ไซร่าถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งให้แอลลี่ยืนหอบหายใจถี่รัว ใบหน้าหวานแดงก่ำ ริมฝีปากบวมเจ่อ ดวงตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสม
"ทีนี้ยังอยากจะรู้จักฉันอยู่ไหม" ไซร่าถามเสียงแหบพร่า ดวงตายังคงลุกโชน
แอลลี่ไม่ตอบเป็คำพูด แต่เธอพยักหน้าช้าๆ พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนและเชื้อเชิญอย่างสุดหัวใจ
รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณหมอเป็ครั้งแรก มันเป็รอยยิ้มที่อันตรายและเซ็กซี่อย่างเหลือร้าย
"ดี"
พูดจบไซร่าก็ช้อนร่างของแอลลี่ขึ้นอุ้มในท่าเ้าสาวอย่างง่ายดาย ทำให้แอลลี่ร้องว้ายออกมาด้วยความใระคนดีใจ รีบกอดคอคุณหมอไว้แน่น
ไซร่าก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงโต๊ะทำงานของเธอ เธอบรรจงวางร่างของแอลลี่ลงบนโต๊ะทำงานที่เย็นเฉียบ
กวาดกองเอกสารและแล็ปท็อปให้พ้นทางอย่างไม่ใยดี เสียงข้าวของหล่นกระจัดกระจายบนพื้นดังเกลื่อนกลาด แต่ไม่มีใครสนใจมันอีกต่อไปแล้ว
บัดนี้
แอลลี่นอนอยู่บนโต๊ะทำงานในระดับสายตาของคุณหมอพอดี ไซร่ายืนอยู่ตรงหว่างขาของเธอ
ใช้มือค้ำโต๊ะไว้ทั้งสองข้าง กักขังพยาบาลสาวไว้ใต้อาณัติของเธอโดยสมบูรณ์
"งานดี" ไซร่าพึมพำออกมา "เธองานดีจริงๆ แอลลี่"
สายตาของคุณหมอไล่มองไปทั่วเรือนร่างของแอลลี่ ั้แ่ใบหน้าที่แดงระเรื่อ
ลำคอระหง
เนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจภายใต้ชุดพยาบาลที่รัดแน่น
"คุณหมอ" แอลลี่เรียกชื่อเธอเสียงสั่นพร่า "แอลลี่ชอบคุณหมอนะคะ"
"ฉันรู้" ไซร่าตอบก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปอีกครั้ง
ครั้งนี้เป้าหมายของเธอไม่ใช่ริมฝีปาก เธอซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอขาวผ่องของแอลลี่ สูดดมกลิ่นกายหอมหวานราวกับคนติดยา
แล้วจึงเริ่มประทับรอยจูบและขบเม้มเบาๆ สร้างรอยรักสีดอกกุหลาบไว้เป็เครื่องหมายแสดงความเป็เ้าของ
"อ๊ะ... อื้อ... คุณหมอไซร่า..." แอลลี่บิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน มือข้างหนึ่งขยำลงบนเสื้อเชิ้ตของคุณหมอจนยับยู่ยี่
มือของไซร่าเริ่มอยู่ไม่สุข เธอปลดกระดุมชุดพยาบาลของแอลลี่ออกทีละเม็ด
ทีละเม็ดอย่างใจเย็น ราวกับกำลังทำหัตถการที่ต้องใช้ความละเอียดอ่อนสูงสุด
เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีดำที่ตัดกับผิวขาวผ่องอย่างน่ามอง
"ใส่สีดำเพื่อยั่วฉันโดยเฉพาะเลยสินะ" ไซร่ากระซิบถามเสียงพร่า ขณะที่ปลายนิ้วของเธอลากไล้ไปตามขอบบราอย่างยั่วเย้า
"ค่ะ แอลลี่เตรียมตัวมาเพื่อคุณหมอคนเดียว" แอลลี่ตอบอย่างไม่อาย
ไซร่าไม่รอช้า ปลดตะขอบราออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ทรวงอกอวบอิ่มขนาดพอดีมือจะเด้งออกมาอวดสายตา ยอดถันสีชมพูระเรื่อชูชันท้าทายอากาศเย็นในห้อง
"อา..." เสียงครางหลุดออกมาจากลำคอของไซร่าอย่างห้ามไม่อยู่
ไม่รอช้า โน้มใบหน้าลงไปยอดถันข้างหนึ่งทันที ใช้ลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียวนรอบฐาน
ดูดดึงอย่างแรงราวกับเด็กทารกหิวนม ทำให้แอลลี่แอ่นอกขึ้นรับัันั้นอย่างลืมตัว
"อ๊าาา! ค...คุณหมอ... ตรงนั้น... อื้อ..."
