เพื่อความว่องไว พวกเขาได้ทิ้งเครื่องในที่ไร้ประโยชน์ทำให้น้ำหนักที่แบกลดลง การเดินทางจึงรวดเร็วขึ้นนิดหน่อย
"เราจะไปขายที่ไหนกัน?" เฟยเทียนหันไปหาฟู่คงมิน
"สำนักเราสิ! แถมของพวกนี้สามารถนำไปแลกเป็คะแนนได้หรือจะเป็หินปราณก็ได้ไม่มีปัญหา แต่ข้าแนะนำให้เ้าเอาเป็คะแนน" ฟู่คงมินตอบคำถาม
"คะแนน?" เขาทำหน้างุนงงทัันที ทำไมตอนเข้ามาไม่มีบอก?
"เ้ารู้อะไรบ้าง? คะแนนคือสิ่งที่จำเป็มากในสำนักเรา มันสามารถนำไปแลกวิชายุทธ์ อาวุธิญญา หรือแม้กระทั่งยาโอสถ! ในป้ายเ้าก็น่าจะมีนะ ตอนเข้ามาใหม่ผู้าุโควรบอกสิ ศิษย์สายนอกมาใหม่
จะได้สิบคะแนน หรือเขาไม่ได้บอก?" ฟู่คงมินทำหน้าตาสงสัย
เฟยเทียนพยักหน้า
"แสดงว่าชัั้นต่อๆไปต้องใช้คะแนนแลกใช่มั้ยในหอคัมภีร์ยุทธ์" เขาถามเพื่อคลายความสงสัย
"ไม่ใช่ นอกจากครั้งแรกที่เหลือล้วนต้องใช้คะแนนแลกต่อให้เป็วิชาไร้ประโยชน์ก็ตาม"
"อ้อ!" เขาตอบรับคำหนึ่งและเงียบไปตลอดทางทั้งสองไม่คุยกันเลย พวกเขากลัวว่าหากคุยกันจนลืมระวังตัวจะมีโจรดักปล้นะโเข้ากับดักแบบไม่รู้ตัว
แม้ในระยะนี้จะเป็เขตของสำนักยุทธ์บัญชา์ แต่ก็มีกองโจรขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถล้มล้างได้ แม้จะกวาดล้างไปหลายครั้งก็ยังฟื้นฟูกลับมา
ฟู่คงมินเล่าให้ฟัง หากจะให้เ้าสำนักลงมาจัดการเองก็จะเป็การลดเกียรติเกินไป มากสุดจะเป็ผู้าุโเท่านั้น
ซึ่งโจรพวกนี้ฉลาดเป็กรด มักจะล่าปล้นห่างจากสำนักซักหน่อย เช่นปากทางเข้าหุบเขาอสูรนภา หรือกลางทางเปลี่ยวๆ ในป่าอะไรประมาณนี้
ได้ยินว่ากองโจรที่ใหญ่ที่สุดในระแวกนี้คือ กองโจรอาชาทมิฬ!
ฟิ้ว! พึ่งจะออกมาได้ครึ่งทางก็เจอของดีเสียแล้ว ลูกศรสี่ดอกถูกยิงออกมาจากพุ่มไม้ ยังดีที่เขาสกัดไว้ทัน
"หากเป็ลูกผู้ชายก็ออกมา!" เฟยเทียนะโทันที เขาเข้าใจดี พวกนี้ต้องเป็โจรแน่
"จุๆ ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมยังมาสามหาว!" โจรหกคนเดินออกมาจากพุ่มไม้ด้วยหน้าตาโลภ
สองคนถือดาบอีกสี่คนถือคันศร
'เฟยเทียน หากมันบอกให้เอาของให้ก็เอาให้มันเสีย จังหวะที่มันจะเอาของให้เ้าเปิดฉากโจมตีเลย!' จู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงในหัวและหันหน้าไปเห็นฟู่คงมินพยักหน้า
'กลับไปต้องถามเขาแล้ว!' เขาอึ้งจริงๆ พวกโจรยังทำหน้าตาโลภไม่หยุด แสดงว่าไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดหรือนี่คือ การสื่อจิต?
ปกติต้องขั้นหลอมรวมขึ้นไปไม่ใช่หรอ อาจเป็เคล็ดวิชา
"ส่งของบนหลังพวกเ้ามาเสียแล้วข้าจะปล่อยไป เป็เพียงศิษย์นอกขั้นรวบรวม อย่าเลยดีกว่า" คนที่ถือดาบดูแล้วน่าจะเป็หัวหน้าเอ่ยขึ้น
. เฟยเทียนทำท่าทางลังเลและกัดฟันวางถุงหนังใบใหญ่ลง
ฟู่คงมินก็เช่นกันทั้งสองเล่นบทกลัวโจรได้ดีเยี่ยม!
