2 ชั่วโมงผ่านไป....
“โคตรเหนื่อยเลย ไอ้นัทแกเหนื่อยไหมวะ” ยัยอุ้มในสภาพที่หมดแรงนอนกองอยู่ที่พื้นถามฉัน
“ก็พอไหว ปิดเทอมนี้มาเล่นทุกวันไหมไหนๆฉันก็ต้องมากับแม่อยู่แล้ว” ฉันถามอุ้มที่ลุกขึ้นมานั่งหอบอยู่ปิดเทอมสำหรับฉันก็เหมือนไม่ได้ปิด เพราะแม่ต้องมาทำงานที่โรงเรียนอยู่ดี ยิ่ง่นี้ที่ปิดเทอมแรกๆอาจารย์จะรีบทำคะแนนตัดเกรดกัน ยิ่งวุ่นวายกันสุดๆเลยหล่ะ
“เอาดิ อยากออกกำลังกายเหมือนกัน”หลังจากที่ฉันถามยัยอุ้มก็ตอบฉันอย่างรวดเร็ว แน่ละยัยนี่ชอบออกกำลังกายมาก
“เห้ยพวกมึง จะกลับกันยัง”เสียงปาล์มที่ดังมาจากฝั่งสนามบาส และเดินมาพร้อมกันกับตี๋
“ตอนนี้กี่โมงแล้วหล่ะ”อุ้มที่ยังคงนั่งอยู่ไม่ตอบคำถามของปาล์ม แต่ถามคำถามกับปาล์มกลับ
“สามโมงกว่า เกือบสีโมงแล้ว ทำไมอ่ะ”ปาล์มที่ดูนาฬิกาก่อนที่จะตอบอุ้มออกไป
“ยังไม่กลับหรอกอีกสักพักอ่ะ รอแม่นัทเลิกงานก่อน”อุ้มที่เอ่ยตอบกับปาล์ม ก่อนจะถามต่อ “แล้วพวกมึงอ่ะ”
“อีกสักพักเหมือนกัน” ตี๋กับปาล์มรวมถึงฉันนั่งหันหน้าเข้าหากันโดยที่ฉันนั่งตรงข้ามกับตี๋ ปาล์มนั่งตรงข้ามกับอุ้ม
“...”พอปาล์มกับอุ้มไม่คุยกันทั้งกลุ่มก็พร้อมใจกันเงียบซึ่งฉันไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย แต่ก็ไม่รู้จะชวนคุยยังไง เลยตัดสินใจหยิบหูฟังกับมือถือคู่ใจออกมา
“ปกตินัทชอบฟังเพลงหรอ” ปาล์มที่ถามฉันขึ้นมาก่อนจะมองมือถือที่เสียบสายหูฟัง พร้อมทั้งเปิดแอพฟังเพลง
“อ๋อ อือ ใช่ พอดีเราติดการฟังเพลงหน่ะ”ฉันที่ตอบปาล์มออกไปอย่างติดๆ ขัดๆ เพราะปกติปาล์มจะคุยแต่กับอุ้มนี่เป็ครั้งแรกที่ปาล์มชวนฉันคุย ถ้าไม่นับการขอดูกระดาษคิดเลขของน้อง
“เหมือนกันเลย กูก็ชอบฟังเพลง ปกติฟังเพลงแนวไหนหรอ”ปาล์มถามพร้อมกับทำท่าตั้งใจฟัง
“เราชอบพวกเพลงป๊อป อาร์แอนบีแต่ส่วนใหญ่จะเป็เพลงที่ฟังสบายๆหน่ะ” ฉันพยายามตอบออกไปอย่างไม่เกร็ง ความจริงแล้วฉันมักจะทำตัวไม่ถูกกับการคุยกับเพื่อนต่างเพศสักเท่าไหร่“เอ่อ...แล้วปาล์มฟังแนวไหนหรอ”ฉันถามออกไปเพราะฉันคิดว่าน่าจะเป็การทำให้เราต่างคนต่างไม่เกร็ง
”กูฟังร็อค กับสากลอ่ะ” ปาล์มตอบฉันก่อนที่จะหันไปถามอุ้ม “ไอ้อุ้มมึงก็ฟังเพลงใช่ป่ะ”
“เออ ก็ฟังบ้าง” อุ้มตอบอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก
“งั้นพวกเรามาเล่นต่อเพลงกันไหมไหนๆก็กำลังพักด้วยมาเล่นแก้เบื่อกันเถอะ” ปาล์มก็ชวนเล่นเกมส์ต่อเพลงขึ้น
“เอ่อ...เราร้องเพลงไม่เพราะหน่ะ ไม่เล่นได้ไหม”ฉันไม่เคยมั่นใจเลยเวลาร้องเพลง ยิ่งกับเพื่อนที่ไม่สนิทด้วย ยิ่งแล้วใหญ่
“ไม่เห็นเป็อะไรเลย กูก็ร้องไม่เพราะ เล่นเถอะ”ปาล์มบอกกับฉัน ก่อนจะหันไปบอกกับตี๋ “มึงด้วยไอตี๋”
