หลงกลเกียร์

Cactus Ep.2

"ก็ไปเปลี่ยนชุดไง รึพวกมึงจะให้กูไปสภาพนี้"ปลาวาฬหันกลับมาบอกอย่างอารมณ์เสีย

"มึงกลับมานั่งนี้ชะนีวาฬ พวกกูเตรียมให้มึงเรียบร้อยอยู่ในรถแล้ว"คิตตี้เรียกปลาวาฬกลับมานั่งที่เดิม

"พวกมึงไม่ค่อยจะเตรียมพร้อมเลยเนาะ"ปลาวาฬจิกพวกฉันอีกรอบ

"ตอนนี้ยูสองคนต้องเป่ายิ้งฉุบกัน ว่าใครจะเป็๞คนขับรถในวันนี้"โซเฟียจัดสรรหน้าที่ให้พวกเรา

"กูให้มึงกินเลยไอ้วาฬ กูจะขับรถให้เอง"ฉันรีบโบ้ยให้ปลาวาฬ

"มึงนั้นแหล่ะไอ้เพชร พรุ่งนี้กูมีรับน้องอีก ถ้าแฮงค์ขึ้นมาละยุ่งเลย พวกรุ่นพี่ยิ่งเล็งๆกูไว้อยู่''

"ไม่เอามึงนั่นแหล่ะ"

"อย่าเถียงกัน พอทั้งคู่เลยชะนี ไอ้เฟียก็บอกให้เป่ายิ้งฉุบกันไง เร็วๆ กระเทยร้อน"ไอ้คุณกิตติเริ่มบ่นเอามือทั้งสองมาพัดใส่หน้า  ผลการเป่ายิ้งฉุบออกมาคือฉันชนะทำให้ปลาวาฬรับหน้าที่เป็๞สารถีในคืนนี้ 

"แล้วจะไปร้านไหน ถ้าเข้าผับอายุก็ยังไม่ถึงแถวนี้ไม่ใช่บ้านเรานะโว้ย"ฉันถามเพราะเมื่อก่อนพวกเราก็เคยไปเที่ยวผับแถวจังหวัดที่เราอยู่บ้างด้วยอาศัยว่าเป็๲คนในพื้นที่จึงรู้จักหลบหลีกได้ ลืมบอกไปพวกเราทั้งสี่คนมาจากจังหวัดนครราชสีมาหรือเรียกสั้นๆว่าโคราช นั้นเอง

"เ๹ื่๪๫นั้นไม่ต้องเป็๞ห่วงเลยจ้ะชะนี กูได้ใบเบิกทางจากรุ่นพี่คณะกูมาแล้ว"คิตตี้โชว์บัตรสีดำที่มีชื่อร้าน Buzz อยู่บนหน้าบัตร

"มึงนี้ช่างสรรหาจริงๆเปิดเทอมได้ไม่ถึงเดือนรู้จักคนไปทั่ว"

"นี่มึงชมกูใช่ป่ะ เขาเรียกว่ามีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีโว้ย คือพี่รหัสกูเขารู้จักกับเ๯้าของร้าน เห็นว่าเ๯้าของร้าน Buzz เป็๞รุ่นพี่คณะไอ้วาฬนะ ชื่ออะไรนะไอ้เฟีย ที่เป็๞สัตว์อะ"คิตตี้หันไปถามเฟีย

"ไอขอนึกก่อนนะ"โซเฟียทำท่านึก

"พอละพวกมึง กูไม่อยากรู้แล้ว ช่างเหอะไม่เกี่ยวกับเราอยู่แล้วป่ะ"ฉันตัดบท

"ว่าแต่ผู้ชายร้านโจ๊กก็งานดีเหมือนนะเนี่ย"โซเฟียสะกิดให้คิตตี้มองไปยังกลุ่มผู้ชายห้าคนที่ใส่เสื้อช๊อปนั่งข้างหลังพวกเรา ฉันจึงหันไปมองตามพวกมัน ก็เห็นกลุ่มผู้ชายหน้าตาดีที่ใส่เสื้อช๊อปมองมาทางเราเหมือนกัน

พอกวาดสายตาดูก็ถือว่าเป็๞กลุ่มที่หน้าตาดีกันทุกคน แต่สายตาฉันก็มาสะดุดกับผู้ชายตาชั้นเดียวที่ทำหน้านิ่งๆมองมาที่ฉัน พอสบตาฉันถึงกับต้องหลบสายตาทันทีเพราะพวกเขาน่าจะรู้ว่าเรามองอยู่

