ดวงจันทร์ในค่ำคืนนี้ช่างสวยงาม แสงสว่างสาดส่องสะท้อนลงมากระทบผืนป่า ส่องทางให้พอมองเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบ ก่อนที่ความสงบเงียบนั้นจะถูกทำลายลง เมื่อร่างของ McProton ล้มกระแทกพื้นดินดังสนั่นไปทั่วทั้งป่า
[01:52 AM]
“A-5! ถ้าไม่คิดจะหาจุดอ่อนให้ อย่างน้อยให้เคไปนั่งตรงนั้นแทนได้ไหม!?!” เสียงของคานาตะดังทะลุเครื่องสื่อสารออกมา ในตอนนี้หุ่นไร้ชื่อของเขา ANX-01 กำลังใช้สองมือยันหัว Meganus Absum และ Meganus Vultum เอาไว้อย่างสุดแรงโช้คไฮดรอลิกที่มี
“ไม่ด้ายยย~ ฉันชอบจุดที่แอร์ตกพอดี ส่วนเื่พวกนาย ถ้าตายแล้วฉันก็จะได้ไปให้มันพ้นๆ ที่นี่สักที” A-5 ตอบกลับแบบไร้เยื่อใย ก่อนจะวางมือลงบนคีย์บอร์ดแล้วเริ่มรัวพิมพ์อะไรบางอย่าง
“ยัยโรคจิต... กะจะฝังพวกเราจริงๆ สินะ” ฮอน์ลบ่นเสียงเรียบพลางกัดฟันบังคับพา McProton ลุกขึ้นยืน ปืนในมือกระเด็นหลุดลอยไปตกอยู่กลางวงศึกเสียแล้ว
หุ่น Cylig Aeronic ของ S-12 กำลังพยายามยื้อยุดสุดแรงเพื่อจับหางของ Meganus Tianaga เอาไว้ไม่ให้มันเลื้อยไปตั้งหลัก ก่อนที่ McProton จะพุ่งเข้ามาตะบันหมัดใส่หัว Tianaga อย่างเมามันส์ แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่นัก Tianaga สะบัดหุ่นทั้งสองออกอย่างรุนแรง แล้วเลื้อยหนีขึ้นไปบนูเาอย่างรวดเร็ว
“ระวังด้วย การหาที่สูงแบบนี้เป็พฤติกรรมของพวกงูที่มีพังผืดร่อนบนอากาศได้” เรย์เตือนทั้งสอง ก่อนจะสลับหน้าจอไปหาคานาตะ “จากที่ดู รู้สึกว่า Absum จะมีเกราะหนาแค่่ลำตัว ถ้าโจมตีที่หัวหนักๆ น่าจะเห็นผลอยู่”
“ตอนนี้พยายามลากสองตัวที่เพิ่งมาให้ออกห่างไปก่อน แล้วรีบจัดการ Vultum ที่อ่อนแออยู่ให้เร็วที่สุด” เคเสริมขึ้น
คานาตะหันคอหุ่นไปมองพวกพ้องทั้งสองที่กำลังรับมือกับ Tianaga ก่อนจะรวบรวมกำลังทั้งหมดของหุ่นเบี่ยงตัวหลบ ปล่อยให้ Vultum กับ Absum ที่กำลังดันตัวเข้าหาเขาพุ่งชนกันเองอย่างจังจนชะงักไป คานาตะอาศัยจังหวะนั้นวิ่งไปคว้าปืนลูกโม่ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา
“แม็คเนส รับ!” คานาตะปาปืนส่งไปให้