"ดี! เ้าไปเอาของมา" หัวหน้าโจรยิ่งได้ใจ มันคิดว่าทั้งสองคนเป็ไข่ในหิน ตระกูลใหญ่ที่รู้จักแต่ฝึกวิชา ไม่เคยเจอประสบการณ์จริงจนกลัว!
"พวกเ้าถอยไป!" แต่มันยังคงระวังตัวให้ทั้งสองถอยไป ซึ่งทั้งสองก็ทำตามค่อยๆถอยออกไป
คนที่ถือคันศรสองคนก็เดินเข้ามาหยอบถุงหนังขึ้นและหันหลังเดินไป
หิมะตัดขอบฟ้า!
ปฐีสะท้าน!
ทั้งสองออกอาวุธอย่างรวดเร็วกระโจนใส่ทั้งสองคนที่ถือถุงหนังอย่างว่องไว แม้แต่หัวหน้าโจรยังแข็งค้างไปซักพััก
แล้วทั้งสองคนจะรอดได้อย่างไร เมื่อหันหลังกลับมาก็เห็นเพียงกระบี่และพลองฟาดเข้าคอตนแล้ว!
ฉับ! ตึง! หนึ่งคนหัวขาด อีกคนคอหักตายคาที่! อนาถเป็ที่สุด หัวใจของเฟยเทียนเต้นรัวนี่เป็การฆ่าคนครั้งแรกของเขา
แต่ไม่นานก็หยุดลง และตั้งสติกับเหตุการณ์ตรงหน้า
"จัดการ!" สมกับเป็หัวหน้าแวบเดียวเขาก็คืนสติเรียกอีกสามคนพุ่งเข้าหาพวกเขาทันที คนที่ถือคันศรหนึ่งคนหยิบมีดสั้นออกมาและพุ่งตามทั้งสองคนมา
"ฆ่า!" ฟู่คงมินคำรามต่ำและเข้าสู่วงการโจมตี
เฟยเทียนก็เช่นกัน ทั้งสองโรมรันกันไม่หยุดทั้งยังคงต้องระวังลูกศรที่คอยยิงก่อกวนไม่เลิกเช่นกัน
หิมะโปรย!
เฟยเทียนฉวยโอกาสจังหวะเขาเตะขาคนถือมีดสั้นล้มใช้กระบวนท่าหิมะโปรยจนมันตายคาที่
ฉัวะ! เขาถูกฟันเข้าที่แขนจนล้มลง "แม่*เอ้ย!" เขาพุ่งออกมาหลบการโจมตีพ้นจากปากขุมนรกได้ทัน
"ดวงแข็งนักนะ!" นี่เป็คนถือดาบคนที่สองเป็ชายร่างเตี้ยที่ว่องไวมาก
"ไอ้แก่อย่างแกต้องตาย!" เขาสะกัดความเ็ปพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
เคร๊ง! เคร๊ง! เสียงเหล็กกระทบกันหลายครั้งเฟยเทียนและชายร่างเตี้ยประชันดาบกระบี่ไม่หยุดเขาต้องยอมรับจริงๆ ตาแก่คนนี้ไม่ธรรมดา!
เฟยเทียนคิดวิเคราะห์เขาตามความเร็วไม่ทันแถมยังาเ็หาก้าชนะก็ต้องเสี่ยง! เขาคิดแล้วก็ลงมือทำทันที
กระโจนถอยออกมาทำท่าคล้ายจะตั้งหลักเมื่อเห็นดังนั้นชายร่างเตี้ยก็กระโจนพุ่งตามไปทันที
เขาปล่อยกระบวนท่าหิมะแห่งห้วงนภาออกมาด้วยความเร็วขีดสุด
ฉึก! แม้กระทั่งความเร็วสูงสุดที่เขาทำได้ยังแทงถูกแค่แผลเดียวแต่นั้นเป็แค่แผนแรก เฟยเทียนกระอักเืออกมาและล้มชันเข่าลง
"ตาย!" ชายร่างเตี้ยเห็นโอกาสแม้เืจากไหล่ซ้ายจะไหลไม่หยุดแต่เขาไม่ได้สนใจเลยพุ่งมาจะตัดหัวของเฟยเทียนอย่างเดียว
หิมะตัดขอบฟ้า!
แม้มันจะดูเชื่องช้าแต่กลับรุนแรง ชายร่างเตี้ยคิดว่าเฟยเทียนไม่มีแรงแล้วจึงหลบเลี่ยงอย่างง่ายดายขณะจะลงดาบ
มันกลับเห็นสิ่งที่คิดว่าเป็ไปไม่ได้! เ้าเด็กนี่ลุกขึ้นและแวบเดียวกระบี่ที่มันหลบอย่างง่ายดายเมื่อกี้ กลับมาจ่อที่คอมันแล้ว
ฉัวะ! แม้เชื่องช้าแต่รุนแรงหากพลิกแพลงใช้ย่อมเป็ประโยชน์!
