senior รุ่นพี่ที่น่า... 2

         “น้องไอยู”

ไบร์ททักทายอย่างสดใส

         “สวัสดีค่ะ พี่ไบร์ท”

ไอยูทักทายตามมารยาท

         “ไปกินมื้อเย็นกับพี่ไหม?”

ไบร์ทถามด้วยแววตาเป็นประกาย

เต็มไปด้วยความหวัง

         “....วันนี้คงไม่ได้

น้องมีนัดกับมีอาร์แล้ว”

ไอยูตอบอย่างเกรงใจ

แต่เธอก็แอบบตกใจ

ที่อยู่ ๆไบร์ทก็ชวนกระทันหัน

         “โอเค งั้นพรุ่งนี้ล่ะ”

ไบร์ทยังคงไม่ยอมแพ้

         “อือ.....”

ไอยูครุ่นคิด

         “ให้โอกาสพี่สักครั้งเถอะนะ”

ไบร์ทร้องขอ

         “งั้นก็ได้ค่ะ

แต่เป็นหลังจาก 6 โมงเย็นได้ไหมคะ?”

ไอยูตอบตกลง

จริง ๆมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร

แค่เธอมีถ่ายแบบนิดหน่อยในวันพรุ่งนี้

         “พี่จะทำให้ดีที่สุด”

น้องไอยูชอบแบบไหน?

อาหารไทย ญี่ปุ่น อังกฤษฝรั่งเศส”

ไบร์ทถามอย่างสนใจ

         “อาหารไทยค่ะ”

ไอยูตอบเรียบ ๆ

         “โอเค งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”

ไบร์ทลูบหัวเธออย่างเอ็นดู

         “ไว้เจอกันค่ะ”

ไอยูโบกมือลา

ไบร์ทโบกมือตอบ

และเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

         “ดูเหมือนพี่ไบร์ทจะดูรีบร้อนสุด ๆ เลย”

ไอยูพึมพำ

…………………..

ช่วงเย็นของวันพุธ

หลังจากที่ไอยูถ่ายแบบเสร็จ

ไบร์ทก็มารอเธออยู่ที่หน้ามหาลัย

ทั้งสองไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารไทย

และนั่งชมพระอาทิตย์ตกดินไปพร้อมๆ กัน

ลมเย็น ๆ ที่พัดอย่างเอื่อยเฉื่อย

แสงสีส้มอมแดงที่ปลายขอบฟ้า

ตัดกับตึกเล็กใหญ่ที่เรียงกันจากที่ไกลๆ

ฝูงนกที่กำลังบินกลับรัง

ถือเป็นวิวทิวทัศน์

ที่สวยงามและน่าจดจำสุดๆ

หลังจากนั้น

ทั้งสองก็ไปกินมื้อเย็นด้วยกัน

ตลอดทั้งสัปดาห์

         “พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้ว ไอยูว่างหรือเปล่า”

ไบร์ทถามหลังจากที่กินข้าวด้วยกันเสร็จ

แล้วมานั่งชมพระอาทิตย์ตก

         “เสาร์อาทิตย์น้องต้องทำงานน่ะค่ะ”

ไอยูตอบ

         “อ๋อ งั้นเราก็ไม่ได้เจอกันต้อง 2 วันเลย

แบบนี้ก็คิดถึงแย่สิ”

ไบร์ทพูดพลางทำสายตาอ้อนๆ

         “แค่ 2 วันเอง

ไม่ถึงขนาดนั้นมั้งคะ?”

ไอยูแย้ง

         “ขนาดนั้นเลยล่ะ”

ไบร์ทเถียง

ไอยูอมยิ้มน้อย ๆ

แต่เธอต้องล้างสีผมแล้วไปทำงาน

ถ้าต้องมาเจอไบร์ทก็ต้องย้อมผมกลับอีก

วันอาทิตย์เธอก็ยังต้องทำงานต่อ

ซึ่งมันเป็นอะไรที่ลำบากพอสมควร

แต่ถ้าจะให้มาพบเขา

ในแบบที่ตัวเองเป็นจริงๆ

มันไม่เคยอยู่ในความคิดของเธอเลยแม้แต่น้อย

         “ไม่ว่างเลยเหรอ?”

ไบร์ทอ้อน

         “ค่ะ”

ไอยูพยักหน้าตอบ

         “งั้นเราค่อยเจอกันวันจันทร์ก็ได้”

ไบร์ทยอมแพ้และทำหน้าเศร้า ๆ

         “เหมือนเด็กเลยค่ะ”

ไอยูหลุดหัวเราะออกมา

         “แล้วชอบเด็กหรือเปล่าล่ะ”

ไบร์ทยิ้มแล้วถาม

         “ก็ไม่รู้สิคะ”

ไอยูตอบกำกวม

         “แต่พี่ชอบไอยูนะ”

ไบร์ทพูดแล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

พลางลูบหัวเธอเบา ๆ

         “.............”

ไอยูได้แต่ยิ้มแล้วไม่ตอบอะไร

         “ให้โอกาสพี่สักครั้งนะครับ

แล้วพี่จะดูแลไอยูให้ดีที่สุด”

ไบร์ทพูดด้วยรอยยิ้มแต่แววตากลับจริงจังขึ้น

         “เป็นแฟนกับพี่นะ”

ไบร์ทพูดออกมาด้วยแววตาที่จริงจังอีกครั้ง

ไอยูคิดเรื่องนี้มาสักพักใหญ่แล้ว

ตั้งแต่ที่ไบร์ทขอเธอเป็นแฟนครั้งก่อน

แต่เธอก็ยังคงลังเลเรื่อยมา