มืออีกข้างของไซร่าก็ไม่ได้ว่างงาน มันลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องแบนราบของแอลลี่ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลง
ต่ำลงจนกระทั่งไปหยุดอยู่ตรงขอบกางเกงชั้นในลูกไม้สีดำเข้าชุดกัน
ปลายนิ้วของคุณหมอค่อยๆ สอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงชั้นใน ัักับเนินเนื้ออ่อนนุ่มที่เริ่มมีหยาดน้ำหวานซึมออกมาเล็กน้อย
แอลลี่สะดุ้งเฮือก ขาที่แยกออกจากกันอยู่แล้ว หุบเข้าหากันโดยอัตโนมัติด้วยความเขินอายและเสียวซ่านอย่างรุนแรง
"อย่าเกร็งแอลลี่" ไซร่าเงยหน้าขึ้นมาจากอกอิ่ม ดวงตาของเธอฉ่ำวาวไปด้วยความ้า "ปล่อยตัวตามสบาย ตรวจสุขภาพมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องตรวจให้มันสุดทาง"
คำพูดที่อ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยอำนาจสั่งการ ทำให้แอลลี่ค่อยๆ ผ่อนคลายและแยกขาออกจากกันอีกครั้งอย่างว่าง่าย
ไซร่าส่งยิ้มพอใจ
ค่อยๆ ดึงกางเกงในตัวจิ๋วลงไปกองไว้ที่ข้อเท้า แล้วโยนมันทิ้งไปอย่างไม่สนใจ เผยให้เห็นกลีบกุหลาบงามที่ซ่อนอยู่ตรงหน้า
มันบวมเป่งเล็กน้อยและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนาที่เธอเป็คนปลุกขึ้นมา
"อะไรกันเนี่ย" ไซร่าพึมพำ "ไม่ค่อยได้ใช้งานเลยสิท่า"
เธอจ้องมองมันราวกับเป็งานศิลปะชิ้นเอก ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่แอลลี่ไม่คาดฝัน
ไซร่าคุกเข่าลงกับพื้น
ตำแหน่งของเธอตอนนี้อยู่ตรงหว่างขาของแอลลี่พอดี ศีรษะของคุณหมอผู้เ็าและหยิ่งทระนงอยู่ในระดับเดียวกับจุดที่อ่อนไหวที่สุดของพยาบาลสาว
"คุณหมอ...จะ...จะทำอะไรคะ..." แอลลี่ถามเสียงตะกุกตะกักทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมานอกอก
ไซร่าไม่ตอบแต่การกระทำของเธอดังกว่าคำพูดนับพันคำ
โน้มใบหน้าลงไป ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดลงบนกลีบเนื้ออ่อนไหวทำให้แอลลี่สะท้านไปทั้งร่าง ลิ้นร้อนชื้นของคุณหมอจะแตะลงมาที่ปุ่มกระสันที่ซ่อนอยู่
"อ๊าาาาาาาาาห์!!!"
