ของที่อยู่ภายในหีบในเล็กนี้ เมื่อเปิดออกมาแล้วแสงสีเหลืองทองสว่างเป็ประกายออกมาเลย ทุกๆคนใกันจนพูดอะไรไม่ออก แต่ว่า3ซิงนั้นรู้สึกตัวก่อนเพื่อนและร้องดีใจออกมาว่า
“รวยแล้ว รวยแล้ว พวกเรารวยแล้วค่ะ ทอง ทองล่ะมันคือทองคำทั้งหมดเลย”3ซิง ะโออกมาดังๆ อย่างไม่นึกกลัวเลยว่าจะมีคนได้ยิน เพราะบนูเาตอนนี้มีแค่ครอบครัวของเธอเท่านั้นเอง
จากที่ยังคงใและอึ้งกันอยู่ที่เห็นทองคำแท่งในหีบใบนี้ แม่และพวกพี่ๆ ก็รู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียง3ซิงบอกว่าทองคำ ทองคำ!!
“ทองคำ!!!”แม่และพวกพี่ๆ
“ใช่ค่ะทุกคนดูสิ ทองคำทั้งนั้นเลย”3ซิง หยิบทองคำแท่งมา 1 แท่งเพื่อมาดูและดมอย่างใกล้ๆด้วยความรัก!! และกัดมันอีกหนึ่งคำไม่รู้ทำไมต้องกัดทองคำแท่งพวกนี้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ มันเหมือนสัญชาตญาณของคนที่คิดว่าจะทองแท้หรือไม่แท้ต้องกัด!!???
“หอมกลิ่นทองคำมากเลย ดมสิพี่เยว่ชิง พี่ชาย”3ซิง ยื่นทองคำแท่งไปที่จมูกพวกพี่ๆ ให้ดมกลิ่นทองคำแท่งกับเธอ
“หอม!!!”พวกพี่ๆ เหมือนโดนสะกดจิตไปด้วยกันแล้วต่างดอมดมกลิ่นทองคำแท่งจากมือของน้อง3ซิงขอพวกเขา
“หอมมากเลยใช่ไหมล่ะฮิ….ฮิ…..”3ซิง
พวกพี่ๆ ก็ประคองหยิบทองคำแท่งออกมาดูกันด้วยมืออันสั่นเทา แม่ของพวกเขาด้วย นี่มันเป็ครั้งแรกในชีวิตของพวกเขาเลยก็ว่าได้ที่ได้ััทองคำมากมายขนาดนี้
“มานับทองคำพวกนี้กันเถอะค่ะทุกๆคน ว่ามีทั้งหมดเท่าไหร่กัน”3ซิง
“อือ”พวกพี่ๆ พยักหน้าอย่างกับไก่จิกกันหลายครั้ง
“1…..2….3…4….5….6…7…8…9….10….”พวกเด็กๆ ช่วยกันนับทองคำแท่งได้ทั้งหมด 10 แท่ง
“ทั้งหมด 10 ค่ะ”3ซิง ไม่แน่ใจว่าคนโลกนี้จะเรียกลักษณะทองคำพวกนี้เป็ก้อน แท่ง หรือ อันกันนะ??
“ทองคำแท่ง 10 ก้อนล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“ทองคำ 10 แท่ง”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ทองคำ 10 อัน”พี่รองเยว่เลี่ยง
“…………………!!!”3ซิง ที่คอยฟังว่าพวกพี่ๆจะเรียกทองคำว่าอย่างไร สรุปแล้วพวกเขาใช้เรียกหมดทุกอย่างเลย???หรือ แล้วแต่ความพอใจของแต่ละคนที่จะเรียกว่าอย่างไร???
