ร้านขายผักของเถ้าแก่พล
ขณะรอรถโดยสารวนเข้ามารับคนในตลาด เด็กสาวที่กำลังนั่งมองรอบๆเริ่มสังเกตเห็นเถ้าแก่ร้านขายผักข้างๆกำลังขอโทษขอโพยลูกค้าเกี่ยวกับการผิดสัญญาเพราะไม่มีสินค้าส่งให้ตามที่ตกลงกันไว้
เด็กสาวสะกิดพ่อเมื่อเห็นลูกค้าเดินโมโหออกมาจากร้าน นี่เป็โอกาสของเธอไม่ใช่หรือ เธอบอกแผนการของตนให้พ่อกับแม่ฟังก่อนจะเดินหาซอยเปลี่ยวไม่มีคนเพื่อหยิบผักออกมาจากมิติฟาร์ม จากนั้นก็รีบให้พ่อพาไปที่ร้านขายผัก
สองพ่อลูกแจ้งจุดประสงค์อย่างตรงไปตรงมา คราแรกนั้นเถ้าแก่ร้านขายผักยังไม่ยอมเชื่อจนกระทั่งเห็นกะหล่ำปลีที่พ่อแสนแบกใส่ตะกร้าเข้ามาด้วย กะหล่ำปลีหนึ่งหัวหนักถึงสามกิโลกรัม แต่ละหัวทั้งสดทั้งใหม่ไม่มีร่องรอยของแมลงหรือหนอนกัดกินให้เสียหายเลย
“บอกตรงๆนะครับว่าผม้าผักมากกว่า 100 กิโลกรัม ถ้ามีแค่ยี่สิบสามสิบกิโลกรัมคงไม่พอให้ลูกค้าแน่ๆ”เถ้าแก่ร้านที่ชื่อลุงพลเอ่ยด้วยน้ำเสียงจนใจ เขาเป็เ้าของร้านขายผักที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้ ทุกวันจะมีลูกค้ารายย่อยมารับผักไปขายต่อในจำนวนมาก ปกติแล้วจะมีฟาร์มที่ตกลงกันเอาไว้มาส่งให้ตามล็อต แต่วันนี้กลับเกิดผิดสัญญาทำให้ร้านของเขาต้องคืนเงินให้ลูกค้าที่มัดจำมาไว้แล้ว ความเสียหายย่อมเกิดขึ้นเป็จำนวนมาก หากไม่มีผักให้กับลูกค้า ผักในร้านที่เหลือของล็อตก่อนคงไม่เพียงพอกว่าจะหาฟาร์มผักจากที่อื่นได้ อีกทั้งยังเสียลูกค้าไปหลายเ้า มองซ้ายมองขวาไม่มีผลดีเลย
“ทางเราสามารถส่งผักให้ได้ตามจำนวนที่เถ้าแก่้าครับ แต่การขนส่งอาจจะล่าช้าหน่อยเพราะพวกเราอยู่ต่างอำเภอ”
พ่อแสนนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะแจ้งรายละเอียดจำนวนผักที่พวกตนสามารถนำส่งให้ร้านได้ การส่งผักแต่ละล็อตนั้นซื้อขายเป็ร้อยๆกิโลกรัม หากไม่มีมิติฟาร์มที่สามารถให้ผลผลิตได้ไม่จำกัดคงจะยาก แต่ตอนนี้ลูกจันทร์สามารถเร่งผลิตให้ทันล็อตต่อล็อตได้ไม่มีปัญหา
“ถ้าทางคุณแสนมีผักเพียงพอตามที่เรา้า เื่ของการขนส่งไม่ต้องเป็กังวลครับ ผมจะให้ลูกน้องขับรถไปรับถึงฟาร์ม แค่ใส่เข่งไว้รอก็พอ”
เถ้าแก่พลเป็คนกล้าลงทุน เขาถึงร่ำรวยมีเงินมีทองอย่างทุกวันนี้ เห็นผักที่อยู่ในตะกร้าก็คล้ายมีแสงสว่างมาช่วยชีวิต
“ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงครับ เราจะเก็บผักไว้ให้และให้คนของเถ้าแก่มารับตามวัน ส่วนวันนี้ผักที่ผมนำมาจะมีกะหล่ำปลี ผักบุ้งและผักคะน้า เถ้าแก่จะรับซื้อไปก่อนไหมครับ”พ่อแสนที่ทำหน้าที่เป็ผู้เจรจาแจกแจงรายการผักและจำนวน เถ้าแก่เห็นผักต้นใหญ่ใบเขียวแถมยังสดใหม่ก็ตกลงรับไว้ทั้งหมด ราคาจะถูกกว่าตลาดทั่วไปหน่อยแต่เน้นจำนวนมากอย่างไรก็ได้กำไร
