ตอนที่8สร้างอำนาจของตัวเอง
“พวกคุณลองคิดดูถ้าพวกคุณมาอยู่ใต้บัญชาของผมพวกมันจะอยู่เหนือกว่าทุกคนแน่นอนว่าผมไม่ใช่คนชั่วที่จะกดขี่พวกคุณแต่ผมจะทำให้พวกคุณมีค่ามากกว่านี้พวกคุณเป็เพชรที่พร้อมจะเจิดจ้าเพียงแค่มีคนมาเห็นค่าของพวกคุณเท่านั้น”จูเหลียนเริ่มชักจูงทั้งห้าด้วยคำพูดสวยหรูและหรูหราตามภาษาตัวโกง
“แน่นอนพ่อแม่พี่น้องครอบครัวและตระกูลของพวกคุณจะได้เห็นความสามารถของพวกคุณเมื่อพวกคุณได้แสดงพลังในฐานะผู้ใต้บัญชาแห่งมหาจักรพรรดิเช่นผม”จูเหลียนเริ่มชักจูงจิตใจของพวกมันทั้งห้าพวกมันครุ่นคิดอย่างหนักก่อนที่จะมีคนเริ่มตกลงและไม่นานทั้งห้าก็ตกลงจะอยู่ใต้บัญชาของผม
“คุณได้รับผู้ใต้บังคับบัญชา(5/100) ที่จะเชื่อมต่อสัญญานายและทาส”
“คุณจะได้รับค่าสถานะเมื่อผู้ใต้บัญชาได้รับค่าประสบการณ์คุณจะได้รับค่าประสบการณ์ครึ่งหนึ่งของผู้ใต้บัญชา”
“คุณได้รับคุณสมบัติการเป็ผู้นำ”
“คุณได้สร้างกลุ่มจักรพรรดิทั้งสิบ”
“คุณได้รับสมาชิกกลุ่มห้าคนได้แต่งตั้งเป็ตัวแทนแห่งมหาจักรพรรดิ”
“อะไรจะเยอะแบบนี้”หลังจากที่ทั้งห้าได้ตกลงหน้าจอจำนวนมากก็เด้งเข้ามาจูเหลียนเริ่มสับสนมันตรวจสอบเล็กน้อยก็หัวเราะเพราะในตอนนี้มันได้รับสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาหลายอย่างการตั้งกลุ่มขึ้นมาแบบนี้ทำให้มันสามารถที่จะตรวจสอบสภาพและค่าสถานะทุกอย่างของทุกคนภายในกลุ่มได้ทั้งหมด
“ไปตำหนักตำรากันผมจะหาวิธีฝึกที่เหมาะกับพวกคุณให้”จูเหลียนพูดหลังจากนั้นมันก็จากไปทั้งห้ารีบวิ่งตามมันไปไม่นานก็มาถึงตำหนักขนาดใหญ่ที่ด้านในเป็ทรงกลมมีตำราจำนวนมหาศาลอยู่จูเหลียนตรวจสอบด้วยตาอย่างน้อยหลายสิบล้านเล่มเลย
“องศ์ชายสามท่าน้าสิ่งใดหรือ”ชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาหาจูเหลียนมันมีค่าสถานะที่อ่อนแอเหมือนกับโจเอลแต่เลเวลก็สามสิบขึ้นเหมือนกับทึกคนในกลุ่มของมันที่มีเลเวลอย่างน้อยสี่สิบถึงสี่สิบห้า
“ให้ข้ารับใช้พากาจินไปดูหนังสือเกี่ยวกับแบบแผนการตรวจสอบพื้นที่นายมีความสามารถเกี่ยวกับการเป็นักฆ่าอยู่แล้วแค่้าแบบแผนที่จะลอบฆ่าเท่านั้น”จูเหลียนชี้ไปที่กาจินและเริ่มอธิบายข้ารับใช้คนหนึ่งเดินมาพากาจินไป
“แอเรียเธอมีความสามารถที่จะไปอ่านเกี่ยวกับเพิ่มพลังเวทภายในร่างกายโดยใช้การฝึกสมาธิเอาั้แ่พื้นฐานขึ้นมาจนถึงขั้นสูงเลย”จูเหลียนเริ่มอธิบายถึงแอเรียเธอประลหาดใจมากที่จูเหลียนรู้เกี่ยวกับพลังเวทที่มีเพียงน้อยนิดของเธอ
