้วยความรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง แก่นกายของเขาภายใต้กางเกงขยายตัวตึงแน่นปวดหนึบ แต่ก็ยังขาดตัวกระตุ้นสุดท้ายที่จะทำลายกรงขังศีลธรรมของเขาอย่างสมบูรณ์
ในจังหวะนั้นเอง ประตูด้านหลังห้องสังเกตการณ์เปิดออกอย่างเงียบกริบ ดร.น้ำฟ้า ก้าวเดินเข้ามาในความสลัวอย่างเงียบเชียบ แสงสีแดงบางเบาจับใบหน้าสวยเย้ายวนและสรีระอวบอิ่มทรงเสน่ห์ของเธอ น้ำฟ้าทรุดกายลงนั่งเคียงข้างภพบนโซฟาหนังหรูหรา กลิ่นกายหอมหวานรวยรินโชยเข้าจมูกของชายหนุ่ม
เธอเลื่อนมือเรียวนุ่มที่ชโลมน้ำมันอุ่นร้อนวางลงบนหน้าขาแกร่งของภพ ลูบไล้ขึ้นลงช้า ๆ อย่างอ่อนโยน ปลอบประโลมความสับสนในดวงตาของเขา
"เฝ้าดูความสุขสมของพวกเขาให้เต็มตานะคะคุณภพ..." น้ำฟ้ากระซิบข้างใบหูของเขา เสียงหวานต่ำของเธอแทรกผ่านเสียงครางของพิมพ์ในหูฟัง "ไม่มีข้อห้าม ไม่มีศีลธรรมใด ๆ กีดกั้นคุณได้อีกแล้วในห้องนี้... ทุกสิ่งที่คุณเห็นคือกามารมณ์ที่พวกเขาร่วมปรนเปรอเพื่อแสดงความซื่อสัตย์ต่อหน้าคุณ..."
มือเรียวของน้ำฟ้าเลื่อนไปที่ขอบกางเกงของภพ รูดซิปดึงปลดมันลงอย่างนุ่มนวลและแ่เบา เธอสอดมือเข้าไปช้อนประคองแก่นกายอุ่นร้อนของภพออกมาััอากาศภายนอก แก่นกายของเขาที่เคยอ่อนระทวยบัดนี้ขยายตัวยาวใหญ่อุ่นพล่านขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แต่น้ำฟ้ารู้ดีว่าเธอยัง้าการบำบัดขั้นถัดไปเพื่อปลดล็อกมันอย่างแท้จริง
น้ำฟ้าใช้นิ้วเรียวที่เคลือบน้ำมันร้อนชโลมลูบไล้ไปทั่วท่อนลำเนื้อและปลายหัวหยักสีเข้มของภพ รูดรั้งดึงขึ้นลงเป็จังหวะเนิบนาบสลับกับการบีบคลึงเบา ๆ ที่โคนแก่นกาย ชายหนุ่มแอ่นกายขึ้นครางหอบต่ำในลำคอด้วยความเสียวสะท้านที่วิ่งพล่านไปทั่วสันหลัง
หลังกระจกเงาด้านเดียว ภัทร์กำลังโหมกายซอยสะโพกอย่างป่าเถื่อนรุนแรง สะโพกแกร่งกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องรักของพิมพ์ไม่ยั้ง แรงกระแทกส่งให้ร่างอวบอิ่มของพิมพ์สั่นคลอนไปตามจังหวะ เต้าเนื้อขนาดใหญ่แกว่งไกวสะบัดไปมา ยอดอกสีหวานชูชันเปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ พิมพ์กรีดร้องครางระงมเสียงหวานแฉะชื้น "อ๊า... แรงอีก... ภัทร์... กระแทกเข้ามาลึก ๆ เลย... รูรักของพี่อยากได้ท่อนเนื้อของเธอ... อ๊ะ อ๊ะ อ๊า..."
