ป๋าหนูเป็นมาเฟีย

"แหม...เฮียโอนไวเลยนะนั่น"

เคนกระเซ้าลูกพี่ เมื่อกลับมาถึงห้องของไท ตอนนี้สองหนุ่มกำลังจัดการป้อนนมและทำความสะอาดให้ลูกสาว ด้วยการอาบแห้งไปก่อน พวกเขาเช็ดตัว เปลี่ยนผ้าอ้อมเพราะวันนี้กว่าจะถึงบ้านก็ดึกดื่นกันแล้ว แม่ตัวเล็กกำลังตื่นมากินนม กำลังนอนดูดนมจุ๊บๆ ทำตาแป๋วหอมกรุ่นด้วยกลิ่นแป้งและกลิ่นนม

"อะไรวะ"

แม้จะได้ยินเต็มหู แต่ไทก็แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้ เขากำลังจัดการดูข้าวของที่ขนซื้อกันมากับเคน คัดเลือกว่าอะไรเป็๞อะไร เดินวุ่นเก็บของไปมาให้เป็๞ระเบียบ เนื่องจากของที่มีติดมากับแม่สาวน้อยมีเพียงแค่เบาะ ตะกร้านมผง แพมเพิสไม่กี่ชิ้น แค่นี้จริงๆ วันนี้เขาและเคนเดินวุ่นทั่วห้างเพื่อหาของให้แม่ตัวเล็ก เล่นเอาทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย เดินว่อนไปมาจัดของไปมา ไทก็ชักจะเหนื่อยพลางนอนแผ่มันเอาดื้อๆ ข้างกับเบาะของแม่ตัวน้อย ที่ตอนนี้เริ่มทำตาเคลิ้มๆ

"โอย ทำไมของมันเยอะแยะแบบนี้วะไอ้เคน เป็๲พ่อคนมันลำบากเนาะ"

"ลำบากสิลูกพี่ใครว่ามันง่ายวะ แล้วนี่ลูกพี่จะเอาไงต่อเ๹ื่๪๫ของมู่น้อย นังจุ๋มมันทิ้งไว้แค่เด็ก เอกสารก็ไม่มี ชื่อมันยังไม่มีให้ลูกมัน กับของอีกนิดเดียว เอ๊อ อีห่า..." เคนเริ่มด่าอีกยาวเหยียดจนไทต้องรีบยกมือห้าม

"เอ้าๆ พอๆ ด่ามาทั้งวันแล้วมึงน่ะ พอแล้ว ป่านนี้จุ๋มมันคงจามตายไปล่ะ หึๆ "

"ลูกพี่ ยังมีหน้าจะมาขำอีกเหรอ ผมอะ รับได้หมดล่ะผู้หญิง จะเรี่ยจะราด จะนิสัยไม่ดีขนาดไหนก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่แม่งรับไม่ได้ว่ะที่มาทิ้งลูกตาดำๆ ได้ลงแบบนี้ แบบเนี้ยยย"

ว่าแล้วก็ลากเสียง แล้วเริ่มหน้าดำหน้าแดงด้วยความโมโหอีกรอบ มู่น้อยได้ยินเสียงแหวๆ คีย์เสียงฟังแล้วห้วนๆ ไม่เสนาะหู เ๽้าตัวก็หันคายจุกนมออกเพราะอิ่ม แล้วทำเสียงเอ๊าะแอ๊ะ พลางทำคิ้วขมวดใส่เคน ที่หันมาเห็นหน้าเล็กๆ นั่นพอดี พ่อเ๽้าประคุณใจอ่อนยวบ ค่อยเอนลงนอนข้างสาวน้อย แล้วจุ๊บๆ ที่ขาป้อมๆ นั่น

"โอ๋ๆ ๆ พี่เคนปล่าวว่าหนูน้า ดูๆ ทำคิ้วขมวดเข้า ดูๆ พี่เคนตาเหล่"

ว่าแล้วก็ทำตาเหล่ให้มู่น้อยดู เ๽้าหล่อนกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะหัวเราะเอิ๊กๆ เคนเลยเลิกโหมดโหดชั่วคราว เลิกด่าชั่วครู่ แล้วหยอกแหย่แม่ตัวเล็กแทน

"เ๹ื่๪๫อย่างอื่น ค่อยขยับทำกัน เฮ้อ...เราต้องทำอะไรบ้างวะ"

"ลูกพี่ทำให้เรียบร้อยเลย แจ้งเกิดมันก็คงยังไม่ได้แจ้งล่ะ ชื่อมันยังไม่ตั้งให้ลูกมันเลย ไอ้ลูกพี่มึงนั่นล่ะ! นึกยังไงไปเอามันทำเมีย มันเหี้ย..."

"อ้าวๆ ๆ ไอ้เคน นี่ตกลงมึงด่าจุ๋มมัน รึว่าพานมาด่าเฮียวะ"

ไทหัวเราะชอบใจ ก็โกรธบ้างนิดหน่อย แต่ขำมากกว่า เคนเองก็อดหัวเราะตัวเองไม่ได้ ไม่รู้ล่ะ เขาทั้งสงสารทั้งเอ็นดูแม่ตัวน้อยนี่ จะต้องให้เฮียไททำเ๱ื่๵๹ให้เรียบร้อย เดี๋ยวนังจุ๋มเกิดคึกมาเอาลูกคืน เ๱ื่๵๹อะไรจะยอมให้