แอลลี่กรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง สมองของเธอขาวโพลนไปหมด ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอมาก่อน
ไม่เคยมีใครบูชาเรือนร่างของเธอแบบนี้มาก่อน
ลิ้นของศัลยแพทย์มือหนึ่งทำงานได้อย่างน่าทึ่ง มันทั้งรวดเร็ว แม่นยำ และรู้ทุกจุดที่จะสร้างความสุขสมให้กับเธอ
มันตวัดเลีย
ดูดดึงและขบเม้มเบาๆ อย่างมีชั้นเชิง
สลับหนักเบาจนแอลลี่ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่บิดเร่าไปมาบนโต๊ะทำงานที่เย็นเฉียบ มือทั้งสองข้างขยำเข้าที่ผมสีดำขลับของคุณหมอเพื่อใช้เป็ที่ระบายอารมณ์
"ม...ไม่ไหว... คุณหมอ... แอลลี่จะ... อ๊าาา!"
"เรียกฉันว่าไซร่าสิแอลลี่" เสียงของคุณหมอดังอู้อี้ลอดออกมา "เรียกชื่อฉันแอลลี่"
"ไซร่า... อื้อ... ไซร่าขา... ได้โปรด... แอลลี่... อ๊าาาา!"
ไซร่าเร่งจังหวะลิ้นให้เร็วและรุนแรงขึ้นไปอีก รับรู้ได้ถึงกล้ามเนื้อของแอลลี่ที่เริ่มเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง รู้ว่าเหยื่อของเธอกำลังจะไปถึงฝั่งฝัน
และแล้ว
"นี่มันเสียวสุดๆ ไปเลยค่ะ!"
ร่างของแอลลี่ก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง แอ่นโค้งขึ้นจากโต๊ะจนสุด ปลดปล่อยกระแสธารแห่งความสุขสมออกมาจนท่วมท้นโพรงปากของคุณหมอจนหมดสิ้น
แอลลี่ทิ้งตัวลงบนโต๊ะอย่างหมดแรง หอบหายใจรุนแรงจนไหล่สั่นสะท้าน ดวงตาลอยคว้างและพร่ามัว
ไซร่าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา เธอกลืนกินทุกหยาดหยดของแอลลี่เข้าไปจนหมดสิ้น ก่อนจะใช้หลังมือปาดมุมปากของตัวเองเล็กน้อย
ดวงตาของเธอมองร่างที่อ่อนระทวยของแอลลี่ด้วยแววตาของผู้ชนะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด
เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอีกครั้ง โน้มตัวลงไปจูบซับเหงื่อบนหน้าผากของแอลลี่อย่างอ่อนโยน
"เป็ไง รู้จักฉันมากขึ้นหรือยัง" ไซร่าถามเสียงนุ่มทุ้ม
แอลลี่ไม่มีแรงแม้แต่จะตอบ เธอทำได้เพียงพยักหน้าช้าๆ สายตายังคงฉ่ำเยิ้มมองคุณหมอของเธออย่างหลงใหล
ไซร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอโน้มลงไปกระซิบข้างหูของแอลลี่ด้วยน้ำเสียงที่ทั้งอ่อนหวานและอันตราย
"นี่แค่เริ่มต้นนะแอลลี่อย่าเพิ่งหลับ คืนนี้ยังอีกยาว"
คำกระซิบสุดท้ายของไซร่า "คืนนี้ยังอีกยาว" ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของแอลลี่ราวกับเสียงสะท้อนในถ้ำลึก