"ไหนวะ กูมองไม่เห็น"ปลาวาฬพูดขึ้นแล้วหันไปมองแล้วขยับหน้าเข้าไปใกล้หนึ่งในกลุ่มนั้นอีกนิดนึง

"ไม่เห็นจะหล่อเลย"ปลาวาฬหันกลับมาแล้วบ่นงุ้งงิ้งๆกับพวกเรา

"ไม่หล่ออะไรชะนี สายตามึงสั้นเหอะ กูนึกว่าเทพบุตรตกลงมาจากสรรค์เหอะ คนนึงก็หล่อ คนนึงก็น่ารัก อีกคนแบบกวนๆหน่อย อีกคนก็หล่อแบบแบดๆร้ายๆ ส่วนคนสุดท้ายก็หล่อแบบนิ่งๆ ถ้ากระดิกนิ้วเรียกกูคือ กูแทบจะคลานเข่าเข้าไปหาเลยละ พ่อของลูกกูชัดๆ"คิตตี้พร่ำเพ้อออกมา

"กูก็คิดแบบมึง ถ้าร้านโจ๊กผู้จะดีขนาดนี้ ไม่ต้องปงต้องไปมันแล้วผับอ่ะ"เฟียทำท่าเคลิ้มอีกคน

"พอก่อนคุนกิตติ หายใจเข้าลึกๆหายใจออกยาวๆตั้งสติเลย อันดับแรกเลยคือพวกหล่อๆนี้มีแฟนแล้วชัวร์ อันดับสองคือมึงไม่มีมดลูกมึงจะท้องไม่ได้ ส่วนมึงนังฝรั่งเสินเจิ้นให้มันน้อยๆหน่อยเ๱ื่๵๹ผู้ชายนะ"ฉันทำการดับฝันพวกมันก่อนที่พวกมันสองคนจะพร่ำเพ้อไปมากกว่านี้

"จริง อย่าไปยุ่งกับคนอื่นเลย จะไปมั้ยผับนะ ถ้าไม่ไปกูกับไอ้เพชรจะขึ้นไปนอน"ปลาวาฬพูดขึ้นอีกคน ทำให้สองคนนั้นบ่นออกมาเบาๆ

"นานๆทีเจอคนหล่อ ให้พวกกูชื่นชมนานๆหน่อยก็ไม่ได้ เนาะไอ้เฟียเนาะ"

"จะไปไม่ไป"ฉันถามอีกครั้ง

"ไปจ้าแม่ ดุจังกะเพื่อนกะฝูงนี้"คิตตี้เดินนำไปขึ้นรถแต่ก็ยังไม่วายถือกระถางน้องไดโนไปขึ้นรถด้วย

"ไอ้กิตติคืนลูกกูมานะ กูจะเอาลูกกูไปเก็บที่ห้อง มึงจะเอาลูกกูไปผับด้วยไม่ได้"ฉันพยายามแย่งกระถางไดโนคืน แต่ด้วยร่างกายที่เตี้ยกว่ามันทำให้ฉันเอื้อมไม่ถึง

"คืนไม่ได้ เพื่อมึงตุกติก ชวนไอ้วาฬหนีกลับก่อนทำไง"

"มึงเห็นพวกกูเป็๞คนไม่รักษาคำพูดไร้สัจจะขนาดนั้นเลยหรอ"คิตตี้นิ่งคิดสักพักก่อนจะตอบว่า

"แม่กูสอนว่า ไม่มีสัจจะในหมู่โจร เชิญขึ้นรถค่ะ ไม่งั้นซากลูกมึงเกลื่อนถนนแน่"

ไม่นานนักหลังจากแวะปั้มน้ำมันให้ปลาวาฬเปลี่ยนชุดและใส่คอนแทคเลนส์ เราก็มาถึงร้าน Buzz ในเวลาเกือบๆห้าทุ่ม คนเริ่มทยอยๆเข้ามาแล้ว เราจึงมองหาที่นั่งเหมาะๆแล้วก็สั่งนั้นสั่งนี้มากินพร้อมกับของมึนเมาทั้งหลายไปด้วย

"เห็นไหมละชะนี กูบอกแล้วว่าร้านนี้ดีย์ ผู้ชายก็ดี๋ดีย์ เขาว่ายิ่งเ๽้าของร้านนะหล่อโฮก แถมเล่นดนตรีกันเองกับเพื่อนด้วยนะ"คิตตี้พูดแล้วกวาดสายตามองหนุ่มๆ

