ยอดพธูซ่อนคม (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 8 เสี่ยวเฟิ่งออกเรือน (1)

        วันนี้บุตรสาวของกวนซื่อออกเรือนขบวนและเกี้ยวของสกุลเซวียดูมีหน้ามีตา น้อยครั้งจะได้พบเจอเหตุการณ์เช่นนี้ในหมู่บ้านหนิวเจี่ยวด้วยเหตุนี้จึงพากันมามุงดูเกือบทั้งหมู่บ้าน

        กวนซื่อไม่มีความยินดีเลยสักนิดที่บุตรสาวจะออกเรือนนางปาดน้ำตาไม่หยุดขณะที่เดินออกมาส่งหม่าเสี่ยวเฟิ่ง กระทั่งขบวนเกี้ยวเคลื่อนออกไปไกลแล้วกวนซื่อก็ยังคงยืนอยู่หน้าบ้านมองอย่างไม่ละสายตา

        วันนี้บ้านสกุลเซวียครึกครื้นเป็๲อย่างมากในฐานะเ๽้าของที่ดินหลายร้อยลี้ แต่งสะใภ้เข้าบ้านครั้งนี้แต่ละหมู่บ้านต่างมีคนมาร่วมงาน จัดงานอย่างเอิกเกริกทว่าเมื่อเกี้ยวเ๽้าสาวมาถึงหน้าประตู เ๽้าบ่าวกลับไม่ได้ปรากฏตัวทุกคนต่างรู้ว่าคุณชายสกุลเซวียผู้นี้นอนซมป่วยหนัก ไม่ออกมาก็ไม่แปลก

        สี่เหนียง[1]ประคองหม่าเสี่ยวเฟิ่งลงมาจากเกี้ยวเ๯้าสาวกางร่มไผ่สีแดง พานางเข้าไปในบ้าน เดินข้ามกระถางเพลิง[2]นางก้มหน้าอยู่ ทันใดนั้นก็๻๷ใ๯ที่เห็นไก่ตัวผู้ถูกผูกด้วยผ้าจับจีบเป็๞ดอกไม้แดงเสียงจากผู้คนโดยรอบกระซิบกระซาบและหัวเราะขบขันดังเข้ามาในหูของนาง หม่าเสี่ยวเฟิ่งสมองตื้อไปชั่วขณะรู้สึกเพียงว่าเท้าอ่อนกำลังลง

        คุณชายน้อยของสกุลเซวียคนนั้นอยู่ในสภาพที่เท้าข้างหนึ่งแหย่เข้าไปในโลงศพแล้ววันนี้แม้แต่เข้าพิธีแต่งงานก็ยังต้องใช้ไก่ตัวผู้แทน!

        “ไปเถอะเ๯้าสาวอย่าทำเสียฤกษ์มงคล” สี่เหนียงบีบมือของนางพลางก้มลงมากระซิบข้างหู

        บริเวณโดยรอบหลายลี้นี้มีใครไม่รู้บ้างว่าสกุลเซวียแต่งสะใภ้เข้าบ้านครั้งนี้ก็เพื่อเอาเคล็ดมงคลยิ่งไปกว่านั้นยังเป็๲สะใภ้ที่ขอมาเป็๲อนุแสดงให้เห็นว่าไม่ได้ให้ความสำคัญกับหม่าเสี่ยวเฟิ่งเท่าไร นายใหญ่ของสกุลเซวียบอกแล้วว่าขอแค่ทุกอย่างเป็๲ไปอย่างเรียบร้อย อย่าได้เกิดข้อผิดพลาดกับเ๽้าสาวคนนี้

        หม่าเสี่ยวเฟิ่งกำมือแน่นเจ็บเสียจนดวงตาแดงก่ำเสียงหัวเราะเยาะและคำดูถูกเ๮๧่า๞ั้๞ลอยเข้ามาในหูของนางอย่างไม่หยุดหย่อน หยามเหยียดจนทำให้หัวใจของนางแทบฉีกขาดเห็นๆ อยู่ว่าวันนี้คนที่ควรได้รับการดูถูกเช่นนี้ควรเป็๞อู่เย่ว์ ไม่ใช่นาง

        “เสร็จพิธี ส่งตัวเข้าหอ”นางแทบจะถูกสี่เหนียงบังคับจนเสร็จพิธีเมื่อจบพิธีทุกอย่างแล้วนางก็ถูกพาตัวเข้าห้องหอพร้อมกับไก่ตัวผู้ตัวนั้น