มันทั้งเป็คำสัญญาและคำขู่ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของเธอยังคงสั่นสะท้านจากจุดสุดยอดครั้งแรกที่รุนแรงและงดงามเกินจินตนาการ
นอนแผ่หลาอยู่บนโต๊ะทำงานที่เย็นเฉียบ เปลือยเปล่าและอ่อนระทวยอยู่ภายใต้สายตาคมกริบที่ลุกโชนดุจถ่านไฟของคุณหมอ
แอลลี่หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ทรวงอกที่เพิ่งถูกปรนเปรอมาหมาดๆ ยังคงกระเพื่อมไหวไม่หยุด
แผ่นหลังของเธอเหนียวเหนอะหนะไปด้วยเหงื่อ
ความรู้สึกเสียวซ่านยังคงวิ่งพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขนเหมือนกระแสไฟฟ้าสถิต แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือความรู้สึกของผู้ชนะ
เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของไซร่า และเห็นบางสิ่งที่เปลี่ยนไป กำแพงน้ำแข็งที่เคยสูงชัน บัดนี้ได้ปรากฏรอยร้าวขนาดใหญ่ให้เห็นแล้ว
ไซร่ามองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง
พยาบาลสาวที่เธอมองว่าเป็เพียงเด็กน้อยขี้เล่นที่ชอบยั่วโมโห บัดนี้กลับกลายเป็นางแมวยั่วสวาทที่ปลดปล่อยปีศาจในตัวเธอออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ความงามที่เปลือยเปล่าของแอลลี่
ผิวขาวอมชมพูที่ตัดกับรอยรักสีจางๆ ที่เธอเป็คนสร้าง
หยาดเหงื่อที่ผุดพราวบนไรผมและแววตาที่ทั้งอ้อนวอนและท้าทาย
ทุกอย่างมันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเธอจนถึงขีดสุด
"เป็ไง เหนื่อยแล้วเหรอ" ไซร่าถามเสียงเรียบ แฝงไปด้วยความเย้ยหยันเล็กๆ
เอื้อมมือไปหยิบทิชชู่จากกล่องบนชั้นวางของใกล้ๆ ก่อนจะกลับมาคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาของแอลลี่อีกครั้ง
บรรจงซับทำความสะอาดหยาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนอยู่บนต้นขาด้านในของเธออย่างแ่เบาและอ่อนโยน
เป็การกระทำที่ขัดแย้งกับคำพูดของเธออย่างสิ้นเชิง
"ค่ะ..เหนื่อย" แอลลี่ตอบเสียงแ่ พยายามรวบรวมลมหายใจ "คุณหมอไซร่าร้อนแรงที่สุดเลย"
"เหรอ" ไซร่ายกมุมปากยิ้ม "นี่เธอยังไม่ได้เจอของจริงเลยนะแอลลี่ นี่เป็แค่การอุ่นเครื่อง"
"อุ่นเครื่องเหรอคะ" แอลลี่เบิกตากว้าง ไม่อยากจะเชื่อว่าความสุขสมที่เธอเพิ่งได้รับไปเมื่อครู่นี้เป็เพียงแค่การอุ่นเครื่อง
"ใช่" ไซร่าโยนทิชชู่ที่ใช้แล้วลงถังขยะ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอีกครั้ง กอดอกมองแอลลี่ด้วยสายตาของผู้คุมเกม "เธอเป็คนเริ่มเกมนี้เองนะคุณพยาบาล เธอคิดว่าการยั่วยวนคนอย่างฉันมันเป็เื่สนุก เป็เกมท้าทายที่พอชนะแล้วก็จบไปงั้นเหรอ?"
