"ผมดีใจที่ได้พี่เป็แฟนจัง พี่ทำให้ผมไม่รู้สึกขาดความรักเลยแม้พ่อกับแม่ผมจะจากไปั้แ่ผมยังเด็ก ก็มียายกับพี่นี่แหละที่ให้ความรักมาหล่อเลี้ยงหัวใจดวงน้อยๆนี่ของผม" เขายิ้มตาแป๋วเหมือนลูกหมาน่ารัก
"อืม พี่ตัดสินใจว่าวันคริสมาสต์ปีนี้พี่จะพาเราไปแนะนำกับพ่อแม่พี่" เขาพูดอย่างจริงใจ
"จริงหรอครับ พ่อแม่พี่รับได้หรอครับที่เราคบกัน" พศินทำตาโตด้วยความตื่นเต้นปนใ
"พี่ว่าถ้าพี่รักใครแล้วไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน พ่อแม่พี่ก็น่าจะรักคนที่ทำให้พี่มีความสุขเหมือนกัน"
"งั้นผมควรจะซื้ออะไรให้เป็ของขวัญพวกท่านดีครับ พวกท่านมีอะไรที่ชอบเป็พิเศษไหมครับ"
"พี่ว่าให้อะไรที่เป็ตัวเราดีกว่า ขนมไง...เบอร์เกอรี่ที่หนูทำ พ่อกับแม่พี่ต้องชอบแน่ๆ ขนมสดๆ หอมๆ ทำด้วยใจเหมาะกับวันคริสมาสต์ด้วย" วินทร์ปิ๊งไอเดียดีๆออก
"จริงด้วยครับ พี่วินทร์เก่งจังเลยผมลืมว่าผมควรจะโชวสิ่งที่ผมถนัดให้พวกท่านรู้" เขายิ้มโล่งใจที่สามารถหาของขวัญให้คุณพ่อคุณแม่ของพี่วินทร์ได้แล้ว
"ตาหนูแล้วแหละ ช่วยพี่คิดหน่อยว่าจะให้ของขวัญอะไรกับยายหนูดี" วินทร์ทำท่ากอดอกพลางคิดไปด้วย
"อ่อ ผมคิดออกแล้ว ยายชอบนุ่งผ้าถุงเก่าๆ ผมว่าซื้อผ้าถุงให้ยายใหม่แล้วกัน ยายต้องชอบมากแน่ๆ" เขาสะกิดที่แขนคนพี่แล้วเอาหน้าแนบ
"โอเคครับจัดไปผ้าถุง 1 โหล เอาให้ครบทุกลายเลย" วินทร์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี
"โอ๊ย พี่โดนเส้นอ่า ผ้าถุงสักสองสามผืนก็พอมั้ง แล้วนอกนั้นเป็เสื้อผ้าฝ้ายก็แล้วกัน"
"ยังไงก็ได้ครับพี่ตามใจเราอยู่แล้ว ฮ่าๆ"
เช้าวันอาทิตย์โชคดีที่รถไม่ติดทำให้ทั้งสองเดินทางมาถึงอยุธยาเร็วกว่าที่คิดไว้
"ผมว่าเราแวะพักที่ร้านคาเฟ่ก่อนดีไหมครับเพราะยังไม่ถึงเวลาที่นัดเจอยายเลย"
"ได้ครับ พี่รู้จักคาเฟ่นึงที่อยุธยาดังมากชื่อร้าน 'สบายๆ คาเฟ่' เราไปที่นั่นกัน"
"โอเคครับ" พศินยิ้มให้คนขับ เอ้ย...แฟนขับต่างหาก อิอิ
บรรยากาศทุ่งนาฟ้าโล่งมีร้านคาเฟ่เด่นที่ตกแต่งสไตล์มินิมอลสีขาวตัดสีน้ำตาลอ่อน มีลานจอดรถกว้างขวาง ที่นั่งมีทั้งในห้องแอร์และมีที่นั่งรับลมภายนอก เมื่อทั้งสองก้าวเข้าไปกลิ่นกาแฟก็หอมเตะจมูก