“เสี่ยวซื่ออยู่ข้างนอกหรือเปล่า” นีนีตัดสินใจเรียกหาหมอประจำตัว
“พระชายาถามหาเสี่ยวซื่อทำไมหรือเพคะ” เป็เสี่ยวหลิงที่เปิดประตูเข้ามา ก็พบว่าผมของเ้าสาวยุ่งเหยิงจากการแกะเครื่องหัวออกอย่างไม่ใส่ใจ
“ว้ายยย ทำไมผมของพระชายาเป็แบบนั้นเพคะ” เสี่ยวหลิงอยากจะถลาเข้าไปจัดทรงผมใหม่แล้วก็เอาผ้าคลุมหน้ามาปิดให้เหมือนเดิม เพราะท่านอ๋องยังไม่เสด็จมาเปิดผ้าคลุมหน้าเ้าสาวเลย!
“ช่างเื่ผมก่อนเถอะ เ้าช่วยไปตามเสี่ยวซื่อมาให้ข้าที”
เสี่ยวหลิงที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่แต่ก็ยอมทำตามโดยอิดออดเล็กน้อย ไม่รู้พระชายาจะอยากได้หมอมาทำไมตอนนี้
ไม่นานเสี่ยวซื่อก็มาถึง ดูท่าทางสงสัยและไม่เข้าใจว่านางต้องมาทำอะไรที่นี่
“เ้าตรวจพิษเป็มั้ย” คำถามของพระชายาทำให้เสี่ยวหลิงและเสี่ยวซื่อเกิดอาการงงงวย แต่เพียงครู่เดียวเสี่ยวซื่อก็เบิกตาโตขึ้นมา แล้วถามอย่างใ
“พระชายาต้องพิษหรือเพคะ?!”
“เ้าลองตรวจอาหารพวกนี้กับเหล้ามงคลดูก่อนเถอะ”
เมื่อได้ยินคำสั่ง เสี่ยวซื่อก็จัดการควักเข็มเงินขึ้นมาตรวจดูอาหารทีละอย่าง รวมทั้งสุรามงคลด้วย แทบทุกจานล้วนปลอดภัย ยกเว้นจานหนึ่งที่เป็เนื้อปลา
“มีพิษจริง ๆ ด้วยเพคะพระชายา!” เสี่ยวซื่อมองเข็มเงินในมือที่กลายเป็สีดำแล้วทำหน้าแตกตื่น เสี่ยวหลิงก็ยืนหน้าซีดใอยู่ด้านหลัง
“เ้าตรวจสอบได้มั้ยว่าเป็พิษอะไร ยกไปทั้งจานได้เลย” หลังจากรู้ว่าจานอื่น ๆ ไม่มีพิษ นีนีก็จัดการกินอาหารบนโต๊ะต่ออย่างสบายอารมณ์
“พระชายาได้เสวยพิษเข้าไปหรือเปล่าเพคะ” เสี่ยวซื่อยังรู้สึกไม่วางใจ แต่นีนีโบกมือง่าย ๆ
“ไม่หรอก ๆ เ้าเอาไปตรวจเถอะ ตรวจมาว่ามันคือพิษอะไร”
“แน่ใจนะเพคะ ให้หม่อนฉันตรวจสักหน่อยดีไหม”
“ไม่ต้องหรอก วางใจเถอะ ไปทำตามคำสั่งของข้าก็พอ”
เมื่อพระชายายืนยันหนักแน่น นางก็จำต้องยอมออกไป พร้อมจานอาหารที่เป็ปัญหานั้น
เสี่ยวหลิงยังยืนหน้าซีดอยู่ แล้วเรียกเ้านายเสียงสั่น
“พระชายา...”
“ไม่ต้องกลัว ข้าไม่เป็ไรหรอก เ้าเองก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว พอเตรียมน้ำให้ข้าเสร็จก็ไปพักผ่อนเถอะ ที่หน้าห้องให้เสี่ยวชีกับเสี่ยวปาเฝ้าไว้ ส่วนเสี่ยวจิ่วก็ให้ลาดตระเวนรอบ ๆ เรือนในคืนนี้” นีนีพูดไปพลางกัดน่องไก่ไปอย่างไม่สนมารยาทบนโต๊ะอาหารใด ๆ
เสี่ยวหลิงกัดปากอยากพูดอะไรมากกว่านี้ แต่ก็ทำตามคำสั่งพระชายาแต่โดยดี
ค่ำคืนของการแต่งงานผ่านพ้นไปอย่างเงียบสงบไม่ต่างจากที่นีนีคาดเดาเอาไว้เลยแม้แต่น้อย นั่นก็คือไม่รู้ว่าเ้าบ่าวเอาหัวไปมุดอยู่ที่ใต้กระโปรงอนุคนไหน!!
หึ... ถ้าเธอเปิดรับพนันกับคนทั้งเมืองหลวง เื่ที่ว่าอีอ๋องจะมาเข้าหอกับเธอหรือเปล่าก็คงได้เงินบาน เสียดายที่ไม่ได้ทำ!
ส่วนจวิ้นอ๋องที่นีนีแอบสาปส่งในใจหลายต่อหลายครั้งแล้ว เช้าวันนี้เขากำลังนั่งฟังรายงานขององครักษ์เงาที่ให้ไปติดตามความเคลื่อนไหวของเหอโยวหรานอยู่ที่ห้องหนังสือ
“เมื่อวานหลังจากพระชายาให้คนของนางถืออาหารจานหนึ่งออกไป ก็กินอาหารและเข้านอน ไม่ได้มีอะไรอีกพ่ะย่ะค่ะ”
ซ่งหลิวหย่งไม่รู้ว่านางให้คนเอาอาหารออกไปทำไม แต่หลังจากคิดใคร่ครวญครู่หนึ่งก็คิดถึงความเป็ไปได้ข้อหนึ่งขึ้นมา
“เ้าไปดูซิว่าวันนี้นางยังมีชีวิตอยู่หรือไม่” จวิ้นอ๋องออกคำสั่งพร้อมกับรอยยิ้มขันที่มุมปาก
องครักษ์เงาที่ได้รับคำสั่งแม้จะข้องใจแต่ก็ผลุบหายไปอย่างรวดเร็ว
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ

✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^