ถึงจะบอกว่ามีผู้ฝึกตนมากมายหลายสาย แต่ก็ไม่ได้มากเท่ากับดินแดนเทพและดินแดนมาร แต่เพราะบรรยากาศเช่นนี้ไม่ได้พบเจอนานจึงทำให้อวิ๋นเฟยเฟิ่งรู้สึกตื่นเต้น
"นี่พวกเ้าคิดกันหรือยังว่าจะฝึกด้านไหนกัน"หลิงซวงถามขึ้นเมื่อเดินมาถึงลานกว้างเพื่อรอฟังกฎเกณฑ์ของสำนัก
"ข้าตามอวิ๋นเฟยเฟิ่งและโจวจื่อซิน พวกนางเลือกอะไรข้าเลือกอันนั้น"อู๋เหล่ยตอบอย่างไม่คิดมาก
"ข้ายังไม่ได้ตัดสินใจเลย"ฟางเจี้ยนิตอบ เขาเป็อักขระเวทที่มีพลังธาตุลมแน่นอนว่าเขาสามารถเลือกฝึกฝนได้สองทาง ทั้งทางพลังยุทธ์และอักขระเวท หรือจะเลือกเพียงแค่หนึ่งอย่างก็ได้ หรือจะเลือกทั้งสองอย่างก็ได้
แต่อย่างที่รู้กันว่าการฝึกทั้งสองสายเป็เื่ที่ยากมากซึ่งไม่ค่อยมีใครเลือกทำ เพราะจะทำให้การฝึกฝนช้าและอาจไม่สำเร็จสักทาง และนั่นทำให้เสียเวลาและไม่มีความก้าวหน้าเท่าคนที่ฝึกเน้นเฉพาะทางเดียว
"ข้าก็ตามเฟยเฟิ่งเช่นกัน"โจวจื่อซินตอบเช่นกัน
"พวกเ้าจะตามข้าไม่ได้หรอก เพราะแต่ละคนก็ถนัดไม่เหมือนกัน เอาอย่างนี้พวกเ้ากราบอาจารย์มู่ซงอวิ๋นกับข้าจากนั้นก็ไปศึกษาตามความสามารถ ถนัดสิ่งใดก็ไปเรียนสิ่งนั้น เจี้ยนิเ้าถนัดเป็นักอักขระเวทก็ควรศึกษาด้านอักขระ ส่วนหลิงซวงเ้าเป็ทายาทสืบทอดผู้ฝึกสัตว์ิญญาก็ควรไปฝึกเรียนรู้ให้หนัก จื่อซินเ้าถนัดหลอมโอสถก็ไปทางด้านนี้ และส่วนพลังธาตุของพวกเ้ามาฝึกกับข้าได้"อวิ๋นเฟยเฟิ่งหยุดพักและกล่าวต่อ
"ส่วนอู๋เหล่ยเ้าฝึกกับข้าได้เพราะเ้ามีพลังธาตุพิเศษฝึกพลังยุทธ์กับข้าจึงจะเหมาะ"
"กราบอาจารย์มู่ซงอวิ๋นรึ?"หลิงซวงถามอย่างแปลกใจเพราะใครๆในเมืองหลักชิงเหลียนต่างรู้ดีว่าผู้าุโมู่เป็แค่ขี้เมาที่มีพลังิญญายุทธ์สูงส่งเท่านั้น แต่เขาไม่มีใจที่จะสอนสั่งเหล่าลูกศิษย์แม้แต่น้อย
"เ้าแน่ใจแล้วหรือ ผู้าุโมู่ มู่ซงอวิ๋นที่เราเจอในวันนั้นพร้อมกับเ้าสำนักน่ะหรือ?"อู๋เหล่ยเอ่ยอย่างไม่แน่ใจ
"พวกเ้าอย่าได้ดูถูกไป จากที่เราพบเจอผู้าุโมู่ในวันนั้นนอกจากกลิ่นสุราแล้ว ก็ไม่เห็นว่าผู้าุโมู่จะเป็ดังคนเมาไม่รู้วันรู้คืน ลองคิดดูว่าหากผู้าุโมู่เป็อย่างที่ลือกันแล้วเ้าสำนักจู้กู่ชิงจะนิ่งเฉยจนถึงทุกวันนี้ได้เช่นไร"