Tianaga เลื้อยพุ่งออกจากยอดเขาสูง ร่อนกลางอากาศตรงดิ่งมาหา Aeronic เตรียมจะรัดพันรอบตัว แต่อีกด้านหนึ่ง McProton ที่รับปืนมาได้สำเร็จ หันกระบอกปืนลั่นไกใส่ Tianaga ทันที ลำแสงเลเซอร์พลังงานกระแทกเข้าอย่างจังจนมันเสียศูนย์และร่อนเบี้ยวหลุดวงโคจรไปอีกทาง
“S-12 ระวังหลังด้วย” เรย์ส่งสัญญาณเตือน ก่อนจะดึงหน้าจอ้าลงมาปรับเป็โหมดสแกน ส่วนอีกหน้าจอเป็มอนิเตอร์ภาพสดจากหุ่นทั้งสาม และจอสุดท้ายเป็เรดาร์ตรวจจับการเคลื่อนไหว
Aeronic หันหลังกลับเตรียมตั้งท่ารับมือ แต่ร่างกลับถูกพุ่งชนและลากครูดไปกับพื้นทันทีด้วยฝีมือของ Vultum ขณะเดียวกัน คานาตะที่กำลังจะวิ่งเข้าไปช่วย กลับถูก Absum พุ่งเข้ามากัดแขนแล้วกระชากเหวี่ยงร่างลอยกระเด็นไปอีกทาง
“มีใครเห็นเหมือนฉันไหม... พวกมันทำงานเป็ทีม” ฮอน์ลกล่าวด้วยน้ำเสียงตึงเครียดแต่เยือกเย็น “ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเห็นไคริวที่ประสานงานกันแบบนี้มาก่อน” เขายิงขู่ใส่ Absum กับ Tianaga เพื่อสกัดไม่ให้เข้ามาใกล้
“พฤติกรรมของเป้าหมายสอดคล้องกับระบบการทำงานแบบฝูง” S-12 ตอบกลับด้วยเสียงโมโนโทน ในขณะที่ Aeronic จับยึดร่างของ Vultum เอาไว้แน่น ใช้ขาทั้งสองข้างยันพื้นไม่ให้ถูกลากไปไกลกว่านี้ เสียงโช้คไฮดรอลิกทุกตัวกรีดร้องลั่น ก่อนที่ Aeronic จะออกแรงยกร่าง Vultum ขึ้นทั้งตัวแล้วทุ่มข้ามหัวไปด้านหลังจนมันหงายท้องกระแทกพื้น
“เจอแล้ว! พลังงานเอเอ็นของพวกมันเป็ศูนย์ มันเป็จำพวกสัตว์ผิวเกราะ แต่ว่า Absum มีความสามารถดูดซับแรงกระแทกจากพลังงานมาเสริมความหนาของเกราะได้ จุดอ่อนมันอยู่ที่หัวจริงๆ อย่างที่เรย์พูดเลย” เสียงของ A-5 ดังขึ้นในช่องสื่อสาร ก่อนที่หน้าจอของหุ่นทั้งสามจะปรากฏข้อมูลที่ A-5 เขียนส่งมาให้สดๆ
Vultum พลิกตัวลุกขึ้น อ้าปากกว้างเตรียมยิงพลังงานมรณะใส่หลัง Aeronic
“S-12 ระวังหลัง!” คานาตะร้องเตือน ANX-01 วิ่งพุ่งเข้ามาจากด้านข้าง คว้าจับหัวของัั์แล้วบิดทิศทางหันไปหา Tianaga ที่กำลังเลื้อยเข้ามาพอดี พลังงานสีฟ้าพุ่งทะลักออกจากปากของ Vultum อัดกระแทกเข้าเต็มหน้า Tianaga จนเกิดแรงะเิเป็รูปดอกเห็ดขนาดย่อม
“ร่วงไหม?” ฮอน์ลถามสั้นๆ
Tianaga เลื้อยฝ่ากลุ่มควันะเิออกมา ใบหน้าของมันแหว่งหายไปครึ่งซีก แต่ยังไม่ตาย
“พลังงานของ Vultum แรงพอจะเจาะเกราะได้! A-5 วิเคราะห์ข้อมูลเก็บไว้ เราได้อาวุธแล้ว!” คานาตะสั่งการ “ด้าย~ ได้~” A-5 ตอบกลับด้วยน้ำเสียงลากยาวไม่สบอารมณ์ แต่ก็ยอมทำตาม