พ่อแสนและลูกจันทร์จึงขอตัวไปเตรียมผักก่อนจะนำมาส่งให้
สองพ่อลูกเดินออกมาตรงซอยเปลี่ยวไม่มีคนก็ทยอยหยิบผักออกจากมิติฟาร์มจนครบจำนวนตามที่ตกลง โชคดีที่เด็กสาวสำรองผักไว้ในคลังจำนวนหนึ่ง หลังจากเช่ารถเข็นในตลาดก็นำไปส่งให้เถ้าแก่พลที่ร้าน
"มีแต่ผักสวยๆทั้งนั้นเลยนะครับ ถ้าได้แบบนี้ทุกล็อต คงต้องทำการค้ากันยาวเลย"
เถ้าแก่พลหัวเราะร่าเมื่อเห็นรถเข็นผักเข้ามา หลังจากตรวจดูผักจนพอใจแล้วก็ตกลงเื่ราคา ผักทั้งสวยทั้งสดแบบนี้เขาจะต้องขายดีมากกว่าเดิมแน่
การค้าที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวทำให้ลูกจันทร์สามารถรับเงินมากถึงสองหมื่นบาทในครั้งเดียว และยังโชคดีทำการค้าแบบระยะยาวกับทางร้านอีกด้วย
เถ้าแก่พลนับเงินสดจำนวนสองหมื่นบาทถ้วนส่งให้กับพ่อแสน ทั้งสองคนตกลงกันเื่เวลาและวันเพื่อนัดหมายรับผักครั้งต่อไป
"อย่างไรสักวันพุธโทรมาถามอีกรอบนะครับ เผื่อจะเข้าไปก่อนวัน"เถ้าแก่พลคำนวณแล้วว่าผักอาจจะกระจายออกไปจนหมดเร็วกว่าที่คาด เขาจึงจดเบอร์โทรศัพท์ส่งให้เพื่อแจ้งวันก่อนเข้าไปรับ เพราะผักต้องใช้เวลาในการเก็บเกี่ยวและการบรรจุ สองฝ่ายเมื่อเข้าใจตรงกันแล้วร่ำลากันอย่างชื่นมื่น
ลูกจันทร์กับพ่อเดินกลับมาที่ท่ารถ พวกเธอพลาดรถเที่ยวบ่ายสามโมงไปแล้วจึงต้องรอรถเที่ยวบ่ายสี่โมงแทน เด็กสาวจึงให้พ่อไปเปิดบัญชีธนาคารไว้เพื่อความปลอดภัยและง่ายต่อการทำธุรกรรมครั้งต่อไป ขณะรอพ่อไปเปิดบัญชีที่ธนาคาร แม่หวานก็หยิบเนื้อทอดกับข้าวเหนียวออกมาให้ลูกจันทร์กินรองท้อง ไม่นานพ่อก็เดินกลับมาพร้อมกับสมุดบัญชีเงินฝาก
รถเที่ยวสี่โมงวนมารับคนที่ตลาด หากเป็วันธรรมดารถต้องเต็มจนไม่มีที่นั่งแล้ว เพราะเป็่เด็กนักเรียนเลิกกลับบ้านพอดี แต่วันนี้เป็วันอาทิตย์จึงมีพื้นที่ในรถเหลือให้นั่งอยู่
พ่อแสนกับลุงปั่นเ้าของรถช่วยกันยกรถจักรยานที่ซื้อมาขึ้นไปผูกไว้บนหลังคาเพื่อให้มีพื้นที่ในรถ รวมถึงซึ้งนึ่งขนาดใหญ่ด้วย ส่วนข้าวของอื่นๆก็มีลูกจันทร์และแม่ช่วยกันดู ขากลับพ่อแสนให้รถไปส่งที่หน้าบ้านและให้เงินเพิ่มเพื่อความสะดวก วันนี้บ้านของเธอซื้อข้าวของมามากมาย หากชาวบ้านคนอื่นเห็นอาจจะนำไปพูดได้ แม่หวานี้เีวุ่นวายจึงตัดปัญหาลงหน้าบ้านแทน
มาถึงบ้านต่างก็เหน็ดเหนื่อยจากการนั่งรถ เพราะไม่ใช่รถส่วนตัวจึงใช้เวลาค่อนข้างนานกว่าจะมาถึงจุดหมายปลายทาง