"เอ่อ...แหมก็มีนิดหน่อย แหะๆ เคืองจริงจังนะเฮีย ดูสิ ออกจะน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ ว่าแต่ลูกพี่อะไวมาก เ๹ื่๪๫รวบรัดยัยเจ๊ดามาช่วยเลี้ยงเด็ก โอนไว...สายเปย์เลยนะ ไม่ต่อสักคำเลยเรอะ ตั้งสามหมื่นนา"

"กูไว้ใจเค้านี่หว่า เจ๊ดาน่ะ ถึงจะแว้ดๆ ๆ ๆ แต่ก็ดูรักเด็กดี แล้วก็...เค้าก็เป็๲คนน่ารักนะ"

ประโยคหลังเมื่อเอ่ยถึงสาวปากจัดเ๯้าของร้านเหล้า ทำให้เคนขมวดคิ้ว แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัยเมื่อมองหน้าลูกพี่ เขายังคงนอนข้างๆ แม่ตัวเล็ก ที่ตอนนี้เริ่มตาปรือๆ นอนฟังสองหนุ่มคุยกันแทนเสียงเพลงกล่อม

"แนะๆ น่ารัก...น่ารักก็จีบเลยสิลูกพี่ ฮี่ๆ ๆ ดีออกนะ ตอนนี้ลูกพี่มีลูกแล้ว เหลือแต่เมีย ชักจะเห็นว่าเจ๊ดาน่ารัก คุณสมบัติพร้อม ก็จีบเลยสิ"

"โว๊ะ"

ไทหัวเราะก๊าก เขาลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ แล้วสั่นหน้า "ไม่เอา ไม่อยากเฉาหูตาย แต่เค้าก็เป็๲คนน่ารักดูไว้ใจได้จริงๆ นั่นแหละ เสียแต่...อืม...หึๆ ไม่รู้สิ กูว่า...ไม่อะ"

"แนะๆ ใครจะไปรู้ล่ะ เพื่อว่ากามเทพจะแผลงศรปิ๊งๆ เข้า ฮี่ๆ ๆ "

"พูดมากน่า คืนนี้มึงนอนกะกูนะไอ้เคน ช่วยดูมู่น้อยตอนดึกๆ อยู่เป็๲เพื่อนกูนา ห้ามหนี"

"เอ่อ...ไม่หนีหรอกน่าเฮีย ว่าแต่ว่า ผมอยู่ได้แค่คืนนี้นา พรุ่งนี้ผมมีธุระ ที่ลางานไว้อะ งานบวชญาติ ตอนแรกก็จะว่าไม่ไปล่ะ แต่...ลูกพี่มีคนเลี้ยงเด็กแล้วนี่นา จ้างเจ๊ดาทำโอเลยก็แล้วกัน"

"เฮ้ย...เค้าจะยอมเหรอวะ"

ไทขมวดคิ้ว เคนหลุบตาลงซ่อนสายตาเ๯้าเล่ห์ของตนไว้ เขาจุ๊บที่ต้นขาป้อมๆ ของยัยตัวเล็ก ที่หัวเราะคิกๆ เพราะจั๊กจี้

"ลูกพี่ไม่มีพิษสงอะไรสำหรับเจ๊แกหรอก นักเลงใหญ่ยังกลัวฝีปากเจ๊ดาเลย พี่เคนนอนด้วยคืนนี้อีกคืนน้า พรุ่งนี้ไม่อยู่แต่จะวีดีโอคอลมาคุยกะหนูนะ จุ๊บๆ "

ปู้ดดด

เสียงแปลกปลอมดังขึ้น พร้อมกับกลิ่น ทำเอาเคนที่กำลังหอมสั่งลากับเด็กน้อย ถึงกับผงะ หน้าเขียวเลยทันที ส่วนลูกพี่เอามือปิดจมูกแล้วหัวเราะก๊าก ตัวการทำเสียงทำกลิ่น ได้ยินพ่อไทของตัวหัวเราะ ก็หัวเราะบ้าง

"โอ๊ย! อื้อหือพี่เคนรักหนู แต่ก็ไม่ได้รักไปถึงตดของเ๯้านะมู่น้อย อ้วก...เหม็นมาก"

"มีอะไรเล็ดมาด้วยหรือเปล่า หึๆ ไปๆ มึงดูสิ๊ จัดการที ฮ่าๆ ๆ ๆ "

"โหย...ลูกพี่อะล่ะมาดู หัดทำสิ พรุ่งนี้ผมไม่อยู่นะโว้ย มาๆ ๆ " เคนกวักมือลูกพี่หย็อยๆ ไทสั่นหน้า แต่สุดท้ายก็...ยอมไปทำแต่โดยดี

แม่ตัวน้อยมาอยู่แค่ไม่กี่วัน กุมหัวใจของชายฉกรรจ์ที่มีชีวิตสีเทาๆ ไว้ได้จนอยู่หมัดเลยทีเดียว

ไม่ว่าเ๯้าหล่อนจะใช่ลูกสาวของเขาจริงๆ หรือไม่

แต่แม่ตัวเล็กก็นำมาซึ่งความสุขบางอย่าง ที่อิ่มหัวใจ และเป็๲ความสุขที่เขาไม่เคยได้๼ั๬๶ั๼มาก่อน

พ่อรักหนูนะ

เขาจุ๊บมือน้อยๆ นั่นเบาๆ เมื่อจัดการทำความสะอาดให้อีกหน ฟังเคนร้องเพลงกล่อมเด็กด้วยเสียงลูกคอเก้าชั้น จนลูกสาวของเขาหลับปุ๋ยบนเบาะนุ่ม โดยมีเขาและเ๽้าเคนนอนขนาบซ้ายขวา ราวกับองค์รักษ์พิทักษ์เ๽้าหญิงกันเลยทีเดียว