Switch body สลับร่าง สลักรัก : ตอนที่6 แผ่นดินไหวในใจผม
... แก๊กๆ ๆ สิ้นสุดเสียงไขลูกบิดประตู ประตูก็ถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย ไม่รู้ว่าเป็โชคดีหรือโชคร้ายของผมที่ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำในกลางดึกพอดี 0_0 โจร! มันต้องเป็โจรที่เข้ามาขโมยของในห้องผมแน่ ๆ ผมคิดได้แบบนั้นเมื่อเห็นเงาดำ ตะคุ่ม ๆ เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ผมจึงคว้าอาวุธที่ใกล้มือที่สุดในขณะนั้นเพื่อเอามาไว้ป้องกันตัว ... และสิ่งที่ใกล้มือผมที่สุดที่ผมคว้ามาได้มันคือ เทียน ใช่ครับมันคือเทียน เทียนพรรษา โอ๊ย! ผมก็นึกว่าผมคว้าได้ไม้กวาดมา ไอ้พี่อัคมันต้องเป็คนแบบไหนของมันวะเนี่ยถึงต้องพกเทียนไว้ในห้อง โอ๊ย ไอ้พี่อัคบ้าเอ้ย เวรกูแล้วไหมละ เอาวะ สู้โว้ย
“มึงทำท่าทางอะไรของมึงแบบนั้นวะไอ้น้ำวน แล้วนั่น มึงจะเอาเทียนมาทำอะไร ไฟดับอีกแล้วเหรอ แล้วทำไมมึงนอนดึงจังวะ ปกติมึงนอนเร็วจะตาย”
ผมกำลังจะใช้เทียนพรรษาอาวุธคู่กายผมไปต่อสู้กับโจรแต่ไหง ไอ้โจรที่ผมคิด มันดันกลายเป็ไอ้พี่อัคไปได้ไงวะครับเนี่ย แล้วไอ้พี่อัคมันเปิดไฟตอนไหนวะ แล้ว แล้ว แล้ว ไอ้พี่อัคมันรู้ได้ไงว่าปกติแล้วผมนอนเร็ว คำถามเต็มหัวผมไปหมด และ ไอ้คำว่า แล้ว แล้ว แล้ว นี่ก็เช่นกัน
“ก็ผมนึกว่าพี่เป็โจรที่เข้ามาขโมยของในห้องผมอะ ผมก็ต้องป้องกันตัวเองสิ”
“เดี๋ยวนะ เทียนพรรษานี่นะอาวุธในกาต่อรสู้กับโจรของมึง ถ้าเป็โจรจริง ๆ มันคงกลัวมึงจนตัวสั่นเลยมั้ง ทำอะไรสมกับเป็ตัวมึงดี”
(น่ารัก น่าปกป้องดูแล น่าทะนุถนอม สมกับเป็ไอ้ต้าวน้ำวนจริง ๆ ทำไมถึงได้น่ารักน่าฟัดขนาดนี้วะ โอ๊ย กูจะทนต้านทานความน่ารักของไอ้ต้าวน้ำวนไปได้อีกนานแค่ไหนกันวะกู อยากะโบอกออกไปดัง ๆ ว่าพี่หลงหนูไม่ไหวแล้วค้าบ ไอ้ต้าวก้อนหัวใจของพี่)
“พูดอะไร แล้วยิ้มคนเดียวอีกแล้ววะพี่ ผมว่าพี่อาการหนักแล้วนะ ไปหาหมอเหอะ ผมขอร้อง ผมกลัวนะเว้ยพี่ ... ว่าแต่พี่เข้ามาห้องผมทำไมตอนนี้อะ พี่ลืมอะไร มือถือเหรอ หรืออะไรที่มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงต้องเข้ามาห้องคนอื่นตอนเที่ยงคืนเนี่ย”
“ห้องคนอื่นที่ไหน ห้องกูต่างหากละ กูบอกแล้วไงว่ากูนอนห้องมึงแล้วกูนอนไม่หลับอะ ขอกูนอนห้องกูด้วยคนนะครับน้องนทีครับ พี่สัญญาเลยพี่จะกลับไปห้องน้องนทีแต่เช้า พี่ส้มเปรี้ยวไม่มีทางได้เอาเื่นี้ไปเล่าต่อได้แน่นอน นะครับ ๆ น้องนทีคนดี นะครับ”
พออยากได้อะไรที่ทำหน้าอ้อน ทำเสียงน่ารักเชียวนะ เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ส้มเปรี้ยวกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ถึงหลงรักไอ้พี่อัคมันนักหนา มันเป้นเพราะลูกอ้อนแบบนี้นี่เอง ขนาดผมเองยังใจสั่นไปหมด เมื่อเจอลูกอ้อนของไอ้พี่อัคเข้าไปเต็ม ๆ แบบนี้