“ทาเรียเธอมีความสามารถในการต่อสู้พลังเวทที่สูงแต่เธอไม่มีความสามารถในการคิดวิเคาะห์สิ่งต่างๆด้วยตัวเองไปหาข้อมูลเกี่ยวกับการฝึกการสังเกตสิ่งต่างๆรอบตัวเองหรือทักษะประเภทที่ช่วยในการรับรู้สิ่งต่างๆรอบตัวและช่วยในการคิด”จูเหลียนเริ่มอธิบาเกี่ยวกับสิ่งที่ทาเรียจะต้องทำต่อไป
“มาเธอนอยนายไปหาตำราเกี่ยวกับการเพิ่มความเร็วนายมีร่างกายและพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งแต่ยังขาดความเร็วผมรู้ว่านายคิดว่ามันไม่จำเป็แต่สำหรับสิ่งที่นายจะต้องทำในอนาคตมันจำเป็แน่”จูเหลียนเริ่มอธิบายเกี่ยวกับมาเธอนอยต่อ
“โรเมอร์นายไม่ได้้าอะไรในนี้เลยแม้แต่น้อยสิ่งที่นาย้าคือความกล้านายเหนือกว่าใครนายคือคนที่จะอยู่เคียงข้างผม จำเอาไว้ว่าไม่มีใครที่เหนือกว่านายนายคือจอมเวทที่แข็งแกร่งมากกว่าใคร”จูเหลียนเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของโรเมอร์ที่กำลังสับสนและจับไปที่ไหล่ทั้งสองข้างและเริ่มใช้สกิลเป่าหู
“แยกย้ายไปผมจะพักสักหน่อย”จูเหลียนพูดมันเกือบที่จะล้มทุกคนต่างใเพราะว่ามันใช้สกิลมากเกินไปค่าจิตใจของมันลดลงไปเยอะมามันจำเป็ที่จะต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับสกิลหรือทักษะที่จะช่วยมันมากกว่านี้
จูเหลียนโบกมือให้กับคนที่จะเข้ามาพยุงมันให้แยกย้ายกันไปหลังจากนั้นมันก็ส่ายหัวและเดินไปเพื่อตรวจสอบหาข้อมูลของหนังสือที่มันสนใจโดยที่มีโรเมอร์ที่ไม่จำเป็ที่จะต้องทำอะไรเดินตามมาอย่างช้าๆ
“โรเมอร์นายมีความรู้เกี่ยวกับเพิ่มพูนสภาพจิตใจหรือเปล่า”จูเหลียนถามโรเมอร์ที่เดินตามมากับทำสีหน้าสับสนและเริ่มคิดแต่มันก็ส่ายหน้าตอบจูเหลียนถอนหายใจและจ้องมองไปที่ห้องที่เต็มไปด้วยหนังสือจำนวนมหาศาลเกินกว่าที่จะหาด้วยตัวเองได้มันจึงได้เดินเข้ามาหาชายชราที่เข้ามาถามมันในตอนแรก
“มีตำรารายชื่อของหนังสือภายในตำหนักนี้ไหม”จูเหลียนถามชายชราพยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มและเอาหนังสือขนาดใหญ่ั์มาวางที่ด้านหน้าของมันจูเหลียนเปิดด้วยความเร็วสูงดวงตาทั้งสองจับจ้องไปที่หนังสือในพริบตา
“กาจินเล่มนั้นมาเธอนอย เล่มนั้น แอเรีย เล่มนั้น ทาเรีย เล่มนั้น โรเมอร์ไปเอาสามเล่มนั้นมาหาผม”จูเหลียนปิดหนังสือขนาดใหญ่ลงดวงตาทั้งสองของมันปิดสนิทชายชรากับโรเมอร์มองมาที่มันอย่างสับสนหลังจากที่มันลืมตาขึ้นจูเหลียนออกคำสั่งพร้อมชี้ออกไปยังจุดที่แต่ละคนยืนอยู่