เสียงหวานครางประเจิดประเจ้อของพิมพ์ประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวานก้องหูฟังของภพ น้ำฟ้าจ้องมองแก่นกายของภพสลับกับภาพบนกระจก ก่อนจะโน้มใบหน้าสวยหวานลงไปหาแก่นกายแกร่งร้อนที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า
ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อของน้ำฟ้าอ้าออกช้า ๆ กลืนกินปลายหัวหยักของภพเข้าไปในโพรงปากอุ่นเนียน ลิ้นนุ่มเปียกชื้นตวัดไล้เลียรอบรอยหยักแดงก่ำอย่างรวดเร็วและถี่รัว ดึงดูดสร้างความเสียวซ่านหนึบในช่องท้องจนภพเบิกตากว้าง สองมือเกร็งจิกแน่นเข้ากับเบาะเก้าอี้หนัง
น้ำฟ้าค่อย ๆ รูดปากดูดกลืนท่อนลำร้อนหนาของเขาเข้าไปจนลึกสุดลำคอ สลับกับการผ่อนริมฝีปากออกมาโลมเลียที่ยอดปลาย รูดรั้งท่อนเนื้อด้วยเรียวปากอุ่นนุ่มอย่างชำนาญ มืออีกข้างขยำคลึงถุงอัณฑะทั้งสองข้างสร้างความเสียวสยิวเป็เท่าทวีคูณ
ความร้อนผ่าวแฉะชื้นของปากน้ำฟ้า ผสมผสานกับภาพภรรยาสาวที่กำลังถูกน้องชายขยับโยกบดร่องรักอย่างรวดเร็วดุดัน และเสียงครางกระเส่าร้องขอความเสียวซ่านที่ประสาทััสิบเท่าส่งตรงเข้าสมอง พังทลายประตูกั้นใจและกำแพงศีลธรรมของภพลงอย่างสมบูรณ์แบบ!
แก่นกายของภพขยายตัวตึงแน่นแข็งขึงองอาจเต่งตึงขึ้นมาหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์รวดเร็วปานประกายไฟ มันสู้และเบียดตัวเข้าหาความนุ่มหยุ่นในช่องปากของน้ำฟ้าอย่างดุดัน เส้นเืใหญ่ปูดโปนตระหง่านยาวเป็ท่อนเหล็กร้อนแดงฉ่า ชายหนุ่มขยับสะโพกสอบกระแทกแก่นกายแกร่งสวนเข้าปากอุ่นของน้ำฟ้าอย่างทนไม่ไหว ครางกระหึ่มยาวเหยียดในลำคอด้วยความเสียวซ่านจนเกือบสุดขีด
น้ำฟ้าละริมฝีปากอิ่มออกมาช้า ๆ มีสายน้ำลายเหนียวใสโยงเหนี่ยวนำระหว่างยอดแก่นกายแดงก่ำของเขากับเรียวปากสวยของเธอ เธอช้อนตามองภพในความสลัว แววตาของเธอเปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนและอำนาจเหนือกว่า
"เห็นไหมคะคุณภพ..." น้ำฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะกดจิตลึกล้ำ "คุณไม่ได้อ่อนแอ ร่างกายของคุณแข็งแกร่งตื่นตัวเต็มพลังแล้ว... ภาพตรงหน้าไม่ใช่รอยร้าวหรือความทุกข์ทรมานอีกต่อไป แต่เป็กามารมณ์ที่พวกเขากำลังปรนเปรออยู่ภายใต้อำนาจและการบงการของคุณ... คุณคือเ้านายที่เป็ที่รักของพวกเขาทั้งสองคน... คุณกำลังควบคุมบงการพวกเขาทั้งคู่หลังม่านกระจกบานนี้..."