“เอเลเซีย ถ้าเธอไม่รู้จะทำอะไร ก็ช่วยจับตาดูข้างหลังให้พวกนั้นหน่อย ฉันกับเรย์มือไม่ว่างแล้ว” เคมองไปทางเอเลเซียแล้วเอ่ยปากสั่ง เอเลเซียหันซ้ายหันขวาเลิ่กลั่ก ก่อนจะรีบจ้องหน้าจอมอนิเตอร์ให้ตามคำสั่ง
คานาตะพยายามล็อกหัว Vultum แล้วงัดขึ้นหมายจะหักคอให้หักสะบั้น แต่กำลังขับเคลื่อนของ ANX-01 มีไม่มากพอ Vultum จึงกดหัวลง เหวี่ยงร่างของหุ่นจนลอยปลิวไปกระแทกพื้น Vultum จ้องมองหัวหุ่นสลับกับอ้าปากเตรียมจะงับ คานาตะต้องรีบยกมือของหุ่นขึ้นมาง้างขากรรไกรมันเอาไว้
“ใครก็ได้ช่วยสลัดมันออกที!” คานาตะร้องขอความช่วยเหลือ ในขณะที่แสงสีฟ้าเริ่มเรืองแสงขึ้นในลำคอของ Vultum อีกครั้ง
Aeronic รีบพุ่งตัวเข้าไปหา ทว่า Absum กลับกระโจนเข้ามากระแทกสกัดเอาไว้ S-12 ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะปลดล็อกดาบที่ข้อมือออกหนึ่งข้าง
“ดำเนินการตอบโต้ด้วยอาวุธระยะประชิด” S-12 กล่าวเสียงแข็งกระด้าง Aeronic ยกแขนขึ้นสูงแล้วสะบัดเล็ง ปล่อยใบมีดดาบพุ่งหลุดจากข้อมือ เสียบทะลุดวงตาของ Vultum อย่างแม่นยำ ัั์กรีดร้องด้วยความเ็ป มันเชิดหัวขึ้นฟ้า ปล่อยพลังงานะเิยิงขึ้นสู่อากาศจนท้องฟ้าเปลี่ยนเป็สีฟ้าสว่างวาบในพริบตา คานาตะฉวยโอกาสนั้นลุกขึ้นคว้าโล่คืนมา แล้วใช้ขอบคมของโล่แทงกระซวกเข้าที่ตาอีกข้างของมันทันที
“ดี... ทีนี้มันก็ตาบอดแล้วคลั่งแน่” ฮอน์ลพูดอย่างใจเย็น
แต่ผิดคาด Tianaga ที่เลื้อยหนีไปกลับส่งเสียงร้องคำรามคล้ายกับเสียงของ Vultum และ Vultum ก็ตอบรับเสียงนั้นด้วยการตวัดกรงเล็บข่วนลงกลางลำตัวของ ANX-01 อย่างแม่นยำราวกับมองเห็น
“พวกมันใช้เสียงระบุตำแหน่งส่งให้กันงั้นเหรอ!?” เคอุทานด้วยความคาดไม่ถึง
Vultum โจมตีเข้าเป้าทุกครั้งจนคานาตะต้องยกโล่ขึ้นมาตั้งรับ ฮอน์ลที่เห็นแบบนั้นจึงเล็งปืนไปที่ Tianaga แต่มันรู้ทันและเลื้อยหลบะุไปได้อย่างฉิวเฉียด
ทางด้าน Aeronic ที่กำลังปะทะกับ Absum ทุกครั้งที่ใช้ดาบฟาดฟันลงไปบนลำตัว เกราะของมันก็ยิ่งหนาขึ้นเรื่อยๆ S-12 ฉวยจังหวะที่มันเปิดช่องว่าง ชกหมัดกระแทกเข้าที่ใบหน้า แต่มันกลับมีกระดูกส่วนหัวเด้งขึ้นมาเป็โล่ป้องกันเอาไว้ได้