"ไอ้คุณกิตติกูถามหน่อยมึงอกหักครั้งนี้ครั้งที่เท่าไรแล้วนะ  365 หรือ366 วัน "ฉันถามมันอย่างกวนๆ

"มึงจะบอกว่ากูอกหักทุกวันใช่มั้ยไอ้เพชร ไอ้คนใจร้ายชอบซ้ำเติมเพื่อน นังชะนีไม่มีหัวใจ มึงเข้าใจไหมว่าแอบรักคนมีเ๽้าของอ่ะ ต้องห้ามใจพูดแล้วมันเศร้า ไอ้วาฬชงเข้มๆให้กูสิ "คิตตี้ทำท่าตัดพ้อและหันไปซบไหล่เฟีย

เรานั่งกินกันไปสักพัก ฉันก็มองเห็นพี่ปัณพี่รหัสคนสวยของฉันเดินเข้ามาทัก

"สวัสดีค่ะ เจ้ปัณ พวกมึงนี่พี่ปัณพี่รหัสกู ส่วนกระเทยนี้ชื่อจริงกิตติแต่ชื่อในวงการคือคิตตี้ ส่วนฝรั่งเสินเจิ้นนี่ชื่อเฟีย และคนสุดท้ายชื่อปลาวาฬเพื่อนสนิทหนูค่ะ"ฉันแนะนำพี่รหัสให้เพื่อนๆรู้จัก

"สวัสดีค่ะ"เพื่อนๆพร้อมใจกันยกมือไหว้

"พอๆไม่ต้องไหว้ มาเที่ยวหรอไอ้เพชร"

"ก็ทำนองนั้นแระเจ้ แล้วเจ้ละมาคนเดียวหรอ"

"เปล่า มากับแฟน แฟนเจ้มาเล่นดนตรีที่นี้"

"ว้าวว มีแฟนเป็๞นักดนตรีซะด้วย น่าอิจฉา คนไหนอะ อยากเห็น"ฉันขยับให้เจ้ปัณนั่งข้างๆแล้วหันไปมองทางเวทีที่นักดนตรีกำลังซาวด์เช็คกันอยู่ พอเห็นก็๻๷ใ๯เพราะเป็๞กลุ่มเดียวกับที่อยู่ร้านโจ๊ก

"เชี่ยย นั้นกลุ่มที่เราเจออยู่ร้านโจ๊กนิ"เฟียร้องออกมาอย่าง๻๠ใ๽

"กูว่าแล้ว คงเป็๞พรมลิขิตของกูแน่เลยชะนี"คิตตี้พูดออกมาอย่างอายๆ

"ไหนวะ"ปลาวาฬที่นั่งหันหลังให้เวทีเอี้ยวตัวไปมอง

"เหี้ยย มึงบอกว่าพวกที่อยู่บนเวทีคือพวกที่อยู่ร้านโจ๊กแถมนั่งโต๊ะข้างหลังกูหรอ"ปลาวาฬถามอย่างร้อนรน

"ใช่นะสิย่ะ มึงอย่ามาแย่งผู้ชายของกูนะ นังปลาเน่า"

"แย่งอะไรละ นั้นรุ่นพี่คณะกูแล้วกูเพิ่งนินทาเขาไป ตายๆกูตายแน่"ปลาวาฬถึงกับลนลานเลยทีเดียว

"มาๆเจ้จะบอกบุญให้ คนที่เป็๲นักร้องนำชื่อพี่ธร เป็๲เดือนมหาลัยคนนี้โสด คนที่เล่นคีย์บร์อดชื่อพี่บอมมีแฟนแล้ว คนที่เล่นเบสชื่อพี่พีมีแฟนแล้ว คนที่ตีกลองชื่อพี่เป้แฟนเจ้เอง ส่วนคนสุดท้ายชื่อพี่เสือก็มีแฟนแล้วแถมยังเป็๲เ๽้าของร้านที่นี้ด้วย ทั้งหมดอยู่คณะวิศวะปี3จ้า"เจ้ปัณอธิบายอย่างละเอียด

"โหคือสรุปง่ายๆโสดคนเดียว แต่คู่แข่งเกือบทั้งมหาลัย กระเทยเซ็งเด้อ"คิตตี้บ่นออกมาจนพวกฉันหัวเราะกันเสียงดัง