แม่หวานให้ทุกคนไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้เรียบร้อย ส่วนเธอก็เข้าครัวอุ่นข้าวเหนียวและทำกับข้าวไว้กินตอนเย็น
ตอนนี้ครอบครัวของเธอมีงานส่งผักให้ร้านค้าในตัวอำเภอเพิ่มเข้ามา พ่อกับแม่จึงต้องเตรียมตัวหลายอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือตะกร้าผักและเครื่องชั่งกิโล
ลูกจันทร์เห็นทุกคนกังวลเื่เข่งผักว่าอาจจะสั่งทำไม่ทันล็อตเเรกก็โบกมือไม่ให้กังวล ในมิติฟาร์มของเธอมีเข่งสานขายหลายขนาด ราคาเริ่มั้แ่สิบเหรียญทองไปจนถึงห้าสิบเหรียญทอง
พ่อแสนจึงให้เธอกดซื้อเข่งขนาดใหญ่ที่สุดในราคาห้าสิบเหรียญทองออกมาเก็บไว้จำนวนยี่สิบเข่ง
เพื่อขายผักส่งให้เถ้าแก่พลในตัวอำเภอ แม่หวานจึงจำเป็ต้องขยายสวนผักหลังบ้านให้ใหญ่ขึ้น จากเดิมที่มีอยู่แล้วห้าแปลงก็เพิ่มอีกห้าแปลง งานในมือตอนนี้จึงล้นทำแทบไม่ทัน แม้ลูกจันทร์อยากจะจ้างคนมาช่วยแต่ก็จนใจ รอให้อะไรเข้าที่เข้าทางกว่านี้ เธอถึงจะวางใจให้คนอื่นเข้ายุ่งเกี่ยวได้ ่นี้ก็ต้องทนเหนื่อยกันไปก่อน
เด็กสาวกลับเข้ามาเพื่อเก็บผักในมิติฟาร์ม เธอเก็บผักบางส่วนไว้ในคลังและบางส่วนแบ่งขายเพื่อแลกเหรียญทอง ถึงวันที่ต้องส่งผักล็อตแรกก็ครบจำนวนพอดี
ผักในร้านค้าระบบปลดล็อคเพิ่มสองชนิดใหม่คือฟักทองและบวบ เด็กสาวจึงหว่านลงแปลงเพื่อปลูกไว้แบ่งขาย
เมื่อให้อาหารไก่ในเล้าเสร็จ เลเวลของสัตว์เลี้ยงในมิติฟาร์มก็เพิ่มขึ้น ระบบจึงปลดล็อคคอกหมูและอาหารหมูให้ทันที ลูกจันทร์ที่รอคอยมานานรีบกดซื้อลูกหมูสิบตัวและสั่งทำอาหารหมูจากโรงงานแปรรูปอาหารสัตว์ไว้ หมูพวกนี้เมื่อโตจนถึงเวลาจะสามารถเก็บเนื้อมาขายได้
เด็กสาวมีแผนจัดการเนื้อหมูชั้นดีพวกนี้แล้ว สินค้าอีกอย่างที่เธอจะทำขายเพิ่มคือเนื้อหมูแดดเดียว ในร้านค้าระบบมีถุงชีลที่สามารถเก็บเนื้อไว้ได้นานขึ้นวางขายอยู่ เธอจึงมีแผนจะส่งขายข้ามจังหวัดในอนาคต
กลับออกมาจากมิติฟาร์มได้ยินพ่อกับแม่กำลังคุยกันเื่สร้างรั้วบ้าน พ่อแสนไม่วางใจเนื่องจากตอนนี้ในบ้านมีบางอย่างที่จะให้คนนอกรู้ไม่ได้ การมีรั้วรอบขอบชิดจึงเป็เื่ที่จำเป็ ซึ่งลูกจันทร์ก็เห็นด้วย
“ถ้าอย่างนั้นรอผ่านงานบุญออกพรรษาไปก่อน พ่อลองไปถามลุงสานดูว่ารับทำไหม จะได้เข้าไปดูอิฐบล็อกมาไว้”
แม่หวานพยักหน้าขณะคำนวณเงินที่มีตอนนี้ไปด้วย อิฐบล็อกตัวละไม่ถึงบาทก็จริง แต่พอสั่งเป็จำนวนมากในครั้งเดียวก็ใช้เงินมากโขอยู่ หากไม่วางแผนดีๆ เงินอาจจะไม่พอค่าช่างด้วย