“หีบใบนี้มันฝังอยู่ใต้ดินนานแค่ไหนกันแล้วนะ สงสัยว่าเ้าของเขาฝังจนลืมนะครับเนี่ย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“น่าจะใช่นะ เยว่เลี่ยงว่าคงจะลืมจริงๆดูที่หีบสิมันเป็สนิมหมดแล้วด้วยในส่วนของเนื้อไม้ก็เริ่มผุแต่ดูแล้วน่าจะเป็เนื้อไม้อย่างดีและแพงมากเพราะสภาพของมันยังดูค่อนข้างดีเลยนะเ้าหีบใบนี้น่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“เด็กๆ แม่ว่าเราเก็บทองคำพวกนี้กันก่อนและรีบกลับบ้านกันก่อนดีกว่านะลูก อยู่นานๆแบบนี้ ถ้าใครมาเห็นว่าเรามีหีบแปลกๆแบบนี้มันจะไม่ดีนะ”แม่ เริ่มกังวลั้แ่เห็นทองคำแท่งเต็มหีบใบเล็กนี้แล้ว และแน่นอนถ้าคนอื่นๆเห็นว่าพวกเธอกับลูกๆมีหีบเก่าขนาดนี้พวกเขาจะต้องเดากันว่าต้องเจออะไรที่มีค่าบ้างแน่นอน
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ ต่างรับคำและช่วยกันเก็บทองคำแท่งใส่หีบให้เรียบร้อย และพากันไปยกตะกร้าเก๋าลัด ตรงไปที่เ้าแด๊งแดงกันเลยอย่างรีบร้อน
แม่ยกหีบทองคำอย่างระมัดระวังโดยไม่กลัวเปื้อนดินเลย ส่วนเด็กๆ ก็รีบเดินนำหน้าไปก่อน
“เดี๋ยวพวกเราช่วยกันดูต้นทางให้ดีนะคะว่ามีใครอยู่ หรือเดินผ่านไปผ่านมาหรือเปล่า แล้วค่อยให้แม่รีบขึ้นรถพร้อมกับหีบทองคำนี้”3ซิง รีบพูดบอกพวกพี่ๆก่อนที่จะเดินพ้นเขตูเาไปถึงเ้าแด๊งแดงที่จอดอยู่ริมข้างทาง
“ใช่แล้ว น้อง3ซิงเก่งมากพวกเราต้องระวังไม่ให้คนอื่นๆเห็นเ้าหีบใบนี้”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“แม่คะขอกุญแจรถด้วยค่ะ เดี๋ยวให้พี่ๆเขาไปเปิดประตูรอไว้เลยนะคะ พอได้สัญญาณจากพวกพี่ๆแม่รีบวิ่งขึ้นรถเลยนะคะ”3ซิง หันมาบอกแม่อีกทีหนึ่ง
“ได้ค่ะ”แม่ เองก็ตื่นเต้นมากมองซ้าย มองขวา มองหน้า มองหลังตลอดเวลาเลยเช่นกัน เพราะระแวงว่าจะมีคนผ่านมาเดินบนูเาแถบนี้เวลาเดียวกับพวกเขา
“เอาล่ะจะถึงรถเราแล้ว พี่ชายนี่กุญแจรถไปจัดการตามแผนเลยนะ”3ซิง ส่งกุญแจรถให้พี่ชายทันที เมื่อพี่ใหญ่เยว่เผิงรับกุญแจไปก็เดินไปกับพี่รองเยว่เลี่ยงทันที
พี่ใหญ่เยว่เผิงปลดล็อคประตูรถทุกบาน และเปิดด้านฝั่งคนขับเอาไว้ด้วย ส่วนพี่รองเยว่เลี่ยงก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกมาส่งให้แม่ได้คลุมหีบเอาไว้อีกทีหนึ่ง เพื่อปกปิดหีบใบนี้และกันเอาไว้ก่อน เผื่อว่ามีคนผ่านมาจริงๆจะได้ไม่เห็นว่าแม่ของพวกเขากำลังถืออะไรอยู่
ต่างพากันมองดูทางให้ดีแล้วก็รีบส่งสัญญาณบอกแม่ของพวกเขาให้รีบวิ่งขึ้นรถทันทีเลย เมื่อได้รับสัญญาณจากลูกชาย แม่ก็กอดหีบอย่างแน่น และวิ่งอย่างรวดเร็วขึ้นรถ และค่อยๆวางหีบไว้บนพื้นใกล้กับที่นั่งคนขับอย่างระมัดระวังที่สุด
พี่ใหญ่เยว่เผิงปิดประตูรถทันทีที่แม่ขึ้นไปเรียบร้อยแล้ว น้องๆ ทุกๆคนต่างรีบพากันขึ้นรถและปิดประตูกันอย่างรวดเร็ว
“ออกรถได้เลยค่ะแม่ พวกเราพร้อมแล้ว”3ซิง
“จ้ะ”แม่
