ยุคโบราณแต่นานมาแล้ว แผ่นดินหาได้มีความสงบจากควันไฟาไม่ ยุคาเมืองน้อยใหญ่ต่างเป็อริศัตรูกัน รบพุ่งฆ่าฟันกันทุกหัวระแหง เมืองใหญ่ที่มีอำนาจมากกว่าพยายามกลืนกินเมืองเล็ก เมืองที่ใหญ่พอกันก็ก่อาชิงความเป็ใหญ่แต่เพียงผู้เดียว
ในยุคแห่งความมืดมนนี้ นครฟ้าครามนับว่าเป็เมืองที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรที่สุดทั้งด้านการรบและการค้า และมีตระกูลซ่งเป็หนึ่งในตระกูลผู้พิทักษ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งเมืองฟ้าครามนี้ได้ดำรงคงอยู่มาเนิ่นนานหลายชั่วคน
แต่นครฟ้าครามที่ว่ายิ่งยงก็มิอาจพ้นวัฏจักรแห่งการเสื่อมถอยได้ ทุกอย่างมี การเกิดขึ้น การคงอยู่ และในท้ายที่สุดคือการดับสูญ แม้ว่าโลหิตแห่งความภักดีของตระกูลซ่งต่อบ้านเมืองจะเข้มข้นปานใด แต่เมื่อเข้าสู่ยุคเสื่อมถอยแล้ว ความรักบูชาที่คนในตระกูลซ่งมีต่อตระกูลตนเองเริ่มมีอิทธิพลเหนือกว่าความจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองไปเสียแล้ว
ตระกูลลิ่วและตระกูลอึ้งอีกสองตระกูลผู้พิทักษ์แห่งนครฟ้าครามเช่นกันต่างก็เป็ตระกูลใหญ่ เป็ขุนนางคนสำคัญของนครฟ้าคราม เวลานี้กลับพากันร่วมปล้นชาติปล้นแผ่นดินไปกับตระกูลซ่งด้วย ทั้งที่แต่ละตระกูลต่างผ่านการตกทอดมาไม่น้อยกว่าสิบสองชั่วอายุคน เมื่อแรกก่อตั้งทั้งสามตระกูลต่างเป็ตระกูลผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งของบ้านเมืองมาก่อน ชายชาตรีพากันสู้ตายในสนามรบไม่ยอมสยบอยู่ใต้อำนาจอธรรมใดๆ
บัดนี้สามตระกูลใหญ่ที่เคยร่วมกันต่อต้านผู้รุกรานภายนอก เคยยืนหยัดต่อสู้เพื่อความถูกต้องจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย กลับพากันแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง นครฟ้าครามแห่งนี้ย่อมใกล้แก่การดับสูญเข้าไปทุกเมื่อ คนดีแตกความสามัคคีคนชั่วพากันเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน นครที่ยิ่งยงมานานคงใกล้แก่การแตกยับดับสูญเสียแล้ว...
ตระกูลหาน ตระกูลที่เป็ผู้พิทักษ์อีกตระกูลเพียงหนึ่งเดียวที่ยังหลงเหลือความภักดีต่อบ้านเมืองอย่างเปี่ยมล้น นับเป็ตระกูลสุดท้ายจากหนึ่งในสี่ของตระกูลผู้พิทักษ์แห่งนครฟ้าครามแห่งนี้ที่ไม่แปรเปลี่ยนท่าที ภายในตระกูลหาน ก็ผ่านการตกทอดมาถึงสิบสองชั่วคนเช่นเดียวกับสามตระกูลที่แปรพักตร์ ชายชาตรีแห่งตระกูลหานต่างพากันล้มตายในสมรภูมิ จนแทบจะไร้ทายาทสืบทอด
บัดนี้ตระกูลหานได้ถูกสามตระกูลผู้พิทักษ์ร่วมกันรุกราน คนในตระกูลหานจึงพากันย่ืนหยัดต่อสู้ จนเฮือกสุดท้ายลมหายใจของเหล่าทายาทแห่งตระกูลหาน ผู้ภักดีต่อบ้านเมืองถูกรังแก นครใกล้แก่การแตกยับคนย่อมดับสูญ...
ก่อนสิ้นลมหายใจแห่งผู้นำตระกูลหาน หานเจี๋ยได้ออกคำสั่งแก่ทายาทคนสุดท้ายของตระกูล "ไม่ว่าทายาทคนสุดท้ายที่รอดไปจะเป็หญิงหรือชาย นี่เป็ครั้งสุดท้ายที่พวกเ้าจะได้หลั่งน้ำตาได้ นับแต่นี้ต่อไป พวกทายาททั้งหลายแห่งสกุลหานมีแต่หลั่งโลหิตห้ามมิให้หลั่งน้ำตาเป็อันขาด บุตรหลานตระกูลหาน ต้องไม่มีคนขี้ขลาดอ่อนแอรักตัวกลัวตายอีกต่อไป...
หานฉ่วง ทายาทคนสุดท้ายแห่งตระกูลหานที่ได้รับาเ็สาหัสได้นำลูกสาวตัวน้อยอายุในราว 3 ขวบ นามว่าเหม่ยเซียน(แปลว่า นางฟ้าแสนสวย)และฮูหยินฟ่งเฟยหนีออกไปด้วยทางลับประจำตระกูลที่อยู่ใต้ตึกสกุลหาน หานฉ่วงนับเป็ทายาทหนุ่มที่มีรูปงาม สูงศักดิ์ หลายปีมานี้ได้ออกศึกร่วมกับตระกูลมานานจนได้รับาเ็การศึกชายแดนเมื่อสองเดือนก่อนหน้าจึงได้กลับมารักษาอาการาเ็ภายในจวนตระกูลหาน เขานับเป็ชายหนุ่มที่มีฝีมือทางกระบี่ไม่น้อยกว่าฝีมือทางการรบ สองเดือนมานี้ฝังตัวอยู่ในตัวตึกแทบไม่ทราบเหตุการณ์วุ่นวายที่ภายนอก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ล้อมกรอบฆ่าฟันอำมหิตของทั้งสามตระกูลพิทักษ์ขึ้น
แผ่นดินกว้างใหญ่ จะมีที่ให้หานฉ่วงและครอบครัวได้หยั่งเท้าทรงกายหรือไม่
วันเวลาที่หานฉ่วงและครอบครัวต้องระหกระเหินออกจากบ้านเกิดเมืองนอนและตระกูลหาน จะมีโอกาสให้เขาและครอบครัวได้พลิกฟื้นสถานการณ์กลับมาได้หรือไม่ ความแค้นที่ฝังลึกไปด้วยคราบเืของตระกูลหาน ช่างบีบคั้นเสียดแทงหัวใจที่าเ็ทุกค่ำคืน ทายาทแห่งตระกูลหานจะกลับล้างหนี้เืได้หรือไม่ ต้องติดตามกันต่อไป...
ด้วยจิตคารวะ
wattana2015