“เอาอย่างงี้ไหมจ๊ะ เราเริ่มทำกำแพงด้านหน้าให้เสร็จก่อน ด้านข้างกับด้านหลังติดพงหญ้าสูงยังไม่ต้องเร่งทำก็ได้ รอให้เรามีเงินเพิ่มสักก้อน ค่อยสั่งอิฐบล็อกมาลงใหม่ ตอนนี้ก็ลองให้ช่างคำนวนแค่ฝั่งติดถนนกับค่าช่างไว้เท่านั้นก่อน”ลูกจันทร์เสนอขึ้น ฝั่งติดถนนมีคนเดินผ่านไปมาย่อมอยากรู้อยากเห็นและสามารถมองเข้ามาได้ง่าย แต่ด้านข้างและด้านหลังเป็พงหญ้าและแปลงนา ไม่มีปัญหาเนื่องจากไม่มีคนเดินผ่านอยู่แล้ว แต่อย่างไรก็ต้องทำให้ครบสี่ด้านเป็ดี
“งั้นเอาอย่างที่ลูกว่า พ่อจะได้เข้าไปสั่งอิฐบล็อกมาไว้ หลังงานบุญเสร็จจะได้ให้ช่างเข้ามาทำเลย”
พ่อแสนว่าแล้วก็คว้าจักรยานเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อพูดคุยกับช่างที่รับทำทันที ตอนนี้กำแพงบ้านสำคัญกว่าไฟฟ้าอีก เขาไม่อยากให้ลูกสาวต้องมาเสี่ยงถูกชาวบ้านคนอื่นสงสัย อะไรเลี่ยงได้ก็เลี่ยง
ลูกจันทร์เห็นพ่อเข้าไปจัดการธุระแล้วก็หันมาหาแม่
“แม่จ๋ามีอะไรให้หนูช่วยไหม”
“ไม่มีแล้วล่ะจ๊ะ หนูไปพักผ่อนเถอะ รอพ่อกลับมากินข้าวกัน”
แม่หวานเช็ดไม้เช็ดมือ กับข้าววันนี้มีไข่เจียว น้ำพริกผักสด และผัดผักกะหล่ำปลีน้ำปลา อาหารพื้นบ้านง่ายๆจากผักที่มี ไม่หรูหราแต่สามคนก็กินอย่างเอร็ดอร่อย ต่างปั้นข้าวเหนียวร้อนๆจิ้มกับน้ำพริกแกล้มด้วยผักสดๆ
ก่อนนอนแม่หวานยังบอกอีกว่าพรุ่งนี้จะไปงมหอยขมมาแช่ไว้แกงให้กินตอนเย็น ลูกจันทร์กับพ่อที่ชอบแกงกินหอยก็ทำตาวาววับรอคอย
หมดวันหยุดเสาร์อาทิตย์ลูกจันทร์ก็ต้องไปโรงเรียนตามปกติ แต่วันนี้พิเศษหน่อยที่ได้นั่งช้อนท้ายรถจักรยานคันใหม่ การเดินทางของสองพ่อลูกจึงเร็วขึ้นเป็เท่าตัว แม้บาง่ถนนลูกรังจะไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าไรก็ตาม
แน่นอนว่าจักรยานใหม่ปรากฏขึ้นในหมู่บ้านแบบนี้ ชาวบ้านหลายคนก็เริ่มเข้ามาถามไถ่อยากได้สักคันบ้าง เมื่อรู้ราคาต่างก็ส่ายหัวจากไป
หลังเลิกเรียนลูกจันทร์กับเพื่อนก็ต้องแยกย้ายกันไปฝึกซ้อมการแข่งขันทักษะวิชาการตามห้องที่ครูนัดหมาย วันนี้ครูปราณีลองตั้งคำถามให้เด็กสาวตอบเพราะเห็นว่าเธอพูดบทกล่าวสุนทรพจน์คล่องแล้ว คำถามภาษาอังกฤษง่ายๆที่เคยเรียนถูกคดขึ้นโดยมีลูกจันทร์ค่อยๆตอบทีละข้อ แม้ยังมีจุดที่ผิดและตอบช้าไปบ้างแต่ครูปราณีก็พอใจมาก
การซ้อมคืบหน้าไปอย่างรวดเร็วจนครูปราณีไม่ห่วงอะไรแล้ว เธอมั่นใจว่าลูกจันทร์สามารถเอาอยู่ เมื่อถึงเวลาเลิกก็ปล่อยให้เด็กสาวเดินลงบันไดกลับบ้านไป