คำชี้ทางจิตวิทยาของน้ำฟ้ากวาดล้างความกังวลและความกลัวออกไปจากจิตใจของภพจนสิ้นซาก เขาตระหนักรู้แจ้งในส่วนลึกของจิตใต้สำนึกว่าเขากำลังก้าวข้ามผ่านกรงขังศีลธรรมเดิม ๆ ที่เคยเหนี่ยวรั้งเขาไว้ ความตื่นเต้นและอำนาจทำให้แก่นกายแกร่งของเขาแข็งขึงเต้นตุบ ๆ ร้อนผ่าวไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนตัวลงเลยแม้แต่น้อย
"ใช่ครับ..." ภพกระซิบเสียงสั่นระริก สายตาจ้องเขม็งไปยังภาพของพิมพ์ที่กอดคอภัทร์แน่น ขณะที่ภัทร์ซอยสะโพกสอดใส่ท่อนเนื้อรวดเร็วรุนแรงจนเกิดเสียงดังชุ่มแฉะระงม "พวกเขากำลังทำเพื่อผม... สวาทครั้งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของผม..."
ดร.น้ำฟ้าขยับริมฝีปากประโลมจูบแก่นกายร้อนของเขาอีกครั้ง รูดรั้งนิ้วมือทารอยแยกสีเข้มอย่างช่ำชองเร่งเร้าอารมณ์กระสันของภพให้สูงเฉียดเพดานความรู้สึก
หลังกระจกเงาด้านเดียว บทร่วมรักดำเนินมาถึงจุดสุดยอดรอบแรก ภัทร์กอดรัดร่างอวบอิ่มของพิมพ์ไว้แน่น มือแกร่งช้อนใต้ข้อพับขาเรียวของเธอขึ้นพาดบ่ากว้าง กดสะโพกขยับซอยเข้าหาอย่างหนักหน่วงถี่ระรัว กระแทกเน้นย้ำเข้าไปในหลุมเสียวลึกสุดของพิมพ์
"อ๊ะ... อ๊า... ภัทร์... พี่ไม่ไหวแล้ว... จะออกแล้ว... อ๊า... เสียวเหลือเกิน... อ๊าย..." พิมพ์กรีดร้องเสียงหลง ร่างกายบิดเร่าสั่นเทิ้ม ช่องรักบีบรัดตึงตอดรัดแก่นกายชายของภัทร์อย่างบ้าคลั่งถี่ ๆ
ภัทร์สูดปากซี้ดครางเสียงต่ำยาว "ซี้ด... ผมก็ไม่ไหวแล้ว... พี่พิมพ์... อ๊า..." ชายหนุ่มโถมกายกระแทกกระทั้นเน้นย้ำสองสามครั้งสุดท้ายจนสุดลำ ก่อนจะเกร็งสะโพกคาไว้ในรูสวาทของพิมพ์ ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นข้นพวยพุ่งเอ่อล้นเข้าสู่ช่องรักอุ่นร้อนของเธอทุกลำหยาด หยดน้ำรักล้นทะลักไหลอาบง่ามขาเรียวขาวปะปนกับน้ำหวานใสชุ่มเปียกโชกเบาะสีน้ำเงินเข้ม
พิมพ์เอนกายซบลงกับอกของภัทร์อย่างหมดแรง หายใจหอบถี่โยน ผิวเนื้อสีชมพูแดงระเรื่อฉ่ำเหงื่อสะท้อนแสงไฟสลัวอย่างงดงาม
ภพจ้องมองภาพความสำเร็จสมของทั้งสองคนด้วยหัวใจที่เต้นรัว ลมหายใจของเขาหอบโยน แก่นกายร้อนฉ่ายาวใหญ่สั่นสะท้านตึงแน่นอย่างที่สุด น้ำฟ้าเอื้อมมือมากุมส่วนยอดแข็งขึง รูดรั้งสร้างความเสียวซ่านทรมานใจ ชายหนุ่มเกร็งสะโพกพร้อมจะหลั่งน้ำรักออกมาเต็มที่
แต่น้ำฟ้าใช้เรียวนิ้วหัวแม่มือกดเน้นย้ำตรงจุดเสียวชะลออารมณ์ไว้ ทรุดใบหน้าลงกระซิบบังคับสยบยอมข้างใบหูของเขา
"ยังค่ะคุณภพ... ยังไม่ใช่ตอนนี้..." น้ำเสียงนุ่มนวลเปี่ยมพลังอำนาจทอดสะกด "ความกระสันอุ่นพล่านและแก่นกายแข็งขึงองอาจนี้จะคงตื่นตัวตึงแน่นอยู่ตลอดคืน... รหัสสะกดจิตจะตรึงความเสียวซ่านนี้ไว้ไม่ให้มอดดับ... จนกว่าคุณจะก้าวผ่านกระจกบานนี้เข้าไปร่วมควบคุมบงการพวกเขาทั้งสองด้วยตัวเองในวันพรุ่งนี้..."