"มะ...ไม่ใช่นะคะ" แอลลี่รีบปฏิเสธ "แอลลี่ไม่ได้คิดแบบนั้น"
"แล้วเธอคิดแบบไหน" ไซร่าก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด จนปลายเท้าของเธอแทบจะชิดกับขอบโต๊ะ "คิดว่าฉันจะใจดีเหมือนตอนอยู่ในห้องผ่าตัด? คิดว่าฉันจะอ่อนโยนเหมือนตอนคุยกับคนไข้? เธอคิดผิดแล้วแอลลี่ ผิดมหันต์"
น้ำเสียงที่กดต่ำและทรงอำนาจทำให้แอลลี่รู้สึกเหมือนตัวเองตัวเล็กลงเรื่อยๆ แต่ลึกๆ แล้วกลับตื่นเต้นจนหัวใจเต้นผิดจังหวะ
นี่คือตัวตนของไซร่าที่เธอโหยหามาตลอด
ด้านที่ดุดัน
ร้อนแรงและพร้อมจะ
"เมื่อเธอปลุกมันขึ้นมาแล้ว เธอก็ต้องรับผิดชอบ" ไซร่าประกาศกร้าว "ต่อจากนี้ไป ทุกส่วนในร่างกายของเธอ...เป็ของฉัน"
"คะ" แอลลี่ขานรับอย่างสงสัย "ของคุณหมอ...ข..ของไซร่าคนเดียว"
คำตอบที่อ่อนหวานและยอมจำนนโดยสิ้นเชิง ทำให้ไซร่าพึงพอใจอย่างยิ่ง
ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอย่างประหลาด ควรจะรู้สึกเหมือนเป็ผู้ชนะที่กำลังจะลงทัณฑ์เชลยศึก
แต่ทำไม?
ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตกหลุมพรางที่แสนหวานนี้กันแน่
ไซร่าสลัดความคิดนั้นทิ้งไป ต้องคุมเกมนี้ไว้ให้ได้
"ดีมาก เด็กดี" เธอเอ่ยชม ก่อนจะเริ่มการกระทำที่ทำให้แอลลี่หัวใจแทบหยุดเต้น
แกร๊ก
เสียงหัวเข็มขัดโลหะกระทบกันดังก้องในความเงียบ ไซร่ากำลังปลดเข็มขัดของตัวเองออกอย่างช้าๆ
สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่แอลลี่ไม่วางตา เหมือนจะประเมินปฏิกิริยาของเหยื่อทุกฝีก้าว
โยนเข็มขัดหนังราคาแพงทิ้งไปบนพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนที่มือเรียวจะเริ่มปลดกระดุมกางเกงสแล็คของตัวเองลง
ซิ่บ
เสียงรูดซิปที่ดังขึ้น ทำให้แอลลี่เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว เธอมองตามการกระทำของคุณหมออย่างไม่กะพริบตา
ในที่สุดกางเกงสแล็คตัวนั้นก็ถูกถอดออกไปกองรวมกับเข็มขัด เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ชายเสื้อหลุดลุ่ย กับขาสั้นสีเทาเข้มที่ไม่อาจปิดบังความ้าอันแรงกล้าที่ซ่อนอยู่ภายในได้
รูปลักษณ์อันเป็ธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบและน่าเกรงขาม
มันตั้งตระหง่านท้าทายสายตาอยู่ภายใต้เนื้อผ้าชั้นดี ขนาดของมันทำให้แอลลี่ต้องลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก
มันทั้งน่ากลัวและน่าปรารถนาในเวลาเดียวกัน
"มองดูสิแอลลี่" ไซร่าสั่งเสียงพร่า "มองสิ่งที่เธอกระหายนักหนา มองผลลัพธ์ที่เกิดจากการยั่วยวนของเธอ"
แอลลี่ทำตามอย่างว่าง่าย สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่เป้าหมายนั้นอย่างไม่อาจละไปไหนได้ หัวใจของเธอเต้นโครมครามจนเจ็บไปทั้งหน้าอก
ไซร่ายังไม่หยุดแค่นั้น เธอดึงชายเสื้อเชิ้ตออกจากบ็อกเซอร์ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ด