ลูกจันทร์เดินผ่านหน้าห้องที่เพื่อนของเธอใช้ซ้อมท่องสรภัญญะก็แอบมองแวบหนึ่ง เสียงร้องบทนำดังขึ้นอย่างพร้อมเพียงตามจังหวะ โดยมีเด็กหญิงสี่คนนั่งพับเพียบเรียงเป็แถวหน้ากระดานกำลังเปล่งเสียงอย่างไพเราะ ลูกจันทร์ฟังแล้วก็อดชื่นชอบไม่ได้ คนที่สามารถร้องออกมาได้ขนาดนี้ต้องมีความสามารถจริงๆ หากให้เธอไปร้องคงไม่ได้ขนาดนี้แน่
เด็กสาวเห็นใบเตยมองออกมาก็ฉีกยิ้มพร้อมกับยกนิ้วให้กำลังใจ เมื่อเพื่อนมีแววตาเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจเธอก็ยินดี ใบเตยเป็เด็กปอห้าเพียงคนเดียวในกลุ่มซึ่งเธอก็เคยได้ยินเพื่อนบ่นกลัวว่าจะเข้ากับพวกพี่ๆไม่ได้ แต่วันนี้เห็นการซ้อมเป็ไปด้วยดี เด็กสาวก็ไม่ห่วงว่าเพื่อนจะไม่มีความมั่นใจอีก เธอจึงเดินไปที่หน้าประตูโรงเรียนเพื่อกลับบ้าน
พ่อแสนขี่จักรยานมารับเช่นเคย ด้านหน้าตะกร้าเหล็กมีขนมไว้ให้เธอรองท้องก่อนกินข้าวเย็น
“พ่อจ๋าลองแวะโทรหาเถ้าแก่พลหน่อยนะจ๊ะ เผื่อทางร้านอยากได้ผักเพิ่ม หนูว่า่นี้ใกล้บุญออกพรรษา ผักน่าจะขายดีกว่าปกติ”
สองพ่อลูกจึงขี่จักรยานไปร้านป้าแดงที่มีโทรศัพท์เพื่อโทรหาเถ้าแก่พล ร้านป้าแดงเป็ร้านเดียวที่มีโทรศัพท์เพราะสมัยนี้โทรศัพท์เครื่องหนึ่งราคาแพง อีกทั้งสัญญาณก็หายาก ต้องติดตั้งเสาสูงเพื่อรับสัญญาณและพวงลงกับต่อกับเครื่อง ดังนั้นชาวบ้านหาเช้ากินค่ำทั่วไปจึงไปคิดจะซื้อมาใช้กัน
การใช้โทรศัพท์จะคิดนาทีละห้าบาท ถือว่าเป็ราคาที่แพงแต่ก็รับได้ในชนบทแบบนี้
เป็อย่างที่ลูกจันทร์คาดไว้จริงๆ ตอนนี้ที่ร้านเถ้าแก่พลขายผักดีมากเพราะชาวบ้านออกมาจับจ่ายเตรียมข้าวของทำบุญใหญ่ ผักที่ลูกจันทร์ขายวันก่อนแทบจะไม่พอให้ลูกค้า เถ้าแก่พลจึงสั่งผักเพิ่มและนัดแนะมารับวันพรุ่งนี้ พ่อแสนก็ตกลงและรีบกลับบ้านเพื่อตระเตรียมผักใส่เข่งไว้ พอใกล้ๆถึงเวลานัดหมายจะขี่รถจักรยานไปรอรับที่ศาลาเข้าหมู่บ้าน เพราะกลัวว่าคนที่มารับจะเข้าไม่ถูก
ข้าวเย็นวันนี้มีแกงหอยขมตามที่แม่หวานสัญญาไว้ ปลาไหลที่ขังในโอ่งก็ถูกนำมาแล่เกลือย่างให้ลูกจันทร์เรียบร้อย แม่หวานกะว่าจะรอให้ได้เยอะจนพอแกง แต่หลายวันแล้วก็ไม่มีปลาไหลมาติดดักพ่อแสนเลย แม่กลัวมันจะตายเสียก่อนก็เลยรีบจัดการ
สองพ่อลูกดูดหอยขมอย่างเมามันจนต้องเลียไม้เลียมือ ยิ่งแม่ใส่ใบแมงลักลงไปเยอะก็ยิ่งหอมอร่อย ปั้นข้าวเหนียวร้อนๆแทบไม่พอ
แม่หวานเห็นลูกสาวกับสามีชอบก็ยิ้มแก้มปริ บอกจะไปหาเมนูมาทำให้กินอีก เห็นนัดกับน้าพุดซ้อนจะไปดักปลาขาวน้อยตามแปลงนาที่น้ำเริ่มแห้งมาทำห่อหม่กใส่ผักแขยงให้กิน เพียงแต่ยังไม่ได้วัน อาจจะรอให้บุญออกพรรษาผ่านพ้นไปก่อน