จากที่เกร็งกันตอนนี้ทุกๆคนเริ่มหายใจกันคล่องขึ้นแล้ว เมื่อดูแล้ว่าไม่มีใครผ่านมาบริเวณแถวนี้อย่างแน่นอน
“ฟู่….ฟู่…….ฟู่…..”ทุกๆ คนโล่งอกกันแล้ว
พวกพี่ๆของเธอต่างคอยมองหีบทองคำกันตลอดเวลา ไม่ละสายตากันเลย ระหว่างที่พวกเขากำลังมองจ้องที่หีบทองคำใบนั้นกันอยู่
3ซิงก็มีเวลาครุ่นคิดกับตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ ในตอนแรกที่ฟื้นขึ้นมาแล้วเงินลอยมาตบหน้าเธอแค่ครั้งสองครั้ง มันน่าจะเป็เื่บังเอิญแต่พอครั้งที่สามนี้เริ่มสะกิดใจเธอบ้างแล้ว และไหนจะเหรียญเงินอีกสองเหรียญที่หล่นมาบนหัวเธออีก เพียงแต่ว่าเธอยังหาจุดเชื่อมโยงต่อไม่ได้เพียงเท่านั้นเอง
พอมาถึงเหตุการณ์ล่าสุดที่เกิดขึ้น มันแตกต่างจากที่เงินมันลอยมาตบหน้าเธอตรงที่ว่า มันเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่างดูดให้เธอเข้าหา และก็เป็เ้าหีบที่มันมีของมีค่าที่ด้านในเก็บทองคำแท่งเอาไว้ถึงจำนวน 10 แท่งแต่น้ำหนักทองนั้นเธอเองก็ไม่แน่ใจนัก แต่มันหนักไม่มากน่าจะไม่เกินที่ 20-30 กิโลกรัม
แต่อะไรมันคือสาเหตุหลักล่ะ???ที่จู่ๆเงินกับทองพวกนี้มันถึงเข้ามาหาตัวเธอกัน??? นี่แหละปัญหาใหญ่ที่เธอยังไม่รู้ว่ามันมาาถึงตัวเธอได้อย่างไรกัน
และสิ่งที่3ซิงไม่รู้นั้นก็ยิ่งทำให้เธอเริ่มหงุดหงิดบ้างนิดหน่อย แต่ก็ต้องเลิกคิดเพราะได้ยินเสียงแม่บอกว่าถึงบ้านของพวกเราแล้ว บ้านที่เธอจะต้องอาศัยอยู่ั้แ่นี้ต่อไป
“เด็กๆ ถึงบ้านเราแล้ว”แม่
“ถึงบ้านเราแล้ว ฟู่…….ฟู่…..”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ในที่สุดก็ถึงบ้านเราสักทีฟู่……ฟู่….”พี่รองเยว่เลี่ยง
“น้อง 3ซิงไปค่ะพี่จะพาไปเช็ดตัวเปลี่ยนชุดใหม่นะ พวกเราตัวเปื้อนดินกันหมดเลย”พี่สาวเยว่ชิง
“เดี๋ยวพวกเราช่วยเช็ดรถให้เองครับแม่ไม่ต้องห่วง แม่ยกหีบไปเก็บด้านในก่อนเถอะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ได้จ้ะ”แม่ รีบยกหีบใส่ทองคำเข้าไปในบ้านก่อนเลย ตามด้วยสองสาวที่เดินตามหลังไปติดๆ
พวกพี่ชายยังคงอยู่ด้านนอกเพื่อจัดการทำความสะอาดรถกันก่อน และช่วยกันยกของจากท้ายรถเข้าไปเก็บในบ้านที่มันมีมากมายเหลือเกิน
พอได้เวลาสักพักรถส่งของจากร้านอาหารแห้งก็มาถึงพอดิบพอดีด้วย ต่างรีบวิ่งไปบอกแม่กันว่าคนส่งของมาถึงที่บ้านแล้ว
ของที่ซื้อได้มาครบกันแล้วคนส่งของก็ขับรถออกไปเลย ส่วนเ้าบ้านแต่ละคนก็เกร็งไปหมดกลัวคนรู้ว่าเจอหีบที่บรรจุทองคำแท่ง
3ซิงเห็นก็อดขำแม่ และพวกพี่ๆไม่ได้จากที่ว่าจะรีบกลับมาทำกับข้าวกินกัน ก็หายหิวกันไปเลยต่างวุ่นวายช่วยกันซ่อนหีบทองคำแท่ง และเก็บข้าวของที่พึ่งซื้อมาให้เป็ระเบียบเรียบร้อยกันเสียก่อน แต่ข้าวของก็เยอะเสียจนไม่มีที่จะเก็บเพราะบ้านหลังนี้ไม่ได้ใหญ่โตมากนัก
เมื่อจัดของกันเสร็จแล้วแม่ก็มาทำกับข้าวให้เด็กๆ ได้กินกันในตอนเที่ยงน่าจะทัน ส่วนพวกพี่ชายยังคงวนเวียนไม่ไกลจากบริเวณที่แม่ซ่อนหีบทองคำแท่ง พวกเขากลัวมันหายล่ะ!!
