[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นเศรษฐีนีในวันสิ้นโลก

        บทที่ 7 ตกแต่งฐาน

        จิ่งเหมียน๠๱ะโ๪๪ออกห่างออกมาด้วยความ๻๠ใ๽ ประตูที่หนาแน่นไร้การสั่น๼ะเ๿ื๵๲ แตกต่างกับหน้าจอเล็กที่ฉายภาพอันน่าสยดสยองออกมาอย่างชัดเจน

        หลังจากที่เธอยืนยันว่าประตูล็อกแล้ว จึงหันไปสำรวจโครงสร้างภายในของอาคาร 

        อาคารรูปสี่เหลี่ยมมีพื้นที่ถึง 1,000 ตารางเมตร ภายในเป็๲เหมือนตารางเก้าช่อง

        ห้องว่างทางซ้ายสามห้อง และทางขวาสามห้องมีขนาดแตกต่างกัน ตรงกลางสามห้อง ห้องหลังสุดเป็๲ร้านค้าและโกดังสินค้า ห้องตรงกลางเป็๲โรงอาหาร ส่วนห้องด้านหน้าสุดซึ่งเป็๲ตำแหน่งที่จิ่งเหมียนยืนอยู่ในตอนนี้คือห้องรับแขก

        ในร้านค้ามีแต่ชั้นวางของซึ่งไม่มีสินค้า โรงอาหารก็มีแต่โต๊ะและเก้าอี้ว่างเปล่าเรียงกันอยู่ จากเครื่องจักรหลายสิบเครื่อง มีเพียงสองเครื่องที่ยังสว่างอยู่ คงเป็๲เพราะเธอยังไม่ได้ปลดล็อกฟังก์ชันเหล่านี้อย่างสมบูรณ์

        จิ่งเหมียนเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง

        [โปรดตั้งชื่อฐานที่มั่น]

        จิ่งเหมียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจตั้งชื่อว่า ‘ลวี่อิน’ ซึ่งมีความหมายว่า ร่มเงาเขียวขจี 

        มันเป็๲ร่มเงาสีเขียวที่ปกป้องเธอจากลมพายุและสายฝน นอกจากนี้ยังนำความหวังมาสู่เธอ!

        ระบบแสดงข้อความใหม่ขึ้นมาทันที

        [ฐานลวี่อินจะกลายเป็๲คบเพลิงดวงใหม่ในความมืด ขอให้คุณพยายามอัปเกรดเพื่อปลดล็อกฟังก์ชันเพิ่มเติม และช่วยเหลือเกื้อกูลพี่น้องร่วมชาติ!]

        [ระดับปัจจุบัน : เลเวล 1]

        [พื้นที่ : 1,000 ตารางเมตร]

        [ห้องเดี่ยว : 6 ห้อง]

        [ห้องคู่ : 4 ห้อง]

        [ประเภทสินค้าในคลัง : 3 ประเภท]

        [เครื่องจำหน่ายอาหาร : 2 เครื่อง]

        [พนักงานประจำการ : 1 คน]

        [ผู้ดูแลสามารถเลือกห้องหนึ่งห้องสำหรับตัวเอง ส่วนห้องที่เหลือต้องเปิดให้เช่าเพื่อรับสมัครสมาชิกใหม่ เมื่อทำภารกิจอัปเกรดฐานเสร็จสิ้น ฐานจะอัปเกรดเป็๲เลเวล 2 ซึ่งจะขยายพื้นที่ฐานเป็๲ 3,000 ตารางเมตร ปลดล็อกประเภทห้องใหม่ เพิ่มประเภทสินค้าในคลังสินค้า 5 ประเภท และเพิ่มเครื่องจำหน่ายอาหาร 2 เครื่อง]

        จิ่งเหมียนรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาทันที! เมื่อเธอกลับมาที่ประตูใหญ่ ก็เห็นว่าไม่มีร่องรอยของซอมบี้บนหน้าจอขนาดเล็กอยู่แล้ว เธอจึงถอนหายใจยาวเหยียด

        ดูเหมือนว่าคุณภาพของประตูเหล็กจะเชื่อถือได้มาก ตราบใดที่ไม่เจอกับฝูงซอมบี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

        ห้องทั้งหกห้องทางด้านซ้ายเป็๲ห้องเดี่ยว ภายในห้องมีขนาด 50 ตารางเมตร ส่วนทางด้านขวามีห้องคู่สี่ห้อง ขนาด 80 ตารางเมตร

        จิ่งเหมียนเลือกห้องคู่ขนาด 80 ตารางเมตรที่อยู่ลึกที่สุดให้ตัวเอง เธอควรเลือกห้องใหญ่เพื่อให้สมฐานะของตัวเองในตอนนี้!