ภพครางอือยอมสยบต่อคำสั่งบงการของน้ำฟ้า ร่างกายของเขาร้อนรุ่มแต่กลับไม่มีอาการอ่อนตัวลงเลย แก่นกายยาวใหญ่ยังคงแข็งตึงชี้นำชูชันอย่างมีพลังเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างอัศจรรย์ ความกังวลเื่การเสื่อมสมรรถภาพดับสูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย
น้ำฟ้าช่วยจัดกางเกงของภพกลับเข้าที่ ดึงหูฟังไร้สายออกจากศีรษะของเขาเบา ๆ สบตากล้องมองชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มพึงพอใจในผลงานบำบัดรักษาขั้นแรก
"กลับไปพักผ่อนและควบคุมความกระสันนี้ไว้ให้ดีนะคะคุณภพ..." น้ำฟ้าเอ่ยเสียงหวานละมุน "พรุ่งนี้คือวันของคุณ... วันที่เ้านายเช่นคุณจะได้ร่วมปกครองเตียงบำบัดรักสี่ชีวิตอย่างแท้จริง..."
ภพมองดูร่างของพิมพ์และภัทร์ที่หลับพริ้มด้วยความสุขสมปะปนเหนื่อยอ่อนบนเตียงหลังกระจกเงา ก่อนจะหันมามองนักสะกดจิตสาวด้วยแววตาซาบซึ้งและยอมสยบจำนนต่อศาสตร์สะกดจิตบำบัดนี้อย่างหมดสิ้น
- - - -
ภายหลังการสิ้นสุดกระบวนการบำบัดขั้นแรก ภพยังคงนั่งหอบหายใจโรยรินอยู่บนเก้าอี้หนานุ่มตัวโปรดในห้องเฝ้าสังเกตการณ์ แสงสีแดงสลัวที่ลอดพ้นขอบเพดานฉาบทาลงบนเรือนร่างหนาของเขาจนแลดูเป็สีส้มอบอุ่น ชายหนุ่มรู้สึกราวกับเพิ่งตื่นขึ้นจากความฝันอันยาวนาน ทว่าแก่นกายแกร่งร้อนที่ตั้งตระหง่านอยู่ใต้กางเกงนั้นคือหลักฐานอันเด่นชัดว่าเื่ราวกามารมณ์เร่าร้อนบนเตียงกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มหลังกระจกเงานั้นเป็ความจริงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์
ดร.น้ำฟ้าขยับลุกขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเดินนวยนาดไปหยุดยืนตรงหน้ากระจกเงาบานใหญ่ รูปร่างอวบอิ่มสมส่วนของเธอในความสลัวช่างเย้ายวนชวนฝันจนยากที่สายตาของชายหนุ่มจะละไปได้ เธอวางมือเรียวเล็กลงบนกระจกตรงตำแหน่งที่ภาพสะท้อนของเธอนั้นทับซ้อนอยู่กับตำแหน่งหัวใจของภพในอีกฝั่งหนึ่ง
"คุณภพคะ..." น้ำฟ้าเอ่ยกระซิบเบา ๆ ทว่าเสียงของเธอช่างก้องกังวานและกุมพลังอำนาจจิตวิทยาไว้อย่างเหนือชั้น "สิ่งที่คุณกำลังเผชิญหน้าอยู่ในขณะนี้ไม่ใช่ความล้มเหลวหรือเื่ราวที่ควรปกปิด... แต่มันคือการเปิดเผยความซื่อสัตย์ทางกายภาพของเมียรักและน้องชายผู้ซื่อสัตย์ของคุณ... การที่พวกเขาร่วมเสพสมกันต่อสายตาคุณ มันคือกุญแจสำคัญที่ ดร.น้ำฟ้า ใช้นำทางเพื่อกู้คืนเกียรติยศความเป็ชายและความพึงพอใจในตนเองของคุณให้กลับคืนมาอย่างยิ่งใหญ่"
