***ณาลินี ต่อไป ไรต์จะเรียกนางว่า ฟางจวิ่นเหม่ย และใช้สรรพนาม จาก เธอ ว่า นาง เพื่อให้เข้ายุค.......
กลับมาที่ห้องครัวอีกครั้ง
"อ่าาาาห์ ถ้าร่างนี้มีเืปริศนาจริง โปรดช่วยให้ข้าสามารถทำอาหารที่อร่อยๆ จากหมูป่านี้ให้ได้ด้วยเถิดค่ะ" ณาลินี หรือบัดนี้นางคือ ฟางจวิ่นเหม่ยอธิษฐานกับเืพิสดารของนาง จะว่าไปแล้วนางเพิ่งจะอายุครบ ๑๖ ปีวันนี้
และขณะที่หญิงสาวพยายามจะใช้ปังตอนั้น นางก็เผลอทำมันบาดนิ้ว ทำให้มีเืตกยางออกหยดลงบนเขียงและติดกับใบมีดหนา บันดาลให้เกิดแสงบางอย่างกระทั่งเขียงก็มีแสงสว่างบางอย่างเช่นกัน
ปังตอใหญ่รีบจัดการกับหมูบนเขียงทันที และเขียงก็หมุนรับใบมีด ปาฏิหาริย์ครั้งนี้ ทำให้ฟางจวิ่นเหม่ยได้แต่ยืนมองสองอย่างตรงหน้าที่กำลังฆ่าหมูและหั่นมันอย่างรวดเร็ว แยกแยะส่วนหนังและส่วนที่ใช้ทำกับข้าวต่าง ๆ ให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จสิ้นพวกมันก็สงบนิ่ง
"น่ะ นี่มันเกิดอันใดขึ้น ทำไม มีดกับเขียงถึงขยับได้เองล่ะเนี่ย ผีหลอกกลางวันแสก ๆ ใช่ไหมนะ"
ในขณะที่ฟางจวิ่นเหม่ยยังใไม่หาย ก็มีมอนิเตอร์บางอย่างเปิดขึ้นมาในอากาศ เป็ภาษาที่นางเข้าใจ
"ท่าน้าทำเมนูอันใด โปรดใช้นิ้วกดปุ่มสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ใต้ชื่อเมนูนั้น ๆ"
เมื่อเสียงบางอย่างเอ่ยจบลงไปไม่นานนัก
ทันใดนั้นก็มีเมนูเด็ด ๆ มากมายปรากฏเบื้องหน้าให้ฟางจวิ่นเหม่ยได้เลือกสรร
เมนู หมูป่า ได้แก่
ผัดเผ็ดหมูป่า
หมูป่าคั่วพริกเกลือ
หมูป่าผัดพริกแกง
หมูยอบ้าน ๆ
ลาบหมูป่า
สเต๊กหมูป่า
หมูป่ากระจก
ต้มแซ่บหมูป่า
หมูป่าตุ๋น
ฯลฯ
หลังจากเลือกหมูป่าตุ๋น ต้มแซ่บหมูป่า หมูป่ากระจก สเต๊กหมูป่า หมูป่าทอดเกลือแล้ว นางก็ใช้เืจากปากแผลแตะที่กระทะ หม้อ และอุปกรณ์ทุกอย่างในครัวที่้าให้พวกมันทำอาหารตามคำแนะนำของระบบบางอย่างที่นางเองก็ไม่เข้าใจนัก
ทันใดนั้นก็ปรากฏว่า เครื่องปรุงไม่เพียงพอ
"เมนูที่เลือกมานั้น เครื่องปรุงไม่เพียงพอ ท่าน้าจะใช้ระบบยืม หรือขายบางส่วนที่ไม่ใช้ในเมนูจากหมูตัวนี้เพื่อแลกกับเครื่องปรุงหรือไม่"
จู่ ๆ ก็มีภาพหน้าจอถามขึ้นเป็เสียงและเป็ภาษาอ่าน
ฟางจวิ่นเหม่ย มองไปรอบ ๆ อย่างตกตะลึงหัวใจเต้นโครมครามราวกับถูกรางวัลที่หนึ่งเข้าให้ นางรีบไปลงไม้ขัดที่ประตูครัวทันที ่นี้สามีป้ายแดงของนางและลูก ๆ คงไม่มาที่ครัวใช่ไหม นางเกรงว่าพวกเขาจะมาเห็นสิ่งต่าง ๆ เคลื่อนไหวได้เอง
"ไอ้หยา โชคช่วยจริง ๆ มีเื่แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย นึกว่าจะลำบากต้องทำเองซะแล้ว อย่างกับเื่ โฉมงามกับอสูรเลย ทุกอย่างในคฤหาสน์ของเ้าชายอสูรเคลื่อนไหวได้เอง"
ฟางจวิ่นเหม่ยตื่นเต้นจนเหงื่อแตก และ้าทำอาหารให้เรียบร้อยไว ๆ นางตัดสินใจขายหมูในส่วนที่ไม่ได้อยู่ในเมนู
ทุกอย่างขายได้เป็เงินถึง ๑ ตำลึงเงิน
"อร๊ายยย หมูตัวนี้ ราคาเท่ากับค่าตัวข้าเลย บ้าไปแล้ว ทำไมค่าตัวข้าถึงได้ถูกอย่างงี้ล่ะเนี่ย"
ฟางจวิ่นเหม่ยอดที่จะอุทานไม่ได้จริง ๆ แท้จริง หากวันนี้จางต้าเปียวนำหมูตัวนี้ไปขายก็ได้ราคาประมาณ ๑ ตำลึงเงิน แต่เขาไม่ขายมัน เพราะอยากจะทดสอบฝีมือภรรยาคนใหม่ และอยากขุนนางให้อ้วนขึ้นกว่านี้
“ระบบห้องครัวปริศนารับทราบ และจะทำการซื้อเครื่องปรุงตามเงินที่ขายหมูได้” ระบบเอ่ยขึ้นเพื่อยืนยัน
เมื่อหญิงสาวกดรับและยืนยันทุกอย่าง ก็บังเกิดเป็เครื่องปรุงต่าง ๆ ตรงหน้าในจำนวนไม่น้อย
"อ้อ เมนูข้าวผัดหมูป่าด้วยนะ ข้าเห็นมีข้าวอยู่เล็กน้อยในถังข้าวสาร" ฟางจวิ่นเหม่ยเอ่ยขึ้น
.