"ตาย!" เฟยเทียนไม่รอชมผลงานเขาต้องจัดการมือคันศรก่อนจากนั้นจึงไปช่วยฟู่คงมินที่ยังสามารถต้านทานได้อยู่
เมื่อเห็นว่าพรรคพวกตายไปถึงสี่มันก็เกิดอาการกลัว แต่เห็นสภาพของเฟยเทียนก็พอใจดีสู้เสือ
"ตายซะ!" มันพุ่งเข้ามาอย่างดุเดือดหน้าตาหน้ากลัว
"รวบรวมขั้นต้น เหอะ!" เฟยเทียนใช้ก้าวย่างเมฆาหลบหลักและแทงเข้าหัวใจตายทันที
ก่อนจะพุ่งไปช่วยฟู่คงมินจนเขาสามารถฟาดพลองเข้ากลางกระหม่อมมันจึงตายตรงนั้นเอง
เฟยเทียนทรุดทันที ร่างกายเขาเหือดแห้งเนื่องจากพลังปราณใช้อย่างต่อเนื่องและมหาศาลสำหรับเขา
"รีบๆจัดการศพซะ!" เขาพูดเสียงต่ำและหอบให้ฟู่คงมินฟัง
ฟู่คงมินก็ไม่กล้าชักช้าค้นตัวทั้งหกคนและรีบขนศพไปซ่อนใต้ต้นไม้ เตะๆดินให้ปกคลุมรอยเื
"เ้ากินนี่ซะมันพอจะช่วยได้" ฟู่คงมินยื่นยาเม็ดสีเขียวให้เขา
เฟยเทียนไม่ได้สนใจกลืนลงคอทันทีก่อนความรู้สึกดีๆจะแผ่ซ่านไปทั้งตัว เขารู้สึกว่าร่างกายได้รับการเยียวยา ระหว่างนั้นก็ฟื้นฟูพลังปราณไปด้วย
'ต่อไปนี้ต้องนำของเหลวสีน้ำเงินมาด้วย มันมีประโยชน์มาก!' เฟยเทียนเตือนตัวเอง ใช้เวลาไม่นานฤทธิ์ยาก็หมด เขาฟื้นฟูปราณได้เล็กน้อย
จึงตัดสินใจออกเดินทาง
ทั้งสองเดินทางได้ช้ามากเนื่องจากอาการาเ็ แต่ยังดีที่พวกเขากลับมาได้ราบรื่น ถึงสำนัก่ค่ำพอดี
เฟยเทียนยกถุงหนังให้ฟู่คงมินบอกว่า ให้นำไปจัดการเลยได้เท่าไหร่ค่อยมาแบ่งเขาขอไปรักษาตัวก่อน
ทั้งสองก็แยกกันตรงนั้น เมื่อกลับมาถึงห้องพักเขาก็กระดกของเหลวสีน้ำเงินทันที รักษาอาการาเ็ให้หายเป็ปลิดทิ้งภายในหนึ่งชั่วยามกว่าๆ
"นี่มันน้ำทิพย์จาก์ชัดๆ!" เมื่อหายจากอาการาเ็เฟยเทียนก็ร่าเริงเช่นเดิม
..
เช้าตรู่...
"เฟยเทียน!" เขาเปิดเปลือกตาขึ้นออกจากการบำเพ็ญ ข้างนอกต้องเป็ฟู่คงมินแน่ เนื่องจากเขาได้บอกที่อยู่ไว้ก่อนแยกกันแล้ว
"มาเข้ามาก่อน" เขาเชื้อเชิญ
"ไม่เอาละข้ารีบ นี่เอาไปซะ! ข้างในมีหินปราณสิบก้อน เอาป้ายประจำตัวเ้ามา " เฟยเทียนก็ทำตามแต่โดยดี
"อันนี้มันของใคร?" เขาสงสัยตนรู้ว่านี่คงเป็ประคำเก็บของ อย่าบอกนะว่า?
"ใช่นั้นเป็ของหัวหน้าโจรที่เราเจอวันนี้ มันเป็น้องสุดรักสุดหวงของรองหัวหน้ากองโจรอาชาทมิฬ จากนี้ระวังตัวด้วยออกจากสำนัก
ข้างคิดว่ามันคงเพ็งเล่งศิษย์สำนักยุทธ์บัญชา์ อยู่บ้างเช่นกัน" ขณะพูดฟู่คงมินก็นำป้ายประจำของเขาและเฟยเทียนติดกัน
"ให้สิบคะแนนนะ ไปก่อนละอาจารย์ข้ารออยู่!"
เฟยเทียนรับป้ายที่ลอยอยู่กลางอากาศ หยดเืลงใส่ประคำก่อนจะเปิดดู ข้างในมีหินปราณสิบก้อนและเนื้อหมูนิดหน่อย
"วันนี้ย่างหมู!"
...
ขอบคุณที่อ่านครับ
160