“พี่ชาย ทำแบบนี้คนอื่นเขาก็สงสัยหมดว่าบ้านเรามีอะไร”3ซิง อดไม่ไหวจึงหยอกล้อพวกเขา
“ห๊าาาาา….จะจะจริงเหรอน้อง3ซิงพวกพี่ทำแบบนั้นจริงๆเหรอ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“แล้ว…แล้ว…แล้วพวกพี่จะทำยังไงดีล่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“เฮ้อ…พวกพี่สองคนจะต้องเลิกเดินวนเวียนตรงแถวที่เก็บของสิ่งนั้น และทำตัวปรกติเหมือนเดิมไง”3ซิง
“ตะ…แต่ว่า”พวกพี่ชาย
“ไม่มีแต่ค่ะ มานั่งตรงนี้หรือไม่ก็เข้าไปช่วยแม่หยิบจับทำกับข้าวในครัวก็ได้นะ”3ซิง
เพราะตัวเธอเองเข้าไปไม่ได้อยู่แล้ว แม่ไล่เธออกมานั่งรอส่วนพี่สาวเยว่ชิงยังอยู่ในครัวช่วยแม่ทำกับข้าว และกำลังสนุกกับการใช้กระทะใหม่ หม้อใหม่ มีดใหม่ กันอยู่
สุดท้ายพี่ชายทั้งสองก็ยอมทำตามที่น้อง3ซิงของพวกเขาบอก มานั่งใกล้ๆน้องแต่สายตายังคงมองไปที่นั่นอยู่ดี
“เฮ้อ…….”3ซิง ส่ายหน้าเบื่อหน่ายพวกพี่ชายมากเลยตอนนี้
จะเข้าไปปั่นป่วนในห้องครัวแม่ก็ไล่เธอออกมา จะมานั่งในบ้านก็เจอพี่ชายทั้งสองเดินวนไปวนมาเฝ้าหีบทองคำ แต่พอให้เลิกทำ พวกเขานั่งนิ่งไม่ตอบรับใดๆ มองแต่ห้องที่เก็บหีบเอาไว้อยู่อย่างนั้น
“พี่เยว่เผิง พี่เยว่เลี่ยง ซิงซิงเบื่อแล้วนะขอออกไปเดินเล่นนะ”3ซิง
“อือ”พวกพี่ชาย ตอบรับทั้งๆ ที่ไม่ได้รับรู้อะไรแล้วเพียงแต่อือๆ เพียงคำเดียวเท่านั้น
“งั้นซิงซิงไปเดินเล่นก่อน”3ซิง ไม่รอช้าเธอกำลังเบื่อเลยถึงแม้จะรู้ว่าพวกพี่ชายตอบรับแล้วก็จริง แต่เธอเชื่อว่าพวกเขาตอบรับแบบขาดสติ เพราะสติทั้งหมดของพวกพี่ชายอยู่ที่หีบทองคำแห่งทั้งหมดแล้ว
3ซิงเดินออกนอกบ้านอย่างรวดเร็ว เธอกำลังสำรวจสิ่งแวดล้อมบริเวณบ้านที่เธอจะต้องอาศัยอยู่นับจากนี้ จากความทรงจำเดิมๆ ของเด็กคนนี้บ้านหลังนี้ไม่ได้มีเนื้อที่ใหญ่มากนัก ด้านหลังบ้านมีพื้นที่เหลือไว้ปลูกผักสวนครัว ปลูกหัวมันเทศและข้าวโพดเพียงนิดหน่อยเท่านั้นเอง
“ถ้าบ้านเรามีพื้นที่มากขึ้นก็น่าจะดีนะจะได้ทำอะไรได้มากขึ้นด้วย บ้านก็ต้องต่อเติมหรือไม่ก็สร้างใหม่ไปเลย ปลูกข้าวไว้กินเองด้วยส่วนหนึ่ง และข้าวสาลีด้วย”3ซิง เดินตรวจตราดูรอบๆบ้านเดินมือไขว่หลังบ่นพึมพำไปมาคนเดียว
ในระหว่างที่กำลังเดินวนรอบบ้านอยู่นั้น เป็จังหวะเดียวกับที่พี่สาวเยว่ชิงจะออกมาตัดต้นหอมเพิ่มเพื่อนำไปผัดผัก ก็ได้เจอน้อง3ซิงกำลังเดินอยู่นอกบ้านเพียงลำพัง!!!
