หนุ่มผู้พี่อุทานอย่างใพร้อมกับผุดลุกขึ้นนั่ง
“ยังไงๆก่อนหน้านี้น้องกรก็ยังไม่เคยคิดที่จะเลิกคบกับผม แต่พอมีพี่จ๋าเข้ามายุ่งด้วยเท่านั้นแหละ”
ถูกน้องชายใส่เข้าให้ฉอดๆอย่างนั้น คนเป็พี่ก็เดือดสิ
“อ้าวๆ ไอ้จ๊ะ พูดให้ดีดีน่ะ ก็ตอนแรกแกเองที่เป็คนมาขอให้ฉันไปช่วย ซึ่งตอนนั้นแกก็เห็นด้วยกับวิธีนี้ แต่พอเื่มันไม่เป็อย่างที่คิดแล้วแกจะมาโทษฉันคนเดียวได้ไง”
“ไม่รู้หละ ยังไงพี่จ๋าก็ต้องรับผิดชอบ ต้องช่วยทำให้น้องกรเขาไม่เลิกกับผม”
น้องชายยื่นคำขาด
“อะไรว่ะ เนื้อไม่ได้กิน หนังก็ไม่ได้รองนั่ง แต่ดันมีกระดูกชิ้นเบ้อเริ้มมาแขวนคอเฉยเลย”
รัชพงษ์ทำหน้าเซ็งๆ ไม่เข้าใจชีวิต
และเมื่อเห็นว่าใช้ไม้แข็งจะไม่ได้ผลธีรชัยก็งัดไม้อ่อนออกมาใช้ทันที เขาคุกเข่าลงข้างเปลที่มีพี่ชายนั่งอยู่แล้วกล่าวอ้อนวอนสีหน้าละห้อย
“นะครับพี่จ๋า ช่วยน้องหน่อย นึกว่าสงสารน้องเถอะ น้องยังไม่เคยอกหักมาโชกโชนอย่างพี่ แค่คนรักงอนก็ร้อนใจจะแย่ อยู่แล้ว นี่ถ้าหากถึงขั้นต้องเลิกกันไปจริงๆคงตรอมใจตาย ได้โปรดช่วยน้องเอาบุญด้วยนะครับ เผื่อบุญกุศลที่ได้จะช่วยให้พี่ไม่ต้องถูกผู้หญิงทิ้งอีกต่อไปไงครับ”
ผลบุญฟังดูทะแม่งๆเหมือนจะดีแฮะ แต่...
“ไม่เอาโว๊ย เดี๋ยวพอช่วยแล้วไม่ได้ผล แกก็จะมาด่าฉันทีหลังอีก”
“โธ่พี่จ๋าครับ นึกว่าเห็นใจน้องชายตาดำๆคนนี้เถอะนะครับถ้าหากไม่มีพี่ช่วยแล้วผมจะทำยังไง”
ธีรชัยกล่าวพร้อมกับกอดขาพี่ชายเขย่าไปมา
“แกนี่มันจริงๆเลยน่ะ ชอบทำให้ฉันใจอ่อนอยู่เรื่อย”
รัชพงษ์บ่นว่าน้องชาย
“ก็ผมไม่มีใครอื่นให้เป็ที่พึ่งอีกแล้วนี่ครับ”
ธีรชัยอ้อนต่อ
“เออๆ ช่วยก็ช่วยว่ะ”
พี่ชายตัดสินใจช่วยอีกจนได้ แต่ถ้าจะว่ากันไปตามจริงแล้ว เขาก็เป็คนที่รักและตามใจน้องอยู่มากพอสมควรเหมือนกัน แม้การแสดงออกจะดูเหมือนดุ แต่นั้นก็เป็แค่เปลือกนอกเท่านั้นเอง
“ขอบคุณครับพี่”
น้องชายดีใจจนยิ้มร่าเมื่อได้รับคำตอบที่ถูกใจ
“แล้วตกลงว่าบ้านของแฟนแกอยู่ที่ไหน”
“พี่จ๋าคิดจะทำอะไรครับ”
“ฉันก็จะไปพูดกับยัยพี่สาวของเขาให้ยอมให้น้องสาวเขาคบกับแกนะสิว่ะ”
“พี่ยังกล้าอยู่อีกหรือครับ”
ธีรชัยทำหน้าแหยงทีเดียวเมื่อนึกถึงฤทธิ์เดชพี่สาวของคนรัก
“หรือแกไม่กล้า”
รัชพงษ์มองหน้าน้องชาย ซึ่งเขาก็รีบส่ายหน้าทันที
“ไม่กล้าครับ”
“หมายความว่าแกจะไม่ไปกับฉัน”
รัชพงษ์ถาม และน้องชายก็รีบพยักหน้ารับอีกทันที
“ให้มันได้อย่างนี้สิน้องชายของฉัน เอาเปรียบพี่อยู่ตลอดเวลาเชียว”
“ก็ผมมีพี่ชายอยู่แค่คนเดียวนี่ครับ ไม่ให้เอาเปรียบพี่ แล้วจะให้ไปเอาเปรียบใคร”
น้องชายยิ้มประจบ จึงถูกพี่ชายค้อนขวับ
“เดี๋ยวยันเข้าให้”
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