“นายท่านท่าน...”โรเมอร์จ้องมองมาที่จูเหลียนและพยายามที่จะพูดบางอย่างแต่จูเหลียนก็ตบไปที่ไหล่เพื่อกับพยายามที่จะบอกว่าไปเอามาโรเมอร์พยักหน้าตอบและเดินไปหยิบหนังสือทั้งสามเล่มมาให้กับจูเหลียน
“โรเมอร์เอาหนังสือนี้ไปอ่านมันเป็ทักษะของทวีปอื่นมันมีความสามารถที่จะเพิ่มความกล้าให้กับผู้ใช้ได้”จูเหลียนพูดและส่งหนึ่งในหนังสือที่โรเมอร์นำมาให้กับมันไปจูเหลียนจากที่ทุกคนตรวจสอบหนังสือที่ตัวเองไปเอามามันก็ใเพราะว่าหนังสือนั้นเหมาะกับพวกมันและเป็สิ่งที่จูเหลียน้าให้พวกมันฝึก
“ตามมา”จูเหลียนออกคำสั่งหลังจากนั้นมันก็มุ่งหน้าไปที่พักของมันหลังจากที่มันได้หยิบหนังสือเกี่ยวกับแผนภาพของทั้งอาณาจักรสภาพอากาศ พื้นที่ของพื้นพิภพ การเพาะปลูก รูปแบบการทำงานของประชาชน การค้า ภาษีและอื่นๆอีกมากเกี่ยวกับแผนการขัวอำนาจของการนำประชาชนมาอยู่ใต้มัน
“พวกนางฝึกกันไปก่อนถ้าไม่เข้าใจอะไรมาถาม”จูเหลียนพูดหลังจากนั้นมันก็เดินเข้ามานั่งที่ศาลาภายในสวนที่งดงามทุกคนต่างสับสนและจ้องมองไปเห็นลานฝึกขนากใหญ่สองลานทุกคนต่างแยกย้ายไปฝึกในแบบของตัวเองกาจินนั่งอ่านหนังสือ แอเรียนั่งสมาธิดูดซับพลังเวทภายในอากาศ ทาเรียเองก็เริ่มนั่งอ่านหนังสือเหมือนกันมาเธอนอยเริ่มจากการวิ่งและฝึกทวงท่าแต่มันประหลาดมากจนอดขำไม่ได้เหมือนคนอ้วนพยายามที่จะลดน้ำหนักเลยโรเมอร์เองก็เริม่นั่งสมาธิเพื่อฝึกฝนจิตใจของมันให้กล้าแกร่ง
“คุณได้รับสกิลรวบรวมสมาธิทำให้ไม่เสียสมาธิในการต่อสู้เป็สกิลที่จะมีผลตลอดเวลาเมื่อมีการต่อสู้มีผลทำให้ไม่รู้สึกกลัว ้าที่จะหนี หรืออื่นใดนอกจาก้าที่จะสู้เท่านั้น”
“คุณได้รับสกิลฟื้นฟูสภาพจิตใจเป็สกิลที่สามารถใช้งานได้เมื่อค่าสถานะจิตใจลดต่ำสารถที่จะนั่งสมาธิเพิ่มฟื้นฟูได้1 นาที/2%”
จูเหลียนอ่านหนังสือทั้งหมดในเวลาอันสั้นมันได้รับสกิลมาใหม่อีกสองสกิลมันเริ่มนั่งสมาธิปกติค่าจิตใจจะฟื้นฟูต่อเมื่อมันได้นั่งและตื่นขึ้นมาจะกลับมาเต็มแต่ในตอนนี้มันสามารถที่จะฟื้นฟูได้เมื่อมันนั่งสมาธิแล้ว
“โอ้....แบบนี้นี้เอง”จูเหลียนฟื้นฟูพลังของมันกลับมาเต็มสองชั่วโมงเล่นซะปวดหลังเลยกับคนไทยยุคไม่ที่ไม่มีวันไปนั่งสมาธิแบบมันจูเหลียนลุกขึ้นและจ้องมองไปที่ค่าสถานะของทุกคนแล้วมีสกิลใหม่สำหรับทุกคนแต่มันเขียนเป็เปอร์เซนเอาไว้เมื่อเต็มร้อยสกิลนั้นคงจะสำเร็จจูเหลียนเริ่มสนใจขึ้นมาทันที
“แบบนี้เองขึ้นช้าขึ้นเร็วขึ้นอยู่กับความเข้าใจ”จูเหลียนเริ่มคิดเมื่อเห็นค่าเปอร์เซนขึ้นเร็วสำหรับบางคนและบางคนขึ้นมาช้ามาต่างกับตัวมันที่เข้าใจทุกอย่างได้ง่ายๆมันจึงได้รับสกิลกลับมาในพริบตาที่อ่านหนังสือจบ
