หลุดโลก ผจญภัยสายดีด: “สายดีดกับรอยแผลในเงามืด”

ตอนที่ 8: “เงาในใจ”

หลังจากการต่อสู้กับคริสตัลแห่งต้นกำเนิดในป่าคริสตัล หลุดโลกและสายดีดกลับมายังที่พักชั่วคราว ซึ่งเป็๲ซากอาคารเก่าในเขตชายป่าที่พวกเขาใช้เป็๲ฐานเพื่อวางแผนการต่อไป

หลุดโลกนั่งดีดกีตาร์โปร่งเบาๆ พยายามใช้ดนตรีปลอบประโลมจิตใจที่อ่อนล้าจากการต่อสู้ ในขณะที่สายดีดเดินวนไปมา เขาดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล

“เฮ้ นายโอเคหรือเปล่า?” หลุดโลกถามโดยไม่ละสายตาจากสายดีด

“ฉัน... แค่คิดเ๱ื่๵๹แจม” สายดีดตอบพลางหยุดเดิน เขาหลับตาแน่น ราวกับพยายามข่มความรู้สึกบางอย่าง

“แจมอยู่กับนายแล้ว นายไม่จำเป็๲ต้องกังวล” หลุดโลกพูดเสียงหนักแน่น “เรามีเขา และเรามีเราสองคน นายไม่ต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว”

สายดีดเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ใช่ นายพูดถูก แต่บางครั้ง...มันก็ยากนะ”

สายตาของเขามองออกไปไกล เหมือนกำลังซ่อนบางอย่างไว้ แต่หลุดโลกไม่ได้ทันสังเกต

---

กลางดึกคืนนั้น สายดีดนอนอยู่ในห้องมืด เขาลืมตาโพลงขณะเสียงของแจมดังก้องในหัว

"นายจะไม่บอกเขาใช่ไหม?" แจมถาม

“ไม่” สายดีดตอบในใจ “ฉันทำไม่ได้”

"แล้วถ้าหลุดโลกจับไต๋ได้ล่ะ? นายรู้ว่ามันเสี่ยงแค่ไหน"

“เขาจะไม่รู้ แจม” สายดีดกระซิบ “นี่เป็๞เ๹ื่๪๫ที่ฉันต้องจัดการเอง”

แจมเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเ๶็๞๰า "ฉันหวังว่านายจะตัดสินใจถูก เพราะถ้ามันพลาด คนที่จะเสียใจที่สุดก็คือนายเอง"

---

รุ่งเช้า หลุดโลกวางแผนสำหรับการโจมตีองค์กรลับ พวกเขาได้รับเบาะแสจากคริสตัลที่ทำลายว่า ฐานที่มั่นขององค์กรอยู่ในเมืองลับใต้ดินลึกเข้าไปในพื้นที่รกร้าง

“เราจะต้องบุกไปพร้อมกัน” หลุดโลกกล่าวขณะกางแผนที่ “ฉันเล่นกีตาร์โจมตีระยะไกล นายแร็ปดึงความสนใจ หรือไม่ก็ใช้แจมช่วยเพิ่มพลัง เราจะมีโอกาสดีถ้าร่วมมือกัน”

สายดีดนั่งฟังเงียบๆ ก่อนจะพูดขึ้น “แล้วถ้าฉันบอกว่านี่อาจจะเป็๲ภารกิจสุดท้ายของฉันล่ะ?”

หลุดโลกขมวดคิ้ว “นายพูดอะไร?”

สายดีดยิ้มบางๆ “ก็แค่คิดว่า...อาจจะถึงเวลาที่ฉันต้องแยกตัว ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะไปต่อได้อีกนานแค่ไหน”

“นายพูดบ้าอะไร?” หลุดโลกลุกขึ้น “เราสู้มาด้วยกัน นายจะทิ้งฉันไปตอนนี้ไม่ได้!”

“ฉันไม่ได้ทิ้ง” สายดีดตอบ น้ำเสียงของเขาเ๾็๲๰า “แต่บางครั้ง...เราต้องเดินคนเดียว”

หลุดโลกอึ้งไป เขามองสายดีดด้วยความไม่เข้าใจ “นายหมายความว่ายังไง?”

สายดีดไม่ตอบ เขาเพียงลุกขึ้นและเดินออกจากห้อง ทิ้งหลุดโลกไว้ในความสับสน

---

สายดีดเดินไปยังชายป่า ที่นั่นเขาพบชายในชุดดำขององค์กรลับที่ยืนรออยู่

“นายตัดสินใจได้แล้วใช่ไหม?” ชายคนนั้นถาม

สายดีดพยักหน้า “พาฉันไป”

ชายคนนั้นยิ้มและพาสายดีดขึ้นรถ เขาไม่พูดอะไรนอกจากพยักหน้าให้ลูกน้องที่กำลังเฝ้ารถอยู่

เมื่อรถเคลื่อนตัวออกจากชายป่า สายดีดหันมองหลุดโลกเป็๞ครั้งสุดท้ายจากระยะไกล

---

หลุดโลกกลับมาพบว่าสายดีดหายตัวไป เขาค้นทุกที่ แต่ไม่มีร่องรอยใดๆ จนกระทั่งเขาเจอบันทึกสั้นๆ บนโต๊ะ

“หลุดโลก ฉันต้องไป นายอย่าตามมา อย่าถามฉันว่าทำไม นี่คือสิ่งที่ฉันต้องทำ”

หลุดโลกกำบันทึกไว้แน่น เขารู้สึกถึงความโกรธและความเสียใจที่พุ่งทะลุเข้ามาในใจ

“สายดีด... นายทำแบบนี้ทำไม?”

---

ภายในรถขององค์กรลับ สายดีดนั่งนิ่ง ดวงตาเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ

"นายแน่ใจหรือเปล่า ว่าทำแบบนี้จะดี?" แจมถามในจิตใจ

“ฉันไม่มีทางเลือก” สายดีดตอบ “นี่เป็๞เ๹ื่๪๫ที่ฉันต้องทำเพื่อฉันเอง...และเพื่อทุกคน”

แจมเงียบไป ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแ๵่๭เบา "ฉันหวังว่านายจะรู้ว่ากำลังทำอะไร"

สายดีดมองออกไปนอกหน้าต่าง เขารู้ว่าเส้นทางที่เขาเลือกเดินอาจไม่มีใครเข้าใจ แต่ในใจเขาเชื่อว่านี่คือหนทางเดียวที่จะทำให้ทุกอย่างจบลง

แต่ในสายตาของทุกคน รวมถึงหลุดโลก การกระทำของสายดีดดูเหมือนเป็๲การทรยศอย่างไม่ให้อภัย...