ลูกจันทร์ที่เริ่มกินอาหารอีสานเป็แล้วก็พยักหน้า รอคอยอาหารของแม่หวานอย่างมีความหวัง พ่อแสนเห็นลูกชอบก็ไม่น้อยหน้าเหมือนกัน ด้วยความกลัวว่าลูกสาวจะรักแม่มากกว่าจึงทำบ่วงไม้ไผ่ร้อยเชือกไนล่อนเขียวไปดักตัวตุ่น หวังมาย่างให้ลูกสาวกินอร่อยๆ
หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จสามคนที่รีบจัดผักใส่เข่งตามจำนวนที่เถ้าแก่พลสั่งไว้ ผักในมิติฟาร์มของลูกจันทร์มีน้ำหล่อเลี้ยงจึงทำให้เหี่ยวเฉาหรือเน่าเสียช้ากว่าผักปกติ
ส่วนผักในสวนก็ถูกแม่หวานรดน้ำดูแลเป็หลักไปแล้ว ตอนนี้แม่หวานกำลังทยอยพรวนดินทำแปลงผักเพิ่มพร้อมกับสานไม้ไผ่ล้อมรั้วแทนอันเก่า ตกเย็นก็ไปหาบน้ำรดพริกในสวนแปลงนาต่อ อีกสองสามวันน่าจะได้เก็บพริกรอบสองแล้ว
พ่อแสนที่รับหน้าที่จัดการติตต่อช่างมาทำรั้วก็เข้าเมืองไปสั่งอิฐไว้แล้วห้าร้อยก้อน ก่อนวันออกพรรษาจะเอามาส่งให้
่นี้ข้าวในแปลงนากำลังงามไม่มีปัญหาอะไร นอกจากต้องปล่อยน้ำออกจากนาบางแปลงเพื่อไม่ให้ข้าวจมน้ำ พ่อแสนจึงวางมือมาเตรียมตอกไว้มัดข้าวได้อย่างเต็มที่
เวลาตีสามกว่าของวันถัดมา รถกะบะของเถ้าแก่พลก็ขับเข้ามาโดยมีพ่อแสนออกไปรับ เถ้าแก่พลพาลูกน้องมาด้วยสองคน แต่เพราะเป็ครั้งแรกจึงมารับด้วยตัวเองก่อน พอมาถึงก็รีบตรวจเช็คผักในเข่ง แต่บ้านลูกจันทร์ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ การทำงานท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแสงตะเกียงจึงช้าล้าไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครบ่นอะไรหลังจากเห็นผักสวยๆที่ยังสดใหม่เหมือนเพิ่งตัดออกมาจากแปลง
“ต้องขอบคุณจริงๆนะครับ ผักล็อตนี้สวยจริงๆ แถมยังอุตส่าห์เตรียมไว้ให้ตามจำนวนที่้า แม้จะสั่งกะทันหันไปหน่อย ผักรอบที่แล้วที่คุณแสนเอาไปให้ ขายดีจนไม่พอกันเลยครับ”
เถ้าแก่พลมองเข่งผักที่ถูกทยอยขนขึ้นไปบนหลังกะบะเข่งแล้วเข่งเล่า หากเป็ที่อื่นการสั่งผักเพิ่มจากจำนวนที่ตกลงกันไว้อย่างกะทันหันคงต้องใช้เวลาและเสียเงินมากกว่านี้
“ยินดีครับเถ้าแก่ จริงสิที่บ้านเพิ่งเก็บฟักทองกับบวบมาใหม่ๆเลย เถ้าแก่สนใจเอาไปขายด้วยไหมครับ ตอนนี้มีแค่อย่างละร้อยกิโลกรัมเท่านั้น”
“เอ๊ะ จริงหรือ ้าสิครับ ่นี้ผักที่ร้านขายดีทุกอย่าง ถ้าคุณแสนมีผักชนิดไหนแจ้งกับผมได้เลยนะครับ ผมยินดีรับซื้อในราคามาตรฐาน”