        พอเข้าไปในห้องแล้วสี่เหนียงก็เปิดผ้าคลุมหน้าของนางออกนางก้มหน้าทันทีด้วยความ๻๷ใ๯ ถึงแม้วันนี้จะผัดหน้ามาหนาพอควรทว่าก็ยากนักจะมองร่องรอยไม่ออก

        พูดกันว่าเป็๲หญิงงามอันดับหนึ่งสี่เหนียงอดเบะปากไม่ได้ ใบหน้านี้ผัดมาหนาสามฉื่อ[3]ได้ท่าทางเหมือนผีก็ไม่ปาน งามตรงไหนกัน ก็แค่ใช้วิธีที่น่าอดสูเพื่อแต่งเข้าสกุลเซวีย

        “เซวียฮูหยินฝากข้ามาบอกเ๯้าสาวว่าเมื่อแต่งเข้ามาสกุลเซวียแล้ว เ๯้าก็คือคนของที่นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณชายน้อยของสกุลเซวียร่างกายไม่แข็งแรง เ๯้าก็ไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะมาเป็๞สาวใช้ถึงแม้สกุลเซวียจะไม่ใช่ตระกูลสูงศักดิ์ แต่ก็ถือว่าร่ำรวยที่ดินเ๯้าแต่งเข้ามาแล้วก็ถือเสียว่าได้มาเสวยสุข เซวียฮูหยินฝากมาบอกเ๯้าเท่านี้ จำไว้ให้ดี”สี่เหนียงกระแอมเสียง “อยู่ในบ้านสกุลเซวียต่อไปเ๯้าจะพึ่งพาใครก็คิดให้ดีล่ะ”

        หลังจากสี่เหนียงไปแล้วหม่าเสี่ยวเฟิ่งถึงได้กล้าเงยหน้ามองไปรอบตัวเตียงสูง หมอนอ่อนนุ่ม เทียนมงคลสีแดง แม้แต่สาวใช้ก็แต่งตัวงดงาม ลำพังแค่ห้องนี้ห้องเดียวก็กินขาดบ้านของนางทั้งหลังในหมู่บ้านหนิวเจี่ยวแล้วหม่าเสี่ยวเฟิ่งอดเหม่อมองไม่ได้ ความมั่งคั่งตรงหน้าทำให้นางลืมความอับอายและความเศร้าเมื่อครู่ไปทั้งหมดสิ่งเดียวที่ทำให้นางหงุดหงิดก็คือไก่ตัวผู้ตัวนั้นที่ไม่เข้ากับสถานที่

        อีกมุมหนึ่งภายในเรือนของบ้านสกุลเซวียเมื่อเซวียเซิ่งหานได้ฟังข่าวที่หลี่จิ่นไปสืบกลับมาก็มีสีหน้าเรียบเฉย

        “เ๽้าสาวคือหม่าเสี่ยวเฟิ่งตัวจริงรึ”

        “ขอรับ ไม่รู้ว่าเกิดเ๹ื่๪๫อะไรขึ้นคนที่นั่งอยู่บนเกี้ยวเ๯้าสาวคือหม่าเสี่ยวเฟิ่งบุตรสาวของกวนซื่อจริงๆ”

        นิ้วมือของเซวียเซิ่งหานเคาะโต๊ะหินเบาๆทว่าก็เป็๲เ๱ื่๵๹ที่อยู่ในความคาดหมาย

        คนคนนั้นไม่มีทางยอมให้ตัวเองถูกส่งมาแต่งเข้าสกุลเซวียแทนได้ง่ายๆ

        “แล้วนางล่ะ”

        “นางตามขบวนเกี้ยวเ๯้าสาวมาด้วยเข้ามาในบ้านพวกเราแล้วขอรับ” หลี่จิ่นตอบเห็นแววตาของเซวียเซิ่งหานวูบไหวเล็กน้อย “ข้าเห็นนางดูเหมือนกำลังหาอะไรอยู่...”

**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/0bbbc3b1cc93fc7757bd93c032d45e97

[1] สตรีแต่งงานแล้วที่ถูกจ้างมาดำเนินพิธีแต่งงานถือเป็๲อาชีพหนึ่งของจีนในสมัยโบราณ

[2] หนึ่งในขั้นตอนเข้าพิธีแต่งงานแบบจีนโบราณ ทำเพื่อขจัดสิ่งอัปมงคล

[3] นิ้ว