“ได้” ไม่รู้ทำไมฉันถึงตอบออกไปแบบนั้น
“มาโอน้อยออกว่าใครจะได้เริ่มก่อนแล้วหมุนขวานะ”ปาล์มที่บอกกับทุกคน
“โอ...น้อย...ออก !!!!” ตี๋...คว่ำ ปาล์ม...คว่ำ อุ้ม...คว่ำและฉัน...หงาย!!!! แปลว่าฉันเป็คนเริ่มหรอ
“นัทเริ่มเลย เพลงอะไรก็ได้” ปาล์มบอกฉันพร้อมกับมองหน้า
“เอ่อ...งั้นเพลงนี้แล้วกัน”ฉันบอกปาล์มพร้อมกับยิ้มออกไป
“อีกไกลแค่ไหน จนกว่าฉันจะใกล้ บอกที
อีกไกลแค่ไหนจนกว่าเธอจะรักฉัน เสียที
มีทางใดที่อาจทำให้เธอสนใจ ได้โปรด
บอกกับฉันให้รู้ทีว่าสุดท้ายแล้วฉันยังมีความหมาย”
ไกลแค่ไหนคือใกล้ – Getsunova
“ตัว ย.ั์”พอฉันร้องจบก็บอกกับอุ้มว่าต้องเริ่มเพลงด้วยตัวอะไร
“ยังคงรักเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
จะมีทางใดที่เราจะได้พบกันอีกครั้ง
ฉันนั้นยังมีความหวัง
ติดอยู่กับความหลังไม่ไปไหน
ยังรักได้แค่เธอ”
ยัง – lipta
“ตัว ธ.ธง” พออุ้มก็วนไปตี๋ ฉันที่กำลังมองหน้าตี๋เพราะอยากรู้ว่าตี๋จะร้องเพลงอะไรซึ่งฉันคิดถึงเพลง ‘เธอ ของ cocktail’ ซึ่งนั่นเป็เพลงที่ฉันชอบมาก
“เธอและฉันไม่เคยต้องไกล
ในวันนี้ฉันต้องเผชิญความไหวสั่นอยู่ภายในใจ
กลัวการที่เราไกลกัน
กลัวว่าใจจะเปลี่ยนผันไป”
เธอ - cocktail
“ป.ปลา” ฉันกำลังอึ้งกับสิ่งที่ได้ยินไม่ใช้เพราะตี๋เสียงเพราะอะไรขนาดนั้นนะ แต่แค่ใที่คิดถึงเพลงเดียวกัน
“เป็แฟนเธอ แต่ว่าเธอจะเป็แฟนใคร ฉันก็ไม่ว่า
เดินตามเธอ ต่อให้เธอจะเดินตามใคร ขอเดินข้างๆ
ไม่ว่าเธอจะเดินไปที่ไหน ตามไปตลอด
(ติดใจจริงๆ) ทุ่มไปเธอก็ทุ่มทิ้ง ไม่ชอบไม่ชอบ
(ติดเธอจังๆ) ไม่เป็ไรเพื่อเธอมากกว่านี้ ใจก็ไม่ถอด”
แฟนพันธ์ท้อ - Timethai
และจบด้วยปาล์มวนแบบนี้ไปเรื่อยๆ
“กูว่าเราไปเล่นบาสกันไหม พวกมึงเล่นบาสกันเป็ไหม”ปาล์มเอ่ยชวนทุกคนอย่างกระตือรือล้น
“ไม่ค่อยเป็ แต่พอจะเคยเล่นมาบ้าง”อุ้มบอกกับปาล์ม
“เอองั้นเดี่ยวกูสอนมึงแล้วตี๋สอนนัทแล้วกัน” ฉันได้ยินที่ปาล์มบอกก็ใ พอหันไปหาอุ้มยัยนี่ก็ยิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์ เหอะๆ ไม่คิดจะช่วยฉันเลยสินะ เอาล่ะ คงต่างคนต่างเงียบเลยละคงจะเป็การสอนเล่นบาสแบบภาษาใบ้เพราะั้แ่เล่นเกมส์มานอกจากร้องเพลงก็ไม่เห็นพูดอะไรเลย เงียบจนป่าช้ายังอาย
“นัทเคยเล่นมาก่อนไหม” ผิดคาดแฮะคิดว่าจะไม่พูดอะไรเลย แต่กลับเดินมาถามฉันว่าเล่นเป็ไหม
“เอ่อ...เคยเล่นมมาบ้างแต่เล่นไม่ค่อยเป็”ฉันอธิบายเพราะฉันเคยเล่นจริงๆแต่ชู้ตไม่เคยลงเลย
“งั้นมาชู้ตเล่นกันไหม เราเองก็สอนไม่คนอื่นไม่เป็”ก็พูดได้นี่หน่าทำไมไม่ค่อยพูดกัน
