เมื่อมองมีดที่ลอยผ่านไปปักบนต้นไม้ด้านหลัง เย่ฮวาก็ถึงกับตะลึง ความเย็นะเืแผ่ซ่าน จังหวะเมื่อกี้พลาดนิดเดียวสามารถฆ่าเขาได้เลย!
ก่อนที่จะได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง เงาดำก็พุ่งออกจากพุ่มหญ้า กระแทกเข้าใส่จนล้มลงกับพื้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงคำราม " หลบไป! "
ลมกรรโชกพัดมาปะทะใบหน้า จนไม่มีเวลาตอบสนอง ขณะที่คิดว่าชีวิตต้องมาจบที่นี่ เย่ฮวาก็ได้ยินเสียงหยาบกร้านดังขึ้นอีกครั้ง " ที่แท้ก็นักผจญภัยจากเมืองชิงสุ่ย! "
เมื่อเงยหน้าขึ้น ก็ได้พบกับชายกำยำท่าทางแข็งแกร่งที่ถือดาบยาวสวมชุดเกราะที่ทรงพลังมาปรากฏอยู่เบื้องหน้า หลังจากที่เขาลามือก็เอนตัวไปพิงต้นไม้แล้วพูดว่า " พวกนายรีบออกไปโดยเร็ว ที่นี่อันตรายมาก ไม่ใช่ที่ที่พวกนายควรมา "
กวาจื่อ ก้าวไปด้านหน้าและจ้องมองชายท่าทางแข็งแกร่งแล้วพูดว่า " ขาของคุณาเ็~ "
ชายท่าทางแข็งแกร่งพูดว่า " ฉันถูกแมลงซากศพกัด ตอนนี้ฉันเลยถูกพิษของแมลงซากศพ คงจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน "
กวาจื่อ ทบทวนอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า " มันต้องมีวิธีแก้ไข ตราบใดที่คุณเอ่ยปาก เราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือคุณ "
ชายท่าทางแข็งแกร่งมองกว่าจื่อ จากนั้นก็หันมาที่เขา พลางถอนหายใจ: "ฉันเป็ทหารหน่วยลาดตระเวนประจำเมืองชิงสุ่ย ในครั้งนี้ฉันได้รับคำสั่งจากองค์าาให้หาสมุนไพรพิเศษ มีแมลงซากศพมากมายในป่าเน่าเปื่อย ทุกคนในกลุ่มที่มาล้วนถูกฆ่าตายด้วยเขี้ยวของแมลงซากศพ แม้ว่าตัวฉันเองก็ได้รับาเ็สาหัสและถูกพิษ "
กวาจื่อ เกาหัวของเขาและพูดว่า: "คุณแค่บอกเราว่าจะถอนพิษได้ยังไง ฉันได้ยินมาว่าพิษของแมลงซากศพสามารถถอนได้"
ชายท่าทางแข็งแกร่งถอนหายใจ: "แมลงซากศพมีพิษที่รุนแรงภายในร่างกาย แต่มันก็ถือเป็ยาแก้พิษ ด้วยเช่นกัน แต่พวกนายอ่อนแอเกินไปที่จะต่อสู้กับแมลงซากศพ ฉันไม่อยากจะลากพวกนายมาตายไปด้วย ดังนั้นลืมมันไปซะเถอะ ฉันไม่สนใจเื่เป็หรือตายอยู่แล้ว "
กวาจื่อ ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับตบไหล่ชายท่าทางแข็งแกร่งและพูดว่า "คุณจะเป็หรือตาย เื่นั้นผมไม่รู้ แต่ที่รู้คือคุณได้รับคำสั่งจากองค์าามันเป็ภาระหน้าที่ของคุณที่จะต้องทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง "
ชายท่าทางแข็งแกร่งทบทวนอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า "เอาละ ฉันคิดว่าคงไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว ฉันหวังว่าพวกนายจะช่วยฉันรวบรวม ถุงพิษของแมลงซากศพ 10 ถุงมาได้ ถ้าพวกนายััรับรู้ได้ถึงอันตราย พวกนายก็รีบออกไปจากที่นี่ ไม่จำเป็ต้องฝืน”
"ติ๊ง~!"
"ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดี ปาร์ตี้ของคุณได้รับภารกิจ [ รวบรวมถุงพิษช่วยชีวิต ] ( ระดับ : C )"
[รวบรวมถุงพิษช่วยชีวิต] ( ระดับ : C )
รายละเอียดภารกิจ : เ้าหน้าที่เมืองชิงสุ่ย ถีเอ๋อร์ได้รับมอบหมายหน้าที่จากาาแห่งเมืองชิงสุ่ย แต่คนในหน่วยถูกแมลงซากศพจำนวนมากโจมตีขณะที่ผ่านป่าเน่าเปื่อย นอกจากนี้ถีเอ๋อร์ยังได้รับาเ็สาหัสและถูกพิษของแมลงซากศพ ดังนั้นจงเก็บ ถุงพิษจำนวน 10 ชิ้น จากแมลงซากศพเพื่อนำมาถอนพิษให้ถีเอ๋อร์
...
หลังจากที่ได้รับภารกิจ กวาจื่อ ก็หันมาหาเขาแล้วพูดว่า
" ไงละ "
เย่ฮวาตาม กวาจื่อ เพื่อไปจัดการกับแมลงซากศพ ระหว่างทางก็ถามกวาจื่อว่า: " กวาจื่อ นายรู้ได้ยังไง ว่านี่เป็ภารกิจ ?"
กวาจื่อ ตบไหล่ของเขาแล้วพูดว่า: " เหมือนกับฉันเองที่ไม่รู้จักแผนที่ในป่าแห่งนี้ แต่ตราบใดที่นายพบเจอ NPC ส่วนมากจะสามารถรับภารกิจจาก NPC ได้ เพราะ NPC ในโลก หลิงเกิง มีสติปัญญาบางครั้งนายสามารถรับภารกิจได้โดยการสร้างความสัมพันธ์กับ NPC "
เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า " อ๋อ~"
กวาจื่อ ยิ้มขึ้นด้วยท่าทางภาคภูมิใจ: " คอยตามฉันเอาไว้ เพราะนายยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ"
เมื่อพูดจบร่างของกวาจื่อก็ค่อยๆเลือนรางจากนั้นกลายเป็เงาโปร่งใส ก่อนจะหายไปอย่างสมบูรณ์
นี่คือทักษะสกิลการซ่อนตัวของนักฆ่าซึ่งจะช่วยให้ไม่สามารถมองเห็นร่าง กวาจื่อได้ ดังนั้นอาชีพนักฆ่าจึงไม่ดึงดูดค่าความเกลียดชัง และ ยังสามารถใช้จัดการกับมอนสเตอร์ได้
พวกเขามีความเข้าใจเกี่ยวกับแมลงซากศพพอสมควร เนื่องจากฆ่ามาหลายตัวแล้ว ตอนนี้เขาเองก็สามารถตามจังหวะและความเร็วของกวาจื่อได้ทัน ทำให้ความเร็วในการสังหารมอนสเตอร์เพิ่มขึ้น
ปัจจุบันพวกเขาฆ่าแมลงซากไปเกือบ 20 ตัว กว่าที่จะดรอปถุงพิษ ทำให้พวกเราเริ่มบ่นเื่ความยากของภารกิจนี้
พวกเขาทั้งคู่ยังคงกำจัดมอนสเตอร์ ระหว่างที่พูดคุยกันไป และในเวลานั้นกวาจื่อก็ส่งเสียงร้องอุทานด้วยความใ ทำให้เขารีบถามขึ้น " นายเป็อะไร ทำไมถึงกรีดร้องเหมือนหมูโดนเชือด "