ภพขยับกายลุกขึ้นเดินเข้ามายืนเคียงคู่กับเธอช้า ๆ สองขาของเขายังสั่นระริกจากกระแสอารมณ์ใคร่ที่แล่นพล่านทวีคูณสิบเท่าตามระบบกระตุ้นสะกดจิต เขามองทะลุกระจกผ่านความสลัว จ้องดูแผ่นหลังขาวเนียนที่มีเหงื่อเกาะพราวของพิมพ์ ซึ่งตอนนี้นอนหลับพริ้มอยู่เคียงข้างภัทร์ ร่างบึกบึนของน้องชายของเขายังคงกอดก่ายประคองกลีบสะโพกของพี่สะใภ้ไว้อย่างแสนรัก ร่องรักสีชมพูที่เปียกโชกปะปนคราบน้ำรักสีขาวขุ่นยังคงชุ่มเยิ้มสะท้อนประกายไฟสลัว
"ดร.น้ำฟ้าครับ..." ภพสารภาพด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านแหบพร่า "ความร้อนจากปากของคุณและภาพพวกเขาสองคนร่วมรักกัน... มันดึงเอาความกระสันอยากที่ลึกที่สุดในตัวผมออกมา... ผมเคยเกลียดภาพเหล่านี้ในตอนแรก แต่บัดนี้... ผมกลับปรารถนาที่จะก้าวข้ามผืนกระจกบานนี้เข้าไปพวกเขาทั้งสองคนด้วยตัวผมเอง..."
"นั่นคือชัยชนะขั้นแรกของคุณค่ะ" น้ำฟ้าหันกลับมาประจันหน้ากับเขา มือเรียวนุ่มวางลงบนแผ่นอกกว้างของภพ ััอุ่นของฝ่ามือเธอลูบไล้ลงไปตามหน้าท้องจนถึงโคนขาแกร่งอย่างปลอบประโลม "ร่างกายของคุณไม่ได้เสื่อมถอย มันเพียงแต่ถูกกักขังอยู่ในกรอบของศีลธรรมเดิม ๆ ที่ขัดขวางทางเดินพลังชีวิต... เมื่อคุณยอมรับอำนาจในการบงการครั้งนี้ แก่นกายของคุณก็พร้อมจะผงาดแข็งขึงอย่างองอาจไร้ขีดจำกัด"
เธอยกนิ้วชี้เรียวสวยแตะที่ริมฝีปากอิ่มของตนเอง ซึ่งยังคงมีความชุ่มชื้นจากแก่นกายร้อนของเขาเปรอะเปื้อนอยู่บางเบา สายตาของน้ำฟ้าฉายประกายแวววาวลึกลับ "คืนนี้... พิมพ์และภัทร์จะหลับใหลอย่างสงบอยู่บนเตียงบำบัดหลักนี้ภายใต้รหัสสะกดจิตเหนี่ยวนำ... ร่างกายของพวกเขาทั้งสองจะรักษาความพร้อมและความกระสันตอบสนองต่อคำสั่งของคุณตลอดเวลา... ส่วนคุณ... จงกลับไปนอนพักผ่อนที่ห้องรับรองพิเศษ และรักษาเปลวไฟความใคร่นี้ไว้ไม่ให้มอดดับลงไป"
ภพกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืน ความร้อนปวดหนึบที่ส่วนปลายแก่นกายเต้นตุบ ๆ สร้างความทรมานใจอันแสนหวานอย่างยิ่ง "แล้ววันพรุ่งนี้... การบำบัดขั้นสูงสุดจะเป็อย่างไรครับ ดร.น้ำฟ้า..."