“นี่มึงไม่สบายเหรอวะไอ้น้ำวน ทำไมหน้ามึงแดงจัง ปวดหัว ตัวร้อน หน้ามืด หรืออะไร กูดูดิ๊ มึงยิ่งป่วยง่ายอยู่ โดนลมโดนฝนนิดเดียวก็ป่วยล่ะ” ไอ้พี่อัคไม่พูดเปล่าแต่พี่มันเอามือมาแตะที่หน้าผากผมด้วย เอาละสิครับ ผมว่าหน้าผมคงแดงเท่าลูกมะเขือเทศแล้วแน่เลยครับตอนนี้ ผมรีบผลักตัวไอ้พี่อัคออก แล้วพูดไปเื่อื่น
“ผมไม่ได้เป้นไรซักหน่อย แค่อากาศมันร้อนเฉย ๆ หรอก แล้วพี่รู้ได้ไงว่าผมป่วยบ่อยอะ”
(ก็แล้วทำไมกูจะไม่รู้ละ ก็ทุกครั้งที่มึงป่วยคนที่ซื้อยาไปห้อยไว้หน้าประตูก็กูนี่ไงครับ เวลาขอบคุณดันไปขอบคุณพี่ส้มเปรี้ยวซงั้น กูละเหนื่อยใจกับมึงยิ่งนักไอ้ต้าวน้ำวนเอ้ย)
“พี่พูดอะไรนะผมไม่ค่อยได้ยินอะ พี่พูดคนเดียวอีกแล้วเหรอ”
“เปล่า กูแค่จะบอกว่าก็คนตัวเล็ก อ่อนแอแบบมึงอะ โดนแดดโดนลมนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่สบายละ อ่อนจริ๊งจริง ไอ้น้ำวนเอ้ย”
“พูดเฉย ๆ ก็ได้พี่ ไม่ต้องมาขยี้หัวผม ผมยุ่งหมดแล้วเนี่ย”
ผมพูดพลางเอามือสางผมตัวเองให้มันเข้าที่เข้าทางตามที่มันควรจะเป็ ต่อให้มันจะดึกแค่ไหนแล้วก็ตาม แต่ที่แปลกกว่าผมตอนนี้ก็คือไอ้พี่อัคนี่แหละพี่มันเป็อะไรของมันวะนั่นยืนมองผมสางผมแล้วก็ยิ้มกริ่มแปลก ๆ กูจะกลัวมึงจริง ๆ แล้วนะครับพี่ กูหลอนหน้ามึงตอนนี้มากพี่ เลิกทำหน้าแบบนี้ เลิกยิ้มกริ่มแบบนี้ เลิกมองผมแบบนี้ โอ๊ย เลิกทุกอย่างที่พี่มันกำลังทำนั่นแหละ พี่มันจะรู้ไหมว่าการที่พี่มาทำอะไรแบบนี้ เป็ใครก็หวั่นไหวเว้ย เป็ใครถ้าเจอพี่มันทำแบบนี้ใส่การสั่นของหัวใจนั้นคงไม่ต่ำว่า 9.8 ริกเตอร์แน่นอนละผมว่า และใช่ครับ ใครคนหนึ่งในนั้นก็คือผมด้วย ใช่ ผมนี่แหละ ฟังไม่ผิดหรอกครับ >_<
“ป่ะ ไปนอนเถอะกูง่วงแล้ว กูนอนที่เตียงกับมึงนะกูนอนพื้นไม่ได้อะ กูนอนไม่หลับกูปวดหลัง อ้อ แล้วก็ไม่ต้องมาพูดหรือว่าบ่นอะไรอีกนะ กูจะรีบนอนละ พรุ่งนี้กูมีเรียนเช้า เดี๋ยวกูตื่นไม่ทันแล้วมึงขาดเรียนกูไม่รับผิดชอบน้า”
ทำไมผมแพ้ไอ้พี่อัคมันตลอดเลยวะ ไม่ว่าผมจะคิดจะพูดหรือจะทำอะไรพี่มันก็ดูจะรู้ทันผมไปหมด ผมก็คงต้องยอมพี่มันสินะ แต่ถ้าจะให้ผมไปนอนพื้นเหรอ ไม่เอาเด้อ ผมก็คงจะนอนไม่หลับเหมือนกัน นอน ๆ ไปนี่แหละเดี๋ยวก็เช้า หวังว่าใจที่เต้นแรงและหน้าแดง ๆ ของผมจะไม่ไปรบกวนการนอนของไอ้พี่อัคมันนะ ผมได้แต่มองหน้าคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ พลางก็เผลอคิดไปว่า ไอ้พี่อัคคนที่ผมรู้จักก่อนหน้านี้กับไอ้พี่อัคที่นอนอยู่ตรงหน้าผมตอนนี้มันใช่คนเดียวกันจริง ๆ หรือเปล่าวะ ทำไมตอนนี้ที่ผมเข้าใกล้พี่มันใจผมถึงสั่นแปลก ๆ แบบที่ไม่เคยเป็มาก่อนแบบนี้นะ ... ฝันดีครับพี่อัคนี...