" นายนะสิเหมือนหมู! อ่า! หมูอะไรหน้าตาดีขนาดนี้! "
กวาจื่อ พูดต่ออีกว่า " นายได้ดูกระทู้บนฟอรัมแล้วหรือยัง มีผู้เล่นคนหนึ่งไม่ระบุชื่อ ขายอุปกรณ์โลหะดำ ชื่อว่า หอกไผ่โลหิต~ เป็หอกโลหะดำ LV.15 หนำซ้ำยังมีพลังโจมตีสูงจนน่ากลัว! "
เย่ฮวาถึงกับสำลัก ก่อนจะพูดว่า " เอิ่ม...คือว่า ฉันเพิ่งฆ่า BOSS ในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ก่อนที่จะมานี่ อาวุธโลหะดำชิ้นนั้นฉันเป็คนตั้งขายมันเอง "
กวาจื่อ มองมาที่เขาด้วยแววตาราวกับจะกินเืกินเนื้อ " ที่เลเวลนายขึ้นไวเป็เพราะฆ่า BOSS ได้สินะ! ตอนนี้หอกไผ่โลหิตของนายอยู่ที่ตัวนายหรือเปล่า ? "
เย่ฮวายิ้มและหอกไผ่โลหิตออกมาก่อนจะยื่นไปให้กวาจื่อ อย่างไม่ลังเล เ้ากวาจื่อก็หยิบหอกไผ่โลหิตไป พร้อมกับเงยหน้ามองเขา ระหว่างััมันด้วยมือ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า : " มันเป็หอกที่ยอดเยี่ยมจริงๆนั่นแหละ เสียดายใช้ไม่ได้~ "
่ที่กวาจื่อพูดเขาก็ส่งหอกไผ่โลหิตคืนให้ เขาก็รับหอกกลับมาแล้วพูดว่า " มันก็แน่อยู่แล้ว ไอเท็มที่ดรอปถ้านายใช้ได้ฉันคงยกมันให้นาย แต่น่าเสียดายอุปกรณ์ที่ดรอปมาไม่สามารถใช้กับนักฆ่าได้ "
กวาจื่อ โบกมือแล้วพูดว่า: "ไม่จำเป็ต้องเสียดายมัน หอกโลหะดำ Lv 15 เป็อุปกรณ์สำหรับผู้เล่น่แรก ฉันแนะนำให้นายรีบปล่อยมันไปโดยเร็ว เพราะยิ่งปล่อยเร็วมันยิ่งมีราคา แต่ว่ามันจะไร้ประโยชน์ในภายหลัง ถึงตอนนั้นคงไม่มีใคร้า "
"ฉันรู้แล้ว แต่ฉันไม่มีเวลาดูฟอรัม อีกอย่างฉันต้องหาคนซื้อที่น่าเชื่อถือ"
กวาจื่อ ส่ายหัวและพูดว่า " ไม่จำเป็ต้องเสียเวลาเลือก เพราะมันมีตั้งหมื่นกว่าคอมเม้นท์ในโพสต์ของนาย ฉันเพิ่งเห็นผู้เล่นชื่อเฉียนจือเป้ามั่ว ที่เป็ผู้เล่นระดับสูง เชื่อถือได้ หนำซ้ำยังเล่นอาชีพลับ การได้มีโอกาสพบกับคนระดับนี้หาได้ยากมาก ยิ่งไปกว่านั้นฉันยังได้ยินมาว่าเฉียนจือเป้ามั่ว อายุน้อยและเป็สาวงาม "
มุมปากของเย่ฮวากระตุกขึ้น " นายคงไม่คิดจะให้ทำความรู้จัก แล้ว้าพบสาวงามหรอกนะ!"
...
