บทที่ 10
ทักษะแปลกๆ
ตอนนี้ในระยะของการตรวจจับด้วยเสียงของเขานั้นได้ตรวจพบหมาไม้สีหน้าตาลที่มีความยาวประมาณหนึ่งเมตร ในตอนนี้มันกำลังซุกตัวอยู่ภายใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ห่างจากเขาไปประมาณสิบเมตร พร้อมกับดวงตาคู่เล็กๆที่เบิกกว้าง
เฉินเฉียงยังคงทำเป็ไม่ใส่ใจ มือข้างซ้ายถือดาบดั้นเมฆ มือขวาถือมีดที่เคยได้รับมา บรรจงตัดเนื้องูสองหัวเข้าปากไปพร้อมทั้งหลับตาเคี้ยวมันด้วยท่าทางมีความสุข
เฉินเฉียงนั้นถึงแม้จะไม่รู้ว่าหมาไม้สายฟ้านี้จะมีความเร็วขนาดไหนก็ตาม แต่เขาไม่ได้ใส่ใจเื่นั้นแม้แต่น้อย เขาเตรียมตัวที่จะต้อนรับการโจมตีของหมาไม้สายฟ้าได้ทุกเมื่อ
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ในตอนนี้เฉินเฉียงเริ่มกดดันขึ้นมา เพราะหมาไม้ตัวนี้มันเอาแต่จ้องไม่ยอมเข้ามาสักที
เนื้องูสองหัวชิ้นที่สองได้ถูกเขาย่างจนตอนนี้เขมือบหมดไปแล้ว มาจนกระทั่งตอนนี้ หมาไม้สายฟ้าก็ยังไม่เคลื่อนไหว เฉินเฉียงเองก็ยังไม่ได้ทำอะไรผิดปกติ เขายืดตัวตรงท่าทางราวกับจะง่วงนอนก่อนที่จะหาที่พิงหลังและหลับตาลง
-มาลองดูกันสิว่าคราวนี้แกจะทำยังไง-
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ตั้งสมาธิมั่นไปกับการตรวจจับด้วยเสียง เพื่อเฝ้าตรวจสอบการเคลื่อนไหวของหมาไม้สายฟ้า
แต่ดูเหมือนว่าตัวเขานั้นจะดูถูกหมาไม้สายฟ้าตัวนี้ไปเหมือนกัน และนี่เองทำให้เขาได้รับรู้ว่าเ้าตัวนี้ไม่ได้เร็วมากแต่กลับมีความอึดถึกทนที่ดีในระดับหนึ่งเลยทีเดียว
หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที เฉินเฉียงได้ส่งเสียงกรนออกมา
และเป็ตอนที่หมาไม้สายฟ้าเริ่มเคลื่อนไหว
อย่างไรก็ตาม การระแวดระวังของหมาไม้สายฟ้านี้ยังคงเต็มเปี่ยม ไม่ได้พุ่งตรงเข้ามาหาเขาโดยตรง แต่มันนั้นกลับค่อยๆเขย่าต้นหญ้าที่อยู่ข้างๆมันราวกับ้าตรวจสอบอะไรบางอย่าง
แต่นี่ก็ไม่ใช่เื่แปลกแต่อย่างใด ในเมื่อมันนั้นได้เห็นซากร่างของงูสองหัวที่อยู่ข้างๆเฉินเฉียง เป็ธรรมดาที่มันต้องระวังตัว
เฉินเฉียงเองยังคงแกล้งกรนต่อไป แม้แต่มือที่กุมดาบดั้นเมฆเอาไว้ก็ยังคลายตัวลงไปเล็กน้อย
เป็ตอนนี้ที่หมาไม้สายฟ้าตัดสินใจพุ่งตรงเข้ามา เมื่อมาเหยียบลงไปบนร่างส่วนบนของเฉิงเฉียว กรงเล็บทั้งสองข้างแหวกอากาศตวัดลงไปที่ส่วนหัวของเฉินเฉียง
และในตอนนั้นเอง ดาบดั้นเมฆที่ราวกับรอคอยมานานก็ได้กวาดสวนขึ้นไปราวกับลมกระโชกแรง
แกร๊ง ประกายแสงกระจายไปทั่วต่อหน้าต่อตาของ
เฉินเฉียง
กรงเล็บของหมาไม้สายฟ้าช่างแข็งแกร่งนัก
หลังจากโจมตีสวนกลับไปได้ เฉินเฉียงก็ได้ดีดตัวไปข้างหน้าเพื่อลุกขึ้นยืนในทันที และก่อนที่เขาจะรักษาสมดุลของตัวเองได้ทัน หมาไม้สายฟ้าก็ได้พุ่งเข้ามาอีกครั้งจากด้านหลังพลางยกกรงเล็บแหลมของมันลงบนร่างของเฉินเฉียงอีกครา