“พวกเ้าไม่จำเป็ที่จะต้องพยายามเพื่อที่จะฝืนให้ได้รับพลังแต่จะต้องมีความเข้าใจที่มากกว่านี้”จูเหลียนเริ่มอธิบายทุกคนหันมาฟังหลังจากนั้นก็เริ่มทำความเข้าใจเกี่ยวกับหนังสือที่มันได้รับและเริ่มฝึกต่อค่าเปอร์เซนก็พุ่งสูงขึ้นในเวลาอันสั้น
“โรเมอร์ความเข้าใจของนายมันสุดยอดเลย”จูเหลียนพูดมันเดินเข้ามาโอบคอของโรเมอร์เมื่อมันทำได้สำเร็จโรเมอร์สับสนที่จูเหลียนสามารถที่จะรับรู้ได้ว่ามันสำเร็จในทักษะที่มันกำลังฝึกจนสำเร็จได้
“ความสามารถของเ้าไม่มีทางแพ้ใครมั่นใจในตัวเองเอาไว้นะโรเมอร์”จูเหลียนพูดโรเมอร์พยักหน้าตอบด้วยรอยยิ้มมันลูบหัวของโรเมอร์ที่อายุมากกว่ามันโดยที่ไม่ได้สนใจหลังจากนั้นก็ลุกขึ้นจากลานฝึกและเดินไปหาแต่ละคนไม่นานทุกคนก็ฝึกจนสำเร็จที่จริงพวกมันจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวันแต่จูเหลียนทำให้พวกมันสำเร็จได้ในหนึ่งวันเต็มเท่านั้น
“พรุ่งนี้พวกเราจะไปที่นอกพระราชวังพวกเ้าเตรียมตัวเอาไว้ด้วยละ”จูเหลียนพูดหลังจากนั้นมันก็ลุกขึ้นและจากไปทุกคนเตรียมตัวที่จะจากไปแต่ข้ารับใช้ก็เดินเข้ามาหาและโบกมือให้พวกมันตามไปเพื่อที่จะให้เข้าพักภายในบ้านพักของจูเหลียนที่มีขนาดใหญ่โตทุกคนเริ่มทานอาหารมื้อเย็นและแยกย้ายไปนอน
“การได้ใจประชาชนข้าไม่จำเป็ที่จะต้องใช้งานแต่จำเป็ที่จะต้องใช้ความจิตใจและสกิลสักสองสามสกิลรู้สึกเหมือนตัวเองเป็ตัวโกงเริ่มเหมือนตัวโกงมากกว่าเดิมอีกแล้ว เอาเถอะยังไงก็ไม่ได้เป็คนดีอยู่แล้วละนะ”จูเหลียนเริ่มบ่นกับตัวเองและมันก็ได้นอนเวลาผ่านไปไม่นานก็เช้าจูเหลียนลุกขึ้นจากเตียงและแต่งตัวภาพของโจเอลยังปรากฏออกแต่ก็สลายหายไป
“เราจะไปที่ใดกันหรือขอรับ”จูเหลียนแต่งตังเสร็จมันก็เริ่มมาทานอาหารเช้าทุกคนต่างเริ่มเดินมาทานอาหารภายในห้องโถง โรเมอร์ถามมันเริ่มสนใจขึ้นมาเพราะมันเองก็ไม่ค่อยได้ออกจากพระราชวังมากนัก
“พวกคุณคงรู้เกี่ยวกับสภาพของผมพี่ใหญ่พี่อำนาจของกองทัพอัศวิน พี่รองมีกองทัพเวทและน้องสี่มีอำนาจของ์อันมากมาย ผม้าอำนาจและอำนาจที่ดีกว่าอำนาจใดๆก็คือประชาชนผมจะดึงพวกเขามาเป็ทั้งหอกและโล่สำหรับผม”จูเหลียนเริ่มอธิบายแววตาของมันปรากฏความมุ่งมั่น