.
ภายในเวลาไม่นานกระท่อมโกโรโกโสบนเนินเขาหลังเล็ก ๆ นี้ ก็เริ่มส่งกลิ่นอาหารอันโอชะลอยละลิ่วออกมาจนเตะจมูกของทุกคนที่นั่งรออยู่ในบ้าน
"ทะ ท่านพ่อขอรับ อาจิงได้กลิ่นอาหารขอรับ หอมยิ่งนัก"จางซื่อจิงลูกชายคนเล็กเอ่ย
"ข้าก็ได้กลิ่นเ้าค่ะ" จางหนิงหลิง ลูกสาวคนรองเอ่ยขึ้น
"ข้าคิดว่ากลิ่นนี้ลอยมาจากห้องครัวของเรานะขอรับ" จางจี้ิ บุตรคนโตที่สามารถจับทิศทางกลิ่นหอมได้ เอ่ยขึ้น
จางต้าเปียวค่อย ๆ สูดกลิ่นอาหารเข้าปอดลึก ๆ พร้อมหลับตาลง นึกถึงอดีตที่เคยได้ทานอาหารดี ๆ ระดับชาววัง นี่ก็ ๒ ปีผ่านมาแล้วที่เขาหอบลูกทั้งสามหนีออกมาพักฟื้นในหมู่บ้านที่นับว่าทั้งห่างไกลและไร้ชื่อเสียงที่สุดแล้ว และคงไม่มีใครตามหาเขาเจอ จนกว่าเขาจะหาทางขับพิษในร่างได้สำเร็จ เขาไม่ได้แข็งแรงอย่างที่เห็น เขามีพิษซ่อนเร้นในร่าง
"หอมใช้ได้" จางต้าเปียวเอ่ยชม
"ท่านพ่อคิดว่า นางจะหนีเราไปเหมือนแม่เลี้ยงที่ผ่านมาหรือเปล่าเ้าคะ" จางหนิงหลิง เด็กน้อยช่างสงสัยและขี้ระแวงเอ่ยถามบิดาของนางด้วยความไม่พอใจ เพราะที่ผ่านมาสตรีที่ท่านพ่อเคยนำกลับมาบ้านนั้น หาดีไม่ได้สักคน
"นั่นสิขอรับ นางจะหนีไปอีกหรือไม่ แต่สตรีพวกนั้นหนีไปก็ช่างเถอะ พวกนางทำอาหารไม่หอมเท่านี้สักคน"จางซื่อจิง เอ่ยพร้อมทำหน้าไม่แยแสสตรีที่หนีไปพวกนั้น
"พวกเ้าอย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้เลยน่า ท่านพ่อจะทราบได้อย่างไรกัน อีกอย่าง อาหารนี้ อาจจะหอมแค่กลิ่นก็ได้นะ เรายังไม่ได้ชิมเลยสักคำ ย่อมไม่รู้ว่ารสชาติแท้จริงจะเป็อย่างไรบ้าง" จางจี้ิ ซึ่งเป็พี่ชายคนโตและมีความเฉลียวฉลาดกว่าน้อง ๆ เอ่ยขึ้นกับเหล่าน้อง ๆ
.
.
............TBC
เื่นี้ อ่านสบาย ๆ นะคะ มีการคดโกงกันเล็กน้อยในเื่ แต่ไม่น่ากลัว ไม่มีฆ่ากัน แต่อาจจะฆ่าสัตว์เพื่อทำอาหาร หมายถึง หมูตายไปละตัวหนึ่ง แหะ แหะ
นานๆ มาที คงไม่ว่าไรต์นะคะ
ไรต์ชอบเขียน แต่ไม่ค่อยว่าง
ไรต์ทำงานเต็มเวลา...
4K