ในคราวนี้เฉินเฉียงไม่อาจยกดาบขึ้นมากันได้ทัน
ก้าวย่าง์
เพียงก้าวเดียว เฉินเฉียงหลบการโจมตีถึงตายของหมาไม้สายฟ้าได้อีกครั้ง
หลังจากหมาไม้สายฟ้าพลาดในการสังหารเฉินเฉียงอีกครั้ง ในตอนนี้มันกำลังประเมินเฉินเฉียงใหม่และเตรียมที่จะถอยออกไปตั้งหลัก อย่างไรก็ตามเฉินเฉียงนั้นไม่ยอมให้โอกาสนั้นแก่มัน หลังจากที่เขาหลบการโจมตีของมันมาได้ เฉินเฉียงได้ขว้างมีดในมือขวาไปยังหมาไม้สายฟ้าก่อนที่จะใช้ก้าวย่าง์อีกครั้ง
หลังจากพุ่งทะยานเข้าไป เฉินเฉียงก็ต้องประหลาดใจในทันทีเมื่อเห็นว่ามีดที่ขว้างออกไปเมื่อครู่นี้กระเด้งออกมาหลังจากััขนของหมาไม้สายฟ้า
ดูเหมือนว่าขนสีน้ำตาลนี้จะนุ่มแบบสุดๆ
และในทันทีนั้น เฉินเฉียงก็ได้เห็นว่าหมาไม้สายฟ้าหลุดรอดไปจากมีดของเขาไปได้อย่างง่ายดาย เฉินเฉียงที่อยู่ในอากาศในตอนนี้ก็รีบปรับท่าทางของตน เขาได้ใช้ดาบดั้นเมฆปะทะเข้ากับสายลมและเปลี่ยนวิธีของตนให้ดิ่งลงไปยังร่างของหมาไม้สายฟ้าอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งสับลงไปที่ร่างส่วนล่างของหมาไม้สายฟ้า
และนี่เป็สิ่งที่เฉินเฉียงนั้นตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว
นั่นก็เพราะเมื่อหมาไม้สายฟ้าเห็นวิธีการเคลื่อนไหวของเฉินเฉียงและมั่นใจในขนนุ่มฟูของมันทำให้มันนั้นประมาทการโจมตีของเฉินเฉียงในครั้งนี้
และนี่เองทำให้ตัวมันนั้นทำไม่ได้แม้แต่การเบี่ยงตัวหลบ
มันไม่คิดว่าดาบของเฉินเฉียงจะฟันลงบนขาข้างหนึ่งของมัน
ขาของมันนั้นไม่มีขนสีน้ำตาลปกคลุม นี่จึงเป็จุดอ่อนอันน้อยนิดของหมาไม้สายฟ้า
“ควี้กกกกกกกกกกก”
ทันทีที่หมาไม้สายฟ้ากรีดร้องด้วยเสียงแหลมเล็ก ขาข้างหนึ่งของมันก็ถูกเฉินเฉียงตัดขาดลงไปเป็ที่เรียบร้อย
ต่อให้เป็หมาไม้สายฟ้าก็ตาม แต่กับการสูญเสียขาไปอย่างกะทันหันหนึ่งข้าง ความเร็วของมันนั้นย่อมลดลงอย่างมาก และด้วยทักษะก้าวย่าง์และดาบดั้นเมฆนั้นทำให้เฉินเฉียงนั้นสามารถฆ่าหมาไม้สายฟ้าได้ทุกเมื่อตาม้า
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นยังไม่้าฆ่ามันในทันที และในครั้งนี้เขานั้นไม่คิดจะใช้กระบวนท่าของดาบสายฟ้าทำลายิญญาแม้แต่น้อย ในตอนนี้เข้าใช้แค่เพียงพลังทำลายล้างจากดาบดั้นเมฆและความบ้าพลังของเขาล้วนๆในการค่อยๆชำระอวัยวะส่วนต่างๆของหมาไม้ทีละเล็กทีละน้อย
“ควี้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”
ไม่นานนัก ขาทั้งสี่ของหมาไม้สายไฟก็ได้กุดหายไปจนหมด มันส่งเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวน
สำหรับหมาไม้สายฟ้านั้น อาวุธของมันมีเพียงกรงเล็บสองคู่ที่คงอยู่บนขาทั้งสี่ข้าง และเมื่อขาทั้งสี่ของมันกุดไปจนหมด มันก็ไม่ได้ต่างไปจากเสือไร้เขี้ยวเล็บเลยแม้แต่น้อย