“อือ” ฉันตอบรับตี๋ก่อนที่จะจับลูกบาสชู้ตแต่ชู้ตเท่าไหร่ก็ไม่ลงห่วงสักลูก “ทำไมไม่ลงเลยนะ” ฉันได้แต่พูดกับตัวเองแก้เก้อ
“เพราะท่าทางผิด แล้วก็แรงไม่ถึงหน่ะมานี่เราช่วยจัดท่าให้” ตี๋เดินมาข้างหลังฉันพร้อมทั้งเอามือซ้ายมือขวาของเขามาจัดท่าของมือซ้าย มือขวาเรา “เอามือขวาประคองลูกบาสไว้แบบนี้และมือซ้ายประคองลูกไว้แบบนี้” ตอนนี้ฉันอยู่ในท่าทางแบบที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้ทำ“หลังจากนี้เอาขาขวาไว้ข้างหน้าเล็กน้อย พอตอนจะชู้ตก็ย่อตัวลง ก่อนที่จะออกแรงะโพร้อมทั้งออกแรงสะบัดข้อมือ” ถามว่าฉันได้ยินไหมฉันได้ยินแต่ฉันฟังไม่รู้เื่เลยเอาเป็ว่าลองดูแล้วกัน ‘ฟรึ่บ’
“เห้ย!!!! ลงแล้วเราชู้ตลงแล้ว ขอบคุณนะตี๋” ฉันที่ดีใจจนลืมตัวก็ะโโลดเต้นพร้อมทั้งจับมือของตี๋
“...” ตี๋ไม่พูดอะไร แต่ยิ้มให้พร้อมกับมองฉัน
“เอ่อ...โทษที” ฉันที่ได้สติก็ปล่อยมือตี๋ให้ตายสิขายหน้าแล้วไหมละ ไปจับมือเขาได้ยังไงกันนะฉันที่หันไปเห็นบรรดาอาจารย์ที่ลงมาจากหอประชุมใหญ่ ก็รู้เลยว่าแม่เลิกงานแล้ว“พวกแกฉันกลับก่อนนะ” ฉันวิ่งไปเก็บกระเป๋าและไม้แบตของฉัน
“พรุ่งนี้เจอกันนะ” ฉันบอกกับตี๋ด้วยน้ำเสียงสั่นๆก่อนที่จะวิ่งออกไปฉันไม่รู้หรอว่าวันพรุ่งนี้จะเจอกันไหมแต่ฉันก็หวังว่าเขาจะมานะ “อุ้ม ปาล์มพรุ่งนี้มาเล่นบาสกันอีกนะ” ฉันบอกลาเพื่อนๆก่อนที่จะวิ่งไปที่รถของแม่
‘ตลอดเวลาสองเดือนเศษที่ปิดเทอมใหญ่พวกเราสี่คนมาที่โรงเรียนทุกๆวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เพื่อมาเล่นกีฬาด้วยกันจนกระทั่งวันนี้เป็วันสุดท้ายของการปิดเทอม’
“วันนี้ปิดเทอมวันสุดท้ายแล้วหรอวะ” ยังไม่ทันจะวางจานข้าวก็ได้ยินเสียงบ่นของอุ้มก็ดังขึ้น
“นั่งก่อนค่อยพูดไหม” ฉันที่บอกกับอุ้มพร้อมวางจานข้าวผัดและน้ำกระเจี๊ยบก่อนที่จะนั่งลงนั่งลง
“ก็มันไม่อยากเปิดเทอมนี่หว่า”ยัยนี่ยังคงบ่นไม่หยุดสินะ “ว่าแต่แกเถอะกับตี๋เป็ไงบ้าง ได้คุยกันบ้างไหม” พอยัยอุ้มบ่นเื่ของตัวเองจบก็ยังจะวนมาถามเื่ฉันจนได้
“อะไรเป็ไง ก็คุยกันเท่าที่แกเห็นนั่นแหล่ะ”ก็อย่างที่ฉันบอกอุ้มนั่นแหล่ะฉันคุยกับตี๋แค่ตอนที่มาโรงเรียนเท่านั้นเพราะฉันไม่กล้าพอที่จะขอเฟสบุ๊คของตี๋
“เอ้า นี่แปลว่าแกไม่อยากคุยต่อหรอ แค่เป็เพื่อนกันแกก็ไม่เอาหรอฉันว่ามันก็ดีนะ ถึงจะพูดน้อยไปหน่อยก็เถอะแต่ฉันว่าตี๋มันก็เหมือนกันแกที่ฉันรู้จักแรกๆเลยนะ”ฉันได้แต่ตักข้าวผัดเข้าปากแล้วนั่งฟังมันร่ายยาวบางทีฉันก็คิดนะว่ามันไม่เหนื่อยบ้างหรอ พูดเยอะขนาดนี้