“อะไรเนี่ย!?” เอเลเซียร้องใกับภาพที่เห็น “โอ้ว~ มิน่าล่ะถึงเปิดหน้าโล่งจัง~” A-5 พูดลอยหน้าลอยตา
“ฮอน์ล แม็คเนส! McProton ของนายได้รับการเสริมอาวุธมาใหม่แล้ว ดึงออกมาใช้สิ!” เรย์สั่งการพลางรัวนิ้วกดหน้าจอประมวลผล เธอกำลังจำลองสร้างพลังงานเลียนแบบของ Vultum อยู่
“จริงด้วย... มัวแต่ชินกับของเดิมจนลืมของเล่นใหม่ไปเลย” McProton เปิดช่องเก็บอาวุธด้านหลังทั้ง 6 ช่องออก ทันใดนั้นขีปนาวุธทั้ง 6 ลูกก็พุ่งทะยานแหวกอากาศเข้าหา Vultum ที่กำลังไล่ต้อนคานาตะอยู่
เสียงะเิกึกก้องดังกัมปนาท ก่อนที่ขาหน้าข้างหนึ่งของ Vultum จะขาดกระจุยปลิวข้ามหัวทุกคนไป
“อานุภาพใช้ได้... สงสัยกลับไปต้องขอจอมพลเบิกเพิ่มแล้ว” ฮอน์ลเอ่ยด้วยน้ำเสียงพึงพอใจลึกๆ
จากนั้น McProton ก็นำปืนลูกโม่มาประกอบกับปลายกระบอก ปรับเป็ Rifle Mode อีกครั้ง กางขาตั้งปืนยึดกับพื้นดิน เปิดระบบของคลุมพรางตัวให้กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม “S-12, คานาตะ ซื้อเวลาให้ฉันที แล้วล่อ Absum มาที่พิกัดที่ส่งไป”
คานาตะดึงดาบออกจากกระบอกตาของ Vultum ที่ตอนนี้นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น แล้วรีบวิ่งเข้าไปช่วย S-12 “เฮ้ย!! อยากได้สารอาหารนักใช่ไหม! เดี๋ยวฉันจะป้อนให้จนจุกเลย!” ลำโพงของ ANX-01 ประกาศก้องขณะที่วิ่งฉีกออกไปอีกทาง พร้อมกับใช้ดาบเคาะโล่เสียงดังลั่นไปเรื่อยๆ Absum หันขวับไปตามเสียง ก่อนจะออกตัววิ่งไล่กวดไปทันที
“แค่นี้ก็หลงกลแล้วเหรอ!?” เอเลเซียใที่มันถูกดึงความสนใจได้ง่ายดายขนาดนี้
Absum วิ่งด้วยความเร็วสูงเตรียมกระโจนเข้าขย้ำคานาตะ ทว่าก่อนที่มันจะถึงตัว Tianaga ก็เลื้อยพรวดพราดโผล่มาจากไหนไม่รู้ พุ่งกระแทกเข้าที่ลำตัวของหมาป่าหุ้มเกราะจนกระเด็นออกไป เป็จังหวะเดียวกับที่ะุแสงพุ่งตัดอากาศผ่านหน้าของทั้งหมาป่า งูั์ และหุ่นยนต์ไปอย่างฉิวเฉียด
“อะไรกันวะ... หลบได้ไง” ฮอน์ลสบถ ก่อนจะเผลอปิดผ้าคลุมเผยตำแหน่งของหุ่นให้เห็น Tianaga สะบัดหัวตั้งหลัก ก่อนจะพุ่งเลื้อยตรงดิ่งเข้าหา McProton อย่างรวดเร็ว