“ไอ้ตัวระยำ แกฆ่าปู่ซุนของข้า นี่คือสิ่งที่แกควรจะได้รับ”
ไม่ว่าหมาไม้สายฟ้าจะเข้าใจคำพูดของเฉินเฉียงหรือไม่ก็ตาม ในตอนนี้มันทำได้เพียงส่ายศีรษะไปมาและสะบัดอย่างรุนแรง พร้อมเสียงกรีดร้องที่แหลมเล็กที่สุดในชีวิตเท่าที่เคยร้องออกมา
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้รู้สึกว่าได้ระบายความโกรธแค้นอย่างพอใจแล้ว เขาหยุดเล่นอีกต่อไป เขาได้ยกดาบดั้นเมฆขึ้นมาก่อนที่จะกระหน่ำทิ่มแทงเข้าไปบนร่างของหมาไม้สายฟ้าอย่างโหดร้าย
ไม่ว่าหนังของหมาไม้สายฟ้าจะนุ่มลื่นขนาดไหนก็ตาม เมื่อเจอท่านี้ของดาบดั้นเมฆก็ไม่มีทางหลบรอดไปได้ ดวงตากลมเล็กของมันนั้นค่อยๆไร้แววลงในขณะที่กำลังจ้องมองไปยังร่างตัวเองที่กำลังเริ่มเป็รูพรุน ความสดใสของดวงตาของมันค่อยๆหม่นลงจนจางหายไปในที่สุด
“ปู่ซุนนนนนน ข้าแก้แค้นให้ปู่ได้แล้ววววววว”
เฉินเฉียงในตอนนี้ทรุดลงไปกับพื้นต่อหน้าดาบที่ยังคงปักอยู่บนร่างของหมาไม้สายฟ้า และกู่ก้องคำพูดออกมาจนดังลั่นฟ้าไปไกล
เขาได้หยิบดาบดั้นเมฆขึ้นมาอีกครั้งและใช้เจาะเข้าไปในกะโหลกของหมาไม้สายฟ้า และนั่นเองก็ทำให้แก่นคริสตัลชิ้นเล็กๆปรากฏขึ้นมา
หลังจากดึงแก่นคริสตัลออกมาแล้ว เฉินเฉียงได้วางมือขวาทาบไปที่ซากร่างของหมาไม้สายฟ้า
ติ้ง
ระบบตรวจพบเป้าหมายที่ใช้ประโยชน์ได้
การย่อยสลายหมาไม้สายฟ้าระดับทหารชั้นต่ำเสร็จสมบูรณ์
ชื่อ เฉินเฉียง
ระดับ: นักรบสายเืระดับกลาง
ค่าพลังงาน:40
ค่าการใช้ประโยชน์:1
ค่าความอดทน:17
ค่าความแข็งแกร่ง:42
ค่าความเร็ว:49
ค่าพลังจิต:24
วิธีการบ่มเพาะ: หลอมเืทำลายล้างระดับต้น
ทักษะ: ไร้ตัวตน
ทักษะ: การตรวจสอบด้วยเสียง
ทักษะ: เพลิงดาบสายฟ้าทำลายิญญาระดับต้น
ทักษะ: ก้าวย่าง์ระดับเริ่มเรียนรู้
ทักษะ: ภาษาสัตว์
ทักษะ: แกะรอยด้วยกลิ่น
สายเื ค้างคาวพิษเพลิงระดับต้น
กระต่ายสายฟ้าระดับกลาง
เ้าแห่งสายลมระดับต้น
หมาไม้สายฟ้าระดับต้น
เฉินเฉียงนั้นได้ดึงดาบของตนออกมาจากหลังในทันทีและขมวดคิ้วอย่างทันควันเมื่อได้เห็นค่าสถานะของตน
การดูดซับหมาไม้สายฟ้านี้เข้าไปทำให้ความเร็วของเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นคือในครั้งนี้เขาได้ทำการปลุกสายเืเพิ่มเติมขึ้นมาอีกหนึ่งสาย นี่ก็ยังไม่แปลกเท่าไหร่นัก แต่ที่ทำให้เขาแปลกใจที่สุดในตอนนี้ก็คือทักษะภาษาสัตว์ที่มีอยู่ในรายการทักษะของเขา
จะบอกว่าเขานั้นสามารถพูดกับหมาไม้สายฟ้าได้อย่างนั้นเหรอ
....ถ้าอย่างนั้นแล้วทำไมทักษะนี้ถึงไม่ปรากฏออกมาตอนที่เขาดูดซับกระต่ายสายฟ้าล่ะ ไหนจะเขียนไว้ว่าภาษาสัตว์นี่อีก
ในระหว่างที่คิดอยู่นั้น เฉินเฉียงก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาแต่ไกลและพุ่งตรงมาทางเขา