พ่อแสนพาเถ้าแก่พลมาดูเข่งฟักทองกับบวบที่เพิ่งเอาออกมาจากมิติฟาร์มของลูกสาว ครั้งเห็นฟักทองขนาดใหญ่เต็มเข่งกับบวบสีเขียวสดก็ตกลงรับซื้อทันที
“รอบหน้าจะให้ลูกน้องมารับนะครับ ส่วนผักอื่นๆนอกเหนือจากที่สั่งไว้ ผมรับซื้อทั้งหมดถ้ามาจากสวนของคุณแสน เื่เงินไม่ใช่ปัญหา ผมจะแจ้งลูกน้องไว้”
“ได้ครับ รอบหน้าอาจจะมีพริกขี้หนูเพิ่มเข้ามาด้วย ่นี้กำลังโต ผมกับเมียจะเร่งให้ทันส่งล็อตหน้า”
พ่อแสนช่วยคนงานยกเข่งฟักทองที่มีน้ำหนักขึ้นรถ ก่อนจะตกลงเื่การส่งผักในล็อตหน้ากับเถ้าแก่พลอย่างละเอียด
“ไม่มีปัญหาครับ”
เถ้าแก่พลนับเงินสดที่นำติดตัวมาก่อนจะส่งให้พ่อแสนนับอีกครั้ง แต่พ่อแสนโบกมือแสดงออกเป็เชิงเชื่อใจ เถ้าแก่พลเห็นดังนั้นก็ตบบ่าเบาๆ ทำการค้าต้องมีความซื่อสัตย์ เหนือสิ่งอื่นคือความจริงใจ ซึ่งพ่อแสนก็ทำให้เถ้าแก่พลสบายใจที่จะต่อสัญญาระยะยาวเพิ่มขึ้น
ส่งผักรอบนี้สามารถทำเงินได้มากถึงสามหมื่นแปดพันบาท เป็เงินจำนวนมากที่เคยหาได้
พ่อแสนจะเอาเงินที่ได้เข้าไปฝากในเมือง่สายหลังจากส่งลูกจันทร์เข้าเรียนแล้ว บ้านหลังน้อยไม่มีห้องหับมิดชิดปลอดภัยเท่าไร การเก็บเงินจำนวนมากในบ้านจึงชวนให้นอนไม่หลับจริงๆ
พ่อแสนส่งรถเถ้าแก่กลับไปก็เริ่มแต่งตัวออกไปเก็บดักปลาในนาเนื่องจากเห็นว่าเป็เวลาตีสี่แล้ว วันนี้จะไปตัดไม้มาจักตอกเพิ่มอีกสักสี่ห้าลำ ปีนี้ข้าวในนางามกว่าปีก่อนๆ ตอกสองร้อยเส้นคงไม่เพียงพอ ต้องเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ด้วยเป็ดี
ลูกจันทร์ที่นอนหลับอุตุไม่ได้ลงมาดูการส่งผักกับพ่อแสน เธอถูกแม่หวานปลุกแต่เช้าเช่นเคย ต่อให้บ้านของเธอมีรถจักรยานใช้แล้วก็ตาม ราวกับนาฬิกาตีห้ากว่าๆกลายเป็สิ่งที่เคยชินของแม่ไปแล้ว ดีหน่อยที่วันหยุดจะปล่อยให้เธอนอนตื่นสายได้บ้าง
วันนี้ทางโรงเรียนประกาศว่าวันออกพรรษาโรงเรียนจะหยุดทำการเรียนการสอนหนึ่งวัน ลูกจันทร์กับเพื่อนๆไม่ต้องไปโรงเรียนในวันนั้น หลังจากกลับมาถึงบ้านก็เห็นแม่หวานกำลังใช้กันสาดคลุมก้อนอิฐที่ทางร้านในเมืองเอามาส่งให้ นอกจากก้อนอิฐยังมีถุงปูนและอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับก่อกำแพงมาด้วย หลังเสร็จงานบุญออกพรรษาช่างจะได้เริ่มเข้ามาทำเลย ไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อโน่นซื้อนี่
แม่หวานเห็นว่ากองอิฐไม่เป็ที่เตะตาคนแล้วก็เดินไปปอกมะพร้าวเพื่อขูดเนื้อมาคั่นเอากะทิทำขนม บนเตามีฟักทองกำลังนึ่งร้อนๆ แม่หวานจะผสมแป้งให้มีรสชาติและสีสันน่ากินมากกว่าเดิม ส่วนไส้ก็เป็เนื้อมะพร้าวที่คั่นเอาน้ำกะทิ ไปคั่วกับน้ำตาลและงาให้หอม ใบตองกล้วยที่ใช้ห่อ พ่อแสนตัดมาตากแดดไว้ให้แล้ว เหลือแค่ปั้นแป้งและนำไปนึ่ง