เย่ฮวาเปิดฟอรัมทางการ และไล่ดูโพสต์ของตัวเอง แน่นอนว่ามีข้อความจากเฉียนจือเป้ามั่ว ตามที่กวาจื่อได้บอกเอาไว้ "ถ้านายจำได้คงรู้จักกับผู้เล่นอาชีพลับ ซึ่งมันจะเป็ประโยชน์กับนายอย่างมากในภายหลัง ด้วยเหตุนี้เองนายควรตัดสินใจขายมันให้กับผู้เล่นที่ใช้ชื่อว่าเฉียนจือเป้ามั่ว"
เมื่อพบข้อความของเฉียนจือเป้ามั่ว เขาก็คลิ๊กไปที่ ID ของเธอ และหน้าต่างสนทนาส่วนตัวก็ปรากฏขึ้น จากนั้นเย่ฮวาก็ส่งข้อความหาเธอ " คุณ้าซื้อหอกไผ่โลหิตของฉันใช่มั้ย งั้นคุณก็เสนอราคามา ขอบคุณ "
ข้อความของเขาเพิ่งถูกส่งไปยังเฉียนจือเป้ามั่ว แต่พริบตาเดียวก็ได้รับข้อความตอบกลับมา: "ฉันสามารถซื้อในราคา 1,000 RMB ตกลงหรือเปล่า "
[ RMB เหรินหมินบี้ หรือ เงินสกุลหยวนของจีน 1000 หยวน อยู่ที่ราวๆ 4500 - 5000 บาท]
เขาปรึกษากับกวาจื่อเื่ราคาของอุปกรณ์โลหะดำ การที่ขายในราคา 1,000 RMB ก็ไม่ถือว่าขาดทุน ที่สำคัญไปกว่านั้นคือการหามิตรสหายซึ่งเป็สิ่งจำเป็ในเวลานี้
เย่ฮวา ตอบกลับไป " ราคา 1,000 ตกลงฉันขายให้ จะแลกเปลี่ยนที่ไหน "
เฉียนจือเป้ามั่ว ตอบกลับมา " นายอยู่แถวมณฑลอานฮุยรึเปล่า ? "
"ฉันมาจากเหอเฝย"
"เหอเฝยเหรอฉันเหมือนกัน งั้นก็นัดสถานที่แลกเปลี่ยน"
"เมื่อไหร่?"
"ตอนนี้ฉันกำลังติดภารกิจ ไม่สามารถทิ้งไปได้ งั้นเอาเป็ว่าเราไปเจอกันที่เพียวเซียงโหลวในอีก 2 ชั่วโมง "
"ตกลงตามนั้น!"
"เอาละ ไว้เจอกัน"
"ไว้เจอกัน~"
...
หลังจากที่สิ้นสุดการสนทนา เย่ฮวาก็ยังคงฆ่าแมลงซากศพกับกวาจื่อ เวลาเหลือสองชั่วโมงคงจะเพียงพอในการจบภารกิจนี้
มอนสเตอร์ถูกฆ่าอย่างต่อเนื่องใน เวลาเดียวกันเขาก็ฝึกการเคลื่อนไหวทำความเข้าใจต่อรายละเอียดรูปแบบของเกม ภายใต้คำแนะนำของกวาจื่อ แม้ว่ามันจะเป็เื่ยาก ในการที่จะมีทักษะเหมือนกับกวาจื่อ แต่ตอนนี้เขาก็พอจะเริ่มจับทางได้และสามารถหลบหลีกการโจมตีของมอนสเตอร์ได้บ้าง
น้ำแข็งหนาในฤดูหนาวไม่สามารถละลายได้ในวันเดียว การเคลื่อนไหวในเกมก็ไม่สามารถฝึกฝนได้ในชั่วข้ามคืน ต่อให้รีบร้อนไปก็ใช่ผลดี ดังนั้นจำเป็จะต้องฝึกฝนอย่างใจเย็น
พวกเขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการรวบรวมถุงพิษ 10 ชิ้น จากแมลงซากศพ จากนั้นทั้งคู่ก็กลับไปหาถีเอ๋อร์และส่งมอบ ถุงพิษ ให้เขา
ถีเอ๋อร์ ใช้น้ำลายถูบนถุงพิษก่อนจะนำไปโปะไว้ที่ขาของเขา และแล้วในหูของพวกเราก็ได้ยินเสียงระบบแจ้งเตือน ภารกิจสำเร็จ
" ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดี ภารกิจ[ รวบรวมถุงพิษช่วยชีวิต ] ( ระดับ : C ) สำเร็จได้รับ ค่าประสบการณ์ +3000 exp , เหรียญเงิน +10 , ชื่อเสียง +800 และรางวัลไอเท็ม [โซ่ผูกแสง]"
...