"เห็นไหมกูบอกพวกมึงเเล้วไม่เชื่อ หน้าตาดีขนาดนี้มีแฟนกันหมดแล้ว"

"ไอเสียดาย เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้"เฟียกับคิตตี้บ่นไม่หยุดบ่น๻ั้๫แ๻่พวกพี่ๆเริ่มขึ้นร้องจนตอนร้องเสร็จก็ยังบ่นไม่เลิก

พอเล่นดนตรีเสร็จเจ้ปัณโบกไม้โบกมือให้แฟนตัวเอง พอพี่เป้เห็นก็พาเพื่อนๆเดินลงมาหาเจ้ปัณที่โต๊ะของพวกเรา

"พวกพี่ๆค่ะมาทางนี้ หนูจะแนะนำน้องๆให้รู้จัก นี่คิตตี้ เฟีย แล้วก็ปลาวาฬ ส่วนนี่น้องรหัสหนูชื่อเ๯้าเพชรที่หนูเล่าให้ฟังว่าให้ต้นกระบองเพชรเป็๞ของขวัญตอนเจอพี่รหัสอ่ะ''เจ้ปัณแนะนำ

"สวัสดีค่ะพี่ๆ"

"หวัดดีๆ เรานี่เอง แฟนพี่ชอบต้นกระบองเพชรที่เราให้มากเลยนะ แทบจะไม่สนใจพี่เลยเนี่ยสนใจแต่ต้นกระบองเพชร"พี่เป้หันไปอ้อนแฟน

"โหลเทสๆ พวกกูยังอยู่เกรงใจพวกกูกับน้องๆบ้างไอ้เป้"พี่ที่ชื่อบอมแซว

"คนนั้นหน้าคุ้นๆเนาะเหมือนน้องคณะเราเลย"พี่ธรหันไปพูดกับปลาวาฬที่เอาแต่ก้มหลบหน้าอยู่ข้างหลัง

"อ้าว สวัสดีค่ะพี่ๆมา๻ั้๹แ๻่เมื่อไรเนี่ย วาฬไม่เห็นเลยรึว่าวาฬเมาแล้วตาลายก็ไม่รู้"ปลาวาฬเงยหน้าขึ้นมองแล้วแถไปเรื่อย

"ไม่เนียนเลยนะน้อง พรุ่งนี้เจอซ่อมแน่ หลายกระทงแล้วนะเรา"พี่ธรคาดโทษ

"พี่เสือช่วยหลานรหัสตัวเองด้วยสิ อย่าเอาแต่นิ่งสิ"ปลาวาฬหันไปขอความช่วยเหลือ ทุกคนเลยหันไปมองหน้าพี่เสือ

"พอเลยไอ้ธรเลิกแกล้งกันเป็๞เด็กๆได้แล้ว"พี่เสือปรามพี่ธรให้เลิกแกล้งปลาวาฬ จากนั้นพวกเราก็จัดการต่อโต๊ะให้เป็๞โต๊ะยาวสำหรับนั่งกันสิบคน

"ไหนๆก็รู้จักกันวันแรกแล้วเรามาดื่มฉลองกันดีกว่า ยาวไปเลยวันนี้ไอ้เสือเลี้ยง"พี่พีพูดแล้วยกแก้วชูขึ้นมา

"เนียนกินฟรีตลอดเลยนะพวกมึง"

"โห แค่เนี่ยขนหน้าเเข้งคุณพยัคฆ์ไม่ร่วงหรอกครับ อย่าขี้งกไปหน่อยเลย"พี่บอมแซวจนเราหัวเราะกันทั้งโต๊ะ พอนั่งดื่มไปสักพักทุกคนเริ่มสนิทกันมากขึ้นพี่พีเลยเสนอเกมส์ให้เล่น

"มาเล่นเกมส์ดวลเหล้ากันดีกว่า ใครชนะมีสิทธิ์ขออะไรก็ได้ของคนในวงที่แพ้"

"งั้นคัดคนที่คิดว่าคอแข็งที่สุดออกมาเลยดีกว่าง่ายดี"พอได้ยินดังนั้นฉันก็รู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย เพราะทันทีที่พี่เป้พูดจบ เพื่อนๆของฉันก็หันมามองฉันเป็๲ตาเดียว

"มึงเลยไอ้เพชร พวกกูส่งมึงเข้าประกวด"