โดยไม่ต้องคิดมาก เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ะโเข้าไปในกอหญ้าข้างๆอย่างรวดเร็วก่อนที่จะใช้ทักษะไร้ตัวตนในทันใด พร้อมทั้งใช้การตรวจจับด้วยเสียงในทันที
“ควิชชช ควิชช”
เสียงนี้ทำให้เขานั้นรู้ว่าเป็หมาไม้สายฟ้าสองตัวปรากฏตัวขึ้น
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้ยังซุกซ่อนอยู่ในพงหญ้านั้น ตัวเขารู้สึกประหลาดใจขึ้นมาในทันที เพราะในตอนนี้เขานั้นกลับเข้าใจความหมายของเสียงร้องของหมาไม้สองตัวนี้
“พี่รอง พวกเรามาช้าไป น้องสาวเจ็ดตายลงอย่างโหดร้ายมากๆ”
“น้องห้า ตอนที่พวกเขาได้ยินน้องเจ็ดร้องออกมาเมื่อกี้ ฉันบอกแกแล้วให้รีบมาด้วยกัน แต่แกมัวแต่อ้อยอิ่ง เป็ยังไงล่ะ ตอนนี้น้องเจ็ดก็ตายแล้ว แล้วทีนี้พวกเราจะไปบอกพ่อยังไง ห้ะ” เมื่อมันพูดจบก็ได้ทำการข่วนไปที่อีกตัวอยู่หลายที
“เดี๋ยวสิพี่ อย่าพึ่งมาเล่นงานกันสิ ดูก่อน น้องเจ็ดพึ่งจะตายได้ไม่นาน ไอ้ตัวที่ฆ่าต้องอยู่แถวนี้แน่ หากมันออกมาตอนนี้ละก็พวกเราต้องเสร็จมันอย่างแน่นอน”
“แล้วจะมัวแต่พูดทำไมล่ะ วิ่งสิเฮ้ย”
หมาไม้สายฟ้าทั้งสองได้วิ่งกลับไปอย่างสุดแรง และเมื่อผ่านไปอีกพักหนึ่ง เฉินเฉียงก็ได้ยืนขึ้นมา
“ไอ้ตัวที่ตายคงไม่ใช่ตัวที่ฆ่าปู่ซุนสินะ เท่าที่ฟังไอ้สองตัวนั้นพูด ดูเหมือนว่าพวกมันจะมีอีกเป็รัง”
ฮึ่มมมมมม
ไม่ว่าจะมีอีกสักกี่ตัว ไม่ว่าพวกมันเ่าั้จะเป็ตัวที่ฆ่าผ้าาุโซุนหรือไม่ เฉินเฉียงตั้งมั่นไว้แล้วว่าจะฆ่าล้างพวกมันให้หมด
เพื่อความสงบสุขของอาณานิคมเขาหมางแห่งนี้ ไอ้พวกหมาไม้สายฟ้าต้องสูญพันธุ์ไปจากที่นี่
เฉินเฉียงไม่ได้รีบร้อนที่จะตามหมาไม้สองตัวเมื่อครู่นี้แต่อย่างใด ในตอนนี้เขาได้ยืนอยู่ในจุดที่สองตัวนั้นวิ่งไป ก่อนที่จะทำจมูกฟุดฟิดและค่อยๆเดินตาม
ทักษะแกะรอยด้วยกลิ่นนี้ถือได้ว่าเป็ทักษะที่เกือบจะเป็ความสามารถเฉพาะตัวของหมาไม้สายฟ้าเลยก็ว่าได้ ตราบใดที่เขานั้นสามารถจับกลิ่นได้ไม่ว่าจะนานขนาดไหนก็ตาม เพียงแค่ได้กลิ่นเขาก็แทบจะรู้ตำแหน่งของเ้าของกลิ่นทันที
และด้วยการที่ดูดซับหมาไม้สายฟ้าเข้าไป ทำให้ตัวเขานั้นมีความเร็วเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว
และด้วยความเร็วระดับนี้ ต่อให้เขาไม่ได้ใช้ก้าวย่าง์ก็ตามแต่เพียงแค่เดิมก็ยังรวดเร็วอย่างผิดสายตา แล้วถ้าเขาใช้ทักษะก้าวย่าง์ล่ะก็ หมาไม้ทุกตัวจะไม่มีวันรอดพ้นไปจากมือเขา
แต่ถึงแม้ว่าตัวเขาในตอนนี้นั้นจะมีค่าสถานะความเร็วที่โดดเด่น แต่ตัวเขานั้นก็ไม่ได้้าเพิ่มความเร็วของเขาขึ้นอีกแม้แต่น้อย ไม่นานนัก เขาก็ได้มองเห็นหมาไม้สองตัวนี้จากจุดที่อยู่ลิบสายตา
เป้าหมายของเขาในตอนนี้ชัดเจนแล้วว่า มันคือรังของหมาไม้สายฟ้า
993
![ไอซ์สโนว์ สาวพลังหิมะ [รีไรท์]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618583676_15338361.webp)
