ในคืนนั้น ปิงหยางได้ทะลวงระดับเป็ นักสู้กำลังภายในขั้นกลางแล้ว
"ข้ารู้สึกว่าข้าบ่มเพาะเร็วขึ้นกว่าเดิมอีก เพราะอะไรกัน"
"นั่นเพราะิญญาของข้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างนั้นหรือ?"
รุ่งขึ้น ปิงหยางก็ได้ตื่นขึ้นมาตามปกติ หลังจากที่ผ่านไปสักพักหวังหรูอวิ๋นก็เรียก ปิงหยาง ไปที่ลาน
"วันนี้ข้ารู้สึกได้ว่าการบ่มเพาะของเ้านั้นเพิ่มขึ้นมา เพราะฉะนั้นวันนี้ข้าจะสอนประสบการณ์ต่อสู้ให้เ้า" หวังหรูอวิ๋นกล่าว "มาประลองกัน ข้าจะใช้พลังบ่มเพาะเท่ากับเ้า เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงไปว่าข้าจะเอาเปรียบเ้า"
'ไม่เรียกว่าเอาเปรียบได้อย่างไร ท่านอายุตั้งเท่าไรแล้ว ส่วนข้าเพิ่งจะฝึกวรยุทธ์ไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ' ปิงหยางยิ้มเจื่อนๆ
"ไปเลือกอาวุธมาซะ" หวังหรูอวิ๋นกล่าวก่อนที่จะชี้ไปที่ชั้นวางอาวุธที่ทำขึ้นจากไม้เพื่อใช้ในการฝึก
จากนั้นนางก็หยิบดาบไม้เล่มหนึ่งออกมา
ปิงหยางก็เดินไปหยิบดาบไม้อีกเล่มเช่นกัน
หวังหรูอวิ๋นปรับระดับพลังของนางเป็นักสู้กำลังภายในขั้นกลางหยิบเหรียญทองออกมาพร้อมกับกล่าวว่า "เมื่อเหรียญนี้ตกลงถึงพื้นเป็สัญญาณเริ่มการประลอง เ้าพร้อมหรือไม่ หยางเอ๋อ"
"ข้าพร้อมแล้วครับ ท่านแม่"
จากนั้นหวังกรูอวิ๋นก็ดีดเหรียญทองขึ้นไปบนอากาศ
3
2
1
ติ้ง...
ฟึ่บ!!! หวังหรูอวิ๋นหายไปจากที่ๆนางยืนอยู่
'เร็วมาก' ปิงหยางคิดในใจ 'เนตรเทวะ' หลังจากนั้นดวงตาของปิงหยางก็มีแสงสีทองอ่อนๆออกมา
ฟึด!
ปัง!!! เสียงดาบกระทบกัน
ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!
ฉัวะ!!
ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!
ฉัวะ!
เสียงดาบไม้กระทบกันจนดังก้องไปทั่วลานทันที ปิงหยางถึงจะป้องการได้บ้าง แต่ก็ได้รับาแมาเล็กน้อย ส่วนหวังหรูอวิ๋นนั้นปิงหยางไม่แม้แต่จะเฉียดตัวนางได้แม้แต่นิดเดียว นางสามารถรับไว้ด้วยดาบของนางทุกครั้ง
"โอ้ หยางเอ๋อ ดูเหมือนว่าฝีมือของเ้าจะค่อนข้างดีเลยทีเดียว แต่ในโลกอันกว้างใหญ่นี้ มันไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง"
"แม่จะแสดงให้เ้าดูว่าระดับ ดาบดั่งใจนึก มันเป็อย่างไร"
จากนั้นนางก็ใช้ดาบแทงไปหาปิงหยาง การใช้ดาบของนางดูลื่นไหลอย่างมากไม่แม้แต่จะติดขัดสักนิด
ดาบที่แทงออกไปเร็วเป็อย่างมากจนปิงหยางไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย
กระเด็นถอยหลังไปพร้อมกับมีแผลบริเวณปลายหัวไหล่
"เอาล่ะ วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน ไปพักรักษาตัวซะ" จากนั้นนางก็เดินจากไป
ปิงหยางเข้าไปในห้องของตนก่อนจะกินยารักษา ผ่านไปสักพักาแเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อย