“ไม่ใช่แล้ว! ไอ้พวกนี้มันใช่สัตว์ป่าจริงๆ เหรอ!?” เคะโใส่หูเรย์ที่นั่งอึ้งค้างไปแล้ว “บะ-บ้าไปแล้ว ดูเหมือนสัตว์โบราณพวกนี้จะมีสติปัญญาเหนือกว่าพวกตัวเล็กๆ ซะอีก” A-5 ที่เคยนั่งหลังพิงเก้าอี้สบายๆ ตอนนี้เด้งตัวขึ้นมานั่งหลังตรงและเริ่มมีสีหน้าจริงจัง “แบบนี้มันไม่ต่างอะไรกับเอาคนง่อยไปสู้กับนักกีฬามืออาชีพเลย” เธอกัดฟันเสริม
“ไม่อยากยอมรับ แต่ยัยนั่นพูดถูก... เรากำลังบังคับเศษเหล็กงุ่มง่าม สู้กับก้อนกล้ามเนื้อของจริง” ฮอน์ลสาดะุยิงสกัดงูั์ที่เลื้อยเข้ามาด้วยความเร็วสูง โดนบ้างพลาดบ้าง แต่มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลย
Aeronic พุ่งตัวเข้ามาประชิด ใช้ดาบที่ข้อมืออีกข้างงัดร่างของงูั์จนลอยกระเด็นออกไป “หากไม่มีกลยุทธ์ใหม่ เราทั้งสามอาจจะไม่ได้กลับฐานก็เป็ได้” S-12 ประเมินสถานการณ์ด้วยเสียงแข็งทื่อ
“นี่แค่สามตัวยังขนาดนี้!? แล้วไอ้พวกที่เหลือมันจะวิปริตขนาดไหนกัน!” คานาตะะโอย่างสิ้นหวัง
สีหน้าของทีม Arcus ทุกคนในห้องปฏิบัติการนิ่งขึงไป เมื่อตระหนักได้ว่านี่เป็เพียงแค่ 3 ตัวจากฝูงไคริวนับร้อยที่เดินเพ่นพ่านอยู่บนดาวดวงนี้ แต่ก่อนที่ความสิ้นหวังจะกัดกินไปมากกว่านี้ ะุปืนแสงก็ถูกยิงแหวกอากาศมาจากด้านหลังของ McProton หุ่นทั้งสามเครื่องรีบหันขวับไปมอง และพบกับโอกาสรอดชีวิตที่เพิ่งมาถึง
“กำลังเสริมมาถึงแล้ว” เสียงของจอมพลติดต่อผ่านระบบเข้ามา เบื้องหน้าของพวกเขาคือหุ่น DEP อีก 4 เครื่องที่ติดอาวุธมาเต็มพิกัด หุ่นเครื่องหนึ่งโยนปืนลำแสงส่งให้กับ ANX-01 ของคานาตะ พร้อมกับเสียงวิทยุจากนักบิน
“ปืนพลังงานนี่สกัดมาจากข้อมูลของไคริว... แต่มันเป็ของอีกตัวนะ ส่วนตัวที่พวกนายเพิ่งส่งข้อมูลมาให้ มันผลิตไม่ทันหรอก”
นักบินอีกคนพูดเสริม “พวกเราถูกสั่งให้มาสมทบ ถึงจะไม่ชอบขี้หน้าพวกแกสักคน แต่คำสั่งจอมพลคือเด็ดขาด”
หุ่นรบทั้งหมดก้าวเดินมารวมตัวกัน ฝั่งมนุษยชาติตอนนี้มีกำลังรบรวม 7 เครื่อง พร้อมรับมือกับยกที่สอง ในขณะเดียวกัน Vultum ที่าเ็สาหัสก็ยันตัวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แล้วเดินกะเผลกไปรวมกลุ่มกับพวกของมัน
“ตายยากจังวะ” เรย์บ่นพึมพำหน้าจอ
[วันที่ 14 เดือน 2 ปี 2134 — 02:43 AM]
ศึกที่ยากลำบากที่สุดของมวลมนุษยชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น การปะทะกันระหว่างสองสายพันธุ์ทรงปัญญา... จะสร้างความเปลี่ยนแปลงอันใดให้แก่ดาวดวงนี้กันแน่...
14K