“น้อง3ซิง น้องออกมาได้ยังไงคนเดียวแล้วพวกพี่ชายไปไหนไม่ดูน้องเลย”พี่สาวเยว่ชิง ะโเสียงดังด้วยความใทำไมพี่ชายทั้งสองปล่อยให้น้องตัวเล็กของเธออยู่ลำพังด้านนอกแบบนี้
“อุ้ย…….”3ซิงที่กำลังเดินคิดอะไรเพลินๆอยู่ก็ต้องใเสียงพี่สาวคนเดียวของเธอที่ะโเรียกเธออยู่ในตอนนี้ เธอค่อยๆลูบหน้าอกเรียกขวัญให้ตัวเอง
ทั้งแม่ที่กำลังวุ่นวายกับการทำอาหาร และพี่ชายที่กำลังเคร่งเครียดเฝ้ามองหีบทองคำแท่งต่างสะดุ้งเสียงพี่สาวเยว่ชิงกันทั้งหมด และพากันวิ่งมาด้านหลังบ้านที่เป็สวนเล็กๆ สำหรับครอบครัว
“แย่แล้ว พวกเราลืมน้อง3ซิงกันได้ยังไงเนี่ย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ก็พวกเราอยู่กับน้อง3ซิงในบ้านไม่ใช่เหรอพี่ใหญ่”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ก็ใช่น่ะสิ แต่ตอนนี้น้องอยู่ตรงโน้น”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เยว่เผิง เยว่เลี่ยง พวกลูกลืมน้องแล้วเฝ้าแต่หีบใช่ไหม”แม่ ผู้รู้ทันลูกๆ
“เอ่อ….ขอโทษครับแม่”พี่ชายทั้งสองยอมรับผิดที่มัวแต่ระแวดระวังเฝ้าแต่หีบใส่ทองคำแท่งที่เจอในดงต้นเก๋าลัด จึงลืมสนใจน้อง3ซิงของพวกเขาไป
“เฮ้อ…..พวกลูกนี่นะ เอาล่ะตอนนี้แม่ฝากดูแลน้องก่อนกับข้าวใกล้จะเสร็จแล้ว”แม่
“ครับแม่”พี่ชายทั้งสอง
เ้าตัวต้นเื่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายนักเดินดูสวนเล็กๆของครอบครัวอย่างสนใจว่าพวกเขาปลูกอะไรกันบ้าง ส่วนพี่ชายก็เดินตามหลังน้องสาวคนเล็กไม่ห่างเช่นกัน ด้วยความที่รู้สึกผิดมากที่นึกถึงแต่หีบทองคำแห่ง แต่ลืมนึกถึงน้องสาวของพวกเขา!!
ขนาดว่าน้อง3ซิงเดินออกมาจากบ้านั้แ่เมื่อไหร่ พวกเขาที่เป็พี่ชายที่อยู่ด้วยกันกับน้องก็ไม่รู้เื่เลย
“น้อง3ซิง อยากไปที่ไหนอีกไหมเดี๋ยวพี่เยว่เลี่ยงพาไปเดินเล่นนะ หรือจะนั่งรถเข็นไปก็ได้ถ้าน้องี้เีเดิน”พี่รองเยว่เลี่ยง เริ่มเอาใจน้องสาวคนเล็กเพื่อแก้ความรู้สึกผิดในใจ
“ใช่ๆ น้อง3ซิงอยากไปเที่ยวที่ไหนต่อล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“3ซิงอยากจะไปที่…….”3ซิง พูดได้เพียงเท่านี้แม่ก็ร้องเรียกพวกลูกๆให้เข้ามาในบ้าน เพราะอาหารพร้อมแล้ว
“เยว่เผิง เยว่เลี่ยง 3ซิง อาหารเสร็จแล้วลูกเข้ามากินข้าวก่อนนะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ
“อาหารเสร็จแล้ว”สามพี่น้อง
“มาแล้วค่ะแม่ ซิงซิงมาแล้ว”3ซิง รีบซอยเท้าสั้นๆเข้าบ้านก่อนเพื่อนเลย และลืมไปแล้วว่ากำลังจะออกไปสำรวจพื้นที่ด้านนอกต่อ
“พี่ใหญ่ว่าน้อง3ซิง คงไม่อยากไปเดินเล่นต่อแล้วล่ะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ใช่ครับ พวกเราเข้าบ้านกันเถอะ”พี่รองเยว่เลี่ยง