ก่อนหน้านี้เย่ฮวาใกล้จะอัพเลเวลแล้ว เมื่อได้รับค่าประสบการณ์นี้มามันก็ทำให้เลเวลเพิ่มขึ้น ทำให้ตอนนี้เขามี Lv.12
ถีเอ๋อร์ เดินกะเผลกกลับไปยังต้นไม้พร้อมกับพูดว่า " ขอบคุณนักผจญภัย ฉันจะพักฟื้นอยู่ที่นี่อีกเดี๋ยว "
กวาจื่อ พูดว่า: " งั้นพวกเราจะช่วยฆ่าแมลงซากศพ ตามทาง ถือเป็การช่วยเมืองชิงสุ่ยไปในตัว "
ถีเอ๋อร์ มองไปยังกวาจื่อด้วยแววตาที่เสมือนมีเปลวไฟลุกโชน พร้อมกับพูดว่า "นายคือความภาคภูมิใจของเมืองชิงสุ่ย ~"
กวาจื่อ พยักหน้าพร้อมกับสวมใส่รองเท้าหนัง อุปกรณ์ฟ้า ที่เป็รางวัลได้จากภารกิจ แล้วหันกลับมาหาเขา ก่อนจะเดินไปยังส่วนลึกของป่าเน่าเปื่อย
พอเห็นแบบนั้นเย่ฮวาก็นึกขึ้นได้ จึงหันไปพูดกับกวาจื่อ "ฉันเริ่มค้นพบแล้วว่านายมีศักยภาพที่จะเป็เกย์ ฉันคิดว่ามันเหมาะกับนายดี "
ร่างกาย กวาจื่อ สั่นสะท้าน ขณะพูดว่า " อย่าล้อฉันเล่นสิ ฉันแค่จะทำให้ NPCประทับใจในความกล้าหาญของฉันที่มาจากใจจริง เผื่อว่าฉันจะได้รับภารกิจเพิ่มเติม แต่กลายเป็ว่าฉันประเมินเขาสูงไป "
เขายกมือตบหน้าผาก แล้วพูดว่า: "ฉันเข้าใจ ก็เหมือนลูกนกที่สักวันต้องโตขึ้นแล้วบินไปตามเส้นทางของตัวเอง ต่อให้นายมีรสนิยมที่แปลกประหลาด ฉันก็ยังสามารถเป็พี่น้องกับนายได้ "
กวาจื่อ จ้องมาที่เขาตาขวาง และพูดว่า " นายว่าเราจะไปหาอะไรสนุกทำดี ? "
" งั้นพวกเราก็ไปฆ่ามอนสเตอร์ แล้วค่อยกลับออกไปโลกภายนอก อีกชั่วโมงครึ่งเราจะไปพบกับเฉียนจือเป้ามั่ว "
" อ่า, ไปพบสาวงาม ~ นี่เป็สิ่งที่ฉันชอบที่สุดแล้ว ~"
"ให้ตายเถอะ~"
...
ในขณะที่ออกล่าแมลงซากศพ เย่ฮวาก็หยิบรางวัลจากภารกิจออกมา ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเ้ากวาจื่อจะไม่ได้สนใจเขา
【โซ่ผูกแสง】 (อุปกรณ์ฟ้า)
ประเภท: เครื่องประดับ
ความแข็งแกร่ง: +16
Lv ที่้า: 12
...
หลังจากเห็นค่าคุณสมบัติของโซ่ผูกแสง เขาก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก มันช่วยเพิ่มค่าความแข็งแกร่งถึง 16 หน่วย และนี่ก็คือคุณสมบัติที่เย่ฮวา้ามากที่สุด
เมื่อเขาสวมใส่มัน พลังโจมตีก็เพิ่มขึ้นทันตาเห็น ทำให้การฆ่ามอนสเตอร์ง่ายดายยิ่งขึ้น
กวาจื่อและเย่ฮวา ยังคงฆ่าแมลงซากศพในป่าเน่าเปื่อย เพื่อเพิ่มค่าประสบการณ์ ไม่นาน กวาจื่อ ก็ได้รับเกราะหนังมาอีกหนึ่งตัว ทำให้พลังป้องกันเพิ่มขึ้นมากและการฆ่ามอนสเตอร์ก็ง่ายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทว่าการที่เขาได้รับโซ่ผูกแสงมามันทำให้กวาจื่อจ้องเขาด้วยความอาฆาตไปพักหนึ่ง
จบตอน