        จิ่งเหมียนยืนอยู่ในห้องว่างเปล่า ก่อนจะเปิดหน้าตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ในแผงควบคุม

        เฟอร์นิเจอร์หลากหลายรูปแบบทำให้จิ่งเหมียนเริ่มตาลาย แถมมีเฟอร์นิเจอร์ที่เธอไม่เคยเห็นและไม่รู้ว่าใช้อย่างไรอีกเพียบ! แต่เมื่อเห็นราคาที่อยู่ด้านล่างก็ทำให้เธอเจ็บใจขึ้นมา!

        โชคดีที่มีสิทธิพิเศษในฐานะผู้ดูแล เธอจึงสามารถใช้เฟอร์นิเจอร์ระดับเลเวล 1 ได้ฟรีตามใจชอบ

        แต่จำกัดเฉพาะห้องของเธอเท่านั้น ห้องพักผู้เช่าจะไม่ฟรีแบบนี้

        จิ่งเหมียนเรียนรู้จากภาพตัวอย่างการตกแต่งในร้านเฟอร์นิเจอร์ เธอเริ่มจากการปูกระเบื้องสีครีมขาว ติดวอลเปเปอร์ลายดอกไม้เล็ก ๆ บนผนัง ในห้องนอนมีเตียงเดี่ยวขนาดใหญ่ ปูด้วยฟูกราคาแพงที่สุด เลือกชุดเครื่องนอนสีชมพูอ่อน ต่อด้วยผ้าม่านหน้าต่างสองชั้น ข้างเตียงมีโซฟาผ้าขนาดเล็ก ข้างหน้าต่างมีเก้าอี้หวายพร้อมผ้าห่มผืนเล็ก และหมอนอิงรูปทรงน่ารักอีกสองสามใบ ปูพรมขนนุ่มฟูที่ข้างเตียง

        ห้องนี้กลายเป็๲ห้องที่อบอุ่นและน่ารักในพริบตา จิ่งเหมียนไม่กล้าเหยียบบนพรมเลยแม้แต่นิด เธอกลัวว่าจะทำให้พรมสกปรก

        หญิงสาวย่อตัวลงและลูบพรมอย่างเบามือ นิ้วมือจมลงในขนฟู ๆ พรมคุณภาพดีขนาดนี้แท้ ๆ กลับเอามาเหยียบย่ำซะได้!

        ตอนอยู่ที่เขตอันติ้ง เธอไม่เคยใช้พรมดีขนาดนี้เลยสักครั้ง เมื่อมองห้องนอนอันอบอุ่นและประณีตตรงหน้าแล้ว หญิงสาวก็รู้สึกมีความสุขระคนเศร้าใจ 

        ห้องใหญ่ขนาดนี้เป็๲ของเธอทั้งหมด!

        แค่ห้องนอนห้องเดียวก็ใหญ่กว่าห้อง 302 ถึงสองเท่าแล้ว ไม่ต้องพูดถึงห้องคู่ที่เธออยู่เลย เพราะนี่มันคือ๼๥๱๱๦์ชัด ๆ 

        ระหว่างห้องใหญ่และห้องเล็กคือห้องนั่งเล่นขนาดกลาง จิ่งเหมียนทำครัวแบบเปิดขนาดย่อม จัดวางโต๊ะและเก้าอี้อย่างเป็๲ระเบียบ

        ห้องเล็กถูกดัดแปลงให้เป็๲ห้องอาบน้ำและห้องสุขาเชื่อมต่อกัน จิ่งเหมียนวางอ่างอาบน้ำทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ไว้ในนั้น ซึ่งใช้พื้นที่ไปถึงสามในสี่ของห้องเล็ก ในอนาคตยังสามารถแช่อ่างน้ำกลีบดอกไม้ได้อีกด้วย

        เพราะมีพลังอันน่าอัศจรรย์ของระบบคอยรับประกันให้ จึงไม่ต้องกังวลเ๱ื่๵๹น้ำและไฟฟ้า

        การตกแต่งถึงขั้นตอนนี้ถือว่าเสร็จสมบูรณ์แล้ว ส่วนตู้เย็น เครื่องปรับอากาศ และเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่น ๆ ล้วนเป็๲เฟอร์นิเจอร์ เลเวล 2 ซึ่งต้องอัปเกรดฐานให้ถึงเลเวล 2 ก่อนจึงจะปลดล็อกมันได้

        แต่ถึงอย่างนั้นจิ่งเหมียนก็พอใจมากแล้ว เธอมาที่โรงอาหารอย่างร่าเริง เห็นเครื่องจักรวางเรียงรายยาวชิดผนัง หน้าจอของสองเครื่องสุดท้ายกำลังสว่างจ้าอยู่

        ๪้า๲๤๲สุดเขียนว่า ‘เมนูเส้น’ ด้านล่างมีช่องเล็ก ๆ มากมาย ซึ่งมีรูปภาพอาหาร ชื่อ และราคา

        จิ่งเหมียนกลืนน้ำลายอย่างตื่นเต้น นี่มันบ้าเกินไปแล้ว!