“แน่นอนว่าผมไม่ได้โเี้ขนาดที่จะเอาพวกเขามาเป็หอกและโล่จริงๆหรอกผมแค่้าอำนาจที่จะต่อกรกับพี่น้องเท่านั้น”จูเหลียนอธิบายเมื่อเห็นทุกคนเริ่มทำตัวสับสนและกังวลจนออกมาทางสีหน้าทั้งห้าเมื่อได้ฟังก็พยักหน้าตอบแต่ก็ยังเชื่อสิ่งใดไม่ได้มากเพราะถึงพวกมันจะยอมรับใช้จูเหลียนแต่แน่นอนว่าชื่อเสียงของจูเหลียนไม่ได้ดีมากมายนักหรอกทุกคนภายในพระราชวังและอาณาจักรเองก็รู้
หลังจากที่ทานอาหารเสร็จทุกคนก็มุ่งหน้าออกไปยังด้านนอกพระราชวังมุ่งหน้าไปถึงยังพื้นที่ของด้านนอกพระราชวังจูเหลียนได้ตรวจสอบพื้นที่อาณาจักรทั้งหมดมันรับรู้ถึงประชากรและพื้นที่รอบๆด้วยมินิแมพแล้วและสิ่งที่มัน้าในตอนนี้คือการได้ใจจากประชาชนภายนอกตัวเขตของอาณาจักรก่อน
“เหล่าราชวงศ์้าสิ่งใดจากพวกเราอีกกัน”จูเหลียนขี่ม้าออกมาห่างจากอาณาจักรราวสามสิบกิโลเมตรมันคือพื้นที่สุดท้ายของหมู่บ้านที่อยู่ในขอบเขตของอาณาจักรที่อาณาจักรของมันได้ดูแลอยู่หินก้อนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาจูเหลียนแต่ก็ถูกเกราะเวทสะท้อนจนปลิวออกไปชายที่ใช้พลังนั้นคือโรเมอร์เด็กหนึ่งคำรามออกมาผู้คนภายในหมู่บ้านปรากฏตัวออกมา
“เ้าลูกโง่ขออภัยองศ์ชายโปรดอภัย”แม่ของเด็กวิ่งเข้ามาหาเด็กน้อยและตบมันจนเืไหลแม่ของเด็กคุกเข่าจนหัวติดพื้นและพยายามที่จะขอโทษจูเหลียนเสียงดังขึ้นตอนนี้กลุ่มของจูเหลียนได้ลงจากม้าแล้ว
“พวกเ้าเหตุใดหวาดกลัวข้า”จูเหลียนถามเสียงของมันดังมากจนทุกคนได้ยินพวกมันทั้งหมดต่างหวาดกลัวจนไม่กล้าที่จะตอบมันตรวจสอบค่าสถานะของทุกคนแต่ก็ไม่มีใครที่มีความสามารถที่มัน้าเลยแม้แต่น้อย
“ลุกขึ้นพูดเกี่ยวกับสภาพของสิ่งที่เกิดขึ้นซะ”จูเหลียนตวาดเสียงของมันดังมากครึ่งนี้ทุกคนชักอาวุธออกมาทันที
“ด้วยสภาพที่แห้งแล้งแบบนี้ทำให้พวกเราไม่มีเงินจากค่าดูแลภาษีของอาณาจักรพวกทหารจึงได้มาทำร้ายผู้คนภายในหมู่บ้านเ้าคะ”แม่ของเด็กน้อยเริ่มอธิบายอย่างหวาดกลัวเมื่อจูเหลียนได้ยินมันก็จับร่างกายของหญิงสาวขึ้นจากพื้นนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัวแต่จูเหลียนก็โอบกอดนางเอาไว้
“ไม่ต้องกลัวอีกแล้วต่อจากนี้ผมจะจัดการทุกอย่างผมจะสอนวิธีสร้างฟาร์มสำหรับปลูกพืชที่ใช้กินได้ทั้งปีและจัดการกับพวกทหารเลวทั้งหมด”ทุกคนต่างใแม้แต่คนที่มากับจูเหลียนมันดึงหญิงสาวออกมาจากอ้อมอกและเริ่มพูดทุกคนต่างสับสนหญิงสาวร้องไห้ออกมาและคุกเข่าลงต่อหน้าของจูเหลียน
“มาเธอนอยแอเรีย ทาเรียกาจินไปจัดการเื่ของทหารเลวที่อยู่ดูแลเขตนี้ถ้ามันผิดจัดฆ่าให้หมด”จูเหลียนออกคำสั่งทั้งสี่โค้งคำนับหลังจากนั้นก็จากไปด้วยความเร็วสูงจูเหลียนและโรเมอร์เดินออกไปที่พื้นที่เพาะปลูกของประชาชน