เมื่อได้ฟังอวิ๋นเฟยเฟิ่งกล่าวเช่นนั้น ทุกคนต่างก็คิดตามและมันก็เป็ดังที่อวิ๋นเฟยเฟิ่งกล่าวไม่มีผิด
"ข้าเองก็คิดแบบเ้า งั้นเอาตามเ้าว่า"โจวจื่อซินเห็นด้วยเต็มที่ คิดดูแล้วหากเขาไม่มีดีจริงคงอยู่ได้ไม่ถึงทุกวันนี้หรอก ทุกคนต่างเห็นด้วยกับอวิ๋นเฟยเฟิ่ง
รอไม่นานก็มีผู้าุโท่านสวมชุดคลุมยาวสีขาวปรากฏตัวออกมาตรงลาน พร้อมกับกวาดสายตามองยังผู้คนรุ่นเยาว์ทั้งหลายที่ผ่านการทดสอบ กล่าวด้วยสีหน้าสงบว่า
"ยินดีกับพวกเ้าทุกคนที่ผ่านการทดสอบมาได้ ทุกคนจะได้รับป้ายแสดงฐานะประจำตัวของแต่ละคน และกลายเป็ศิษย์สำนักยุทธ์ฟ้าครามอย่างเป็ทางการ"หยุดพักและกล่าวต่อ
"และผู้ที่มีคะแนนสูงสุดห้าอันดับแรกจะได้รับเข้าเป็ศิษย์สายใน ผู้ที่มีรายชื่อต่อไปนี้จงก้าวออกมา อวิ๋นเฟยเฟิ่ง อู๋เหล่ย ฟางเจี้ยนิ หลิงซวง โจวจื่อซิน"ผู้าุโกล่าวจบก็กวาดสายตามองหา
ผู้คนต่างใกับสิ่งที่ได้ยินเพราะไม่เคยได้รู้มาก่อนว่าห้าอันดับแรกจะได้เข้าเป็ศิษย์สายในทันที นี่เป็ครั้งแรก หรือว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบ
เมื่ออวิ๋นเฟยเฟิ่งก้าวออกมาพร้อมกับเหล่าสหายทุกสายตาก็ต่างจ้องมอง ทั้งชื่นชม ทั้งอิจฉาและมองด้วยความเฉยเมย และแน่นอนว่าด้วยรูปลักษณ์หน้าตาของอวิ๋นเฟยเฟิ่งเป็ที่จับตามองมากกว่าใคร ใบหน้าสวยใสไร้ที่ติ ทรวดทรงองเอวกลิ่นอายอันสูงส่ง พูดได้คำเดียวว่าเหนือคำบรรยาย
แต่ละคนใส่ชุดหรูหราดูดีมีอันจะกินไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามาจากตระกูลใหญ่ รวมถึงอู๋เหล่ยที่โจวจื่อซินได้พาไปจัดซื้อชุดใหม่ให้ก่อนจะมา เมื่อฟังกฎระเบียบต่างๆเสร็จสิ้นทุกคนก็แยกย้ายตามศิษย์พี่พาไปยังที่พัก
อวิ๋นเฟยเฟิ่งและเหล่าสหายเดินตามผู้าุโท่านนั้นมาจนถึงูเาอีกลูก ทราบชื่อทีหลังว่าผู้าุโหลิว
"เรือนทั้งห้าหลังนี้เป็ที่อาศัยของพวกเ้านับั้แ่วันนี้เป็ต้นไป แน่นอนว่าพวกเ้าสามารถมีอิสระได้เต็มที่จะพักที่นี่หรือจะกลับไปพักในตระกูลพวกเ้าก็ย่อมได้ อวิ๋นเฟยเฟิ่งเ้าได้อันดับหนึ่งให้สิทธิ์เลือกก่อน"ผู้าุโหลิวหยิบแผนที่ของสำนักยุทธ์ฟ้าครามออกมา แล้วชี้ไปยังเรือนที่ยังว่างหกหลังให้ดู
