เมื่อ3สาวกำลังนำสำรับถ้วยจานอันว่างเปล่าไปเก็บ และช่วยกันล้างที่ห้องครัว .. พลอยก็สนทนากับท่านแม่อย่างระมัดระวัง ในเื่สำคัญมาก!
พลอย “ท่านแม่ เหตุที่ท่านพ่อก่อขึ้นในวันนี้ ทำให้ข้าตัดสินใจเด็ดขาดได้แล้ว! เรามิอาจอยู่ที่จวนแห่งนี้ได้อีกต่อไป! .. หากเราจะย้ายไปอยู่กันที่เมืองเจิ้งโจว (郑州) ท่านแม่มีความคิดเห็นว่าอย่างไร?”
แม่ทำท่าทีใ มองพลอยอยู่นาน ก่อนถอนหายใจ “เื่นี้ แม่เองก็คิดมานานแล้ว ปีที่แล้วก่อนที่ท่านทวดของลูกจะออกเดินทางไป ท่านก็... แต่แม่ก็ยังลังเลใจนัก ลูกเองก็กำลังอยู่ในวัยเติบโตอยู่ในวัยสาวด้วย ทำให้แม่...”
พลอย “ท่านแม่เ้าคะ เรามิควรลังเลใดๆ อีกแล้ว ข้าพิจารณาดีแล้วว่า ท่านแม่ต้องรีบทำเื่การหย่าร้างกับท่านพ่อ.. ทางที่ดีที่สุดแล้ว เราก็ควรไปอยู่เมืองเจิ้งโจว ที่ท่านแม่มีร้านค้าอันเป็สินแต่งงานเดิมอยู่ ..
จวนแห่งนี้ อีกไม่นานต้องเกิดภัยพิบัติแน่! .. หากเราไม่ตัดขาด แล้วจากไป เรา2แม่ลูกจะต้องรับเภทภัยจากท่านพ่อไปด้วย! ”
ท่านแม่แสดงอาการใมาก แม้พลอยจะพยายามใช้น้ำเสียงที่ราบเรียบ หนักแน่น แต่ดูท่ายังมิอาจบรรเทาความกังวลของท่านแม่ไม่ได้ซินะ.. ท่านก็อยากหย่าร้างมานาน แต่ก็ตัดสินใจไม่ได้เสียที.. หลังจากแม่เงียบกันเป็เวลานาน พลอยก็ขยับ..
พลอยจับมือของแม่ และบีบเบาๆ “ท่านแม่ เชื่อใจข้าหรือไม่เ้าค่ะ?”
แม่ถอนหายใจ ก่อนยิ้มน้อยๆ “แม่ไม่เชื่อเ้า แล้วแม่จะเชื่อผู้ใดเล่า? หนิงเอ๋อเป็ผู้เดียวที่มีความสำคัญต่อชีวิตของแม่นะ”
ได้ฟังเช่นนี้ แม้พลอยจะเตรียมตัวไว้แล้ว ก็ยังรู้สึกน้ำตาคลอ
พลอย “หลังเกิดเื่ที่ข้าล้มป่วยครั้งนี้ ก็นับเป็โชคดีในคราวเคราะห์ ข้าสามารถทะลวงโฮ่วเทียนขั้น10ได้ และได้อภิญญาเป็ปราณจิต ทำให้ตัวข้าก้าวหน้าครั้งใหญ่ และบรรลุธรรมชั้นสูงด้วย ท่านแม่คงสังเกตเห็นในหลายวันนี้มาแล้วซินะเ้าคะ? นั่นทำให้ข้าสามารถหยั่งรู้เื่ราวหลายๆ ประการ ได้ถ่องแท้ยิ่งขึ้น”
แม่จ้องหน้าพลอย ราวกับรู้ว่าพลอยจะพูดจาประมาณนี้ “หมายความว่า ลูกได้ตรัสรู้ เป็โพธิสัตว์ หรืออรหันต์แล้ว บรรลุมรรคผลแล้วเช่นนั้นหรือ?”
พลอยผงะไปเลย .. เออ ท่านแม่ใช้คำสูงเกินไปแล้ว!
หลังจากใช้เวลาเรียบเรียงคำพูดครู่หนึ่ง พลอยก็อธิบาย “วิถีที่ลูกบรรลุธรรม มิใช่วิถีนิกายมหายานดั่งเช่นวัดเส้าหลิน ที่แบ่งผู้ตรัสรู้เป็2ระดับ คือโพธิสัตว์ และอรหันต์ / วิถีของลูกเป็วิถีนิกายหินยาน ณ ชมพูทวีป บ้านเกิดของท่านตั๊กม้อ ซึ่งแบ่งระดับเป็4ระดับ ได้แก่ โสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี และอรหันต์.. ลูกเพียงตื่นรู้ในสภาวะจิตเบื้องต้นขั้นโสดาบัน มิได้ตรัสรู้ธรรมชั้นสูงเ้าค่ะ....ฯ”
พลอยอธิบายยืดยาว เกรงว่าแม่จะไม่เข้าใจ แต่พอพิจารณาแม่ดีๆ แล้ว ดูท่านจะเข้าใจ และพอใจกับคนอธิบายของพลอยมาก! ที่แท้..ท่านก็ล่วงรู้ว่าพลอยรุดหน้าทั้งทางร่างกายและจิตใจ แต่ท่านก็ยังกังวลว่าพลอยจะประมาทกับชีวิต! .. แล้วดำเนินชีวิตด้วยความโอ้อวด ลืมตัว.. ซึ่งจะเรียกเอาเภทภัยทั้งหลายมาสู่ตนเอง! นั่นเองแหละ
ท่านแม่ยิ้มอยู่ครู่ใหญ่ “แม่เริ่มแก่แล้วซินะ! ขณะที่ลูกเติบโตเป็ผู้ใหญ่เช่นนี้ แม่กลับยังเข้าใจว่าเ้าเป็เด็กสาวตัวน้อยของแม่อยู่เลย .. เอาล่ะ! วางใจเถอะ แม่จะพูดคุยกับเ้าเมืองพ่อของเ้า ขอให้เขาหย่าร้างกับแม่ด้วยดี .. คงจะไม่มีปัญหาใดๆ หรอก เพราะฮูหยินรองของเขาอีก2คน ก็้าเป็ฮูหยินใหญ่อยู่แล้ว..”
พลอยขอเถียง2ประเด็นเจ้าค่ะ ท่านแม่ .. 1 ท่านแม่เพิ่งอายุ36เอง ยังดูสวยยังดูสาวมากๆ ด้วย .. ถ้าไปบอกคนไม่รู้จักว่า20ต้นๆ ก็น่าจะมีคนเชื่อนะเ้าค่ะ