“โรเมอร์เรียกเมฆฝนออกมา”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์พยักหน้าตอบมันได้เรียกพายุฝนออกมาทำลายล้างทุกอย่างที่ปลุกอยู่จนหมดสิ้นทำให้พื้นที่กว่าหนึ่งร้อยไร่สะอาดจูเหลียนเรียกชาวบ้านทั้งหมดเข้ามาและให้เริ่มทำการเปิดผิวดินใหม่และสิ่งที่มันจะเพาะปลูกคือมันเทศและข้าวโพดมะเขือเทศ และพักผลไม้ชนิดอื่นอีกมากมาย
จูเหลียนใช้เงินไปจำนวนมากในการให้ประชาชนไปซื้อเมล็ดพันธุ์มาจำนวนมากและมันยังได้ซื้ออุปกรณ์ทำไร่มาอีกจำนวนมากจูเหลียนได้ใช้ความรู้ในอนาคตของมันสร้างเครื่องพ่นน้ำขึ้นจากไม้ชั้นยอดและอุปกรณ์เวทที่มีเอาไว้สร้างน้ำหนึ่งชิ้นใหญ่เอาไว้ให้มันพ่นน้ำทุกคนประชาชนเพียงแค่เข้ามาดูแลทุกเช้าและเย็นเท่านั้น
“โรเมอร์สร้างอาณาเขตสายฟ้าเอาไว้พวกอีกาและโจรด้วย”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์พยักหน้าตอบมันสร้างพื้นที่อาณาเขตป้องกันขึ้นมาใหม่ทั้งหมดห่อหุ้มทั้งหมู่บ้านจูเหลียนและโรเมอร์อาศัยอยู่ภายในหมู่บ้านถึงสิบวันทุกคนต่างสนิทกับมัน
“รายงานนายท่านทางทหารเ่าั้ได้ทำผิดจริงพวกเราได้ส่งรายงานไปยังองศ์าาแล้วพวกมันได้ถูกสังหารจนหมดสิ้นแล้วาาได้มอบอำนาจในการดูแลพื้นที่ของหมู่บ้านนี้ทั้งหมดให้กับท่านและยกทหารหนึ่งกองร้อยให้ท่านด้วยขอรับ”มาเธอนอยขี่ม้าเข้ามาภายในหมู่บ้านมันได้เริ่มอธิบายทั้งหมดและได้ส่งราชโองการให้กับจูเหลียน
“ให้ทหารทั้งร้อยคนดูแลที่นี้เราจะไปยังหมู่บ้านถัดไป”จูเหลียนพยักหน้าตอบในตอนนี้ผู้คนภายในหมู่บ้านทั้งหมดยอมตายเพื่อมันได้อย่างง่ายดายแน่นอนว่าระหว่างที่พืชพันธุ์กำลังโตจูเหลียนก็ได้มอบอาหารสำหรับหนึ่งปีให้กับพวกมันด้วยจูเหลียนได้ลาทุกคนที่จะไปยังหมู่บ้านถัดไปทุกคน้าที่จะจัดงานเลี้ยงให้แต่จูเหลียนไม่้าและจากไป
“พวกคุณทั้งหมดจะต้องเชื่อฟังในคำสั่งของผมถ้าผม้าให้พวกคุณตายก็จงตายแต่ถ้า้าให้อยู่ก็ต้องอยู่”จูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ที่ทหารทั้งหนึ่งร้อยคนดูแลมันได้ตรวจสอบค่าสถานะของทุกคนกูปรากฏว่าพวกมันมีเลเวลไม่เกินสี่สิบห้าปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าของมัน จูเหลียนคำรามออกมาเสียงดังด้วยพลังจากสกิลบังคับทำให้พวกมันทั้งหมดต้องด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพทั้งห้าคนที่อยู่ด้านหลังของมันต่างประหลาดใจที่ทุกคนต่างยอมรับอย่างง่ายดายจูเหลียนเวียนหัวมากมันจึงได้เดินเข้าไปพักในห้องของผู้นำ