เผยให้เห็นแผงอกที่แข็งแรงแต่ก็ยังคงมีความนุ่มนวลของสตรีเพศอยู่ เนินอกของเธอไม่ใหญ่โตเหมือนผู้หญิงเต็มตัว
แต่ก็มีขนาดพอดีที่บ่งบอกถึงเพศสภาพอันเป็เอกลักษณ์ของเธอได้อย่างชัดเจน
หน้าอกกลมสวย ยอดถันสีเข้มชูชันขึ้นสู้กับอากาศเย็นในห้อง ไม่ต่างอะไรกับร่างกายของแอลลี่เลย
ภาพของคุณหมอไซร่าในสภาพเกือบเปลือยเปล่ามีเพียงขาสั้นลำลองตัวเดียวที่ปกปิดร่างกายท่อนล่าง
มันคือภาพที่เซ็กซี่และอันตรายที่สุดเท่าที่แอลลี่เคยเห็นมาในชีวิต
"ทีนี้พร้อมจะรับบทเรียนของจริงหรือยัง" ไซร่าถามเป็ครั้งสุดท้าย
แอลลี่ไม่ตอบเป็คำพูด แต่เธอค่อยๆ อ้าขาของเธอออกช้าๆ กว้างขึ้นกว่าเดิม เป็การเชื้อเชิญที่ชัดเจนและท้าทายที่สุด
รอยยิ้มของผู้ชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไซร่าอีกครั้ง
"ดีมาก"
เธอโน้มตัวลงมา ท้าวแขนทั้งสองข้างลงบนโต๊ะข้างลำตัวของแอลลี่ กักขังเธอไว้ใต้วงแขนอีกครั้ง
ค่อยๆ แทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางหว่างขาของเธอ ความร้อนจากร่างกายของไซร่าแผ่ซ่านเข้ามาปะทะกับผิวของแอลลี่จนเธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
ความแข็งขืนร้อนผ่าวที่อยู่ภายใต้บ็อกเซอร์ บัดนี้กำลังจ่ออยู่ตรงปากทางเข้าถ้ำ์ที่ยังคงชุ่มฉ่ำและเปิดรอรับการมาเยือนของเธออยู่แล้ว
ไซร่าใช้ส่วนปลายของมันถูไถไปมากับกลีบเนื้ออ่อนไหวอย่างเชื่องช้า เป็การทรมานที่แสนหวานจนแอลลี่แทบทนไม่ไหว
"อื้อ...ไซร่า...ได้โปรด..." เธอครางออกมาอย่างเว้าวอน ยกสะโพกขึ้นรับัันั้นอย่างลืมตัว
"ใจร้อนจริงนะ" ไซร่ากระซิบหยอกเย้า ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งจับสะโพกของแอลลี่ไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอขยับหนี
ส่วนมืออีกข้างก็จัดการกับปราการด่านสุดท้าย ขาสั้นสีเทาถูกดึงลงไปกองไว้ที่ต้นขา
และแล้วอาวุธประจำกายที่สมบูรณ์แบบก็ได้เผยตัวตนออกมาอย่างเต็มภาคภูมิ
มันใหญ่โต โค้งสวยเหมือนกล้วยหอม เส้นเื หัวบานแดงและงดงามอย่างน่าเกรงขาม
ไซร่าไม่รอช้า
จับแก่นกายของตัวเองจ่อเข้าไปที่ปากทางรักของแอลลี่อีกครั้ง ก่อนจะกดมันลงไปช้าๆ
"อ๊ะ!"
แอลลี่ร้องออกมาด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันไประหว่างความเจ็บและความเสียดเสียว
ปากถ้ำของเธอยังไม่เคยรองรับขนาดที่ใหญ่โตเช่นนี้มาก่อน มันจึงรู้สึกตึงและแน่นไปหมด
"เจ็บเหรอ" ไซร่าถามเสียงนุ่มลงเล็กน้อย หยุดการกระทำไว้แค่นั้น รอให้ร่างกายของแอลลี่ได้ปรับตัว
"นิดหน่อยค่ะ...แต่...รู้สึกดีแปลกๆ" แอลลี่ตอบเสียงสั่นเครือ "เข้ามาเลยค่ะ...เข้ามาให้หมด...แอลลี่้าคุณหมอ"
คำอนุญาตที่แสนยั่วยวนนั้นทำให้ไซร่าหมดความอดทน เธอไม่จำเป็ต้องถนอมเธออีกต่อไป
สวบ!