"ข้าเลือกหลังนี้เ้าค่ะ"อวิ๋นเฟยเฟิ่งเลือกเรือนเล็กที่ตั้งอยู่ค่อนข้างห่างไกลและสร้างติดกับหน้าผาสูงชันนางรู้สึกชอบั้แ่แวบแรกที่เห็น
หลังจากอวิ๋นเฟยเฟิ่งเลือกเสร็จ อู๋เหล่ย ฟางเจี้ยนิหลิงซวง โจวจื่อซินก็ทยอยเลือกเรือนของตัวเองตามลำดับ
"ธงอักขระหกเหลี่ยมพวกนี้เป็ของพวกเ้า เพียงแค่พวกเ้าวางมันลงตรงอักขระใจกลางเรือนก็สามารถใช้งานค่ายกลภายในเรือนได้ เพียงเท่านี้ในยามที่พวกเ้าฝึกฝนอยู่ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกใครเข้าไปรบกวน"
"นี่คือชุดฝึกฝนจะได้รับแค่ศิษย์สายใน สร้างขึ้นโดยเฉพาะของสำนักยุทธ์ฟ้าคราม หนึ่งปีจะได้รับจากสาขาใหญ่เพียงแค่สิบชุดเท่านั้น ชุดฝึกฝนเหล่านี้ถักทอขึ้นมาจากเส้นไหมิญญาน้ำแข็งและเส้นไหมิญญาทองคำ เมื่อสวมใส่แล้วจะช่วยป้องกันแมลงนับร้อย หมอกควันพิษและอาวุธฟันแทงไม่เข้า"
"ยังมีผลึกิญญาให้อีกคนละห้าสิบก้อน พวกเ้าสามารถใช้ผลึกิญญาเหล่านี้แลกเปลี่ยนทักษะิญญาเคล็ดวิชา โอสถ อาวุธหรือของต่างๆที่มีในหอคอยฟ้าแล้วก็สามารถเข้าไปฝึกฝนในค่ายกลรวมิญญาได้ด้วย"
"เอาล่ะ ตอนนี้พวกเ้าก็แยกย้ายกันเข้าสู่ที่พักเก็บข้าวของให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปตามหาอาจารย์ที่พวกเ้า้าเรียนรู้ด้วย"ผู้าุโหลิวหลังจากจัดแจงทุกอย่างเรียบร้อยก็หมดหน้าที่แล้ว
"ผู้าุโหลิวเดี๋ยวก่อนเ้าค่ะ"อวิ๋นเฟยเฟิ่งที่เห็นว่าผู้าุโหลิวกำลังจะจากไปจึงรั้งไว้
"เ้ามีอันใดจะถามหรือ?"ผู้าุโหลิวมองไปที่อวิ๋น เฟยเฟิ่งที่โดดเด่นกว่าใครอีกทั้งชุดของนางยังเป็ไหมิญญา! สิ่งนี้ทำให้เขาใยิ่ง ต่อให้เป็เชื้อพระวงศ์ก็มีแค่ฮ่องเต้เท่านั้นที่จะมีได้ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะถามเพียงแค่นางเป็ศิษย์ในสำนักก็เพียงพอแล้ว
"ผู้เยาว์อยากทราบว่าผู้าุโมู่ซงอวิ๋นอยู่ที่ใดเ้าคะ"อวิ๋นเฟยเฟิ่งถามขึ้น
"มู่ซงอวิ๋น? หาตัวไม่ยากหรอกเขามักจะอยู่หลังเขาลึกเข้าไปในป่าด้านหลังเดินเท้าประมาณ2เค่อก็ถึงแล้ว"ผู้าุโหลิวเอ่ยอย่างแปลกใจที่คิดว่าเด็กเหล่านี้คงจะกราบมู่ซงอวิ๋นเป็อาจารย์ ก่อนจะบอกที่อยู่ให้อย่างไม่ปิดบัง
"ขอบคุณผู้าุโหลิวเ้าค่ะ"อวิ๋นเฟยเฟิ่งโค้งตัวประสานมือขอบคุณผู้าุโหลิว