“แล้วจะให้ฉันทำยังไง ใก้เดินดุ่มๆไปบอกว่าตี๋เราอยากคุยด้วยอ่ะขอเฟสบุ๊คหน่อย แบบนี้หรอ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงประชด
“ใช่ แบบนั้นเลย” แต่ยัยอุ้มมันดันเอาจริงนี่สิ“ถ้าแกไม่กล้าฉันช่วยเอาไหม” เหอะๆ อีกนิดนึงคงจับฉันใส่พานถวายแล้วมั้ง
“ไม่ต้องยุ่ง ถ้ามันจะได้เดี๋ยวมันก็ได้เอง”ฉันห้ามมันก่อนที่จะก้มหน้าก้มตากินข้าว
“ไงพวกมึง กินข้าวหรอ”ปาล์มที่กำลังเดินมาที่โต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่ ก็ทักพวกเรา
“ไงมึง” อุ้มทักกลับ
“หวัดดี” ฉันก็ตอบกลับพร้อมกับมองร่างสูงงที่อยู่ด้านหลังปาล์ม
“...” ไม่คิดจะมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นบ้างเลยหรือไงนะเป็การเงียบที่กวนประสาทจริงๆ
“เออวันนี้ปิดเทอมวันสุดท้ายแล้วนะ กูขอเฟสหน่อยดิ”ปาล์มเอ่ยขึ้นมา ดีเลยจะได้มีข้ออ้างขอเฟสตี๋ด้วย
“ Aumm Nuanlaphat”อุ้มบอกกับปาล์ม
“ของมึงกูมีแล้วไหม จะบอกอีกทำไมก่อน”ปาล์มยื่นมือถือมาให้ฉัน “ขอเฟสนัทหน่อยได้ไหม”ฉันรับโทรศัพท์มาแล้วพิมพ์ชื่อเฟสให้ปาล์ม
“ใครจะไปรู้ละ ก็ไม่ระบุชื่อนี่”อุ้มบ่นอุบก่อนที่จะกินก๋วยเตี๋ยวไก่ของตัวเอง
“เอ่อ เฟสนี้” ฉันยื่นโทรศัพท์คืนปาล์ม“งั้นเราขอเฟสของตี๋ด้วยเลยได้ไหม” ฉันถามพร้อมกับมองหน้าตี๋
“เราไม่เล่นโซเชียลอ่ะ”ตี๋ตอบเสียงนิ่งๆก่อนที่จะลุกไปซื้อข้าว นี่ฉันโดนปฏิเสธแล้วใช่ไหมนะ
“อย่าคิดมากนะ มันก็เป็แบบนี้แหล่ะ” ปาล์มอธิบายกับฉันแต่ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด เอาเถอะ ไม่ให้ก็ไม่เอา
“วันนี้ฉันกลับเร็วนะ”ในระหว่างที่กินข้าวฉันก็บอกเพื่อนๆทุกคน “ไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะ”ฉันเอาจานข้าวที่กินเสร็จแล้วไปเก็บ และกำลังจะเดินกลับโต๊ะเจอกับตี๋พอดีเหอะคนอะไรขี้เก๊กชะมัด ตี๋ที่กำลังเดินผ่านฉันก็พูดขึ้นมา
“ถ้าได้เจอกันอีกครั้ง เราจะให้เฟสเธอ”ตาคนนี้ทำไมต้องทำตัวลึกลับด้วยนะ จะให้ก็ให้เลยสิจะมาไว้เจอกันอีกอะไรละฉันบ่นในใจก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ
“กลับก่อนนะพอดีมีธุระต่อ ไว้เจอกันนะ บาย”ฉันบอกอุ้มกับปาล์ม พร้อมสะพายกระเป๋าเป้คู่ใจก่อนเดินออกไปฉันไม่บอกลาตี๋เพราะคิดว่าฉันจะต้องเจออีตาบ้านี่อีกให้ได้ ชอบเล่นเกมส์นักใช่ไหมได้เลย งั้นฉันจะเล่นกับนาย ก็แค่หาทางให้เราเจอกันอีกครั้งเองไม่ใช่หรอคอยดูเถอะนายท้าทายผิดคนแล้ว!!!!!!!!
*************************************************************************************************************************************************************
เป็ยังไงกันบ้างงงง อ่านจบแล้วมาคุยกันน้าาาา
615