เด็กสาวขึ้นไปผลัดผ้าลงมาเตรียมแป้งทำขนมเช่นเดียวกัน ซึ้งใหญ่ที่ซื้อมาหลายวันก่อนได้เอามาใช้แล้ววันนี้ เธอจะทำขนมปุยฝ้ายไปทำบุญ อุปกรณ์มีไม่มาก แป้ง ไข่ นมจืด ผงฝู น้ำตาลทราย น้ำมะนาว สีผสมอาหาร กลิ่นนมแมว เธอหาสารเสริมคุณภาพสำหรับทำขนมเอสพีไม่ได้จึงไม่ได้ใส่ แต่ก็ไม่เป็ไรค่อยใช้ไม้จิ้มฟันช่วยเขี่ยหน้าให้แตกเอา
ลูกจันทร์ร่อนแป้งกับผงฟู ใส่ไข่ไก่ น้ำตาลทรายและน้ำสะอาด ตีจนผสมเป็เนื้อเดียวกันแล้วค่อยๆเทนมจืด หยดน้ำมะนาวและกลิ่นนมแมวลงไป ตีแป้งในกะละมังต่อจนเข้ากันดีก็ใช้ผ้าขาวบางที่ชุบน้ำหมาดๆคลุมไว้ให้ขึ้นฟู ระหว่างรอแป้งก็ไปตั้งซึ้งให้น้ำเดือด
เด็กสาวที่กำลังช่วยแม่ห่อขนมวางมือ เพราะได้เวลาหยอดแป้งใส่พิมพ์แล้ว เธอหยดสีผสมอาหารที่ซื้อมาลงไปตามกะละมังที่แบ่งแป้งไว้แล้ว การนึ่งขนมปุยฝ้ายจะใช้ไฟแรงเพื่อให้ขนมขึ้นรูปและคอยใช้ไม้จิ้มฟันช่วยเขี่ยบริเวณด้านหน้าให้เนื้อขนมแตกออกเป็ทรงสวยงาม ใช้เวลาสิบห้านาทีขนมปุยฝ้ายสีสวยกลิ่นหอมก็พร้อมลงจากเตา
แม่หวานมองลูกสาวคีบขนมออกมาจากซึ้งให้ชิม ตอนแรกเธอคิดว่าแป้งจะแห้งติดคอ แต่ไม่ใช่เลย แป้งของลูกจันทร์นุ่มและฟูมาก มีกลิ่นหอมของนมแมวรสชาติหวานกำลังดี สีก็สวย ดูดีกว่าที่เคยเห็นขายในตลาดอีก
“เป็ยังไงบ้างจ๊ะ พอผ่านไหมแม่”
เด็กสาวมองแม่หวานที่กำลังชิมขนมอย่างใจจดใจจ่อ แม้จะรู้ฝีมือของตนเองดี แต่ก็ไม่มั่นใจว่าคนทางนี้ชอบแบบเดียวกันไหม
“อร่อยจ้ะ ลูกสาวแม่เก่งจริงๆ แบ่งไปให้บ้านน้าพุดซ้อนได้ชิมบ้างสิ”แม่หวานยิ้มเอ็นดู ขนมของลูกสาวเธอรสชาติดีจริงๆ ไม่ใช่เเค่เด็กที่ชอบ คนเฒ่าคนแก่ก็น่าจะชอบเพราะแป้งนุ่มไม่ติดคอ หากินยากเพราะคนในชนบทส่วนมากไม่ค่อยทำกินกัน อยากกินก็ต้องเข้าเมืองไปซื้อในตลาดอย่างเดียว
“ได้จ้ะ”
เด็กสาวคีบขนมเก็บใส่กล่องที่เตรียมไว้ไปทำบุญพรุ่งนี้ ส่วนที่เหลือก็แบ่งไว้กินบ้าง เอาไปให้ใบเตยกับน้องภูผาบ้าง
พ่อแสนเห็นลูกสาวทำขนมให้ชิมก็ดีอกดีใจ ชมแล้วชมอีก อีกนิดเดียวเด็กสาวจะคิดว่าเธอเป็เซฟระดับห้าดาวไปแล้ว มีพ่อขี้อวยก็ต้องทำใจหน่อย
ในชนบทสมัยก่อนบ้างบ้านก็ยังไม่มีไฟ้ฟ้า
ทำอะไรก็ค่อนข้างลำบากพอสมควรค่ะ
ขอบคุณรี้ดหลายคนที่แนะนำเมนูแซ่บๆมานะคะ
เห็นแล้วไรท์ก็หิวเหมือนกัน
ขอให้มีความสุขกับนิยายเช่นเคยค่ะ^^
***อย่าลืมกดติดตามนิยายเื่อื่นๆของไรท์ด้วยน้า***
368
