ชายหนุ่มต้องมารับรูปไอดอลให้น้องอีกครั้งมันทำให้เขามีกิจต้องไปที่ร้าน T-M Make 4 U บ่อยใน่นี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
มูนมารับรูปที่มีนฝากอัดพร้อมด้วยเงินในกระเป๋าที่แห้งเหี่ยว
"เฮ้อค่าขนมของฉัน--" เขาพึมพำเบา ๆกับตนเองตอนผลักประตู
แปลกจัง วันนี้เงียบผิดปกติ
ไม่เห็นวี่แววของพนักงานของร้านคุณอาเ้าของร้านยิ่งไม่ต้องพูดใหญ่เพราะอาแกมักจะทำงานอยู่ชั้นสองซึ่งเป็สตูดิโอถ่ายพวกรูปติดบัตรชั้นหนึ่งน่ะส่วนใหญ่จะเจอเทลมีนั่นแหละ
"ปล่อย !!!" อยู่ดี ๆ มูนก็ได้ยินเสียงคนเขาชักเอะใจ จำได้ว่ามันเป็เสียงของเทลมี
'อะไรกันน่ะ' เขาคิดในใจ มือกำธนบัตรที่จะให้ค่ารูปไว้แล้วค่อยๆ ย่อง เดินไปดูตรงหลังร้าน
"อย่ามายุ่ง !!!"
"ทำไมจะยุ่งไม่ได้เราเป็แฟนกัน !!!"
"ไม่ !!!"
"อยากโดนดีอีกใช่ไหม ??!"
เพียะ
เสียงคนโต้เถียงกันชัดเจนมากเมื่อเข้าไปใกล้แล้วภาพที่มูนเห็นก็คือชายสองคนกำลังมีปากเสียงกัน คนแรกคือเทลมีบุตรชายเ้าของร้าน คนที่สองคือชาย แฟนของเ้าตัวที่เจอวันนั้น
มูนรู้ว่าชื่อ ชาย เพราะได้ยินเทลมีเรียกชื่อวันก่อน
"พี่ชาย ตบเทลมีทำไม !!?"
"ทำไมไม่ยอมพี่ เราเป็แฟนกันไม่ใช่หรือไง !!!"
"เป็แฟนก็ไม่ได้หมายความว่าจะข่มขืนกันได้ ออกไป !!!"
มูนรู้สึกว่าตนเองมาเห็นภาพที่ไม่ควรเห็น มาผิดที่ซะแล้ว
แต่ว่าในสถานการณ์แบบนี้ ในฐานะพลเมืองดีตามที่เรียนวิชาหน้าที่พลเมืองมา--
"เอ๊ยคุณ อย่าทำร้ายร่างกายกันดิ"
"เื่ของแฟนกันอย่ายุ่ง"
"ไม่ยุ่งไม่ได้แล้วป้ะ"
เขาตัดสินใจเข้าไปแทรก และชายก็ตอบเขามาอย่างนั้น
"ลูกค้าก็ส่วนลูกค้าดิ อย่ายุ่ง"
"ผมก็ไม่ได้อยากยุ่งแต่ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันดิ"
มูนไม่อยากยุ่ง แต่เขาไม่ชอบความรุนแรงตอนได้ยินว่าอะไรจะข่มขืนกัน เขารู้สึกว่ามันไม่โอเค
"ฮึ่มม"
ชายเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันและเดินผ่านหน้าเขาออกจากร้านไปมูนสั่นศีรษะ รู้สึกว่าอะไรของคนพวกนี้นะ แต่เขาก็ไปช่วยประคองเทลมีที่ถูกชายตบจนลงนั่งกับพื้น
"ไม่เป็ไรไหม ?"
"อืม ไม่เป็ไร" เทลมีลุกขึ้นมาได้"ขอบใจมาก"
"ให้มาเห็นภาพที่ไม่น่าดูแล้วขอโทษทีนะ จะมาเอารูปใช่เปล่า"
"ครับ"
"รอแป๊บนะ"
มูนไปนั่งรอตรงที่นั่งประจำไม่นานเทลมีก็เดินมาพร้อมซองใส่รูปที่ฝากอัด แต่คราวนี้เป็รูปไอดอลของมีน
"คนนั้นเขาทำแบบนี้บ่อย ๆ เหรอ" มูนอยากรู้เลยถาม
"พี่เขาชื่อชายเป็แฟนฉันน่ะ เจอกันในแอป เมื่อก่อนก็ดีนะ"
"อ้อ ๆ" มูนรับคำไปส่ง ๆ รู้เลยว่าแอปแบบไหนโลกนี้ช่างซับซ้อนจริง ๆ
"ฉันคิดว่าจะเลิกแล้วล่ะ ทั้งกับพี่ชาย ทั้งแอปเราไม่มีวันหาความรักแท้ได้จากแอปนัด...หรอกจริงไหม"
"..."
มูนไม่พูดอะไรเพราะเขารู้ว่าสอดปากพูดเื่คนอื่นไปมันไม่ดี
เขารีบรับรูปมา จ่ายธนบัตรให้แต่คราวนี้เงินแบบพอดีมันไม่เป๊ะ เขาเลยต้องรอเงินทอน
มูนรีบลุกขึ้น เขาถือซองพลาสติกที่ใส่รูปของมีนมือหนึ่งเอื้อมไปรับตังค์ทอนจากบุตรชายเ้าของร้านไม่ได้นับด้วยแต่ยัดมันลวก ๆลงในกระเป๋ากางเกงเตรียมจะก้าวออกจากร้านไป
"วันหลังมาอีกนะ"
มูนยิ้ม
(จบบริบูรณ์)
14K