ออกไปเดินเล่นต่อหรือจะเท่ากับการได้กินอาหาร??? เธอจำต้องเลือกของกินให้อิ่มท้องเสียก่อนอันดับแรก
“ว้าว น่ากินทุกอย่างเลย”3ซิง ตาเป็ประกายมองอาหารมื้อเที่ยงที่วางอยู่ตรงหน้านี้ ไม่วางตาหมูตุ๋นใส่เม็ดเก๋าลัด น้ำมันพริก น้ำซุปกระดูหมู ผัดผัก
(หมูตุ๋นมีแบบหั่นเป็ชิ้นพอดีคำ กับตุ๋นชิ้นใหญ่)
##
น้ำมันพริก(พริกสด)
##
“กินกันเลยเด็กๆ”แม่ จับตะเกียบคีบเนื้อหมูตุ๋นใส่จานให้ลูกๆจนครบทุกคนจึงค่อยให้ตัวเองหลังสุด
“ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ
อาหารมื้อแรกของโลกใหม่ไม่เลวเลยที่ได้กินเนื้อสัตว์ แถมยังมีของโปรดอีกอย่างคือเก๋าลัดคั่ว แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าการใช้ตะเกียบสำหรับกินทุกอย่างนี่มันไม่ถนัดเอาเสียเลย คงจะต้องค่อยๆหัดให้เคยชินไป
“น้ำมันพริกนี้สินะที่เห็นในช่องโชว์กินนั้นน่ะ”3ซิง นำหมูตุ๋นจิ้มไปในน้ำมันพริกเพียงเล็กน้อยและคลุกเคล้าลงกับข้าวให้เข้ากัน แล้วนำใส่เข้าปากทันที
“ว้าว อร่อยมากเลยเผ็ด หวาน มัน”3ซิง บ่นพึมพำขณะที่กินน้ำมันพริกที่แสนอร่อยและสูตรดั้งเดิม
“3ซิง อย่าใส่น้ำมันพริกมากเกินไปนะลูกจะแสบท้องนะ”แม่ เตือนเ้าตัวเล็กกลัวว่าเธอจะใส่มากจนเกินไปนัก
“ได้ค่ะแม่ หง่ำ…หง่ำ…”3ซิง ที่ตอนนี้ปากเป็มันเพราะกินหมูตุ๋นเก๋าลัดคู่กับน้ำมันพริก ผัดผักแทบไม่ได้แตะเลย!!
“กินผักด้วยนะน้อง3ซิง มันช่วยน้องแก้เผ็ดได้น”พี่สาวเยว่ชิง หลอกล่อน้องสาวให้กินผัดผักด้วยจะได้แข็งแรง
“ได้เลยพี่เยว่ชิง”3ซิง ส่งยิ้มไปให้พี่สาวที่กำลังคีบผัดผักให้กับเธอ ช่างเป็เด็กที่ฉลาดเสียจริงหลอกหล่อให้เธอกินผักแบบนี้
แม่และพี่ชายแอบยิ้มที่เห็นเ้าตัวเล็กของบ้าน กินผัดผักเสียที เพราะั้แ่นั่งกินข้าวน้อง3ซิงไม่แตะผัดผักเลย คีบแต่หมูตุ๋นเก๋าลัด จิ้มกับน้ำมันพริกอย่างเดียว
แม่และลูกๆทั้งสี่ต่างนั่งกินอาหารมื้อเที่ยงนี้กันอย่างเอร็ดอร่อยและมีความสุขกับอาหารมื้อนี้เป็อย่างมาก เป็อีกมื้อที่พวกเขาสามารถกินอิ่มได้อย่างเต็มที่ ข้าวที่เป็ข้าวจริงๆเต็มถ้วยพร้อมเนื้อสัตว์จานใหญ่
************
3ซิงร่ำรวยอีกครั้งกับทองคำที่ได้มาฟรีถึง 10 แท่ง แต่น้อง3ซิงของเราจะรู้เมื่อไหร่นะว่าเงินและทองพวกนี้ได้มายังไงและอย่างไร??? มาร่วมลุ้นกันต่อเลยจ้า
########
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://www.douguo.com/cookbook/1455346.html
https://www.douguo.com/cookbook/1729617.html
https://www.douguo.com/cookbook/3001501.html
https://www.douguo.com/cookbook/2355828.html