"เอาล่ะ ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย ไปเที่ยวเล่นดีกว่า"
จากนั้นปิงหยางก็ไปเดินเล่นที่ตลาดกลางเมือง
"เร่เข้ามา ไก่ย่างอร่อยๆทางนี้เลย"
"ใครสนใจเครื่องประดับสวยๆ ลองเข้ามาดูก่อนได้เลย"
"เชิญรับชม เทคนิคการแร่ปลาของตระกูลข้า"
เสียงะโของพ่อค้าแม่ค้าดังอยู่ทั่วตลาด
ปิงหยางมีเงินอยู่ 500 เหรียญทองกับเหรียญเงินอีกนิดหน่อย
ปิงหางเดินเข้าไปที่ร้านๆหนึ่งก็จะพูดว่า
"พ่อค้า ข้าขอไก่ย่าง 3 ไม้"
"อะนี่ 9 เหรียญทองแดงเ้าหนู"
จากนั้นปิงหยางก็ยื่นเงินให้ก่อนจะรับไก่ย่างมา
ปิงหยางแวะดูร้านรวงต่างๆไปเรื่อย จนมาถึงร้านๆหนึ่งที่ชื่อว่า'หอการค้าน้อม์'
"ยินดีต้อนรับ นายน้อย วันนี้มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่" พนักงานสาวกล่าวกับปิงหยางด้วยท่าทีนอบน้อม
"เอ่อ ข้า้ายาฟื้นฟูาแระดับต่ำน่ะ" (ที่ปิงหยางกินไปตอนแรกคือยารักษาเหมือนกันครับ แต่เป็แบบระดับต่ำกว่า)
"ได้เลยค่ะ นายน้อย เอากี่ขวดดีคะ?" พนักงานสาวกล่าว
"ขวดเดียวก็พอแล้ว" ปิงหยางตอบกลับ
"นี่ค่ะ 30 เหรียญเงิน" พนักงานหญิงหยิบขวดยามาให้ปิงหยาง ก่อนที่ปิงหยางจะส่งเงินให้พนักงาสาวคนนี้ไป
หลังจากนั้นปิงหยางก็เดินออกมากจากหอการค้าน้อมสววรค์
"รู้สึกว่าถ้าจำไม่ผิด วันนี้มีการประมูลของหอประมูลยอด8วีรชนสินะ
ทั้งหอการค้าน้อมสววรค์และหอประมูลยอด8วีรชนเป็ขุมอำนาจจากเมืองอื่นที่มาตั้งสาขาที่นี่
ว่ากันว่าผู้ก่อตั้งหอการค้าน้อม์ คือเซียนผู้หนึ่ง ส่วนหอประมูลยอด8วีรชนคือจักรพรรดิมนุษย์ระดับสุดยอดถึง8คน
เมื่อปิงหยางมาถึงหอประมูลยอด8วีรชนก็ได้เจอพนักงานต้อนรับสาวงามหน้าประตูที่คอยต้องรับผู้คนอยู่
"อ้าว นายน้อยปิงงั้นเหรอ เชิญทางนี้เลยเ้าค่ะ" พนักงานต้อนรับหญิงคนนั้นกล่าวก่อนจะนำทางพาปิงหยางไปห้องพิเศษ
เนื่องจากนางรู้ฐานะของปิงหยางว่าเป็บุตรชายของเ้าเมืองๆนี้
ปิงหยางเดินตามพนังงานสาวไปก่อนจะถามออกมาว่า "วันนี้มีมีสิ่งของดีๆบ้างหรือไม่"
"ก็มีบ้างเ้าค่ะ ทั้งเตาปรุงยา ทั้งแร่หายาก หรือไม่ก็ยาหายากบางชนิดเ้าค่ะ ส่วนของชิ้นสุดท้ายนั้นคืออะไรข้าเองก็ไม่ทราบเ้าค่ะ เนื่องจากผู้จัดงานประมูลปิดบังข้อมูลไว้"
ปิงหยางก็ฟังอยู่เงียบๆ ผ่านไปสักพักก็มาถึงห้องพิเศษห้องหนึ่ง
"ถ้านายน้อยไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอตัวก่อนนะเ้าคะ แล้วก็ถ้านายน้อย้าอะไรสามารถเรียกสาวใช้ด้านนอกได้เลยเ้าค่ะ"
ปิงหยางโบกมือก่อนที่พนักงานต้อนรับสาวจะจากไป
"เอาล่ะ มาดูกันว่าวันนี้จะมีของดีๆอะไรบ้าง"
![[Vinegary!]ติดกับดักร้าย เจ้านายที่รัก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1593095021_79620907.webp)
7K