หลังจากนั้นทั้งห้าก็แยกย้ายกันไปเรือนพักของตนและนัดเจอกันอีก1เค่อข้างหน้าเพื่อไปตามหาผู้าุโมู่ซงอวิ๋น
"เป็เรือนที่สวยงามมาก"เมื่อเดินมาถึงเรือนที่พักของตัวเอง ดวงตาอวิ๋นเฟยเฟิ่งก็สว่างวาบ ผนังกำแพงสร้างขึ้นจากหินอ่อนมีไข่มุกราตรีฝังอยู่มากมาย ภายในเรือนที่พักมีศาลาพลับพลาตั้งตระหง่าน ไผ่เขียวชอุ่มเอนไหวตามสายลมสมกับเป็หนึ่งในสำนักยุทธ์ใหญ่ของเมืองหลักจริงๆ
อวิ๋นเฟยเฟิ่งนั่งลงบนเตียงแล้วนำแผนที่แสดงรายละเอียดพื้นที่ภายในสำนักยุทธ์ฟ้าครามขึ้นมาศึกษาดู ปรากฏสัญลักษณ์อย่างละเอียดบนแผนที่แสดงถึงที่ตั้งของพื้นที่พิเศษทั้งแปดแห่งของสำนัก แบ่งออกเป็หอโอสถ โรงหลอมศาสตราวุธ โรงอาหาร ศูนย์ค่ายกล สนามประลองยุทธ์หอคอยอักขระเวท ตึกภารกิจ ป่าสยบสัตว์ิญญา
ศูนย์ค่ายกลคงเป็ที่เรียนรู้เื่ค่ายกล หอเวทอักขระก็คงเป็การเรียนรู้เื่อักขระ ส่วนอื่นนั้นก็ตามชื่อแต่ว่าสิ่งที่ดึงดูดความสนใจอวิ๋นเฟยเฟิ่งคือตึกภารกิจ คงต้องหาโอกาสไปดูเสียแล้วว่าจะมีเื่น่าสนใจใด
หลังจากนั่งดูแผนที่คร่าวๆก็พับเก็บ และเดินออกไปจากเรือนพักเพื่อไปรวมตัวกับเหล่าสหายที่จุดนัดพบ อวิ๋นเฟยเฟิ่งไปถึงทุกคนก็มาครบแล้ว จากนั้นก็พากันไปูเาด้านหลังของสำนัก ตามที่ผู้าุโหลิวบอกไว้
เดินมาเรื่อยๆสองข้างทางเต็มไปด้วยป่าหนาทึบแต่ก็มีทางเดินเล็กๆให้รู้ว่ามีทางเดิน อวิ๋นเฟยเฟิ่งไม่คิดสนใจเื่ของทางสำนักยุทธ์เท่าใดนักเพราะนางแค่รอเวลาที่จะไปดินแดนผู้บำเพ็ญเพียรเท่านั้น ระหว่างนี้ก็หาอะไรทำแก้เบื่อไปพลางๆ เช่นออกไปทำภารกิจที่น่าตื่นเต้นเพิ่มประสบการณ์
เดินมาสักพักทุกคนก็ได้ยินเสียงน้ำไหลคล้ายว่าจะเป็น้ำตก ไอเย็นของละอองน้ำเย็นให้ความสดชื่น และแล้วทั้งห้าก็มองเห็นบุคคลที่ตามหา เขากำลังนอนใต้ต้นไม้ใหญ่อย่างสบายหลับตานอนกอดน้ำเต้าสุราไว้แนบอก
"เหล่าผู้เยาว์คารวะผู้าุโมู่เ้าค่ะ/ขอรับ"เมื่อเดินมาถึงใต้ต้นไม้ที่มู่ซงอวิ๋นนอนอยู่ทุกคนก็ประสานมือทำความเคารพ ส่งเสียงเป็การเรียกว่ามีคนมา
"พวกเ้ามาทำไม ข้าไม่รับศิษย์กลับไปซะ"กล่าวจบก็ยกน้ำเต้าสุราขึ้นดื่มโดยที่ไม่ลืมตามอง