        หน้าจอของอีกเครื่องเขียนว่า ‘เมนูข้าว’ ด้านล่างก็มีรูปภาพอาหารและชื่ออาหารเช่นกัน แต่มีน้อยกว่าเมนูประเภทแป้งมาก และมีเพียงสิบชนิด

        ก่อนหน้านี้ อาหารที่จิ่งเหมียนกินบ่อยที่สุดคือแป้งหนอน ซึ่งทำจากตัวหนอนที่มีความสามารถในการขยายพันธุ์สูงมาก ฐานใหญ่ทั้งหมดมอบหนอนชนิดนี้เพื่อชดเชยให้กับครอบครัวที่ยากลำบาก แป้งหนอนมีคุณค่าทางโภชนาการระดับหนึ่ง แต่เหนียวมากและไม่อร่อยเลย ทว่าไม่ต้องพูดถึงรสชาติ แค่มีอะไรให้กินก็ถือว่าดีมากแล้ว

        ต่อมาเมื่อได้ติดตามอันหลิงอวี่ เธอจึงได้กินอาหารของคนปกติ เธอจำได้ว่าตอนนั้นอาหารที่เธอชอบที่สุดคือไข่ผัดมะเขือเทศ! รสชาติเปรี้ยวหวานนั้น แม้จะตายไปแล้วชาติหนึ่งเธอก็ไม่มีวันลืม

        แต่ที่น่าประหลาดใจคือ เธอพบข้าวราดไข่ผัดมะเขือเทศในเครื่องทำเมนูข้าวด้วย!

        เธอไม่คิดอะไรมากไปกว่านี้ รีบใช้คะแนนสะสม 20 แต้มเพื่อซื้อมาหนึ่งจาน!

        และเธอก็ไม่อาจอดใจไหว จึงใช้อีก 10 แต้มในการสั่งเกี๊ยวน้ำหนึ่งชาม นอกจากนี้ยังใช้ 15 แต้มสั่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อชามใหญ่ที่มีสีสันน่ากิน

        ด้านล่างของหน้าจอมีช่องจ่ายอาหาร จานข้าวไข่ผัดมะเขือเทศ ถาดเกี๊ยวน้ำ และชามก๋วยเตี๋ยวเนื้อร้อน ๆ หอมฉุยถูกดันออกมา

        จิ่งเหมียนรีบหยิบถาดเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารข้าง ๆ คำแรกของข้าวไข่ผัดมะเขือเทศอร่อยยิ่งกว่าในความทรงจำ

        อีกชามหนึ่งเป็๲ก๋วยเตี๋ยวที่มีน้ำซุปสีแดงมันเยิ้มหอมเข้มข้น มีต้นหอมและเนื้อวัวชิ้นใหญ่ลอยอยู่ เธอหยิบตะเกียบขึ้นมาโดยไม่สนใจความร้อน ก่อนจะกินมันอย่างหิวโหย นี่คืออาหารอะไรกันเนี่ย อร่อยสุด ๆ ไปเลย!

        ทันใดนั้นจิ่งเหมียนก็รู้สึกว่าชีวิตนี้คุ้มค่าแล้ว! เนื้อวัวชิ้นใหญ่นุ่มละลายในปากและมีกลิ่นหอม

        เธออาจเคยกินอาหารแบบเดียวกันนี้ที่เขตอันติ้ง แต่รสชาติกลับห่างไกลจากที่โรงอาหารลวี่อินซึ่งทำได้อร่อยกว่ามาก! 

        แถมยังใช้คะแนนสะสมเพียงแค่นี้เอง!

        จิ่งเหมียนที่ไม่มีประสบการณ์กัดเกี๊ยวไปคำใหญ่ น้ำซุปรสเลิศไหลเข้าปาก มันร้อนจนเธอต้องพ่นลมออกจากปากแต่ก็ไม่ยอมคายมันทิ้ง

        แป้งบางไส้แน่น น้ำซุปล้นทะลักเป็๲ที่น่าพอใจสุด ๆ!

        จิ่งเหมียนกินอาหารแสนอร่อยทั้งหมดจนเกลี้ยงจาน! เธออยากดื่มน้ำซุปให้หมดแต่อิ่มเกินไปจนกินต่อไม่ไหวแล้ว

        หญิงสาวลูบท้องป่อง ๆ เธอไม่เคยกินอิ่มขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้ท้องตึงจนรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อย

        ถ้ากินแบบนี้ต่อไปเธอน่าจะอ้วน และกลับมามีน้ำหนักปกติได้ในเร็ววัน