บ่ายวันต่อมาซึ่งคุณผานิตอยู่บ้านตามลำพังกับบรรดาคนใช้ตามเคยเพราะบุตรชายไปทำงาน ก็ได้มีสาวสวยคนหนึ่งหอบกระเป๋าเข้ามาในบ้าน เมื่อเห็นหน้ากันชัดๆทุกคนก็จำได้ว่าเ้าหล่อนคือนางเอกละครทีวีชื่อดังนั้นเอง
“มีธุระอะไรหรือค่ะคุณ”
คุณผานิตถามอย่างแปลกใจ ในขณะที่พวกคนใช้พากันออกมามุงดูนางเอกคนดังที่มาให้เห็นถึงบ้านกันหน้าสลอน
“ไม่มีธุระอะไรหรอกค่ะ”
สาวสวยตอบพลางเดินกรีดกรายไปทั่วห้องรับแขกอย่างวางท่าเป็เ้าของบ้านนั้นเลยเชียว ซึ่งกิริยาอย่างนั้นเป็ที่ขัดตาเ้าของบ้านที่แท้จริงอยู่ไม่น้อย
“ แต่ที่นี่ก็ไม่ใช่สวนสาธารณะไว้ให้ใครๆมาเดินเล่นนะค่ะ”
สาวสวยหรือในนามที่รู้จักคือ แมรี่ มาริกา ตวัดสายตาถือดีมาทางผู้สูงวัยกว่า
“ก็ใครบอกว่าแมรี่มาเดินเล่นละค่ะ แมรี่มาอยู่ที่นี่เลยต่างหาก”
“ ในฐานะอะไรไม่ทราบ”
คุณผานิตขึ้นเสียงสูงอย่างใ
“ เมียของคุณปภาวินค่ะ”
คำตอบชัดเจนตรงเผงจนคนถามลมใส่ทรุดฮวบไปทันที ดีที่พวกคนใช้ที่อยู่ใกล้วิ่งเข้ามาประคองรับไว้ทัน เปิดโอกาสให้แม่นางเอกแต่เพียงในจอหิ้วกระเป๋าเดินขึ้นชั้นบนไปอย่างสบายใจเฉิบ
“ผู้หญิงอะไรหน้าด้านอย่างนี้ เห็นในละครออกจะดี๊ ดี”
สาวใช้คนหนึ่งปรารภออกมาให้ทุกคนได้ยิน ขณะถือยาดมจ่อที่จมูกคนเป็ลม
“เขาไปเป็อะไรกันั้แ่เมื่อไหร่”
คุณผานิตเธอเป็คนแก่เองแท้ๆยังกระดากปากที่จะใช้คำตรงๆอย่างแม่สาวน้อยคนนั้น ที่หน้าฉากช่างสวยงาม อ่อนหวานเรียบร้อย ใครบ้างที่จะมาเห็นธาตุแท้จริงๆของหล่อน
“ หน่อยเคยเห็นข่าวในหนังสือพิมพ์เขาเขียนว่าเป็แฟนกันมาหลายวันแล้วค่ะ”
สาวใช้วัยรุ่นที่อ่านหนังสือประเภทซุบซิบดาราเป็งานอดิเรกเล่าให้ฟัง
“ โธ่เอ๋ย รู้จักกันแค่ไม่กี่วันก็หอบผ้าตามเขามาแล้ว ฉันก็กลัวลูกจะไปพลาดท่ากับผู้หญิงอย่างนี้ถึงได้รีบจับแต่งงาน แต่ดูสิก็ยังไม่วาย ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องรีบไปบ้านยัยมณฑา ไปรับหนูมนมาอยู่ที่นี่”
“ ดีแล้วค่ะคุณนาย หน่อยกลัวจัง ว่าจะต้องมีคุณผู้หญิงเป็ยัยนางเอกแต่เปลือกคนนี้”
“ งั้นเธอก็รีบไปบอกตาชงเอารถออก ส่วนกัลยาขึ้นไปหยิบกระเป๋ามาให้ฉัน ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ พวกเธออยู่ทางนี้ก็ดูแลบ้านให้ดีล่ะ”
ไม่กี่นาทีต่อจากนั้นคุณผานิตก็นั่งรถออกจากบ้านเพื่อตรงไปหาเพื่อนรักที่พึ่งเป็คู่ดองกันมาหยกๆเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้
451