ทุกคนนิ่งเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอย่างไร นี่ขนาดว่ายังไม่ได้เอ่ยปากสิ่งใด ก็ถูกผู้าุโมู่ปฏิเสธเสียแล้ว
อวิ๋นเฟยเฟิ่งรู้อยู่แล้วว่าจะเป็แบบนี้จากการคาดเดาจากการที่ได้รับข้อมูลจากเซียวโม่ฉือ ดังนั้นมือขาวราวหยกก็แบบมือเรียกเอาเหล้ายุคสองพันออกมาซึ่งเป็เหล้ายี่ห้อดังและราคาก็แพงแสนแพงในโลกปัจจุบันออกมา
แน่นอนว่าเมื่อมันอยู่ในมิติจิตมันย่อมมีพลังปราณพูดง่ายๆคือมันเป็เหล้าปราณซึ่งหาไม่ได้อีกแล้วในโลกนี้ พร้อมกับเปิดฝาออก กลิ่นหอมสดชื่นลอยไปแตะจมูกของมู่ซงอวิ๋นจนเขาต้องลืมตาขึ้นและดีดตัวขึ้นมายืนต่อหน้าอวิ๋นเฟยเฟิ่งทันที
"เหล้าดี!"มู่ซงอวิ๋นสูดดมเหล้าในมือของอวิ๋นเฟยเฟิ่งด้วยใบหน้าเคลิ้มฝัน
"ผู้าุโมู่ นี่คือเหล้าปราณที่หาในโลกนี้ไม่ได้อีกแล้วแน่นอนว่าหากท่านรับพวกเราเป็ศิษย์มันจะเป็ของท่าน หากว่าท่านได้รับข้าเป็ศิษย์แล้ว แน่นอนว่าจะมีเหล้าปราณให้ท่านดื่มไม่ขาด"อวิ๋นเฟยเฟิ่งเรียกจอกเหล้าออกมาแล้วรินให้มู่ซงอวิ๋นเพื่อให้ได้ริมลอง
มู่ซงอวิ๋นรับมาดื่มทันทีโดยไม่ปฏิเสธเมื่อเหล้าปราณไหลลงคอก็ให้ความรู้สึกสดชื่นมีชีวิตชีวาทั้งกลิ่น และรสชาติล้วนเลิศล้ำ
"ได้! ข้ารับพวกเ้าเป็ศิษย์ของข้า"มู่ซงอวิ๋นไม่คิดมากอีกต่อไปมองขวดเหล้าในมืออวิ๋นเฟยเฟิ่งตาเป็มัน
ทุกคนที่ได้ฟังถึงกับอึ้ง นี่มันจะง่ายเกินไปหรือไม่ ยามมาถึงคราแรกผู้าุโมู่ปฏิเสธทันทีโดยไม่แม้จะมองพวกเขาแต่ตอนนี้เพื่อเหล้าปราณในมือของอวิ๋นเฟยเฟิ่งแล้วถึงกับยอมตกลงอย่างง่ายดาย
"ยังไม่รีบคารวะอาจารย์อีกเ้าเด็กพวกนี้"มู่ซงอวิ๋นเอ่ยเมื่อเห็นว่าเด็กเหล่านี้ยังไม่ขยับตัว
เมื่อได้ยินเช่นนั้นอวิ๋นเฟยเฟิ่งจึงนำจอกเหล้าออกมาอีกสี่จอกแล้วเทเหล้าในมือให้ทุกคนก่อนจะนำไปคารวะผู้าุโมู่ซงอวิ๋น
"ดีๆ ต่อจากนี้มาพบข้าที่นี่ยามเว่ย(13.00-14.59 น.)ในทุกๆวัน"มู่ซงอวิ๋นกล่าว จากนั้นก็คว้าเอาขวดเหล้าจากมือของอวิ๋นเฟยเฟิ่งมาก่อนจะจากไป
อวิ๋นเฟยเฟิ่งชวนทุกคนเดินดูสำนักยุทธ์ฟ้าครามหลังจากที่ภารกิจเสร็จสิ้น ซึ่งทุกคนก็เห็นดีด้วยจะได้รู้จักเส้นทางในสำนัก จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่พิเศษทั้งแปดแห่งของสำนักโดยไม่เร่งรีบ
900