"วันพรุ่งนี้..." น้ำฟ้ากระซิบชิดริมหูของเขา ส่งความร้อนจากลมหายใจโชยแตะแก้มสลัว "ประตูเชื่อมระหว่างสองห้องจะถูกเปิดกว้างออกอย่างถาวร... คุณจะก้าวเดินเข้าไปในห้องบำบัดหลักในฐานะเ้านายผู้ความสัมพันธ์นี้... คุณจะได้ร่วมใช้แก่นกายแกร่งร้อนสอดแทรกเข้าไปในรูรักที่เปียกชุ่มของพิมพ์ สลับสับเปลี่ยนเข้ามาในร่องรักอุ่นเปียกของฟ้าเอง... เราทั้งสี่ชีวิตจะร่วมประสานกระแสประสาทรักทวีคูณสิบเท่าและเสร็จสมหลั่งน้ำรักพวยพุ่งปะปนเปียกชุ่มผ้ากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มพร้อม ๆ กันค่ะ..."
คำบรรยายถึงบทร่วมรักประสานสี่ร่างที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้เปรียบเสมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงกามารมณ์ในอกของภพ จินตนาการถึงภาพร่างกายขาวผ่องของพิมพ์ที่ถ่างอ้ารองรับท่อนเนื้อของเขาสลับกับช่องทางอุ่นแน่นของน้ำฟ้า โดยมีน้องชายแท้ ๆ ช่วยโถมซอยสะโพกปรนเปรอกระตุ้นจากด้านหลัง มันช่างเป็สวาทสามร่างสี่ร่างที่เปี่ยมล้นไปด้วยตัณหาอันยิ่งใหญ่เกินกว่าศีลธรรมขีดกั้น
แก่นกายแกร่งของเขาตอบรับความคิดนั้นทันทีด้วยการแข็งขึงตึงแน่นยาวใหญ่จนปวดตึงเนื้อตัว ร้อนผ่าวราวกับท่อนเหล็กกล้าที่ผ่านการเผาไฟจนแดงก่ำ ไม่มีทีท่าว่าจะหย่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย
ดร.น้ำฟ้าแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจสูงสุดต่อผลลัพธ์ทางกายภาพของชายหนุ่ม เธอเอื้อมมือไปตบต้นขาแกร่งของเขาเบา ๆ เป็เชิงบอกให้ผ่อนคลาย "ตอนนี้... ขอให้คุณภพเดินกลับไปยังห้องพักส่วนตัวนะคะ... ปล่อยให้ความปรารถนานี้สลักแน่นอยู่ในเนื้อตัว... พรุ่งนี้พวกเราพร้อมแล้วที่จะปรนเปรอและยอมสยบต่ออำนาจบงการของคุณอย่างแท้จริง..."
ภพพยักหน้ารับคำสั่งอย่างนบนอบ เขามองลอดกระจกเงาด้านเดียวเป็ครั้งสุดท้าย จ้องดูร่างอวบอิ่มเปลือยเปล่าของพิมพ์ที่กอดประสานกอดก่ายกายเนื้ออยู่กับภัทร์ด้วยดวงตาที่แฝงด้วยความกระสันและการยอมรับในอำนาจของตน ก่อนจะก้าวเดินตาม ดร.น้ำฟ้า ออกจากห้องเฝ้าสังเกตการณ์พิเศษอย่างผู้ชนะที่มีพลังทางกายกลับคืนมาอย่างยิ่งใหญ่
บัดนี้ ความคิดที่กักขังเขาไว้ได้ทลายสิ้นแล้ว และวิถีแห่งการร่วมรักบงการกำลังจะปะทุขึ้นในวันพรุ่งนี้อย่างงดงาม
---
11K
